Column: Hans Janssen


De 35e van Ajax Week 36: Ajax hoe nu verder na vijfde nederlaag in laatste negen competitiewedstrijden.


Haalt Erik ten Hag de Pasen? Een flauw en misschien voor de hand liggend grapje, maar toch. Voor de trainer van Ajax, dat zondagavond voor de vijfde keer in de laatste negen competitiewedstrijden verloor, gelden geen excuses meer. In de bijna sterkst mogelijke tegenstander leed de landskampioen een dikverdiende 0-2 nederlaag tegen AZ.


Voor de Alkmaarse gasten, die tot dusverre slechts tweemaal eerder in de Arena hadden gewonnen, had de zege de prettige bijkomstigheid dat ze op gelijke hoogte zijn gekomen met Ajax. Wat mag de Amsterdamse ploeg blij zijn dat ze in de eerste competitiehelft zo’n grote voorsprong heeft opgebouwd. Van die marge blijft met de week minder over. AZ, dat eigenlijk speelde zoals Ajax vorig seizoen iedereen verbaasde, is dus al op gelijke hoogte gekomen. Feyenoord en PSV kwamen een puntje dichterbij, omdat ze hun onderlinge topper met een 1-1 gelijkspel afsloten.


Zo werd het voor Ajax (dat ‘slechts’ een veel beter doelsaldo heeft dan AZ) een superrotte zondag. En dus ook voor Ten Hag, die aanvankelijk blij was dat hij eindelijk weer eens Quincy Promes en Hakim Ziyech kon opstellen. Beiden konden het verschil echter niet maken, niet in hun eentje en evenmin samen. Ajax kan slechts hopen dat de automatismen, waarmee Promes en Ziyech zoveel gevaar wisten te stichten voordat ze door blessures wegvielen, snel terugkeren. Woensdag misschien al? Ik hou mijn hart vast.


In Nieuw Galgenwaard wacht FC Utrecht. Voor de Domstedelingen is het bezoek van de Ajacieden altijd de wedstrijd van het jaar. Er staan er deze maand nog mogelijk zelfs twee op de rol: woensdag met als inzet een plaats in de finale van het KNVB-Bekertoernooi en mogelijk over twee weken het eerder afgelaste competitieduel. Maar in deze vorm is Ajax voor elke tegenstander aangeschoten wild. Bijna iedere ploeg wordt in het zadel geholpen, vaak al vroeg in de wedstrijd, geregeld door persoonlijke fouten. In de ontmoeting met AZ was het niet anders: Daley Blind (!) speelde de bal in de voeten van een tegenstander, die Myron Boadu bediende en die wist net als in de heenwedstrijd toe te slaan. Zo liep de thuisclub binnen 4 minuten achter de feiten aan. Het was aan André Onana te danken dat de streekgenoot pas laat de topper echt wist te beslissen. Ook de totstandkoming van die treffer was typerend: Ajax bood de opponent niet voor het eerst veel te veel ruimte en achterin was het chaos troef. 0-2 dus. Alleen hekkensluiter RKC Waalwijk ging de afgelopen negen speelrondes vaker ten onder dan Ajax. Veelzeggend toch?


Het was dan ook niet verwonderlijk dat de tribunes van de Johan Cruijff Arena bij het slotsignaal een grotendeels verlaten indruk maakten. De aanhang krijgt het deze weken voor de kiezen. Ze wilde de Ajacieden lange tijd niet laten vallen, maar ze lijkt nu geen genoegen meer te willen nemen met de prestaties van haar idolen. Eerder in de week werd Ajax reeds vrij roemloos uitgeschakeld in de Europa League. Het bezoekende Getafe werd in tegenstelling tot de uitwedstrijd wel geklopt (2-1, mede door een doelpunt van ’Europees debutant’ Danilo Pereira), maar het was niet meer dan een Pyrrusoverwinning. Het kwaad was al in Spanje geschied, waar toen Perr Schuurs in de fout ging. Op eigen veld viel het doek eigenlijk reeds na een minuut of vijf. Lisandro Martinez liet zich verrassen en dat betekende de 0-1. Onana en – tot drie keer toe – het aluminium voorkwamen dat de Spaanse nummer drie vaker scoorde. Qua gele kaarten ‘won’ Getafe wel. Net als in eigen land speelde het erg irritant wat onder anderen de trainer op een gele prent kwam te staan. Hij had het verbaal aan de stok gekregen met Ten Hag, die ook werd geboekt.


De druk op de Ajax-trainer is voelbaar: hoe gaat hij het tij keren? Krijgt hij zijn ploeg nog aan het scoren en winnen in eigen land? Wanneer wordt zijn team weer een team, een team, dat er weer vertrouwen in heeft en naar zijn kwaliteiten gaat voetballen? “We moeten samen blijven”, zei Dusan Statisch eh Tadic na afloop. Hij baalde dat er niet één speler goed presteerde en dat afspraken, zoals met zijn allen druk zetten, niet werden nagekomen. Kan Ten Hag zijn selectie nog voldoende motiveren? En hoe gaat hij om met Ziyech, die ouderwets verongelijkt rechtstreeks de kleedkamer opzocht nadat hij was vervangen voor Klaas Jan Huntelaar? Die wissel was pas in de 81e minuut, rijkelijk laat om een kentering tot stand te brengen. Had Ten Hag er geen vertrouwen in dat met zijn wisselspelers een ommekeer tot stand kon worden gebracht? Je kunt onderhand vraagtekens plaatsen bij zijn wisselbeleid. Ten Hag begon dit seizoen, al dan niet noodgedwongen, steeds met een andere basisformatie (tegen AZ haakte bijvoorbeeld Ryan Babel af met een kuitblessure) en de omzettingen tijdens wedstrijden riepen ook geregeld vragen op. Nog meer (gezichts)verlies lijden, is geen optie. Ajax heeft de titel hard nodig om zijn pretenties waar te maken. Om de dure huishouding in stand te houden, maar ook om een nog grotere crisissituatie te voorkomen.


***


De 35e van Ajax Week 34: Afscheidstournee van Hakim Ziyech begint met 3-0 zege op RKC Waalwijk.


De afscheidstournee van tovenaar Hakim Ziyech is begonnen. Komt dat zien. Nu het nog kan. Als het meezit, kunnen we nog een wedstrijd of twintig van hem als Ajacied genieten. Deze week namelijk werd het onvermijdelijke een feit: de spelverdeler gaat weg. De Engelse topclub Chelsea koopt hem voor ruim 40 miljoen euro. Het is hem en Ajax gegund, want wat hebben we ontelbare mooie momenten gekend met hem. Sinds zijn overstap naar Ajax, in de zomer van 2016, was geen speler op de Nederlandse velden bij de totstandkoming van meer doelpunten betrokken. Ziyech staat voor treffers, assists, onnavolgbare trekballen, ongelooflijke passeerbewegingen en, oke, diverse mislukte doelpogingen. Maar mag het als je per wedstrijd gemiddeld vier schietkansen voor ploeggenoten weet te creëren. Mogen er dan wat afzwaaiers tussen zitten en dan hebben we zijn werklust en sociale instelling nog niet aangestipt. Wat een klasbak.


Mo Ihattaren (PSV) en Calvin Stengs (AZ) worden genoemd als zijn opvolger. Mag ik hier mijn twijfels bij hebben? Anthony wordt het sowieso niet, al is het een kwestie van tijd dat het aanvallende talent van het Brazilaanse Sao Paulo voor ongeveer 25 miljoen wordt aangetrokken. Anthony moet de nieuwe rechterspits worden. Met zijn komst wil spelersdirecteur Marc Overmars zich indekken tegen de mogelijk ook evenmin tegen te houden transfer van David Neres.


Even nog terug naar Ziyech: jammer dat er toch mensen zijn die in de dagen nadat zijn vertrek bekend was gemaakt oude koeien uit de sloot menen te moeten halen. Waar zijn voormalige collega’s van De Telegraaf louter positief reageren, vraagt Jaap de Groot in zijn zaterdagse column in Het Parool af waarom Ziyech bij Ajax nooit (assistent-)aanvoerder is geweest. Hij suggereert dat de speler en zijn trainer, Erik ten Hag, niet op één lijn zitten. Waarom nu toch? Volgens mij kon/kan Ziyech zich mede dank zij en niet ondanks Ten Hag zo onderscheiden.


Tegen RKC Waalwijk (3-0 winst) was de regisseur wat minder opvallend, maar niemand die daarom zal malen. Heel Ajax is blij dat hij op tijd hersteld lijkt voor de zware wedstrijdenreeks die voor de deur staat. Dat programma is ook de reden waarom Ziyech na 45 minuten niet meer terugkeerde op het veld in de Johan Cruijff Arena. Om plaats te maken voor die andere sterkhouder, die onmisbaar is en die eveneens fit genoeg is om donderdag aan de aftrap te staan van het eerste Europa-Leaguetreffen met Getafe. Ajax zal beiden hard nodig hebben, zeker als de ploeg zo tempoloos speelt als tegen de hekkensluiter van de eredivisie. En in de wetenschap dat de Spaanse tegenstander met een ijzersterke serie bezig is in Primera División. Barcelona wist zaterdag tegen Getafe moeizaam de volle buit thuis te houden, opgejaagd als Frenkie de Jong en zijn teamgenoten werden, waarbij forse en zelfs gemene overtredingen niet worden gemeden. Ajax moet vol aan de bak, kan zich geen balverlies veroorloven en het zich al evenmin permitteren om kansen te laten liggen. Tegen opponenten als RKC kan dat geen kwaad, omdat het kwaliteitsverschil toch zal worden uitbetaald. Maar het is wel spelen met vuur wat Ajax te vaak doet tegen mindere opponenten.


Zelfs de nietige Waalwijkse gasten waren een paar keer dicht bij een eervoller resultaat. Een gelijkspel als bij de vorige ontmoeting in de Arena (0-0), laat staan een 1-2 overwinning als in 1999 (toen Fred Grim, de huidige RKC-trainer, bij Ajax op doel stond) bleef uit, zodat het voor Ajax, ondanks het matige spel, een fijne middag werd. Blind en Ziyech konden speelminuten maken (een ‘subdoel’, aldus Ten Hag), Donny van de Beek werd plots gevaarlijker door de rentree van Ziyech, er raakte niemand geblesseerd, André Onana hield voor de derde keer op rij de nul vast en Klaas-Jan Huntelaar (“een voorbeeld voor de rest”, aldus Ten Hag) pikte alweer zijn negende competitiedoelpunt mee. Bovendien had AZ de avond tevoren alweer zijn vijfde nederlaag geleden, waardoor de voorsprong op de naaste belager verdubbeld werd tot zes punten. Het nauwelijks te kloppen Feyenoord bleef op tien punten staan door een 3-4 zege op PEC Zwolle en dat na een 2-0 achterstand.


Waar Huntelaar tegen RKC scoorde, had hij midweeks in Arnhem tegen Vitesse minder geluk. Als invaller raakte hij de paal. De spits zal er van hebben gebaald; voor het resultaat maakte het niet veel uit. Ajax leidde  toen in deze kwartfinalewedstrijd voor het toernooi om de KNVB Beker al met 0-3. Andermaal was het niet hoogdravend, maar de Arnhemse thuisclub had te weinig in huis om te kunnen stunten. De doelpunten kwamen van de twee Ryans (Babel en Gravenberch) en Dusan Tadic, die net als tegen RKC een strafschop benutte.


P.s.: ooit speelden Donny van de Beek, Steven Bergwijn en Abdelhak Nouri in de jeugd bij Ajax. Ze konden het goed vinden met elkaar. Het was dan ook geen toeval dat Van de Beek en Bergwijn aanwezig waren bij de presentatie van een boek over ‘Appie’, ruim een jaar nadat het enorme voetbaltalent hersenschade had opgelopen. Bergwijn zal zijn boezemvriend nooit vergeten, dat werd onlangs nog duidelijk tijdens zijn debuutwedstrijd als voormalig PSV’er bij Tottenham Hotspur. Hij scoorde direct. “Voor Abdelhak”, zo vertrouwde hij een broer van zijn eeuwig maatje toe. Mooie woorden, maar hoe moet ik dan zijn reactie plaatsen over de dramatische uitschakeling, eind vorig seizoen, door Tottenham van Ajax? Bergwijn kon er best om lachen, gniffelde hij. ‘Appie’ moest eens weten.


***


De 35e van Ajax Week 33: Voetbal verliest van Ciara, Ajax later dit seizoen naar FC Urecht, maar wanneer?


En ineens begreep Dusan Tadic de vraag niet van Jeroen Stekelenburg. Of hij naar Barcelona had willen verkassen? Wat de verslaggever van Studio Sport ook probeerde, Ajax-aanvoerder lachte de (suggestieve) vraag weg en deed alsof-ie Oost-Indisch doof was. Er was dus wel degelijk serieuze interesse vanuit Catalonië geweest voor Tadic, wat Ajax’ spelersdirecteur Marc Overmars vorige week ontkende. Gelukkig voor Ajax blijft de 31-jarige routinier. Nog wel, zou je bijna denken, maar had de Serviër vorig jaar zijn contract niet verlengd? Hoe dan ook: dit seizoen zullen we hem nog elke week in actie kunnen zien. Te meer daar Tadic immuun lijkt voor blessures. Sinds 1 januari 2019 speelde hij 66 officiële wedstrijden, voor Ajax en zijn nationale ploeg, waarin hij zich zelden liet vervangen. En, omdat hij fit is en blijft, én, omdat hij, zoals het een captain betaamt, zijn team niet in de steek wil laten. Zijn spel mag dan wat minder opvallend ogen dan vorig jaar, de cijfers spreken boekdelen. Er is in ieder geval in de eredivisie niet één speler, die (in)direct bij meer doelpunten betrokken is.


En toch denk ik, dat ook Tadic blij is met de vrije dag, die hij en zijn teamgenoten in de schoot geworpen kreeg. De KNVB besloot zaterdag om alle prof- en amateurvoetbalwedstrijden die voor deze zondag waren vastgesteld, af te gelasten. Dit, om te voorkomen dat er ongelukken gebeuren. Aanleiding zijn de dreigende gevolgen van de storm Ciara, die zondag over het hele land trekt. Misschien dat het lunchduel tussen FC Utrecht en Ajax, dat om kwart over twaalf zou beginnen, vrijwel zonder problemen had kunnen plaatsvinden, maar de bond koos ervoor om op tijd duidelijkheid te scheppen en één lijn te trekken.


Geen voetbal dus in Stadion Galgenwaard. De fans van de thuisclub moeten dus nog even geduld hebben voordat ze hun opgekropte haatgevoelens kunnen uiten. Die van Ajax zullen blij zijn dat hun team op een later tijdstip normaal gesproken fitter ten tonele zal verschijnen. Zonder te spelen mag je de regerend kampioen dus de winnaar van deze halve speelronde noemen (zaterdagavond werd er wel ‘gewoon’ gevoetbald). Ook in Alkmaar bleef de bal in de materiaalkast achter. AZ en Feyenoord zouden het daar tegen elkaar gaan opnemen, maar ook door deze topper tussen de twee naaste belagers van Ajax ging een streep. Hoezo stilte voor de storm?


Ajax-trainer Erik ten Hag zal opgelucht zijn. De afgelopen weken zei hij verscheidene keren, al dan niet terecht, dat de ‘volle voetbalkalender’ die zijn selectie al geruime tijd moet afwerken ‘crazy’ is. Een vrije zondag is dan ook nooit weg, omdat verscheidene spelers nog niet inzetbaar waren en woensdag alweer ‘Vitesse uit’ wacht met als inzet een halve-finaleplaats in het KNVB-Bekertoernooi. Ryan Babel, die zich geblesseerd moest laten vervangen in het thuisduel met PSV, zou overigens wel deel hebben uitgemaakt van Ten Hags keurkorps. Net als … Daley Blind. Veel sneller dan verwacht dus. De centrumverdediger zou weliswaar vanaf de bank beginnen, maar het feit dat de ‘hartpatiënt’ weer beschikbaar is, zal hem en zijn ploeggenoten ook psychologisch goed hebben gedaan. Mogelijk dat Blind nu woensdag in de basis staat.


Mede afhankelijk van het resultaat van het cuptreffen in Arnhem kan Ajax zijn borst (blijven) natmaken. Er wacht immers ook de dubbele ‘Europa-Leagueclash’ met Getafe, dat in een ijzersterke vorm verkeert. Ergens zal ook de uitwedstrijd tegen FC Utrecht ingehaald moeten worden. Met, hopelijk, ook Hakim Ziyech weer in de gelederen. Met hem is het voor alle tegenstanders code oranje, zonder hem is het (te) vaak windstil. Dat wordt nog wat als de tovenaar na dit seizoen, net als mogelijk een aantal andere sterkhouders, zijn heil elders gaat zoeken. Te meer daar van de huidige groep, behoudens Carel Eiting, weinig spelers in staat zijn om een enigszins vergelijkbare rol te kunnen vertolken. Niet alleen Ziyech (en, naar verwachting, Donny van de Beek, David Neres, André Onana en Nico Tagliafico), maar zelfs Sergino Dest dreigt te vertrekken. Bayern München zou hem voor zeker 20 miljoen euro willen overnemen, meldde de doorgaans goed geïnformeerde sportredactie van De Telegraaf.


Overmars moet weer overuren maken om het team op sterkte te brengen en te houden. Mogelijk moet hij zelfs afscheid nemen van spelers, die voor vele miljoenen zijn aangetrokken. Op zich is dat bij hem in goede handen, al zijn er – en daar moeten we geen doekjes om winden – ook minder gelukkige aankopen gedaan. Desondanks heeft Ten Hag zoveel kwaliteit in huis dat de titel kan, nee: moet, worden geprolongeerd en dat ook de Nederlandse beker een prooi wordt. Adel verplicht.


P.s.: eerder deze week werd bekend dat Ajax in Londen, tijdens de Champions-Leaguewedstrijd tegen Chelsea, is benadeeld. Dat wisten we natuurlijk al langer, maar UEFA-scheidsrechters kwamen tot eenzelfde conclusie toen ze op Mallorca bij elkaar waren. Hun collega Gianluca Rocchi had Joël Veltman wegens hands nooit uit het veld mogen sturen. De strafschop, die daarop volgde, had de Italiaan dus evenmin mogen geven. De tweede en daarmee rode kaart voor Daley Blind, die een paar seconden daarvoor werden gegeven, waren wel terecht. Maar ja, wat koop je ervoor? De dure fout kan niet meer teruggedraaid worden en Rocchi zou even later toch met pensioen gaan. Pijnlijk is en blijft het wel, want mede door de arbitrale dwalingen raakte Ajax zo van slag dat het uiteindelijk door Valencia naar de Europa League werd verwezen. Ajax gaat er overigens geen werk van maken.


Het is niet voor het eerst in de clubgeschiedenis dat de ploeg zo werd benadeeld. Wat voorbeelden? In december 2011 verloor (het omgekochte?) Dinamo Zagreb met 7-1 van Olympique Lyon, waardoor niet Ajax, maar de Franse ploeg zou gaan overwinteren in de Champions League (net als Chelsea dit seizoen). Die uitschakeling was overigens ook onder meer het gevolg van het feit dat Ajax op dezelfde avond twee zuivere doelpunten door de neus werd geboord tijdens de thuiswedstrijd tegen Real Madrid.


Een bekend fenomeen, want in november 1995 was het de Ajacieden tegen dezelfde tegenstander ook al overkomen. Toen werden treffers van Jari Litmanen en Patrick Kluivert ten onrechte afgekeurd. Gelukkig zegevierde in de Spaanse hoofdstad het recht wel: beide spelers zorgden ervoor dat het alsnog 0-2 werd. Tegen een andere Spaanse ploeg werd Ajax ook al eens benadeeld. In 1978 won Athletic de Bilbao met 2-0, waarbij de tweede treffer nooit had mogen worden toegekend. De bal stuitte via het zijnet en een reclamebord het veld in. Heel Ajax, keeper Piet Schrijvers, protesteerde heftig, maar vergeefs. In de return werd in De Meer tijdens een onvergetelijke Europees avondje revanche genomen (3-0).


En dan was er nog een omstreden uitslag. In 1996 verloor Ajax, na penalty’s, de Europacupfinale tegen Juventus. Enige tijd later kwam vast te staan dat er door spelers van de Turijnse formatie doping was gebruikt. Maar ja, ook hier geldt, hoe erg ook: gedane zaken nemen geen keer.


***


De 35e van Ajax Week 32: PSV definitief uitgeschakeld voor titelrace, maar Ajax raakt weer spelers kwijt.


Drie punten erbij, maar drie spelers kwijt. De topper tussen Ajax en PSV was een wedstrijd met een lach en een traan voor de thuisclub. Ze won, verdiend, met 1-0, behield hiermee zijn voorsprong op AZ en Feyenoord en nam, normaal gesproken, definitief afstand van de Eindhovense ploeg. Toch was het lang niet allemaal rozengeur en maneschijn.


De regerend landskampioen heerste zeker in het eerste half uur, maar alleen Quincy Promes wist te scoren. Na de rust was de ploeg van trainer Erik ten Hag de controle kwijt, zonder dat ze tegen het armetierige PSV echt in de problemen kwam. Op haar tandvlees haalde ze het eindsignaal van scheidsrechter Björn Kuipers, die Ajax overigens een strafschop onthield na een overtreding op de uitblinkende Sergino Dest. Dat de Ajacieden het zwaar hadden, lag niet bepaald aan de tegenstander. De gehavende formatie, die nog steeds Daley Blind, David Neres en Hakim Ziyech miste, zag tijdens de topper, die dit predicaat zelden verdiende, drie sterkhouders voortijdig geblesseerd afhaken. Joël Veltman en Promes werden noodgedwongen al vóór rust vervangen; Ryan Babel haakte in de tweede helft af. Personele tegenvallers waar Ten Hag, die deze zondag vijftig werd, echt niet op zit te wachten. Blind en Ziyech zijn misschien binnen een paar weken inzetbaar, maar hoe snel ze echt weer op topniveau zijn? Onzekerheid troef en dat aan de vooravond van een loeizware maand met vooral veel uitduels, zoals tegen FC Utrecht voor de competitie, tegen Vitesse voor het toernooi om de KNVB Beker en tegen het Spaanse Getafe met als inzet een kwartfinaleplaats in de Europa League.


Mede door alle blessures, die allemaal op zich staan en geen verband met elkaar hebben, stelde Ten Hag voor het duel met PSV een middenveld uit eigen kweek plaats. Andermaal viel Ryan Gravenberch helaas niet mee (maar schrijf dit ontegenzeggelijke talent niet te vroeg af, hij is nog jong). Carel Eiting wisselde goede met zwakke momenten af en alleen Donny van de Beek voldeed – uiteraard. ‘Donny’ legde ook de basis voor de openingstreffer, in de 35e minuut, van Promes. Dat het toen nog geen 1-0 stond, was een klein wonder. Bovendien keepte Lars Unnerstall een puike partij. Zijn collega André Onana kreeg amper iets te doen en wist zo te voorkomen dat Ajax voor de achtste keer in competitieverband minstens één tegendoelpunt kreeg. De laatste keer dat Ajax in één seizoen minimaal acht keer op rij de nul niet wist te houden, was in het seizoen 2011/’12.


Tot deze eerste februarizondag won PSV 53 van de voorgaande 127 onderlinge ontmoetingen. De formatie uit de Lichtstad is (nog) het enige team met een positieve balans tegen de Amsterdammers in de eredivisie. Nog, want de jongste 1-0 was Ajax’ vijftigste winst op PSV. Het zal de ploeg goed doen, ook met in het achterhoofd dat FC Utrecht al weken uitkijkt naar de wedstrijd van zondag. PSV, FC Utrecht en Vitesse zijn historisch gezien de grootste kwelgeesten voor Ajax.


Een Ajax overigens waar tijdens de transfer window niet heel veel veranderde. Huurling Kay Sierhuis, zondag nog scorend voor FC Groningen tegen zijn eigenlijke werkgever, werd verkocht aan het Franse Stade Reims. Noa Lang was al op uitleenbasis gaan voetballen voor FC Twente (en scoorde dit weekend voor het eerst in de Grolsch Veste). Er werd weliswaar aan Dusan Tadic getrokken, zo bevestigde spelersdirecteur Marc Overmars, maar gelukkig bleef de immer onmisbare en vooral fitte aanvoerder behouden. Hij meldde overigens dat andere clubs dan Barcelona zich bij hem voor de Serviër hadden gemeld. Waar Tadic aan zijn contract werd gehouden, lukte het de Ajax-leiding niet om het Braziliaanse talent Antony vast te leggen. Ten Hag had hem goed kunnen gebruiken. De speler van Sao Paulo zou het grootste Braziliaanse voetbaltalent zijn en Overmars heeft er best 25 miljoen euro voor over. Volgens hem is de kans groot dat de aanvaller alsnog naar Amsterdam wordt gehaald, maar eh: eerst zien (en tekenen) en dan geloven.


***


De 35e van Ajax Week 31: Ook gehavend Ajax had tegen FC Groningen (2-1 verlies) beter voor de dag moeten komen.


Vier nederlagen in acht officiële wedstrijden, waarvan drie in competitieverband. Er zijn trainers, ook bij Ajax, weggestuurd voor minder. Alle gekheid op een stokje, natuurlijk hoeft Erik ten Hag niet op te stappen na het teleurstellende 2-1 verlies bij FC Groningen. Toch is de recente prestatiecurve zorgwekkend, ook met het oog op het zware programma in februari (met onder meer uitwedstrijden tegen Vitesse, Feyenoord en Getafe). En dan is er nog het chronisch gebrek aan scherpte en tempo waarmee Ajax al zo vaak dit seizoen zichzelf de das omdoet. Zichzelf, want de Amsterdamse selectie hoeft, ook zonder Daley Blind, David Neres, André Onana en Hakim Ziyech, niet onder te doen voor vrijwel al haar tegenstanders. En zeker in eigen land. Ook dus deze zondag in de Martinistad, waar het viertal ontbrak en waar voor het eerst sinds 2014 in een duel met Ajax niets boven (FC) Groningen ging. Althans, een groot deel van de boeiende pot en afgaande op de eindstand.


Maar de landskampioen heeft meer in zijn mars, wat (pas) in het laatste half uur aan het licht kwam. De thuisclub stond met de rug tegen de muur, kreeg weliswaar een aantal opgelegde kansen, maar alleen met hangen en wurgen behield ze haar voorsprong. Slechts Donny van de Beek wist voor Ajax te scoren. Het was te weinig om minstens een punt over te houden aan het verste eredivisiereisje. Ajax had het, nogmaals, aan zichzelf te wijten, want vóór rust liet het zich afbluffen door de bloedfanatieke Groningers, voor wie met name twee in Amsterdam opgeleide spelers een hoofdrol was weggelegd. Zo opende huurling Kay Sierhuis de score, al had hij wel het geluk dat de Ajax-verdediging Onana’s vervanger Bruno Valera hierbij in de steek liet. Sierhuis profiteerde en juichte, uit respect voor de club waar hij tien jaar een opleiding genoot, ingetogen. Verder was Ajax deze middag als elke tegenstander en dus hield hij zijn voormalige teamgenoten al jagend continu bezig. Totdat hij leeggespeeld naar de kant ging.


Deyovaisio Zeefuik, één van de vier andere ‘Amsterdamse Groningers’, was misschien wel de uitblinker van het pakkende treffen. Zowel verdedigend als aanvallend maakte de rechtsback een onvermoeibare indruk. Ajax toonde die instelling in de tweede helft wat zeker na de ook al fortuinlijk tot stand gekomen 2-0 hard nodig was. Bij onder anderen Ryan Gravenberch was die ver te zoeken. Het was dan ook erg logisch dat hij werd ingewisseld. Voor Carel Eiting, die zich bij vlagen kon onderscheiden als spelverdeler. Maar de middenvelder ervoer ook dat een uitwedstrijd tegen FC Groningen heel wat anders is dan een doordeweeks bekerpotje tegen Spakenburg. In de woensdag gespeelde ontmoeting met de amateurs (7-0 na een heerlijk relaxt partijtje) was hij één van de betere Ajacieden door goed te profiteren van de vrijheid die hij kreeg. Gravenberch werd die avond gespaard, maar stond in het hoge Noorden wel aan de aftrap. Hij deed echter nauwelijks iets goed en de tweede Groningse treffer kon hij zich aantrekken. Was zijn basisplaats een inschattingsfout van Ten Hag? Ook het opnemen van Siem de Jong in de basis pakte helaas verkeerd uit. Ajax’ nummer 15 mocht dan tegen de tweede-divisieclub een glaszuivere hattrick hebben gemaakt, tegen FC Groningen kwam hij amper in het stuk voor. Nog een puntje van kritiek: de 19-jarige Lassina Traoré scoorde weliswaar tweemaal tegen Spakenburg en maakt een best interessante ontwikkeling door, maar waarom kreeg hij in de Euroburg meer speeltijd dan Klaas-Jan Huntelaar. De routinier, die in de laatste twee onderlinge ontmoetingen uitgroeide tot ‘matchwinner’, moest tot de 86e minuut op zijn invalbeurt wachten.


Zo werd het op heel veel fronten een uitermate deprimerende middag, te meer daar de voorsprong op alle naaste belagers slonk. Van deze ploegen moet vooral AZ, maar onderhand ook Feyenoord (best) serieus worden genomen. Beide concurrenten wonnen wel. PSV niet, maar kwam door een 1-1 gelijkspel tegen het bezoekende FC Twente toch een puntje dichter bij. Komende zondag kan Ajax in een rechtstreeks treffen helemaal korte metten maken met de Eindhovense brokkenpiloot. Het wordt hoog tijd dat de lijstaanvoerder, in de eigen Johan Cruijff Arena, zich van zijn beste kant laat zien en dan bij voorkeur vanaf het eerste fluitsignaal. Wie er dan ook in de basis staat. Een club met zoveel geld op de bank moet het wegvallen van sterkhouders beter kunnen opvangen. Dan maar iets harder werken; daar is nog nooit iemand van doodgegaan.


***


De 35e van Ajax Week 30: Riante voorsprong op concurrentie, maar Ajax speelt niet met de allure van een kampioen.


Ajax’ herstart moet ook Erik ten Hag hebben verrast. Vooraf was de trainer nog zo optimistisch. Het trainingskamp in Qatar was toch goed verlopen? Uiteraard won de ploeg zondag van het bezoekende Sparta (2-1), maar al die mensen die het duel live gevolgd hebben of die ’s avonds de samenvatting hebben gezien, zullen direct toegeven dat de ouverture van het nieuwe jaar net als in 2019 (4-4 thuis tegen Heerenveen) puntenverlies had kunnen opleveren. Tot enkele seconden voor het einde hing ook tegen de Rotterdamse ‘Traditionsverein’ een remise in de lucht. Vooral na rust kreeg Sparta tal van kansen om meer dan één keer te scoren. De koploper mocht van geluk spreken dat het slechts één tegentreffer hoefde te incasseren. De paal (tweemaal), doelman André Onana en ‘reservekeeper’ Lisandro Martinez hielden de dappere Spartanen van de verdiende gelijkmaker af. Vooral de wijze waarop centrumverdediger Martinez in de slotfase een hard schot uit het doel kopte, dwong bewondering af. Zijn ‘overlevingsdrang’ stond Ten Hag wel aan. Ajax had die hard nodig, want vooral na het uitvallen van Hakim Ziyech door een kuitblessure was de landskampioen het spoor bijster. De trainer sprak van ‘inconsequent’ en ‘onachtzaam’ spel. Hij had het ook bij vlagen lamlendig kunnen noemen. Het kwam zijn manschappen uiteindelijk niet duur te sturen. Sterker nog: Ajax liep zelfs uit op AZ, dat de avond tevoren al met 1-3 had verloren van Willem II, en PSV, dat eerder op de middag met meer geluk dan wijsheid een punt overhield aan ‘VVV uit’ (1-1).


Slechts eenmaal deze eeuw had een lijstaanvoerder in de eredivisie na negentien speelrondes een grotere voorsprong dan Ajax in dit seizoen, zo weet VI te melden. De Amsterdamse formatie heeft zes punten meer dan haar Alkmaarse concurrent. Alleen PSV stond er de afgelopen twintig jaar na eenzelfde periode beter voor. In het seizoen 2006/’07 was Ajax, terwijl er nog vijftien duels gespeeld moesten worden, met negen punten achterstand nummer twee. Dat zelfs dan alles mogelijk is, bewezen de Ajacieden door pas op de allerlaatste competitiedag - op doelsaldo - te zwichten. Ook om deze reden hoeven ze zich nu niets te verbeelden.


De ontmoeting met Sparta, waarin bij Ajax die andere Ryan (Babel) een onopvallende rentree maakte, riep namelijk wel erg veel vragen op. Hoe kan het dat de Ten Hag-formatie, die toch in de sterkste opstelling aantrad met bijvoorbeeld een geheel herstelde Quincy Promes, zoveel verschillende gezichten liet zien? Hoe ernstig zijn de blessures van Ziyech én Ryan Gravenberch (die overigens op knappe wijze de 2-0 maakte en één van de betere spelers was)? Waarom kiest Ten Hag bij al zijn drie de wissels voor de jeugd (Carel Eiting, die voor het eerst sinds september 2018 eredivisie-ervaring op mocht doen, Jurgen Ekkelenkamp en Lassina Traoré) en niet voor Edson Álvarez, Razvan Marin, Siem de Jong of Klaas-Jan Huntelaar? En: waar is Noussair Mazraoui toch met zijn gedachten tijdens een wedstrijd? De verdediger is wel erg vaak niet bij de les. Dusan Tadic dan? Waar is de vorm van vorig seizoen gebleven? Het kan niet altijd meezitten, hoe blijft de ploeg een volgende keer overeind?


En: als je zoveel corners weet te forceren, waarom leveren die zo ontzettend weinig op? Nog zoiets: verre ingooien? Hier zou extra op getraind zijn in Qatar. Ik heb er niets van teruggezien. Kortom, Ten Hag zei het al na afloop: “Er is veel werk aan de winkel.” Misschien wel meer dan-ie had gedacht. Gelukkig treft Ajax woensdag in een andermaal uitverkochte Arena de amateurs van Spakenburg op weg naar de kwartfinale van het toernooi om de KNVB-beker. Ziyech en Gravenberch kunnen gespaard worden om – hopelijk – in de volgende competitieronde, uit tegen FC Groningen, fit aan de aftrap te verschijnen.


***


De 35e van Ajax Week 29: Ajax, met Babel in de spits?, klaar voor hervatting van het seizoen.


Je moet niet raar opkijken wanneer Ryan Babel zondag in de spits staat bij Ajax. Babel? Een fabel? Nee hoor, bittere ernst en zelfs bittere noodzaak. Ajax huurt hem voor de rest van het seizoen van de Turkse topclub Galatasaray. Een win-winsituatie, zeker voor de Turkse topclub, die immers financiële zorgen kent, maar hopelijk vooral voor de nieuwe oude ‘werkgever’ van de onverslijtbare aanvaller.


Ajax zit niet zo dik in de (vleugel)spitsen. Het probleem openbaarde zich eind vorig jaar, wat één van de voornaamste oorzaken was voor de nederlagen tegen Valencia, en daarmee uitschakeling voor de Champions League, en AZ, wat weer tot gevolg had dat Ajax met een dubbel gevoel aan de kerstvakantie kon beginnen.


Inmiddels is het met het gemoed in het Amsterdamse beter gestemd. De winterstop (nou ja winter) heeft de selectie goed gedaan en Quincy Promes is zelfs zodanig fit dat hij zondag ook inzetbaar is. Maar trainer Erik ten Hag wil waken voor roofbouw, te meer daar de terugkeer van David Neres nog de nodige weken op zich laat wachten. Bovendien heeft een nieuwe speler plaats genomen in de ziekenboeg: Klaas-Jan Huntelaar, de ‘veteraan’, die zo’n hoog doelpuntenmoyenne heeft, afgezet althans tegen het aantal minuten dat hij deze competitie is ingezet. Volgens Ten Hag heeft ‘The Hunter’ last van een vervelende achillespeesblessure.


Mede door deze tegenvaller is de clubleiding gaan denken aan versterking van de aanval, al is het voor tijdelijke aard. En Babel had er meteen oren naar, toen hij werd benaderd om voor een derde periode het hem welbekende rood-witte shirt aan te trekken. ‘Zelfs’ wilde hij een deel van zijn ‘Turkse salaris’ inleveren. Ook een soort van ‘win win’, want bij Ajax kan de spits zich elke week in de kijker spelen van Ronald Koeman, voor wie (en zo zijn tegenwoordig wel heel veel mensen blij te maken) immers een enorm spitsenprobleem opdoemt met het oog op de eindronden van het Europees kampioenschap, volgend jaar zomer onder meer in de …Johan Cruijff Stadion. De bondscoach dreigt tijdens dat EK twee van zijn belangrijkste pionnen voorin te moeten missen (Memphis Depay en Donyell Malen). Wat is dat toch met aanvallers?


Over aanvallen gesproken: op dat gebied liet Ajax zich zaterdag gelden in de tweede en afsluitende oefenwedstrijd tijdens het veelbesproken trainingskamp in Qatar. Tegenstander Club Brugge werd bij tijd en wijle van het kastje naar de muur gestuurd en vooral de 3-0 van Promes was van ouderwetse schoonheid. Ook de tweede treffer, een gaaf afstandsschot van Hakim Ziyech, mocht er zijn. Bij het openingsdoelpunt kreeg Noussair Mazraoui wel erg veel hulp van de Belgische verdediger. Invaller Perr Schuurs gooide zijn eigen glazen in door de basis te leggen voor het tegendoelpunt van de Belgische topclub. De kans is dan ook groot dat hij ook tegen Sparta als bankzitter zal beginnen. Ten Hag kiest zo goed als zeker voor een verdedigingscentrum met Joël Veltman en Lisandro Martinez. En dat biedt weer perspectief voor een basisplaats voor …Ryan Gravenberch op een middenveld met Donny van de Beek en Ziyech. Hoe het er allemaal echt uit gaat zien, dat weten we zondagmiddag gauw genoeg. Eén ding is zeker, volgens Ten Hag: de ploeg is fris en ze heeft er weer vertrouwen in (behalve Club Brugge werd overigens ook KAS Eupen in Qatar geklopt). Ajax is er dus klaar voor en is er alles aan gelegen om de eerste weken van 2020 beter door te komen dan die van vorig jaar. Het woord is nu aan de spelers!


***


De 35e van Ajax Week 28: Ajax moet in Qatar basis leggen voor (inter)nationale successen.


Laten we dit nieuwe jaar met goed nieuws beginnen. De enorme Ajax-afvaardiging is probleemloos aangekomen voor en begonnen aan haar trainingskamp in Qatar. Eén van de 31 (!) spelers die zijn afgereisd is Quincy Promes en het ziet er naar uit dat hij na de winterstop inzetbaar is. Meer precies: dat hij mee zou kunnen spelen wanneer Ajax op 19 januari de competitie hervat met een thuiswedstrijd tegen Sparta Rotterdam. Of David Neres dan ook inzetbaat is, is nog twijfelachtig, maar zijn herstel vordert gestaag. Sneller dan een paar dagen geleden nog werd gevreesd.


Bovendien is er, na het wegvallen van het Turkse Galatasaray als sparringpartner, toch een tweede tegenstander gevonden voor een oefenduel tijdens het trainingskamp in het Arabische land. Het gaat om de nummer 13 van België, KAS Eupen. Voor 11 januari stond al een ontmoeting gepland met Club Brugge, dat met kop en schouders boven iedereen uitsteekt in België.


Toch zijn er ook wat tegenvallers. Dat de met hartproblemen kampende Daley Blind in Amsterdam zou achterblijven, is niet vreemd. Maar ook Zakaria Labyad, die al langer geblesseerd is, en Jurgen Ekkelkamp, die evenmin fit blijkt te zijn, zijn niet op het vliegtuig gestapt.


Mede door al deze onzekerheden, maar uiteraard ook om te kijken wat voor vlees hij in de kuip heeft, besloot Erik ten Hag nogal wat jonkies mee te nemen. Zoals: de tweelingbroers Quinten en Jurriën Timber, Kenneth Taylor, Naci Ünüvar en Sontje Hansen. Van hen heeft laatstgenoemde eind vorig jaar (…) al zijn eerste officiële minuten in Ajax-één mogen maken. Het vijftal kwam in de eerste seizoenshelft onder meer goed voor de dag tijdens de UEFA Youth League.


In het veelbesproken Qatar – bij de bouw van WK-accommodaties is een hoop mis gegaan - moet de basis worden gelegd voor prolongatie van het landskampioenschap én de KNVB-beker. Maar Ten Hag is er ook alles aan gelegen om Ajax Europees weer hoge ogen te laten gooien. Makkelijk zal het niet worden om de volgende ronde te bereiken. Met het Spaanse Getafe is een uiterst lastige tegenstander geloot. Zinedine Zidane, trainer van Real Madrid, wees op de kracht van deze ploeg ondanks de ogenschijnlijke makkelijke 3-0 zege, eind deze week, in het hoofdstedelijk onderonsje. Tegen de tijd dat Ajax en Getafe elkaar treffen, heeft de koploper in de eredivisie er al een aantal competitieduels opzitten, is PSV – en hopelijk ook AZ - mogelijk op een nog grotere achterstand gezet en zal de ploeg zich normaal gesproken ook voor de kwartfinale van het nationale bekertoernooi hebben geplaatst. ‘Spakenburg thuis’, op 22 januari, zou immers zelfs door een versterkt Jong Ajax gewonnen kunnen worden. Daarna worden de opgaven lastiger. Wil de bekerhouder andermaal de finale bereiken, dan moet het op weg naar de eindstrijd Heracles, Vitesse en/of FC Utrecht elimineren. In een uitwedstrijd. Pas in de finale wacht, in De Kuip, de op papier zwaarste tegenstander (AZ, PSV of Feyenoord).


Maar in principe hoeft Ajax in eigen land van niemand te verliezen. De nederlagen tegen Willem II en AZ bewezen echter dat zelfs de zo bewierookte titelhouder niet ongenaakbaar is. Ten Hag zal zijn manschappen scherp moeten zien te houden. Ook om een andere reden: de kans is groot dat zeker sterkhouders als Donny van de Beek, André Onana, Nico Tagliafico en Hakim Ziyech met hun gedachten mogelijk bij een buitenlands avontuur zullen zijn. En dat kan een negatieve uitwerking hebben op het veld, mochten de resultaten tegenvallen. Maar laten we deze eerste bijdrage niet doemdenkend, maar juist positief eindigen. De spelers zijn, onder invloed van de geweldige prestaties met name in de Champions League, naar elkaar toegegroeid en ze zullen elkaar niet willen laten vallen. Dan zou de ‘Class van 2019’ niet alleen snel, maar ook op onbevredigende wijze uitgaan. Wat de reputatie van Ten Hag ook geen goed zou doen. Kortom, op alle fronten reden te meer om niets aan het toeval over te laten en laten zien dat Ajax de beste is – en blijft!


***


De 35e van Ajax Week 27: Erik ten Hag mijn Ajax-Man van het Jaar.


Dusan Tadic. Wat een prachtige voetballer, de ideale aanvoerder voor een team en voor een trainer, heel belangrijk als maker en aangever van doelpunten. Maar toch: nee, in hem zie ik niet de Ajacied van het Jaar 2019. Daarvoor is het verschil tussen de Servische captain in de tweede helft van het afgelopen seizoen en de eerste zes maanden van deze voetbaljaargang best groot. En eh, de manier waarop hij in de laatste Champions-Leaguewedstrijd, uit frustratie, een speler van Valencia rood probeerde aan te smeren, dat sierde hem niet.


Hakim Ziyech dan? Een goed mens. Herinner je Lille uit nog? Hoe hij zich over die fan ontfermde die het veld was opgelopen? Sierlijke voetballer ook, die net als Tadic betrokken is bij heel veel treffers. Samen bij twee derde van de doelpuntenproductie dit seizoen in de eredivisie. Ziyech is ook altijd aanspeelbaar, overal te vinden en hij kan uit het niets de bal op de stropdas van een medespeler leggen. En… hij doet er bij balverlies alles aan om het leer terug te krijgen wat wel eens anders is geweest. Ook hij is niet, in mijn ogen althans, de man die met de symbolische eer mag gaan strijken. Onder meer, omdat iemand die zo vaak op doel schiet, iets vaker zou mogen scoren. Ziyech is volgens CIES Football Observatory wel de een-na-beste voetballer ter wereld. Dat baseert het op basis van data die InStat dit seizoen van nationale competities heeft verzameld. Alleen Lionel Messi is ‘beter’. Desondanks ga ik voor een andere kandidaat.


André Onana? Keeper van wereldformaat, die ik na dit seizoen helaas zie vertrekken. De wijze waarop hij (inter)nationaal tegenstanders van goals weet af te houden, soms op één been of met één hand, is af en toe onvoorstelbaar. Bovendien begaat de onbetwiste nummer één onder de lat nog maar zelden slippertjes en treedt hij af en toe op als vredestichter. Als hij zich nog beter weet of wist in te houden, dan was de denkbeeldige titel naar hem gegaan.


Matthijs de Ligt of Frenkie de Jong waren beiden een half jaar zeer kansrijk. Ajax zonder hen, een op topniveau presterend Ajax zonder hen, was amper voor te stellen. Maar zie: beide nog jonge sterkhouders vertrokken, naar respectievelijk Juventus en Barcelona, en voor hetzelfde geld (nou ja) had Ajax ook dit seizoen in de Champions League overwinterd. Ook deze troeven van het Nederlands elftal vallen dus af. Hadden ze maar niet moeten gaan.


Marc Overmars en Edwin van der Sar zijn uiteraard ook van onschatbare waarde, maar ook beide directeuren grijpen naast deze symbolische uitverkiezing. De oud-spelers zijn mede verantwoordelijk voor de samenstelling van de selectie en de ‘coole uitstraling’ van de club (uitspraak van ‘Sar’ in Voetbal International), maar zij werken niet elke dag met al die (top)spelers.


Mijn (Ajax-)Man van het Jaar zie je slechts zelden óp het veld. Ja, behalve na het slotsignaal. Om het arbitrale kwartet te bedanken voor het leiden van een wedstrijd. Mijn winnaar laat zich vooral gelden op het trainingsveld. Daar legt hij met zijn ‘assistenten’ de basis voor de resultaten, die ook dit seizoen weer prima zijn. Erik ten Hag, op hem doel ik, blijft bovendien zichzelf, laat zich slechts zelden uit de tent lokken en valt hoogstens een enkele keer uit zijn rol. Zoals, maar bij uitzondering, in de richting van De Telegraaf, dat hem, op zijn zachtst gezegd, niet bepaald positief benadert. De ‘Tukker’ liet zich evenmin uit het veld slaan en raakte, ogenschijnlijk, evenmin in paniek toen Ajax begin dit jaar diverse tikken op de neus kreeg. Van Feyenoord (in competitieverband), van Heracles, van AZ en (thuis) van Real Madrid. De zwaar tegenvallende resultaten zullen aan hem geknaagd hebben, maar was dat aan Ten Hag te merken? Het was vooral ook aan hem te danken dat de huidige landskampioen niet knock-out ging. Hij is er ook de man niet naar om af te geven op de arbitrage (behalve als dat terecht is, zoals in de duels met Chelsea).


Het allerknapste is wel dat Ten Hag van Ajax opnieuw een winnend team heeft weten te maken, ondanks het vertrek van de genoemde De Ligt en De Jong én Lasse ‘jojo’ Schöne. Een team waarvan de spelers een eenheid vormen, althans naar buiten toe. Ga er maar aan staan. Zoveel kwaliteit, zoveel goede spelers en er kunnen er elke wedstrijd slechts elf aan de aftrap staan. Maar hoe vaak Ten Hag om meestal tactische redenen een opstelling ook wijzigt ten opzichte van een vorige duel: ooit een speler gehoord die zijn onvrede uitte? Schöne verwoordde het onlangs als volgt in Het Parool: “Dat het achter de schermen niet altijd een vrolijke boel is, is logisch. Je moet weleens jongens uit elkaar halen op het trainingsveld, maar eenmaal terug in de kleedkamer moet het afgelopen zijn. Wij konden elkaar de waarheid vertellen, ook als die waarheid even niet leuk was. Zo’n sfeer creëren voor, dat is moeilijk voor een trainer.”


Ook Overmars toonde zich in de vele terugblikken van de afgelopen dagen op de verrichtingen van ‘the Class of 2019’ meer dan tevreden over Ten Hag. Voor de hand liggend maar toch. Aan De Telegraaf laat de directeur voetbalzaken weten dat de succesvolle oefenmeester van hem niet weg mag. “Erik ten Hag kan na komende zomer nog makkelijk een seizoen mee [bij Ajax]. Hem laat ik zeker nog niet gaan, hoewel ik weet dat hij op lijstjes voorkomt bij grote Europese topclubs. Die deur blijft voorlopig gesloten."


Erik ten Hag is voor mij onbetwist de (Ajax-)Man van het Jaar, al zal hij warm noch koud worden van deze mededeling. Hij doet niet aan persoonsverheerlijking. Het clubbelang staat voor hem voorop. Toch hoop ik dat hij in deze tijd van het jaar ook ruimte vindt om aandacht te besteden aan zichzelf en zijn team thuis, zijn gezin. Het is hem gegund. Even dan, want binnen een week zijn alle (Ajax-)ogen gericht op Qatar…


Erik en alle andere Ajacieden: een knallende jaarwisseling en een goed begin van 2020 gewenst!


***


De 35e van Ajax Week 26: Ajax spoelt slechte serie weg, maar wel grote zorgen om Daley Blind.


Drie spelers die hun basisdebuut opluisteren met een doelpunt, een eclatante 6-1 zege op ADO Den Haag en versteviging van de koppositie, omdat AZ de avond tevoren met 3-0 bij Sparta verloor: Ajax heeft 2019 in stijl afgesloten. Maar er was ook aanleiding voor relativering bij de laatste overwinning van dit jaar en het behalen van de officieuze herfst- dan wel wintertitel (voor wat die überhaupt waard is). Op de F-Side was al een groot spandoek te zien met hierop de tekst DALEY BLIND, STERKTE en in de 17e minuut stond iedereen in de Johan Cruijff Arena spontaan op om de centrumverdediger een steun in de rug te geven. “Daley Blind, wie kent hem niet, Daley Blind, Daley Blind is een echte Ajacied.”


Een dag voordat Ajax en ADO de eerste seizoenshelft afsloten, was bekend geworden dat Blind voorlopig uitgeschakeld is door een hartspierontsteking. Hoe die ontstaan is en vooral hoe lang het gaat duren voordat de international zich weer op de training meldt, is onduidelijk. In ieder geval gaat hij niet mee naar het veelbesproken trainingskamp in Qatar. De problemen kwamen aan het licht toen hij onlangs tijdens de thuiswedstrijd tegen Valencia in de middencirkel in elkaar zakte en letterlijk en figuurlijk op de been moest worden geholpen. Toen leek het allemaal niet zo ernstig, Blind speelde het duel uit, maar net als enkele dagen eerder tegen Willem II was het duidelijk dat hij verre van fit was. Of hij dan wel Ajax een (te) groot risico heeft genomen? Laten we eerst afwachten hoe en wanneer Blind zijn rentree maakt. In een filmpje, dat via de social media werd verspreid, liet hij weten dat hij zich goed voelt. De staande ovatie tijdens Ajax – ADO en de steun van zijn ploeggenoten zal hem hebben gesterkt (https://twitter.com/nico_taglia/status/1208746045099970560).


De steunbetuiging droeg bij aan de (toch) positieve stemming in het stadion, want er viel weer veel te genieten. Ondanks de fantasie-opstelling waarin basisplaatsen waren weggelegd voor drie steunpilaren van Jong Ajax: Jurgen Ekkelenkamp, Ryan Gravenberch en Lassina Traoré. Ze ‘profiteerden’ van de afwezigheid van Klaas-Jan Huntelaar, Zakaria Labyad, David Neres, Quincy Promes. Ook Noussair Mazraoui bleef aan de kant. Erik ten Hag en Michael Reiziger, die beiden vooral in de eerste helft geregeld in het coachingsvak stonden, keken tevreden toe. Het gelegenheidsteam maakte gehak van ADO, dat niet voor niets is afgezakt naar de voorlaatste plaats en waar ex-Ajacied Fons Groenendijk onlangs als trainer terugtrad. De Haagse ploeg, die ooit de Arena met een 0-0 gelijkspel en zelfs een 0-1 overwinning verliet, had geen moment wat in te brengen. Nou ja, behoudens enkele dappere pogingen van Crysencio Summerville. Bij één van die acties, in de extra tijd en ingeleid door een fout van Joël Veltman overigens, werd de aanvaller wat onhandig de voet dwars gezet door Lisandro Martinez, met wie Veltman centraal achterin stond. Ajax had zo graag eens de nul willen vasthouden. Vandaar waarschijnlijk dat André Onana wat al te opzichtig verhaal ging halen bij Dennis Higler. De keeper kreeg terecht geel en hij werd even later vanaf de stip gepasseerd door John Goossens. Even daarvoor had Onana zich als vredestichter opgeworpen toen Nico Tagliafico en Summerville elkaar in de haren dreigden te vliegen. Dit opstootje en de tegentreffer waren eigenlijk de enige smetjes op deze mooie zondagmiddag.


Na afloop overheerste dus tevredenheid. Over de tweede zege op rij, na drie (doel)puntloze wedstrijden. Over de manier waarop Hakim Ziyech (goed voor een doelpunt en een assist) en Dusan Tadic (die eindelijk weer eens scoorde) de jonkies opvingen. Over de wijze waarop die talenten zich weerden, waarbij het wel wat overdreven was om Gravenberch uit te roepen tot Man of the Match. Hij, Ekkelenkamp en Traoré hadden al eerder hun competitiedebuut gemaakt, net als Noa Lang, die als invaller zijn lesje geleerd te hebben en in vergelijking met ‘Telstar uit’ geen spatjes toonden. Het kon nog jonger wat Ten Hag deze middag de wei instuurde: ook Sontje Hansen kreeg speelminuten. De topscorer van het WK voor spelers tot zeventien had eerder in de week al voor het eerst zijn opwachting gemaakt in een officiële wedstrijd in Ajax-één (het bekerduel met Telstar); tegen ADO mocht hij dus zijn eerste competitieminuten maken. Tot groot plezier van het thuispubliek, dat elke balbehandeling van Hansen begroette met gejuich en handgeklap. Helaas, het lukte het hem niet te scoren. Nog niet. Alles op zijn tijd. Bovendien, juist in deze periode van het jaar moet je altijd iets te wensen hebben, toch?


***


De 35e van Ajax Week 25: Ajax kan nog winnen, maar verloor in korte tijd wel erg veel.


Ajax kan het nog. Scoren én winnen. Wat dat betreft kwam Telstar als eerste tegenstander op weg naar prolongatie van de KNVB-bekerwinst precies op tijd. Ajax maakte op een kille woensdagavond zelfs vier treffers, nadat het drie wedstrijden op rij (doel)puntloos was gebleven. Om nu te zeggen dat het lek boven is? André Onana moest tegen de laagvlieger in de eerste divisie liefst driemaal vissen en met een beetje geluk had Telstar een verlenging uit het vuur gesleept. Die schande bleef de geplaagde landskampioen bespaard, gelukkig maar, want het is al erg genoeg en bijna ongekend wat de Ajacieden overkomt.


Nog niet zo lang geleden leken ze op weg naar overwintering in de Champions League. Wie had dat gedacht na het vertrek van de jonge sterkhouders Mathijs de Ligt en Frenkie de Jong? Slechts één punt halen. Dat was de toch niet al te zware opdracht waarvoor Ajax ruim een week geleden, in de eigen Amsterdam Arena, stond tegen Valencia. Hoe anders eindigde ook deze Europese thuiswedstrijd. 0-1. Ondanks de tien winstpunten, de meeste doelpunten voor en de minste treffers tegen kwam door dit duur verlies een (te) vroeg eind aan het avontuur in de Champions League. Als veruit beste nummer drie van alle groepen mag de ploeg van trainer Erik ten Hag uiteraard wel meedoen aan de knock-outfase in de Europa League. Het kon de spelers na afloop nauwelijks boeien. Jaren geleden werd het nog gevierd wanneer Ajax ook na de winterstop in een Europactuptoernooi mocht uitkomen; dit seizoen wordt het – vooralsnog – als minder dan een troostprijs beschouwd. De eerstkomende tegenstander is overigens Getafe, niet alleen de nummer 4 in La Liga, maar ook, zo weten insiders, de meest vervelende en hardste ploeg in de hoogste Spaanse competitie.


Terug nog naar de Arena: de uitschakeling door Valencia, dat echt geen wonderploeg had, diende zich eigenlijk enkele dagen eerder aan. Toen ging het thuisduel met Willem II al verloren, met 0-2. Na deze twee echt kansloze exercities was het de vraag of er herstel zou volgen, afgelopen zondag in de Noord-Hollandse derby tegen AZ. Met als inzet, jawel, de eerste plaats. Terwijl de ploeg uit Alkmaar verrassend goed blijft presteren, lijkt Ajax de weg en de kluts kwijt te zijn. Door het wegvallen van David Neres en vooral Quincy Promes (wat heeft die zich in korte tijd eigenlijk onmisbaar gemaakt) is het vertrouwde, geoliede spel ineens ver te zoeken. Hakim Ziyech kan zijn ballen niet meer kwijt en moet vaker dan hem lief is als rechtsbuiten spelen. Ook Dusan Tadic slaagt er niet in zijn ploeg op sleeptouw te nemen en zelfs Donny van de Beek is veel minder gevaarlijk dan we van hem gewend zijn. En dan gaat er ook verdedigend heel veel mis, waarbij vooral Joël Veltman opvallend vaak een ongelukkige indruk maakt. Juist in deze fase blijkt ook hoe enorm belangrijk Daley Blind is. De centrumverdediger maakte tegen Valencia een verre van frisse indruk, zakte zelfs even in elkaar, maar hij kon het duel uitspelen. Meedoen tegen AZ was echter te veel gevraagd, al kon/mocht/wilde Ten Hag niet zeggen wat hem precies scheelde.


Het gelegenheidsduo achterin, Lisando Martinez en Perr Schuurs, deed het echt nog niet zo slecht, maar Ajax miste overduidelijk Blinds impulsen van achteruit. Tot overmaat van ramp ging Schuurs in de voorlaatste minuut, bij een corner, kinderlijk in de fout, waardoor AZ met de onverdiende 1-0 zege aan de haal ging. En zo verspeelde Ajax in ruim een week tijd de voorsprong van zes punten op de concurrent uit Alkmaar. Het betekende de derde achtereenvolgende nederlaag zonder ook maar één keer gescoord te hebben. Iets wat in 1956 (!) voor het laatst was gebeurd, Alleen het indrukwekkende doelsaldo is, ten opzichte van dat van AZ, in het voordeel van de titelhouder. Dat zal overigens na zondag, normaal gesproken, niet anders zijn. Winnen, in de eigen Arena, op de laatste speeldag van 2019, van degradatiekandidaat ADO Den Haag. Dat moet toch niet te veel gevraagd zijn voor Ten Hags manschappen, hoe zwaar dit voetbaljaar ook is geweest.


Dat de vermoeidheid haar tol eist (Tadic: “We need rest”), bleek ook uit de opstelling voor het cuptreffen met buurman Telstar. Zo bleven Nico Tagliafico en Ziyech aan de kant. Het maakte de weg vrij voor talenten als Noa Lang (die voor Ajax overigens de ban brak na ruim drie doelpuntloze uren, maar ook op zijn donder kreeg van Ten Hag, omdat hij ‘te veel zijn eigen wedstrijd speelde’), Ryan Gravenberch, Jurgen Ekkelenkamp (die bij Jong Ajax makkelijk scoort en deze woensdagavond ook succesvol was) en zelfs Sontje Hansen. De uitblinker tijdens het recente WK voor spelers onder de zeventien jaar debuteerde een paar dagen ervoor in Jong Oranje en mocht in Velsen voor het eerst in de hoofdmacht zijn minuutjes maken. Bijna had hij de 3-5 op zijn naam geschreven. Dat lukte de 17-jarige Hansen net niet; zijn debuut neemt hem echter niemand af. En zo kunnen we deze bijdrage toch positief afsluiten, te meer daar Sergino Dest liefst twee keer scoorde, alsof hij wilde benadrukken dat hij recent terecht was uitgeroepen tot grootste Amerikaanse voetbaltalent. Bovendien leverde de 3-4 zege Ajax alsnog het doelpuntenrecord op dat al enkele weken in de lucht hing. Niet eerder maakte de ploeg in één jaar meer officiële treffers. In 1993 onder de toenmalige trainer Louis van Gaal stopte de teller bij 154; met de thuiswedstrijd tegen ADO voor de boeg is de score nu opgelopen tot 157.


***


De 35e van Ajax Week 24: Ajax laat zich verrassen door Willem II, wel op scherp tegen Valencia?


Zou het voetbaljaar 2019 net iets te lang gaan duren voor Ajax? Of was de onverwachte 0-2 nederlaag tegen Willem II, vrijdagavond, een eenmalige negatieve uitzondering? Over een paar dagen al, weer in de Johan Cruijff Arena, weten we wellicht meer. Dan is in de laatste groepswedstrijd van de Champions League, tegen Valencia, één punt nodig om de knock-outfase van dit miljardenbal te bereiken. Dat gelijkspel is mogelijk zelfs al voldoende om als poulewinnaar door te gaan. Met een zege op de Spaanse werkgever van de overigens geblesseerde ex-Ajax-keeper Jasper Cillissen is de eerste plaats sowieso veilig gesteld. Maar dan moet er wel beter gevoetbald worden dan in het thuisduel met de Tilburgse runner-up. Veel beter zelfs.


Ajax was totaal zichzelf niet tegen de Tricolores, die onder leiding staan van Adrie Koster en Gery Vink die beiden jaren in Amsterdam hebben gewerkt. Joël Veltman (!) was nog de minst slechte Ajacied, maar Lisandro Martinez leek helemaal de kluts kwijt en Sergino Dest speelde net zo chaotisch als Noussair Mazraoui, die alleen als invaller mocht meedoen. Klaas-Jan Huntelaar onderging misschien wel één van zijn meest pijnlijke wissels ooit (trainer Erik ten Hag haalde hem naar de kant ten faveure van Jong Ajax-spits Lassina Traoré, die evenmin een deuk in een pakje boter wist te schieten). Hakim Ziyech leek weer de Ziyech van een paar jaren geleden en zo kunnen we nog wel even doorgaan.


Zelfs Daley Blind, aan een erg sterk seizoen bezig, deelde in de malaise. “We zijn mensen, geen machines”, zei hij na afloop. Maar ook dat Ajax van zichzelf verloor. Dat was deels waar, want in eigen land hoeft de regerend landskampioen voor niemand onder te doen, maar dan moet wel echt iedereen bij de les zijn. Tot afgrijzen van Ten Hag was dat niet bepaald het geval. De oefenmeester had geen goed woord over voor het optreden van zijn ploeg. Het publiek was positiever. ‘Vroeger’ zou Ajax na zo’n pijnlijke nederlaag zijn uitgefloten, nu was er na het laatste fluitsignaal van Björn Kuipers amper een wanklank te horen. De Europese stuntploeg heeft dan ook de nodige krediet opgebouwd. Ze weet dat ze meer in haar mars heeft en dat het niet de eerste keer was dat ze aan de vooravond van een Europacupduel niet optimaal presteert. Gelukkig kan ze het historische verlies dinsdag dus al rechtzetten.


Historisch was het om verscheidene redenen. De laatste nederlaag in de Arena dateerde van november 2017 (toen het FC Utrecht van …Ten Hag aan het langste eind trok). Bovendien kwam er door het verlies een eind aan een serie van 24 thuisduels waarin Ajax twee keer scoorde. Bovendien had het sinds begin vorig jaar op eigen veld steeds minstens één doelpunt gemaakt. ADO Den Haag was toen de laatste ploeg die zonder tegentreffer de Arena verliet. In januari 1996 maakte Willem II eveneens een eind aan een mooie serie. Toen bracht de Tilburgse opponent Ajax de eerste (thuis- én uit)nederlaag in ruim anderhalf jaar(!) toe, al gebeurde dat toen in het eigen Koning Willem II Stadion.


Dat Willem II (waarvan de supporters uit protest tegen een eerdere, slechte behandeling in de Arena, in het eigen stadion de avond van hun leven beleefden) vrijdag zo sterk voor de dag kwam, was overigens niet helemaal verrassend. De subtopper versloeg eerder PSV (2-1), voetbalt leuk en gedurfd en liet de thuisclub geen minuut in haar spel komen. Dat ze ondertussen slechts zes overtredingen nodig had, spreekt ook boekdelen. Ajax werd negenmaal teruggefloten. Eén keer ging dat ten koste van een gele kaart. Dest bracht ex-clubgenoot Ché Nunnely ten val wat ook nog tot een strafschop (en zeldzaamheid in de Arena overigens) en de openingstreffer leidde. Bij de 0-2 was opnieuw een belangrijke rol weggelegd voor een speler, die in De Toekomst is opgeleid: Damil Dankerlui. De invaller kreeg alle ruimte om de wedstrijd definitief in Brabantse voordeel te beslissen. Blind: „We kunnen van niemand op halve kracht winnen. Eerder zagen we dat al tegen RKC Waalwijk en FC Twente.” De centrumverdediger, die wegens een lichte blessure het eindsignaal niet op het veld haalde, zei ook dat er geen reden is voor paniek. “We moeten ons niet gek laten maken. We weten wat we kunnen en moeten rustig blijven.”


Zo is dat, maar toch. Toch zal Ajax er niet rouwig om zijn wanneer de eerstvolgende competitiewedstrijd, tegen AZ, zal worden uitgesteld. Het is de vraag of het duel door problemen met het (ingestorte) dak in Alkmaar door kan gaan - met of zonder publiek. Mocht de topper zondag om 16.45 uur afgetrapt worden, dan weet AZ dat het bij winst qua punten op gelijke hoogte komt met de koploper. De Alkmaarse formatie blijft immers winnen: zaterdagavond werd PEC Zwolle simpel opzij gezet (0-3). Bovendien heeft ze de veruit minst gepasseerde keeper van de eredivisie (oud-Ajacied Marco Bizot hoefde in zestien duels slechts achtmaal te vissen; André Onana al veertien keer). Overigens behaalde ook PSV weer eens een overwinning (5-0 op Fortuna Sittard), zodat zelfs de Eindhovense ploeg profiteerde van de offday van Ajax.


***


De 35e van Ajax Week 23: Ajax blijft ondanks personele zorgen aan de winnende hand.


Hoe vaak zal die enorme hit van Davina Michelle – Duurt Te Lang – door de gedachten van Noa Lang hebben gespookt? Wat zat de ex-jeugdspeler van …Feyenoord te vlassen op een doorbraak in het eerste elftal van Ajax. Bij Jong Ajax trok de vleugelaanvaller al verscheidene keren de aandacht, onder meer door mooie doelpunten. Maar hoe hard hij ook werkte om trainer Erik ten Hag te overtuigen van zijn kwaliteiten: voor een basisdebuut moest de jeugdinternational wachten tot ‘FC Twente uit’.


Op zich niet zo onlogisch, want er staan/stonden niet de minste spelers in de pikorde vóór hem. Maar ja, de een zijn (spreekwoordelijke) dood is de ander zijn brood. Dat ging eerst op voor de bijna vergeten Zakaria Labyad, die de geblesseerde David Neres mocht vervangen. De buitenspeler kon er slechts kort van genieten. In de midweekse, voorlaatste groepswedstrijd in de Champions League tegen Lille gooide een zware knieblessure roet in het eten voor Labyad. Waar Neres naar verwachting na de winterstop zijn rentree zal maken, zien we de voormalige Utrechter mogelijk pas in het late voorjaar terug. Een hard gelag voor Labyad, die zoveel geduld moest opbrengen.


Lang heeft nog minder zitvlees en al vond hij het vervelend voor Labyad: hij maakte een onbevangen en gedegen indruk toen hij zijn kans kreeg én greep in Noord-Frankrijk. Bijna had de stiefzoon van Nordin Boukhari zelfs gescoord. Afgelopen zondag, tegen FC Twente, was Lang gelukkiger. Hij scoorde zelfs liefst drie keer en dat was een Ajacied die voor het eerst in de basis stond sinds Henk Groot vijftig jaar geleden niet eerder gelukt. Lang was er dan ook alles aan gelegen om de wedstrijdbal in zijn bezit te krijgen.


Ajax had de officieuze hattrick van zijn 20-jarige, rappe aanvaller hard nodig. Immers, na ruim 18 minuten stond het in de Grolsch Veste al 2-0. Zou Ajax dan voor het eerst sinds maart (1-0 bij AZ) in competitieverband verliezen en voor de vijfde keer in de laatste zes ontmoetingen met FC Twente niet tot winst komen? Nee hoor, deze ploeg is moeilijk te kloppen, blijft indachtig het principe de aanval is de beste verdediging voetballen en erop vertrouwen dat het goed komt. En dat gebeurde dus ook in Enschede.


Het werd uiteindelijk 2-5, omdat ook Klaas-Jan Huntelaar weer eens van zich deed spreken. De spits mocht na ruim 23 minuten opdraven, omdat Quincy Promes geblesseerd afhaakte. Huntelaar, die de laatste weken wat minder speelminuten was gegund, heeft echter niet aan scherpte ingeboet. Vooral zijn 2-3 mocht er zijn: met een keiharde knal zette hij Ajax op voorsprong. Nadat Lang er 2-4 van had gemaakt, bepaalde Huntelaar met zijn zevende doelpunt(!) in acht invalbeurten de eindstand op 2-5. Daarmee kreeg de ontmoeting een zelfde score als FC Twente – Jong Ajax vorig seizoen (met Michael Reiziger, Ten Hags huidige assistent, als hoofdtrainer van de Amsterdamse beloften).


De kampioensploeg dankte de zege vooral aan de tweede helft. Toch speelde ze, ondanks de aanhoudende scoringsdrift, niet overdreven goed. Dat beaamde Ten Hag ook. De trainer kon het na afloop terecht niet laten om vooral de slechte, ongeïnspireerde, ongedisciplineerde start van zijn manschappen te kritiseren. Een aantal presteerde ‘dik vet onder de grens’, zo zei hij. Noussair Mazraoui maakte het misschien nog het bontst. Net als tegen Lille ging er veel fout bij de rechtsback. In Frankrijk ontsnapte hij aan een tweede gele kaart en moest hij uit voorzorg worden vervangen. Enkele dagen later in Tukkerland was hij andermaal zoekende naar de vorm van precies een jaar geleden.


Tegen FC Twente (dat iets meer dan twee jaar geleden door een bekerwinst op Ajax het ontslag van Marcel Keizer bespoedigde) deelde zelfs Ziyech een enkele keer in de malaise. Balverlies van hem leidde tot de openingstreffer van de thuisclub. Niemand die er na afloop om maalde, te meer daar hij ook in Enschede weer eens een assist afleverde. Bovendien kan de spelmaker tegenwoordig een potje breken. Tegen Lille kreeg hij zelfs van een enkele Franse krant een tien. Ziyech was in het Europacuptreffen niet te houden, opende binnen 2 minuten de score (wat het snelste Champions-Leaguedoelpunt van dit seizoen betekende) en hij bediende op bijna karakteristieke wijze Promes wat ‘dus’ de 0-2 betekende.


Ziyech dwong ook respect af door de wijze waarop hij in de tweede helft een jongen die het veld was opgekomen opving en vaderlijk naar de kant begeleidde. Na afloop zou hij de vader van de knul zijn shirt geven en verklaren dat hij vereerd was dat een fan hem had opgezocht. Het zou zomaar de titel van een boek kunnen zijn: ‘Ziyech, van k-Marokkaan tot knuffel-Marokkaan’.


Ajax, dat het retourtje Lille overigens per trein deed, speelde in Stade Pierre Mauroy overigens met Lisandro Martinez en Perr Schuurs als verdedigingscentrum. Ten Hag koos voor dit koppel als tijdelijke vervangers van de geschorste Daley Blind en Joël Veltman. Het gelegenheidsduo, dat begin dit seizoen al eens een paar keer samenspeelde, slaagde met lof. Schuurs durfde zelfs af en toe mee naar voren te gaan. Edson Álvarez, die ook als optie voor centraal achterin in beeld was, werd pas in de rust ingezet. De Mexicaan presteerde op het middenveld beduidend beter dan zijn voorganger Mazraoei eh Mazraoui. De gelegenheidshalfspeler ontsnapte dus aan rood, maar hij was overigens wel de enige Ajacied die geel kreeg. Best opmerkelijk is, omdat Ajax dit, maar ook vorig, seizoen grossiert in kaarten (veertien). Veltman is één van de recidivisten. Hij heeft door zijn veldverwijzing tegen Chelsea zelfs meer ‘Europese’ rode kaarten dan de huidige trainer (en voormalig speler) van PSV: vier tegen drie.


Door de 0-2 zege in Noord-Frankrijk en de 2-2 bij Valencia – Chelsea heeft Ajax in de slotbeurt, in de Johan Cruijff Arena, genoeg aan een punt om als groepswinnaar te gaan overwinteren. Ten Hags manschappen zullen waarschijnlijk ook als nummer één van de eredivisie de eerste seizoenshelft afsluiten. Alleen AZ kan Ajax volgen. Op 15 december kan de koploper in Alkmaar of Den Haag de voorsprong van zes punten vergroten. PSV is door een 1-1 gelijkspel bij Emmen eigenlijk geen concurrent meer. Ajax mag zich nu al officieus puntenkampioen over 2019 noemen. In de eerste 32 competitieduels van dit jaar vergaarde de formatie 81 punten, een score die door AZ laat staan PSV kan worden verbeterd. De afgelopen vijf jaar was de Eindhovense formatie over een kalenderjaar de beste.


***


De 35e van Ajax Week 22: Doelpuntenmachine Ajax niet te stoppen, Lille volgende slachtoffer?


“Niet normaal die ploeg. Die ballen van Ziyech. Hoe kan dat? Heel smerig.” Een speler van een elftal dat net (dik verdiend) heeft verloren, heeft in de regel niet veel zin om de tegenstander te complimenteren. Cyriel Dessers draaide er zaterdag na de 4-1 nederlaag tegen Ajax echter niet omheen. De spits van Heracles Almelo stak zijn bewondering voor de landskampioen niet onder stoelen of banken.


Het was dan ook geregeld bijna magisch wat de thuisclub liet zien. Met name de tandem Hakim Ziyech-Quincy Promes deed weer van zich spreken. Tweemaal legde de een (Ziyech dus) de bal even achteloos als radiografisch achter de laatste verdediger en in beide gevallen dook de ander (inderdaad Promes) als een duveltje uit een doosje op om het leer een laatste tikje te geven. Zoals eerder tegen onder meer Chelsea. In het duel met Heracles had het zelfs niet veel gescheeld of het duo had op een derde, identieke wijze toegeslagen. Met de twee treffers steeg Promes naar de, met PSV’er Donyell Malen, gedeelde eerste plaats op de topscorerslijst in de eredivisie. Wie had dat vóór dit seizoen gedacht? Tien doelpunten in de competitie, succesvol in de Champions League en zowel aanvallend als verdedigend ook erg nuttig als speler van het Nederlands elftal: Promes’ eerste maanden sinds zijn terugkeer in de moederschoot zijn meer dan veelbelovend.


Mede dank zij zijn doelpunten kreeg Ajax Heracles op de knieën wat aanvankelijk toch wat moeite kostte. Maar waar de ploeg van trainer Erik ten Hag in drie van de vier voorgaande competitiewedstrijden tegen het team uit Almelo punten liet liggen, was ze ditmaal wel bij machte om de grootste kwelgeest van de afgelopen twee jaar te kloppen. Zo bleef ze AZ, dat FC Utrecht met 0-3 klopte, zes punten voor. (En PSV, dat een dag later ten koste van Heerenveen voor het eerst sinds zes wedstrijden won, elf.)


Terug naar de zoveelste doelpuntrijke ontmoeting in de Johan Cruijff Arena, want er viel meer te genieten. De 2-0, in de 56e minuut, van Zakaria Labyad bijvoorbeeld. Op werkelijk fenomenaal aangeven van Daley Blind. Zoals beloofd. Beloofd? Ja, zo makkelijk gaat het allemaal tegenwoordig bij Ajax: Labyad, die zich overigens leeg gespeeld moest laten vervangen, had Blind in de rust gevraagd hem eens te bedienen. Zo gevraagd, zo gedaan. Ook de totstandkoming van de 4-0 was om je vingers bij af te likken. Sergino Dest, die de geblesseerd uitgevallen Noussair Mazroui kwam vervangen, leek de maker te zijn, maar de eveneens ingevallen Klaas-Jan Huntelaar wist diens inzet zodanig van richting te veranderen dat híj de treffer op zijn naam kreeg. Drie minuten later moest Dest nog een tegenvaller incasseren. Bij een afgeslagen Ajax-corner verslikte de even als laatste man opgestelde verdediger zich in de bal. Dessers zag zijn kans schoon en was net snel en slim genoeg om én zijn belager en keeper André Onana te verschalken. De 4-1 was gelijk de eindstand en de eretreffer kwam Heracles toe. Vooral in de eerste helft beet het een paar keer goed van zich af, maar zoals bijna alle tegenstanders van Ajax: uiteindelijk moeten ze er, op Chelsea na, allemaal aan geloven.


Lille is, als het aan de gretige en met enorm veel plezier spelende Ajacieden ligt, het volgende slachtoffer. De Noord-Franse equipe is woensdag de voorlaatste horde op weg naar kwalificatie voor de knock-outfase van de Champions League. Het zal echter wel weer passen en meten worden voor Ten Hag. Ga maar na, Blind en Joël Veltman, die ‘Heracles thuis’ overigens moest missen wegens een blessure, zijn geschorst en David Neres komt dit jaar wegens een knie-operatie niet meer in actie. Verder leken Labyad, Mazraoui én Ziyech zaterdagavond niet helemaal fit. Laat de tactische puzzel, vooral defensief, maar over aan Ten Hag, al gaat bijna elke kenner er vanuit dat Perr Schuurs en Lísandro Martinez in plaats van het koppel Blind-Veltman van start zullen gaan, met Edson Alvárez op het middenveld.


Of Labyad voor de derde keer in de basis staat? Wie weet mag Huntelaar wel beginnen. Veel lijkt het niet uit te maken, want zoals Ten Hag vorig seizoen al zei: Ajax heeft meer dan elf basisspelers. Lille, dat in Amsterdam reeds met 3-0 werd geklopt, zal het weten. Toch?


P.s.: net als bij de overige wedstrijden in de eredivisie en eerste divisie werd Ajax – Heracles direct na de aftrap voor één minuut stilgelegd. Alle clubs willen zich hiermee afzetten tegen racisme binnen en buiten de voetballijnen. Aanleiding was de racistische bejegening, vorige week zondag, van een (donkere) speler van Excelsior in het competitieduel met FC Den Bosch.


***


De 35e van Ajax Week 21: Ajax zwemt in het geld, maar aandeelhouders komen er karig vanaf.


Wil je een seizoenkaart kopen? Weet dat er zeker ruim dertigduizend andere fans op de wachtlijst staan. En bedrijven die een skybox in de Johan Cruijff Arena op het oog hebben, die moeten eveneens geduld betrachten. Er is (nog) geen plek voor de zestig tot zeventig firma’s die zich gemeld hebben om hun klanten te willen verwennen met een middagje of avondje Ajax. De club is hotter dan ooit en heeft het financieel breder dan ooit. Eigenlijk komen alleen de aandeelhouders er bekaaid vanaf. Er komen sloten met euro’s binnen, de NV heeft een eigen vermogen van 210 miljoen euro en er zijn geen plannen om het stadion over te nemen of het bedrijf van de beurs te halen. Wel worden sommige delen van de Arena dicht gebouwd waardoor de capaciteit toeneemt en er komt een ‘vriendelijker’ ticketingssysteem. En toch bedraagt het dividend dat wordt uitgekeerd, zegge en schrijve 25 eurocent per aandeel. “Vrij karig”, drukte een lid van de Vereniging van Effecten Bezitters (VEB) zich nog eufemistisch uit tijdens de aandeelhoudersvergadering van de AFC Ajax NV, afgelopen vrijdag. Leo van Wijk probeerde als lid van de Raad van Commissarissen uit te leggen dat de club een ‘stabiel dividend’ nastreeft, maar echt overtuigend klonk zijn verweer niet.


Sterk was evenmin de toelichting op het afgelopen boekjaar door directievoorzitter en algemeen directeur Edwin van der Sar. Ajax wil structureel aanhaken bij de Europese top in 2024 was zijn boodschap, of, zoals het in een video van de enorm creatieve media-afdeling van de club werd genoemd: ‘We don’t buy legends, we create them.’ Ofwel: talentontwikkeling was en is nog steeds de essentie van de organisatie. Spreken in het openbaar is niet Van der Sars grote hobby, zo bleek weer eens (of De Kuip moet door de eigen aanhang in ‘vlam’ zijn gezet), maar gelukkig heeft hij meer kwaliteiten. Waarom zou hij anders – aan de vooravond van de enorm drukbezochte bijeenkomst in de Arena - voor nog eens vier jaar zijn vastgelegd? Inclusief prachtige bonussen. Eerder had zijn ex-ploeggenoot en collega in de leiding van de club, Marc Overmars, eveneens voor die periode bijgetekend. Beiden zijn wel benaderd vanuit het buitenland, maar ze zijn nog niet klaar in Amsterdam. Zo blijft de stabiliteit in de top vooralsnog gewaarborgd, gelukkig maar. Ze verdienen zelfs een standbeeld, werd geopperd. Nou, nou, je kunt ook overdrijven. Het is wel een feit dat onder de voormalige Champions-Leaguewinnaars een ommekeer zonder weerga is ingezet. De club durft weer te investeren en ze kreeg zelfs de handen op elkaar voor de benoeming van Susan Lenderink tot financieel directeur. Hiermee kwam een wens in vervulling van één van de aandeelhouders, die zich elk jaar afvroeg wanneer er eens een vrouw in de leiding van het bedrijf kon worden begroet. Het is zelfs een kwestie van tijd of ook de bestuursraad telt een vrouwelijk lid: Wendy Nagel.


Lenderink zorgde overigens voor een fris geluid en daar kon behalve Van der Sar ook Overmars een puntje aan zuigen. President commissaris Leen Meijaard nam het voor hem op door Overmars in een wat krampachtig interview naar zijn ervaringen over het voorbije jaar te vragen. Het jaar van de klas(se) van 2019. Trots werd vastgesteld dat goed was ingekocht, dat de leegloop was meegevallen, maar ook dat er nu al weer aan het nieuwe seizoen wordt gewerkt. De aankomende zomer wordt een uitdaging, zo meldde Overmars, die alvast verklapte dat hij met Daley Blind in gesprek is over een contractverlenging. In mogelijk eenzelfde constructie als Dusan Tadic? Pijnpuntje is misschien het feit dat de jeugd zich dit seizoen nog weinig laat zien, dat de spelerssalarissen steeds hoger worden en dat met de gestegen vergoedingskosten de zogeheten fees voor zaakwaarnemers ook toenemen. Maar Overmars zou Overmars niet zijn als er voor Ajax (te) weinig over zou blijven.


Was het dan allemaal hosannah, vrijdagmiddag? Nee hoor, er was kritiek vanuit de te vol gepakte zaal op het trainingskamp dat Ajax tijdens de winterstop gaat beleggen in Qatar. En waarom? Beetje cru: omdat de club zeven ton gaat verdienen over de ruggen van honderden mensen die om het leven zijn gekomen bij de bouw van de stadions, die in 2022 nodig zijn voor de WK dat dan in het Arabische land wordt gehouden. Van der Sar haalde er zijn schouders over op. Hij wees op de facilitaire en financiële voordelen van deze trip. Bovendien: “We zijn een voetbalclub, geen politieke partij.” En over de criticasters: “Bijzonder tendentieus. Makkelijk scoren over onze rug.”


Kanttekeningen werden ook geplaatst door het ‘eigen’ vuurwerk dat Ajax bijvoorbeeld vóór de toppers tegen Feyenoord en PSV afsteekt. Eén op de vijf tribuneklanten heeft longklachten, wist een bezorgde toehoorder te melden. Of de club hiermee rekening wil houden? Van der Sar had er wel oren naar. Verder bepleitte de VEB-man een evaluatie van miskopen als Mateo Cassiera, Lisandro Magallán en Luis Manuel Orejuela. Volgens Overmars is het eigenlijk allemaal all in the game, ‘valt de schade mee’ en lijkt Ajax zelfs nog mee te gaan profiteren van een aanstaande transfer van laatstgenoemde.


De vergadering, die bijna drie uur duurde, viel in een competitieloos weekend. Is er dan helemaal niet gevoetbald? Jawel, op grote schaal zelfs en ‘we’ (lees: Oranje) hebben ons zelfs geplaatst voor de eindronden van het Europees kampioenschap, volgend jaar zomer. Een 0-0 in Noord-Ierland volstond voor de ploeg van Ronald Koeman. De bondscoach zette alle vier de geselecteerde Ajacieden in de basis (Donny van de Beek, Daley Blind, Quincy Promes, en Joël Veltman) en hij liet hen de hele wedstrijd staan. Ofschoon ze bij Ajax in de regel beter voor de dag komen, behoudens wellicht …Veltman, die er als rechtsback alles aan gelegen was om PSV’er Denzel Dumfries voorlopig op de bank te houden. Hij had wel de pech dat de Poolse scheidsrechter Szymon Marciniak het thuisland een penalty toekende nadat Veltman de bal ongelukkig tegen zijn hand had gekregen. De strafschop werd hoog over geschoten, tot opluchting van Veltman en voormalig Ajax-keeper Jasper Cillessen.


Over pingels gesproken: die deden het Nederlands elftal onder 17 jaar de das om tijdens de halve finale van het WK, deze week in Brazilië. De ploeg, met een enorme Ajax-vertegenwoordiging, werd net als de vorige keer vanaf de stip door Mexico uitgeschakeld. Vervolgens ging ook het duel om de derde plaats, tegen Frankrijk, verloren (3-1). Het zal ze nu worst wezen, maar de jeugdige internationals zijn een ervaring rijker geworden en een aantal zien we binnen een paar jaar in de Johan Cruijff Arena. Zeker weten!


***


De 35e van Ajax Week 20: Chagrijn na 4-4 (!) tegen Chelsea weggespoeld met galavertoning tegen FC Utrecht.


Er staat dit seizoen geen maat op Ajax. De ploeg lijkt meer dan ooit sinds het aantreden van Erik ten Hag - en zelfs ondanks het vertrek van Frenkie de Jong, Mathijs de Ligt en Lasse Schöne - niet meer van de wijs te brengen. Zelfs bij een 4-4 stand, en met negen spelers, wordt in Londen tegen Chelsea de aanval gezocht. En ondanks het chagrijn om die remise (4-4 werd ook de uitslag van de bizarre Champions-Leaguereturn tegen de voornaamste groepsconcurrent) veegde de landskampioen enkele dagen later FC Utrecht van het veld.


Opnieuw werd viermaal gescoord. Met de uiteindelijke 4-0 waren de Domstedelingen nog blij, want net als onlangs tegen Feyenoord vond de thuisclub deze score voldoende. Vroeger kon het publiek in de Arena zich hierover opwinden. De toeschouwers wilden toen nog meer bloed, nog meer doelpunten zien. Tegenwoordig hebben ze er vrede mee dat een monsterscore uitblijft. Wat wil je: het is eigenlijk nooit meer saai en Ajax blijft winnen. Oke dan, bijna altijd. De lach en de humor zijn ook terug in het grootste stadion van ons land. “We zijn er nog niet”, hoorde ik één van de supporters bij een 2-0 stand tegen zijn buurman zeggen. FC Utrecht mag dan een Angstgegner (zijn geweest); tegen dit Ajax is amper een kruid gewassen.


John van den Brom, voormalig speler en trainer van de Amsterdamse club en sinds deze zomer oefenmeester in Utrecht, moet hebben gedacht dat hij de thuisploeg een loer kon draaien. Ajax geeft altijd wel ruimte weg en vooral aanvaller Gyrano Kerk zou er wel raad mee weten. Nou, behoudens een speldenprik in de openingsfase, had keeper André Onana amper iets te vrezen van de nummer 4 van de eredivisie. Donny van de Beek (tweemaal zelfs), de opgeleefde Dusan Tadic (één treffer en een assist) en Lisandro Martinez verzorgden de produktie.


Zakharia Labyad scoorde ook, maar zijn treffer werd afgekeurd. De linkspoot was twee jaar geleden nog basisspeler van FC Utrecht, toen die ploeg Ajax als voorlopig laatste op eigen veld een nederlaag toebracht (1-2). Labyad scoorde toen beide treffers, maar die Labyad hebben ze bij Ajax amper gezien. Hij kan niet opboksen tegen de aanwezige kwaliteit wat hem en Ten Hag, op wiens initiatief de ex-PSV’er naar de hoofdstad werd gehaald, toch moet zijn tegengevallen. Dit jaar had Labyad sinds maart geen officiële wedstrijd voor Ajax gespeeld. Hij dreigde in de vergetelheid te geraken. De Utrechter verscheen sporadisch in het nieuws en deed mee aan een kinderprogramma op tv waarin hij een jongen, die verhuisd was, op het hart drukte vooral (bij) zichzelf te blijven. Toch durfde Ten Hag het aan hem een basisplaats te geven en zijn oogappel beschaamde het vertrouwen geenszins. Na een wat afwachtend begin werd Labyad geregeld in combinaties betrokken en had hij ‘zelfs’ een aandeel in een aantal doelpunten. Terecht kreeg hij applaus van het thuispubliek, toen Ten Hag hem inwisselde voor Noa Lang. De handen gingen overigens ook op elkaar voor Vaclav Cerny, nadat die aan Utrechtse zijde zijn opwachting had gemaakt. De toeschouwers toonden zich ook toen dankbaar. De linksbuiten heeft zich bij Ajax immers nooit echt kunnen manifesteren en ineens was ook zijn gemiste kans tijdens de verloren kampioenswedstrijd in 2016 tegen De Graafschap vergeten.


Labyad - en niet Klaas-Jan Huntelaar wat menigeen had gehoopt – mocht de plaats innemen van David Neres, die dit jaar mogelijk niet meer in actie komt. De Braziliaan, die dichtbij zijn topvorm van vorig seizoen was, raakte aan zijn knie geblesseerd tijdens het knotsgekke treffen met Chelsea. Knotsgek, want wat Ajax op de mat legde, was vergelijkbaar met de eerder voor onmogelijk gehouden prestaties in het buitenland tegen Real Madrid, Juventus, Tottenham Hotspur en Valencia. Na 55 minuten leidden Ten Hags manschappen met 1-4, mede dank zij een onwaarschijnlijke vrije trap van Hakim Ziyech. Ajax wist al in de tweede minuut de ban te breken dank zij een free kick van Quincy Promes, die door Tammy Abraham van richting werd veranderd. De vreugde hierom was overigens van korte duur, omdat Joël Veltman met een belachelijke overtreding Chelsea aan een penalty en een strafschop hielp. Ajax liet zich echter niet kisten en leek op een onbedreigde overwinning af te gaan. Wel nam na rust de druk van de Engelse topclub toe en werd het met de minuut spannender, zeker nadat Cesar Azpilicueta 4-2 had gemaakt.


Vervolgens brak de 68e minuut aan: in een mum van tijd liepen Daley Blind én Veltman hun tweede gele en dus een rode kaart op. Tot groot ongeloof aan Ajax-kant. Veel te zwaar bestraft en waar is de VAR als je hem nodig hebt, vroegen de Amsterdammers zich af, te meer daar ook aan de 4-2 een luchtje zat en Ajax in Amsterdam eveneens benadeeld was. Alle protesten mochten niet baten, waarna het 4-3 en, met nog zeker twintig minuten te gaan, zelfs 4-4 werd. Gelukkig stond de VAR Ajax wel bij, toen Abraham 5-4 liet aantekenen. Voor hetzelfde geld had Ajax overigens nog aan het langste eind getrokken: de sterk ingevallen Edson Álvarez schoot bijna raak na een meesterlijke actie van Tadic. Het duel kreeg dus geen winnaar, of het moet de doorsnee voetballiefhebber zijn geweest. Wat een voetbalpromotie. Ajax mocht zich na afloop terecht beklagen, maar, om het in een wat breder perspectief te plaatsen: vrijwel nergens is terug te lezen of te horen dat de ploeg na de 4-2 de kluts helemaal kwijt was en dat er toen niemand opstond om de rust te bewaren. Bovendien had ook Chelsea reden om te mopperen: de Italiaanse scheidsrechter Gianluca Rocchi trok slechts vier minuten bij en dat terwijl de commotie om de twee rode kaarten al zeker twee minuten duurde.


Ondertussen heeft Ten Hag er wel weer een opgave bijgekregen: hij mist 27 november in Lille zijn verdedigingscentrum. In tegenstelling tot zijn collega bij PSV, Mark van Bommel, heeft hij echter een brede selectie, die ook dit probleem moet kunnen opvangen. Met een Latijns-Amerikaans duo? Of met Perr Schuurs en Martinez dan wel Álvarez naast zich? Och, wat maakt het uit: ook dit duel gaat echt niet verloren. Of klinkt dit al te arrogant?


P.s.: Veltman kreeg alweer zijn vierde Europese gele kaart. ‘Zelfs’ Mark van Bommel ontving er ‘slechts’ drie. Als speler. Als trainer moet hij ook het nodige incasseren: voor de zesde maal op rij, waarvan vier in competitieverband, moest Van Bommel toezien hoe PSV niet wist te winnen. Ajax heeft inmiddels elf punten meer en nummer twee AZ, dat zondagavond Emmen met 3-0 wegtikte, kan bogen op een voorsprong van vijf punten op de zwaar tegenvallende Eindhovense formatie. Kan de ploeg uit Alkmaar de ‘titelrace’ wel volhouden?


***


De 35e van Ajax Week 19: Ajax, opgelucht na krappe zege op PEC Zwolle, kan aan de bak tegen Chelsea en FC Utrecht.


Het is deze week precies twee jaar geleden dat Ajax op eigen veld een competitiewedstrijd verloor. Dat was tegen FC Utrecht. De Domstedelingen wonnen met 1-2. Toen stonden ze onder leiding van Erik ten Hag, die sinds januari vorig jaar in Amsterdam de eindverantwoordelijke is. Komende zondag staan ze in de Johan Cruijff Arena tegenover (het Ajax van) Ten Hag. FC Utrecht hoeft in principe nooit gemotiveerd te worden voor een duel met het ‘gehate 020’. Ten Hag zal dat zijn huidige team aan het verstand proberen te brengen, te meer daar zijn voormalige ploeg aan een aardig seizoen bezig is.


De nummer vier van de eredivisie gaf Ajax dit weekend eigenlijk al een lesje, een wake-upcall. Beide ploegen leidden binnen de kortste keren in hun twaalfde competitiewedstrijd met 3-0. De koploper leek vrijdag aanvankelijk met zevenmijlslaarzen op weg naar een monsterzege op het makke PEC Zwolle; FC Utrecht maakte zondag gehakt van Fortuna Sittard. Waar Ajax zichzelf in de moeilijkheden bracht (waarbij invaller Edson Álvarez een op zijn zachtst gezegd ongelukkige rol speelde), daar liet de formatie van ex-Ajacied (…) John van den Brom zich niet van de wijs brengen: 6-0. Ajax pakte met de hakken over de sloot de volle buit: 2-4. Zowel de onvoorstelbaar productieve Quincy Promes als David Neres scoorde tweemaal. Drie assists kwamen van de voet van …Hakim Ziyech. De spelbepaler viel ook om een andere reden op.


Toen Álvarez na rust niet verder kon, na een elleboogstoot van Mutafa Saymak, duurde het ruim zes minuten voordat er een vervanger het veld in werd gestuurd. De lichaamstaal van Ziyech en Daley Blind sprak boekdelen. Na afloop van het boeiende duel, waarin Björn Kuipers te coulant was voor spelers van de thuisclub, gaf Ten Hag schoorvoetend toe dat de wissel sneller plaats had moeten vinden. Tegen tien man kwam PEC op 2-3 en hing de gelijkmaker in de lucht. Ajax dreigde voor de derde keer dit seizoen punten te moeten inleveren, maar Ziyech redde Ten Hag door Neres in staat te stellen het duel definitief te beslissen. Ajax was dus weer eens meer opgelucht dan blij.


De sfeer werd bovendien beïnvloed door de onzekerheid en ontstane ergernis nadat Álvarez geblesseerd was geraakt. Verder zijn er twijfels over de inzetbaarheid van de eveneens toegetakelde Lisandro Martinez en de evenmin okselfrisse Donny van de Beek, Noussair Mazraoui en Ziyech. Ten Hag kan ze allen, op hoogstens de Mexicaan na, niet missen, wanneer Ajax dinsdag aan de Champions-Leaguereturn tegen Chelsea begint. De revelatie van het afgelopen seizoen heeft wat goed te maken op Stamford Bridge: Ajax kan veel beter dan wat twee weken geleden op eigen veld werd ten toon gespreid.


Waarschijnlijk kiest Ten Hag in Londen voor Sergino Dest als rechtsback. Zo overweldigend was het optreden in Zwolle niet van Mazraoui, die nog zoekende is naar zijn vorm van het afgelopen seizoen. Dest mocht ondertussen wat uitrusten en tegelijk bijkomen van (de reacties op) zijn besluit om zich niet beschikbaar te stellen voor Oranje, maar voor de Amerikaanse nationale ploeg. De verdediger heeft een dubbel paspoort en hij had wat bondscoach Ronald Koeman betreft best voor het Nederlands elftal mogen kiezen. Nu het 18-jarige talent de knoop heeft doorgehakt, kan hij zich puur en alleen op het voetbal richten. Daar zal Oranje dus niet van kunnen profiteren, Ajax dus wel.


In ieder geval profiteerde Ajax dit weekend van het derde puntenverlies van PSV op rij. Ternauwernood kon de Eindhovense concurrent bij Sparta Rotterdam zelfs een derde achtereenvolgende nederlaag voorkomen (2-2). Het betekent wel dat de regerend kampioen na twaalf speelronden zes punten meer heeft dan de nieuwe nummer twee, AZ, en liefst acht meer dan PSV. In 2001 was het voor het laatst dat Ajax in deze fase van de competitie zo’n kloof wist te slaan met zijn voornaamste titelrivaal. Het leidde al tot overmoedige reacties. De rondvaart ter gelegenheid van de 35e titel zou begin volgend jaar wel eens niet door kunnen gaan, omdat dan mogelijk de grachten zijn bevroren. Leuke grap, maar ik heb altijd geleerd dat je de huid niet moet verkopen voor de beer geschoten is. Zoals Feyenoord, dat onder de nieuwe trainer Dick Advocaat met 0-3 won van VVV Venlo, ook niet te vroeg moet juichen. Hier geldt, als variatie op een bekend thema, dat één wolf (oud-Feyenoorder John de Wolf is één van de assistenten van Advocaat) nog geen kudde maakt.


Anderzijds, en daar sluit ik deze column voor deze week mee af: we mogen echt veel verwachten in de Engelse hoofdstad. Uitspelend is Ajax in de Europa League én de Champions League al ruim twee jaar ongeslagen. Een beetje optimistisch mogen we dus best zijn. Jammer is wel dat de Ajacieden het zonder de steun van hun fans moeten doen. Hun wangedrag in Valencia (en een voorwaardelijke straf na ‘Benfica uit’) heeft de UEFA ertoe gebracht Ajax één uitwedstrijd zonder supporters op te leggen.


***


De 35e van Ajax Week 18: Ajax speelt zoals verwacht met Feyenoord, maar moet wel Europees verlies incasseren.


Bijna negen jaar geleden won PSV met 10-0 van Feyenoord. Als Ajax echt had gewild, dan had de koploper van de eredivisie zondag die score vrij gemakkelijk op zijn minst kunnen evenaren. De thuisclub vond de stand bij rust, 4-0, voldoende, waardoor de steeds verder wegzakkende ‘aartsrivaal’ er nog genadig vanaf kwam. In de tweede helft lieten de Ajacieden de teugels wel erg opzichtig vieren. Er werden nog wat kansen gecreëerd, maar helaas voor het publiek kwamen er geen doelpunten bij.


Voor beide ploegen was het de dag die je wist dat zou komen. Zelfs in Rotterdam was er de afgelopen week nauwelijks iemand te vinden die dacht of hoopte dat Feyenoord op zijn minst een puntje zou pakken. Het kwaliteitsverschil tussen de aartsrivalen, die ooit samen de twee veruit beste clubs van ons land waren, is zo groot geworden dat Ajax gewoon deed waar iedereen rekening mee had gehouden. Winnen dus en met ruim verschil. De equipe van Erik ten Hag had de wedstrijd, die vrijwel probleemloos werd geleid door ‘debutant’ Serdar Gözübüyük, binnen zeven minuten al in haar voordeel beslist. Toen stond het al 2-0 door doelpunten van Hakim Ziyech en Nico Tagliafico. In beide gevallen werd de Feyenoord-defensie overrompelend en was Kenneth Vermeer (die ditmaal gelukkig niet werd bedreigd door de aanhang van zijn voormalige club) net iets te laat of net niet goed genoeg. Vervolgens duurde het vrij lang voordat het krachtsverschil in nog meer treffers werd uitgedrukt. Rechtsbuiten David Neres, die voor het eerst sinds weken in de basis stond, en Donny van de Beek maakten en 3-0 en 4-0 van.


De tweede helft moeten we maar gauw vergeten. Eén ding nog: hopelijk heeft Joël Veltman de samenvatting of wie weet de hele Klassieker (nou ja, Klassieker) al terug kunnen kijken. Zo nee: doen en leren van die onderhand traditionele en vooral ergerlijke overtredingen. Dit gaat Ajax nog punten kosten.


Over punten gesproken: door de eigen winst en de nederlaag met dezelfde cijfers (!) die PSV thuis tegen AZ leed, is het financieel kerngezonde Ajax nu ook sportief gezien alleenheerser in ons land. Het staat op de eerste plaats met een nu al riante voorsprong van zes punten op de Alkmaarse formatie (die eerder dit seizoen in De Kuip al met een obsessie afrekende), het in crisissferen verkerende ‘040’ en het opvallend sterk presterende Vitesse. Bovendien is het doelsaldo van de regerend kampioen beduidend beter. Je hoort mij niet zeggen dat titelprolongatie een feit is. Ik ga geen goden verzoeken en ben niet zo’n opportunist als Valentijn Driessen. De chef voetbal van De Telegraaf schreef vorige week al, na de vorige zeperd van PSV (3-0 nederlaag bij FC Utrecht), dat het slechts een kwestie van tijd is wanneer Ajax weer de schaal mag worden overhandigd. Was Driessen ook niet degene die dacht dat Lucas Moura van Tottenham Hotspur geen doelpunten kan maken? We hebben het gezien: hij scoorde 8 mei driemaal tegen Ajax wat uitschakeling voor de finale van de Champions League betekende.


Sinds die 2-3 had Ajax niet meer verloren. Aan die bijna een half jaar durende periode kwam woensdag enigszins ongelukkig een eind. Voor de zoveelste keer lieten de rood-witten zich op eigen veld verrassen door een Britse tegenstander. Chelsea won het eerste onderonsje in de huidige jaargang van de Champions League door een late treffer met 0-1. Het was één van de tegenvallers voor het wat onwennige en vooral slordig spelende Ajax. De VAR onthield de thuisclub liefst twee doelpunten. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Over anderhalve week kan in Londen revanche worden genomen en de Ajacieden kunnen zich vastklampen aan de gedachte dat ze uitspelend in Europa nauwelijks te kloppen zijn.


Nog even terug naar Ajax – Feyenoord, waar 010 vergeefs probeerde voor het eerst sinds 2005 (!) te winnen: Ten Hag heeft nog wat te bespreken met Ziyech. De spelmaker, die op deze laatste oktoberzondag als nummer tien de lakens mocht uitdeelde, reageerde boos op de zoveelste wissel van de laatste weken. Dat komt, omdat hij zo’n liefhebber is, zo meende de trainer na afloop de houding van Ziyech te verantwoorden. De speler zal er heel anders over denken. Zijn vertrek maakte de weg hoe dan ook vrij voor de 17-jarige Ryan Gravenberch (mooie voetballer met grote mogelijkheden), die even later ook blij kon constateren dat zijn een jaar oudere en veelscorende maatje bij Jong Ajax, Lassina Traoré, eveneens de sfeer van een Ajax – Feyenoord op het veld mocht proeven. De wissels vertelden veel over de verhoudingen in het veld en de nationale competitie.


Voor Ten Hag – die de derde trainer in de clubhistorie werd die in zijn eerste dertig thuisduels in competitieverband ongeslagen bleef - is het zaak zijn team scherp te houden. Onderschatting en slapte liggen dicht onder de huid bij veel van zijn manschappen (kijk maar naar RKC uit). Dat, gecombineerd met het vreselijke kunstgras waarop vrijdag tegen PEC Zwolle de competitie wordt voortgezet, kan die avond zomaar tot onnodig puntenverlies leiden.


***


De 35e van Ajax Week 17: Enorm slecht spelen, toch winnen van RKC en uitlopen op PSV, wat een avond voor Ajax.


De AFC Ajax is een nv, maar zaterdag liepen er in het kleine Mandemakers Stadion in Waalwijk “elf bv’s” aan Amsterdamse zijde. “Het is heel menselijk, dit overkomt je wel eens, maar het is onacceptabel.” Zo verwoordde trainer Erik ten Hag de houding van zijn team in de uiteindelijk erg gelukkig gewonnen uitwedstrijd tegen rode-lantaarndrager (!) RKC (1-2). De drie punten werden ruim twee uur later extra gekoesterd, omdat PSV dezelfde avond met 3-0 verloor bij FC Utrecht. Bovendien kregen twee spelers van Ajax’ voornaamste titelconcurrent een rode kaart en missen zij zondag de topper tegen AZ. Ajax krijgt diezelfde dag, nog steeds ongeslagen, in de eigen Arena bezoek van eeuwige rivaal Feyenoord.


Wedden (of hopen?) dat Ten Hag dan amper iets te klagen zal hebben? En dat ook woensdag, in de eerste van twee Champions-Leagueduels met Chelsea, de zaterdag zo door hem bekritiseerde “mentaliteit” beduidend anders zal zijn? Ten Hag had tevoren, zei hij, helemaal geen reden om aan te nemen dat Ajax zo onsamenhangend en slap voor de dag zou komen in het Brabantse. Fred Grim, de trainer van RKC met Ajax-achtergrond wel, zo verklapte hij in de persconferentie na afloop. Ook wist hij waar de zwakke plekken van de tegenstander zitten. Die heeft dit Ajax wel degelijk als de ploeg het op gebieden als scherpte en de communicatie laat afweten. https://twitter.com/i/web/status/1185637296546222082


Hakim Ziyech en Donny van de Beek probeerden het nog wel, maar ook zij waren niet in normale doen. Het enige vuurwerk kwam van de eigen fans (en van buiten het stadionnetje). Eigenlijk was bij de regerend kampioen Quincy Promes de positieve uitzondering. Als geen ander kwam hem de, naar later bleek, winnende treffer toe. Zijn doelpunt mocht er bovendien zijn: Promes controleerde de bal, ging ermee aan de haal en knalde ongenadig hard raak. Net als tegen PSV (waar hij Ajax’ enige treffer maakte) was Ten Hags oogappel goud waard. Heel Ajax mocht hem hiervoor dankbaar zijn, zeker gezien de enorme kans die de thuisclub in de extra tijd kreeg. Op ongelooflijke wijze ging een inzet van invaller Darren Maatsen niet over de doellijn, nadat eerder in het duel André Onana al een aantal keren zijn klasse had laten zien. Hij was echter kansloos op de inzet van gelegenheidslinksback Saïd Bakara (Grim dacht terecht dat hij Ziyech wel aankon), die de 1-1 betekende.


De gelijkmaker deed Ten Hag, die ooit overigens één seizoen voor RKC uitkwam, pijn aan de ogen. “Alles in het rechter blok ging verkeerd”, aldus de trainer, waarbij je je af kunt vragen of ook hem dat mocht worden aangerekend. Na een klein uur plaatste hij een dubbele wissel: linksback (!) Noussair Mazraoui en Ziyech maakten plaats voor Perr Schuurs en David Neres, als gevolg waarvan de verdediging op drie plekken werd gewijzigd. Vooral Joël Veltman ging er niet beter door voetballen. Was het toeval dat het aan zijn kant daarna ettelijke malen misging? Het was een gok, die Ten Hag nam, want Ajax leidde weliswaar, dank zij een zeldzame opleving van de al weken onopvallend aanwezige Dusan Tadic, maar echt bijzonder was het niet wat de lijstaanvoerder liet zien. Ten Hag moest in de 88e minuut zelfs nog een verdedigende wissel toepassen: Edson Álvarez mocht toch nog even in actie komen en Promes kon gaan uitrusten. Erg sneu voor Siem de Jong, die zich vrijwel de hele tweede helft warm liep en even dacht dat hij alsnog zijn trainingspak mocht uittrekken. Nee dus, want Ten Hag had vooral behoefte aan een meer verdedigend ingestelde speler. Veel sterker werd Ajax er niet op door het inbrengen van de Mexicaan, die even aan het zwemmen leek en wiens meespelen de rust niet ten goede kwam. Bijna had hij wel met een assist de wedstrijd in het slot kunnen gooien bij een snelle uitbraak, maar ook bij deze aanval ontbrak het de Ajacieden aan scherpte. Zelfs Klaas-Jan Huntelaar wist zich niet te onderscheiden.


Tot dit seizoen speelde RKC op een nepmat; bij de terugkeer naar de eredivisie (als nota bene de nummer acht van de eerste divisie) werd gekozen voor natuurgras. De aanleg werd mogelijk dank zij de verkoop, door Ajax, van Frenkie de Jong aan Barcelona. De middenvelder, die zich overigens opvallend snel heeft weten aan te passen in Catalonië, doorliep een deel van zijn opleiding bij de jeugdtak van RKC/Willem II en dat leverde de Waalwijkse club een mooie som geld op. Over geld gesproken: woensdag gaat het Champions-Leaguecircus weer verder en mag de Ajax-aanhang er op rekenen dat tegen Chelsea revanche wordt genomen voor het slechte spel in Waalwijk. Maar om nu te spreken van de slechtste wedstrijd in jaren, wat Studio Sport zaterdagavond beweerde, dat gaat me te ver. Hoe het ook zij: vergeten, ervan leren en doorrr!


***


De 35e van Ajax Week 16: Ajacieden schitteren niet in Oranje, ‘dan maar’ tegen RKC in Waalwijk?


De kranten en de nieuwe media moesten toch wat melden, voor de twee jongste kwalificatiewedstrijden van het Nederlands elftal. Moest Marten de Roon spelen of verdiende Donny van de Beek, net terug van een blessureperiode, onderhand een basisplaats?


Bondscoach Ronald Koeman liet donderdag in de thuiswedstrijd tegen Noord-Ierland (3-1 winst) de in Italië spelende middenvelder beginnen om hem later in het duel te vervangen door Van de Beek. In Wit-Rusland, zondagavond (1-2 zege), waren de rollen omgedraaid. Of de Ajacied blij zal zijn met zijn twee optredens in Oranje, is de vraag. Koeman laat zijn team en met name de halflinie anders spelen dan zijn collega bij Ajax, Erik ten Hag, gewend is te doen met zijn ploeg. Van de Beek als onbetwiste basisspeler bij Oranje is geen uitgemaakte zaak. Hij zou uiteraard anders willen, maar zijn tijd komt nog wel, al kun je je afvragen of hij in het Nederlands elftal wel de ‘juiste’ spelers om zich heen heeft.


Uiteraard staat-ie komende zaterdag wel aan de aftrap wanneer Ajax in Waalwijk de competitie hervat tegen de onbetwiste rode-lantaarndrager RKC. Net als Joël Veltman, die tegen de Wit-Russen wel en tegen de Noord-Ieren niet in actie kwam, en Danny Blind, die van beide duels geen minuut miste, maar net als zijn teamgenoten amper kon imponeren. Quincy Promes mocht alleen in Minsk opdraven (en leverde de assist voor één van de twee doelpunten van Georginio Wijnaldum), maar of Ten Hag hem in de basiself opneemt? Dat is elke wedstrijd weer afwachten. Voor hetzelfde geld laat-ie David Neres opdraven. Eén ding is zeker: Ten Hag zal blij zijn dat hij (al) zijn internationals weer vroeg onder zijn hoede heeft om ze voor te bereiden op een belangrijk drieluik. Immers, na ‘RKC uit’ wachten twee thuisduels van enorme importantie: tegen Chelsea (de derde Champions-Leaguewedstrijd alweer) en Feyenoord.


De kans is groot dat Ten Hag amper wijzigingen gaat aanbrengen in vergelijking met de confrontatie in Den Haag tegen ADO. Waardoor, en dat wordt wel eens vergeten, een redelijk oud Ajax op het veld verschijnt. Bijzonder, want nog niet zo lang geleden werd de Amsterdamse club nog geroemd om het jeugdige karakter en de lage gemiddelde leeftijd. Het heeft allemaal te maken met de miljoeneninvesteringen die op instigatie van Marc Overmars zijn gedaan om de selectie (veel) beter te laten worden. Mede door het vertrek van Frenkie de Jong en Mathijs de Ligt is de inbreng van ‘de jeugd’ een stuk minder geworden. Eigenlijk moet tegenwoordig, behalve Van de Beek, alleen Sergio Dest de eer van de zo geroemde jeugdopleiding hoog houden. Wat-ie overigens, meestal, met verve doet. Dest is binnen de kortste keren een zekerheidje geworden, al bestaat de mogelijkheid dat hij zaterdag tegen de ploeg van ex-Ajacied Fred Grim niet op rechts, maar op links als back zal worden geposteerd. Nico Tagliafico liep tegen ADO alweer zijn vijfde gele kaart op en is geschorst (maar – toeval of niet - op tijd weer inzetbaar voor de Klassieker tegen Feyenoord). Het overhevelen van Dest maakt de plaats vrij voor Edson Álvarez als rechter vleugelverdediger.


Eerder op zondag viel er veel meer te genieten in Hamburg. In Hamburg? Ja, het stadion stroomde vol voor de afscheidswedstrijd van Rafael van de Vaart. De fans die altijd achter hun (en onze) nummer 23 zijn blijven staan, kwamen niets tekort. Het regende doelpunten, zoals dat hoort, tijdens de ‘testimonial’ tussen HSV All Stars en Rafa All Starts: 6-7. Onder anderen Thimothée Atouba, Ronald de Boer, Tim de Cler, John Heitinga, Nigel de Jong, Patrick Kluivert, Andy van der Meyde (die zowaar tweemaal scoorde), André Ooijer, Overmars, Edwin van der Sar, Demy de Zeeuw en … Heiko Westermann kwamen in actie. Bovendien stond het team van Rafa All Stars, dat won door een treffer van Damien van de Vaart, onder leiding van Louis van Gaal. Pa Rafael was zelf tweemaal succesvol. Het waren zijn allerlaatste na een carrière waar je u tegen zegt. ‘Raffie’ bedankte na afloop het publiek. Ik weet zeker dat ik namens velen spreek als ik hem vanaf deze plek bedank voor al zijn vele, mooie momenten als speler van Ajax en het Nederlands elftal.


***


De 35e van Ajax Week 15: Ajax ook maat te groot voor Valencia en ADO Den Haag, wie volgt?


Erik ten Hag kent zijn pappenheimers. Hoewel het eigenlijk nog maar zelden voorkomt dat Ajax, bijvoorbeeld direct na het zoveelste Europese avontuur, steken laat vallen, blijft de trainer waken voor onderschatting en slapte. Zo onlogisch was het dus niet dat Klaas-Jan Huntelaar zondag tegen ADO Den Haag (0-2 winst) aan de aftrap stond, ondanks dat de spits geen liefhebber is van kunstgras en er wat minder uit de voeten kan.


De ‘veteraan’ van de selectie (in de goede zin van het woord) brengt wel altijd agressie en dat zou tegen de steeds verder wegzakkende ploeg uit de Residentie wel eens van pas kunnen komen. Ten Hags tactische (of was het meer psychologische) zet betaalde zich binnen twaalf minuten uit. Toen al leidde Ajax met 0-1 en wie scoorde? Inderdaad, Huntelaar. Koelbloedig na een gave actie van Hakim Ziyech.


Ten Hag had over de inzet van ‘The Hunter’, maar ook die van de andere manschappen niets te klagen. Althans, in de eerste helft. Behoudens de eerste minuut en een uitval, waarbij André Onana zich een sta in de weg toonde voor Michiel Kramer, werd de thuisclub amper gevaarlijk. De koploper daarentegen, behield de controle, legde enkele mooie aanvallen op die nepmat en had bij rust al met 0-3 moeten leiden. Onder anderen Quincy Promes en Ziyech konden zich dit aantrekken. Voor laatstgenoemde was een doelpunt (op aangeven van Promes, die dus ook een opgelegde kans miste) een beloning geweest voor zijn prima spel in de eerste helft. De spelmaker was speltechnisch en opvallend genoeg ook verbaal aanwezig. Onlangs liet Ziyech zich nog verleiden tot een uitspraak, die erop neerkwam dat hij zich moeilijk kan motiveren voor klusjes in de eredivisie. In Den Haag had het er alle schijn van dat hij wilde laten zien dat hij zich echt niet te groot voelt voor de Nederlandse competitie.


Mede door genoemde missers bleef het lang 0-1, veel te lang. ADO bleef zodoende hoop houden op een eerste zege op de Amsterdamse rivaal sinds 2011. Ook nu zat er, zelfs, geen puntje in voor het team van ex-Ajacied Fons Groenendijk. Ondertussen kan zijn collega bij Ajax veel betere rapportcijfers overleggen. Volgens Voetbal International is Ajax voor het eerst sinds de start van het seizoen 1995/’96 zestien duels op rij ongeslagen in alle competities. Uiteindelijk werd het dus 0-2 en het kan bijna geen geluk meer zijn dat een invaller – David Neres – de beslissing bracht. De aanvaller nam de plaats in van Promes, die minder op dreef was dan in de voorgaande wedstrijden. Zoals in die gedenkwaardige uitbeurt, afgelopen woensdag tegen Valencia.


Promes nam toen de tweede treffer voor zijn rekening. Hij zette Jasper Cillissen, de doelman van de Spaanse subtopper, op het verkeerde been. Wat moet Ajax’ voormalige keeper zich rot hebben gevoeld. Van sommige Spaanse kranten – nooit te beroerd om de nuance uit het oog te verliezen – kreeg hij een vijf. Bij alle drie de tegendoelpunten (ja, het werd echt 0-3, ook dit was geen sprookje) maakte Onana’s voorganger een ongelukkige indruk. Al snel liet hij zich verrassen door een kanonskogel van Ziyech, dé uitblinker tijdens het knotsgekke Champions-Leagueduel in de sinaasappelenstad. Vervolgens werd hij op het verkeerde been gezet door Promes en in de tweede helft ging de keeper van het Nederlands elftal enigszins voor schut toen Donny van der Beek plotseling voor hem opdook, even inhield en vervolgens toesloeg. Ondertussen was aan beide kanten het aluminium getest, ook door Valencia, dat wat fortuinlijk was, vooral in de periode dat de Spaanse formatie Ajax de duimschroeven aandraaide. Ajax had eveneens pech, zoals bij inzetten van Ziyech (wat een knal weer) en Lisandro Martínez.


Net als in 2003 - toen de twee ploegen elkaar voor het eerst Europees troffen - regende het kansen, waarbij het een wonder was dat Valencia er pas in extremis in slaagde Ajax' toenmalige goalie Joey Didulica te kloppen. Het werd 1-1, nadat Ajax door ene Zlatan Ibrahimovic brutaal en volkomen tegen de verhouding in de leiding had genomen. De Europacuphistorie van Ajax heeft er na het tweede avondje Mestella van afgelopen woensdag een heroïsche ontmoeting bijgekregen. Vooral ook door andermaal fenomenaal keeperswerk, dit keer van een in een ijzersterke vorm verkerende Onana. Houdt dit dan nooit op?


***


De 35e van Ajax Week 14: Lisandro Martínez kan ook scoren, FC Groningen laat op de knieën.


In de betrekkelijk korte tijd dat Lisandro Martínez zich Ajacied mag noemen, heeft de Argentijn zich al verscheidene keren én defensief én opbouwend gemanifesteerd. In eerste instantie als (centrum) verdediger, de laatste weken als controlerend middenvelder.


Waar de Mexicaan Edson Álvarez al tweemaal scoorde, maar inmiddels bankzitter is, daar had Martínez nog geen enkel doelpunt weten te maken. Tot zaterdagavond. Toen brak hij in de 76e minuut van de thuiswedstrijd tegen FC Groningen met een prachtig schot de ban voor zichzelf, maar vooral voor Ajax. Net als eerder in de week tegen Fortuna Sittard (5-0 winst) duurde het lang voordat het scorebord in gang werd gezet. Andermaal viel pas na rust de eerste treffer, dit keer van de voet dus van Martínez, een van origine linksbuiten. Grote opluchting in de Johan Cruijff Arena. Ajax was weliswaar beter, had een gigantisch veldoverwicht en reeg kansen aaneen, maar de 1-0 bleef wel erg lang uit. Het kenmerkt de ploeg en vooral de groei naar volwassenheid dat ze geen moment in paniek raakte, de rust bewaarde en met overleg de weg naar het doel van ex-Ajacied Sergio Padt bleef zoeken. Een paar jaar geleden had dit soort duels onherroepelijk tot puntenverlies geleid, nu won Ajax voor de zoveelste, achtereenvolgende keer met minstens twee doelpunten verschil een thuiswedstrijd.


Na de 1-0 volgde de 2-0 van … Klaas-Jan Huntelaar. Ten Hag stuurde de huis-, tuin-, keuken- en voetballiefhebber pur sang na een klein uur naar het front. Om de tegenstander op de knieën te krijgen. Mede door Huntelaars inbreng werd het voor FC Groningen met de minuut moeilijker de nul te houden en al helemaal nadat de van een blessure herstelde Björn Kuipers een tweede gele en dus rode kaart gaf aan een speler van de noordelingen. De arbitrale beslissing viel slecht bij alles wat (FC) Groningen was en zou van invloed zijn geweest op het scoreverloop. Tsja. Dat is nog maar de vraag (en zal nooit bewezen worden). Bovendien zou Kuipers zo’n vergaande maatregel nooit hebben getroffen ten opzichte van een speler van een topclub. Feit is dat de 1-0 eigenlijk vanaf het beginsignaal in de lucht hing. Gelukkig - en terecht (laat daar geen misverstand over bestaan) - hield Ajax de volle buit thuis, te meer daar PSV zondagmiddag met 0-4 van PEC Zwolle won en zowaar qua doelsaldo inliep.


Erik ten Hag had zijn basisopstelling overigens weer eens veranderd ten opzichte van het vorige duel. Andermaal bleef een wijziging zonder sportieve gevolgen. Hakim Ziyech, die tegen Fortuna werd gespaard, was nu negentig minuten van de partij en moest zich vooral op de linkerflank belangrijk maken voor de ploeg. Noussair Mazraoui stond ook aan de aftrap, maar hij is nog ver verwijderd van de vorm waarin de rechtspoot vorig seizoen stak. Ten Hag zal hem woensdag waarschijnlijk aan de kant houden, ten faveure van Sergino Dest, wanneer Ajax het Champions-Leagueseizoen voortzet met een uitwedstrijd tegen Valencia. Tegen inderdaad het team van oude bekende Jasper Cillissen.


Of David Neres, die wisselvallig presteert, in Spanje op de bank of op het veld begint, is eveneens de vraag. Waarom zou Quincy Promes niet een linie op kunnen schuiven, waardoor op het middenveld, naast Donny van de Beek, een plaatsje vrijkomt voor Álvarez, die immers tegen Lille prima voor de dag kwam. Keuzes te over voor de trainer, zeker omdat de hele selectie (inclusief Siem de Jong, die tegen FC Groningen ook werd ingebracht) een fitte indruk maakt. Wat een weelde en het houdt de boel scherp. En anders zorgen oude rotten als Dusan Tadic en Huntelaar daar wel voor.


***


De 35e van Ajax Week 13: Ajax op dreef tegen Lille, maar laat punten en kansen liggen tegen PSV.


Wat had ik op deze plek graag willen schrijven dat Ajax voor het eerst sinds maart 2016 een overwinning had geboekt op PSV. Dat het ervoor had gezorgd dat de thuisclub na vijftig thuiswedstrijden eindelijk eens op eigen veld zou verliezen. Dat voor het eerst sinds 1973 drie achtereenvolgende zeges waren geboekt op de Eindhovense club in verschillende competities. Dat Dusan Tadic en Hakim Ziyech ook tegen PSV een beslissende rol hadden gespeeld. Dat de ploeg van trainer Erik ten Hag zodoende al vroeg in het seizoen afstand zou nemen van haar voornaamste titelrivaal.


Helaas, na ruim vijf uur (!) wist een Ajacied weliswaar te scoren in het Philips Stadion, maar de openingstreffer van Quincy Promes in de eerste topper van het seizoen was niet toereikend voor de volle buit. Eén van de weinige opzichtige fouten in de Amsterdamse defensie werd door de bij Ajax opgeleide Donyell Malen knap afgestraft. Hierbij bleef het, gelukkig maar. Ten Hags equipe raakte na de gelijkmaker weliswaar even het spoor bijster; meer tegentreffers stond ze niet toe. Zelf toonde Ajax zich gaandeweg het resterende kwartiertje tevreden met het gelijkspel. De kansen om de volle buit te puren uit de wat tegenvallende kraker had het toen al laten liggen (met name Nico Tagliafico, Tadic, Ziyech en Promes waren er dichtbij). Bovendien kwam de ploeg, die zoals gebruikelijk een op de counter gokkende thuisclub tegenover zich vond, deze zondagmiddag creativiteit en scherpte tekort.


Ten Hag hoopte met het inbrengen van Donny van de Beek het tij te keren, maar de van een blessure herstelde alleskunner kwam in het stuk amper voor. Hij zou overigens in het veld zijn gekomen voor Promes, maar terwijl Van de Beek klaar stond opende juist Promes op knappe wijze de score. Enkele minuten later moest de tegenvallende David Neres plaatsmaken voor Van de Beek.


Neres was afgelopen dinsdag - in de eerste speelronde van de Champions League tegen Lille – juist één van de uitblinkers. Net als vorig seizoen opende Ajax het miljardenbal met een 3-0 zege (een jaar geleden werd AEK Athene met deze cijfers teruggewezen). De rood-witten werden gelijk bewierookt, door de binnen- én buitenlandse pers. Het Franse sportblad L’Équipe bijvoorbeeld, deelde drie achten uit aan Ajacieden en had voor het ‘eigen’ Lille een 3,5 als gemiddeld rapportcijfer. Ajax speelde ook goed, maar de 1-1 tegen PSV plaatst de ruime triomf wel in een ander daglicht. Was de Franse nummer twee van het afgelopen seizoen zo slecht? Of was Ajax in de eigen Johan Cruijff Arena zo goed en durfde het in het hol van de (Eindhovense) leeuw niet voluit te gaan. Uit angst wellicht voor de snelle aanvallers aan Eindhovense zijde, die door Ten Hag ‘cowboys’ werden genoemd. PSV – Ajax werd zodoende vooral een schaakwedstrijd, die uiteindelijk dus in een remise eindigde.


Ik begon met cijfers, laat ik er ook mee eindigen. Ajax was al de ploeg in de eredivisie die het langst ongeslagen was. Hier is nu – dat dan weer wel - een veertiende wedstrijd aan toegevoegd. Verder kan ze komende woensdag en zaterdag, tegen Fortuna Sittard en FC Groningen, haar ongeslagen thuisstatus verder opkrikken, al is ze dan nog niet halverwege haar clubrecord (61 in het begin van de jaren zeventig). Wel zou de komende week zomaar de vierhonderdste officiële treffer in de Arena kunnen vallen.


O ja: het ‘rugdoelpunt’ dat Tadic vorige week tegen Heerenveen maakte, komt op naam van Klaas-Jan Huntelaar. Die nam de vrije trap waarbij de bal door de aanvoerder van Ajax van richting werd veranderd. Ik denk dat u of jij als lezer nu wel genoeg cijfers voorbij hebt zien komen.


***


De 35e van Ajax Week 12: Ajax en PSV ongenaakbaar in aanloop naar Europacupvoetbal én onderlinge topper.


Binnen vijf speelronden is de ‘normale’ hiërarchie in de eredivisie hersteld: Ajax en PSV leiden de dans met evenveel punten (dertien). Alleen qua doelsaldo staat de Amsterdamse ploeg er beter voor. Ze had zichzelf een goede dienst kunnen bewijzen door zaterdag de thuiswedstrijd tegen Heerenveen met groter verschil te winnen (het werd nu 4-1). Te meer daar de grootste titelrivaal dezelfde avond ongekend uithaalde tegen Vitesse, dat nog wel als koploper naar Eindhoven was afgereisd. In zijn eentje zette Donyell Malen, ooit opgeleid bij Ajax, de Gelderse formatie op haar nummer. De aanvaller nam alle vijf de doelpunten voor zijn rekening: 5-0. Malen moet het onder meer hebben van zijn snelheid en handigheid en is niet de enige PSV’er met zulke kwaliteiten.


De Ajax-defensie kan haar borst natmaken wanneer ze volgende week zondag in de Lichtstad op eenzelfde manier voor de dag komt als in de eerste helft van het treffen met Heerenveen. Perr Schuurs en Daley Blind, die het centrum van de verdediging vormden, moesten echt aan elkaar wennen. Zowel positioneel als op … snelheid werd het gelegenheidsduo meermalen in de luren gelegd. In de rust wist trainer Erik ten Hag orde op zaken te stellen, want nadien hadden de Friezen nauwelijks iets in te brengen. In de eerste helft dus des te meer. Vele Ajax-fans moeten toen teruggedacht hebben aan het vorige onderonsje in de Arena. Dat eindigde in 4-4, zelfs nadat Ajax een 3-1 voorsprong had genomen. Ditmaal liet de thuisclub zich op de zoveelste nieuwe grasmat niet nog eens verrassen. Ze had de mazzel dat een Heerenveens doelpunt bij een 1-1 stand werd afgekeurd. Terecht overigens, omdat er een overtreding op Joël Veltman aan vooraf was gegaan. Zonder bemoeienis van de VAR was het 1-2 geworden en dan had Ajax dieper moeten gaan. Nu wist de lijstaanvoerder alsnog voor de vierde keer op rij in een competitieduel minstens vier keer te scoren, wat twintig jaar geleden voor het laatste gebeurde.


De doelpunten kwamen op naam van Dusan Tadic, die de bal uit een vrije trap van Klaas-Jan Huntelaar met zijn rug van richting veranderde, Schuurs (zijn eerste in Ajax-één) en Nico Tagliafico, die zelfs tweemaal de roos raakte. Beide treffers mochten er zijn: de eerste was meer een kopknal dan een kopbal. De Argentijn zette op slag van rust zijn hoofd keihard tegen de bal na een corner, waarna hij in de 58e minuut een hogeschoolstaaltje etaleerde door een paar meter boven het veld met zijn linkerbeen de bal in de verste hoek te volleyen. ‘Nico’ werd onder meer door zijn productiviteit uitgeroepen tot beste speler van de wedstrijd. Ook het spel van zijn landgenoot Lisandro Martinéz moet Ten Hag hebben bekoord, zoals Quincy Promes bij vlagen (onder meer via een-tweetjes met Hakim Ziyech) eveneens zijn klasse liet zien.


Tadic en Ziyech waren voor hun doen veel minder bepalend in de generale repetitie voor het eerste échte Champions-Leagueduel van dit seizoen. Hiervoor meldt het Franse Lille zich dinsdag in de Johan Cruijff Arena. David Neres en Sergino Dest zullen dan waarschijnlijk weer aan de aftrap staan. Ten Hag heeft zo’n brede selectie dat hij het zich kon veroorloven om de twee globetrotters rust te geven. Beiden hadden vanwege interlandverplichtingen een lange vliegreis in de benen. Uiteindelijk mocht Neres op het veld nog wat vliegminuten maken. Dest, die een dag eerder zijn contract tussentijds had verlengd, bleef aan de kant. Behalve Neres maakten Razvan Marin en … Siem de Jong hun opwachting. Laatstgenoemde mocht in de 83e minuut met rugnummer 15 zijn rentree maken. Zijn laatste optreden in Ajax-één? Dat was voor hem de dubbele afgang tegen PSV, april vorig jaar. Ten Hag en co verloren toen met 3-0 en daarmee ook definitief hun laatste titelkansen. Alsof dat al niet erg genoeg was, werd De Jong uit het veld gestuurd. De tijd tegen Heerenveen was te kort om zich op positieve wijze te onderscheiden. Analist Hugo Borst zag het nut van zijn meespelen niet zitten, hij noemde De Jong een dissonant in het huidige Ajax. De toekomst zal leren wie het laatst lacht. Tijdens het gebruikelijke ererondje maakte de allrounder in ieder geval een blije indruk.


***


De 35e van Ajax Week 11: Het kan nog alle kanten op met Quincy Promes.


Het zijn verwarrende tijden voor Quincy Promes. Teruggekeerd in de schoot van moeder Ajax hoopte hij dat hij als basisspeler aan het seizoen zou beginnen. Dat kwam er niet van, behoudens de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal tegen PSV. Misschien was de vervanging, na een uurtje, al een teken aan de wand.


Promes moest vervolgens toezien en accepteren dat David Neres, koud terug van een warme, Braziliaanse vakantie, ‘gewoon’ werd opgesteld. Pas tegen Sparta stond Promes aan de aftrap, zoals verwacht op de plek van de geblesseerde Donny van de Beek. Prompt maakte hij het openingsdoelpunt. Toch maakt de verloren zoon vooralsnog geen deel uit van de eerste elf van Ajax-trainer Erik ten Hag. Hij zal dus geduldig moeten wachten op zijn kansen.


Bij het Nederlands elftal geniet Promes – goed voor ongeveer veertig caps - juist meer vertrouwen. Bondscoach Ronald Koeman liet hem vrijdag tegen Duitsland van start gaan, al werd het geen onverdeeld succes. De buitenspeler was met clubgenoot Daley Blind (duidelijk niet op zijn gemak en dus evenmin op zijn best als linksback) medeschuldig aan de Duitse 1-0. Na rust werd de geboren aanvaller nota bene als … rechtsback uit zijn lijden verlost, alhoewel. Promes kweet zich op een voor hem onwennige plek – daar had Koeman zijn jojo nog niet geposteerd – redelijk van zijn taak, maar of de Amsterdammer echt gelukkig was in Hamburg? De uiteindelijke 2-4 winst – erg belangrijk met het oog op kwalificatie voor de eindronden van het Europees kampioenschap – zal veel vergoeden, maar echt blij zal Promes alleen zijn met een offensieve rol. In de uitwedstrijd tegen Estland (0-4 zege) gunde Koeman hem zelfs geen enkele speelseconde. Het kan dit seizoen echt alle kanten op met de geboren aanvaller. Nu nog een structureel goede.


Voor Noussair Mazraoui dreigt hetzelfde. Mede door blessures ontbrak één van de revelaties van het afgelopen seizoen deze jaargang al meermalen op het appèl. Om die reden zal hij er zaterdag niet bij zijn wanneer Ajax de competitie thuis tegen Heerenveen hervat. Maar zelfs al zou hij fit zijn geweest, dan nog is de kans groter dat Ten Hag de voorkeur geeft aan Sergino Dest. De prestaties van de vleugelverdediger zijn zelfs zo opvallend dat hij afgelopen weekend al mocht debuteren in de A-ploeg van de Verenigde Staten. Bovendien zou de directie van de KNVB serieus van plan zijn om Dest - die twee paspoorten heeft - te polsen voor Oranje te kiezen.


En Joël Veltman dan? Die zou toch ook rechtsback kunnen spelen, zoals maandag tegen Estland? Klopt, maar wellicht ook tot zijn grote verrassing vormt hij bij Ajax sinds enige wedstrijden met Blind het centrum van de verdediging. Ook met Veltman - die evenveel fans als ‘haters’ lijkt te hebben (en dat zal na ’Estland uit’ niet minder zijn geworden vanwege zijn zoveelste oliedomme gele kaart) - kan het alle kanten op. Hij is blijkbaar echter wel zo belangrijk dat de Ajax-leiding hem per se wilde houden en voor een jaar liet bijtekenen. Dat had de verdediger niet durven dromen toen hij in april 2018 een kruisbandenblessure opliep.


Veltman was één van de vele sterkhouders die zich de afgelopen maanden lieten verleiden om hun verblijf in Amsterdam te verlengen. Donny van de Beek deed dat niet, maar hij blijft wel en gaat dus inderdaad niet naar Real Madrid. Nog niet althans. Ondanks alle geruchten. Iedereen in en om Ajax natuurlijk blij, al moeten we niet uitsluiten dat er achter de schermen afspraken zijn gemaakt over een transfer, volgende zomer. Zover is het nog lang niet. Van de Beeks en Ajax’ grootste zorg is nu hem helemaal speelklaar te krijgen voor de eerste opgaven in het ‘tweede blok’ van dit seizoen. Ofwel de thuiswedstrijden tegen Heerenveen (zaterdag dus) en het Franse Lille (volgende week woensdag voor de Champions League) én de eerste competitietopper van dit seizoen (volgende week zondag in Eindhoven tegen PSV).


Lisandro Magallán zien we dan en waarschijnlijk nooit meer terug bij Ajax. De Argentijn, die weinig uitzicht had op speeltijd in Amsterdam, is verhuurd aan het Spaanse Alavés, dat bovendien een optie tot koop heeft bedongen. Ajax deed er maanden over om hem te kopen van de Argentijndse topclub Boca Juniors, maar Magallán wist de transfersom van 9 miljoen euro geen moment waar te maken. David Endt en Sjaak Swart, respectievelijk oud-teammanager en voormalig topaanvaller van Ajax, hadden ‘hun’ club er al voor gewaarschuwd. Swart benadrukte onlangs, tijdens een voetbalfeestje in Amsterdam, nog eens hoe hij over de verdediger denkt: ‘Magallán: kachel, mee an.’


Ajax nam ook definitief afscheid van Mateo Cassierra. De Colombiaanse spits werd verkocht aan Belenenses, een laagvlieger in de Portugese competitie. Dani de Wit is eveneens van de spelerslijst afgevoerd: AZ telde 2 miljoen voor hem neer. Een koopje toch? Opvallend, omdat De Wit vorig seizoen enkele keren goed inviel. Waarschijnlijk heeft Ten Hag meer vertrouwen in Carel Eiting, die zich langzaam maar zeker aan het terugvechten is in de A-selectie. En wie weet komt er zelfs een plaatsje vrij voor de langdurig geblesseerde Hassane Bandé en de man van glas, Siem de Jong. Laatstgenoemde speelde vorige week 90 minuten mee in een vriendschappelijk potje tussen FC Utrecht en een combinatieteam van Ajax. De Jong was aanvoerder en hij maakte vanaf de stip één van de zes doelpunten die middag – het ‘geheime’ duel op De Toekomst eindigde in 3-3. Het zou toch wat zijn wanneer de talisman die De Jong ooit was voor Ajax’ toenmalige kampioenenmaker Frank de Boer ook onder Ten Hag waardevol wordt. Ik help het hem hopen.


***


De 35e van Ajax Week 10: Erik ten Hag blijft onverstoorbaar op de goede weg met Ajax.


Ik had het in deze column eigenlijk vooral over Edson Omar Álvarez Velázquez willen hebben. De eerste Mexicaan ooit in Amsterdamse dienst, die in vijf dagen tijd tweemaal debuteerde als basisspeler bij Ajax. Tegen APOUL Nicosia (2-0 winst) en bij Sparta (1-4 zege).


Over onze nieuwste talisman (?) verderop meer. Ik wil eerst iets kwijt over Erik ten Hag. Je kunt van de Ajax-trainer alles zeggen en denken en met name De Telegraaf, waarmee de Amsterdamse club al sinds de lang vervlogen tijd van wijlen voorzitter Jaap van Praag een haat-liefderelatie onderhoudt, doet hier graag aan mee. Ten Hag zou zijn oren te veel hebben laten hangen naar zijn vedetten, zo berichtte het dagblad schijnbaar op basis van wat diens toenmalige assistent Alfred Schreuder heeft gelekt. Hoe vaak is de zo succesvolle oefenmeester al niet op de hak genomen? Maar zo onverstoorbaar Ten Hag in zijn tactische keuzes is, zo ogenschijnlijk nuchter gaat de ‘Tukker’ ook om met de niet zelden persoonlijke kritiek op zijn functioneren en presentatie.


Ik moet zeggen: Ten Hag heeft ballen. Wie durft zijn team in de allerbelangrijkste wedstrijd van het seizoen – de beslissende ontmoeting met de Cyprioten – op acht plaatsen te wijzigen ten opzichte van het duel ervoor? Wie neemt ondanks de aanhoudende successen (terecht) geen blad voor de mond om zijn team te kapittelen en meer scherpte te eisen, zoals na ‘Sparta uit’? Wie blijft correct tegen alles en iedereen, ondanks allerlei suggestieve beweringen en artikelen? Erik ten Hag. Voor éénmaal wellicht viel de trainer zondag enigszins uit zijn rol door tegen de verslaggever van FOX Sports duidelijk te maken waarom hij maandag als geestelijk vader van het geweldige, afgelopen seizoen verstek laat gaan op het Gouden Schoen Gala, waarvan de organisatie in handen is van die wakkere krant van Nederland. Zijn afwezigheid op het voetbalfeest, waar Ajacieden uit Spanje en Italië zullen overkomen om onderscheiden te worden, mag gerust als een ‘statement’ worden uitgelegd, aldus Ten Hag.


De oefenmeester had het verdiend dat hij in de bloemetjes zou worden gezet, maar hij kiest er niet onlogisch voor om thuis te blijven. Wedden dat hij die vrije avond zal benutten om een aantrekkelijk trainingsprogramma te bedenken voor zijn spelers die de komende anderhalve week geen interlandverplichtingen hebben. Of dat hij zich gaat voorbereiden op de eerstkomende competitiewedstrijd, op 14 september tegen Heerenveen. Of op de eerste van zes Champions-Leagueduels, dat van 17 september tegen het Franse Lille. Ten Hag is dag en nacht bezig met zijn club, om die nog beter en weerbaarder te maken. Rust roest. Mogelijk zal hij zich ook een verzetje gunnen, omdat het eerste blok van dit seizoen, dat ongeslagen werd afgesloten, met kwalificatie bovendien voor de Champions League en een toppositie in de eredivisie.


Ajax deed dat onder anderen met – en daar heb je hem dan – Álvarez en Lisandro Martínez in beide ontmoetingen van begin tot eind als rechts- en linkshalf. In de broeikas die de Johan Cruijff Arena woensdag was, als secondant van Hakim Ziyech en tegen Sparta als ondersteunende krachten van Quincy Promes, die in Rotterdam voor het eerst als Ajacied aan de aftrap stond en gelijk het openingsdoelpunt voor zijn rekening nam. Ten Hag moest wel iets bedenken over dit belangrijke deel van zijn team, omdat Donny van de Beek is geblesseerd en Noussair Mazraoui geschorst. Waar Martinez vooral op het Kasteel uitgroeide tot één van de betere Ajacieden, daar speelde zijn eveneens uit Zuid-Amerika afkomstige collega in beide wedstrijd vrijwel foutloos, maar ook over het algemeen risicoloos. Ten Hag is van mening dat er in zijn groep nog veel meer rek zit en dat geldt misschien wel vooral de twee Latino’s.


Álvarez had tegen APOUL duidelijk wat aanpassingstijd nodig. Het doelpunt dat de nummer 4 net vóór rust maakte, brak niet alleen voor Ajax de ban en het ijs; hijzelf groeide nog meer in het kwalificatietreffen en had uiteindelijk een groot aandeel in de uiteindelijke 2-0 zege op de Cypriotische tegenstander, die in tegenstelling tot de heenwedstrijd nauwelijks iets in de melk te brokken had.


Na afloop waren de meningen over de 21-jarige basisdebutant verdeeld. De Volkskrant sprak van een uitstekende kopper en een goede middenvelder, terwijl hij ook centraal achterin kan voetballen. Henk Spaan stipte dit dilemma eveneens aan in zijn onvolprezen puntenrubriek in Het Parool. De schrijver annex columnist vindt hem beter dan Martínez: “Het is hoogstens zijn veelzijdigheid die Álvarez in de weg staat.” Spaan verwacht dat hij uiteindelijk als centrale verdediger het beste tot zijn recht komt. Een 8+ voor de man, die liet zien, aldus Spaan, hoe goed ‘El Machin’ als middenvelder uit de voeten kan. In het wedstrijdartikel van NRC Handelsblad viel te lezen dat hij meer dan de Argentijn een middenvelder is. De verslaggever suggereert dat de twee Zuid-Amerikanen bewust in de halflinie een positie bekleedden, omdat er ‘met twee Latijnse krijgers op het middenveld niet van die gaten in het hart van de ploeg vielen.’ De immer nuchtere Trouw-verslaggever merkte op dat Álvarez – voor wie ‘de niet functionerende zomeraankoop van 12 miljoen, de Roemeen Marin, werd geslachtofferd’ - ondanks zijn kopgoal niet kon overtuigen.


Een dag na het duel in de Arena meldde De Telegraaf dat de van Club América overgenomen speler onwennig begon en met Martínez te weinig dynamiek bracht, maar toch goud waard bleek met zijn openingstreffer. Wim Kieft liet in zijn zaterdagse column opnemen dat beiden verdedigers zijn en Ajax zich niet goed op het vertrek van met name Mathijs de Ligt en Frenkie de Jong heeft ingedekt. Aad de Mos liet op zijn beurt tijdens FOX’ Rondo weten dat de twee Zuid-Amerikanen Ajax mentaal sterker maakt en er voor zorgen dat de spelers voorin minder verdedigend werk hoeven op te knappen. Zoveel mensen zoveel meningen. Ten Hag zal er het zijne van denken. Hij krijgt overigens steun van de ‘eigen’ harde supporterskern: op Spangen werd vanuit het uitvak in een liedje hardop afstand genomen van De Telegraaf. Het moet Ten Hag als muziek in de oren hebben geklonken. Het is hem van harte gegund.


***


De 35e van Ajax Week 9: Ajax moet kwalificatie voor Champions League afdwingen zonder zes basisspelers van ‘Tottenham thuis’.


Waar is Lasse Schöne als je hem nodig hebt? Daar moest ik dinsdagavond aan denken toen ik Ajax zag ploeteren tegen APOEL Nicosia. Behoudens het openingskwartier en de eerste tien minuten na rust was het huilen met de pet op. Zowel verdedigend als aanvallend presteerde Ajax ver onder de maat. Wat een chaos! “We moeten beter in alle facetten”, stelde captain Dusan Tadic na afloop. Het was aan André Onana te danken dat het 0-0 bleef en dat Ajax voor de elfde keer op rij in een Europese uitwedstrijd niet verloor. De keeper was veruit de beste Ajacied in Nicosia.


Had Schöne Ajax op het goede spoor kunnen zetten? Niet in zijn eentje, maar de ploeg van trainer Erik ten Hag miste wel een rustpunt op het middenveld. Maar de relaxte Deen is helaas niet meer onder ons, hij is verkocht aan Genua. Ten Hag kan evenmin een beroep doen op Mathijs de Ligt. De jonge, maar eminente aanvoerder van het afgelopen seizoen koos voor de Serie-A (al bleef hij zaterdag bij de competitie-ouverture van Juventus het gehele duel aan de kant). Frenkie de Jong heeft zijn (vlakke) debuut bij Barcelona achter de rug en Kasper Dolberg is niet beschikbaar vanwege zijn (aanstaande) transfer naar OGC Nice. Alle vier stonden nog geen vier maanden geleden in de basis van het Ajax-team, dat die avond zo dramatisch door Tottenham Hotspur uit de finale van het toernooi om de Champions League werd gehouden.


Noussair Mazraoui en Donny van de Beek stonden toen ook aan de aftrap, maar ook zij zijn er woensdag, wanneer Ajax in de eigen Amsterdam Arena de return speelt tegen APOEL, niet bij. De verdediger annex middenvelder is geschorst. Hij kreeg in Nicosia twee van de liefst zeven gele kaarten en dus rode kaart die Ajax incasseerde, wat een Europees clubrecord betekende. Een mijlpaal om niet trots op te zijn. Van de Beek liep tijdens de training een spierblessure op. En dan moet je weten dat Ajax, net als AZ, Feyenoord en PSV, dit weekend was vrijgesteld van het spelen van een competitiewedstrijd om uitgerust en vooral ongeschonden toe te kunnen leven naar de eerste Europese opdracht.


Ten Hag, voor wie het elke week weer puzzelen lijkt, kan zijn borst dus natmaken. Opnieuw. Elke week moet hij weer iemand inpassen, waardoor automatismen vooralsnog ver te zoeken zijn. De tweede ontmoeting met APOEL, woensdag, wordt niet voor niets nu al de belangrijkste wedstrijd van het seizoen voor Ajax genoemd. Er staan enkele tientallen miljoenen euro’s en het nodige prestige op het spel. De verrassing van het afgelopen seizoen kan het zich niet veroorloven om het Europese miljardenbal aan zich voorbij te laten gaan. Dat zou echt een financiële en sportieve ramp zijn.


Tot nu toe werd Klaas-Jan Huntelaar vooral als pinchhitter ingebracht. Het zou in de huidige situatie helemaal niet ondenkbaar zijn dat Ten Hag de oude rot direct het veld instuurt (er moet immers gebuffeld en gescoord worden). Met bijvoorbeeld Tadic op nummer 10 achter hem, waarbij de Serviër op zijn beurt gesecondeerd wordt door de Argentijn Lisandro Martinez of de Mexicaan Edson Álvarez, of beiden. Achterin zou de in de voorselectie van Oranje teruggekeerde Joël Veltman ‘gewoon’ kunnen blijven staan in het centrum van de verdediging. Het wegvallen van de in mijn ogen overgewaardeerde Mazraoui zou opgevangen kunnen worden door Sergino Dest, die zich binnen de kortste keren in de kijker heeft gespeeld. Van zijn eigen trainer én de bondscoaches van de KNVB. Huntelaar en Dest kunnen de ploeg met hun geldingsdrang de juiste injectie geven, al is het de vraag of Ten Hag zijn team op zoveel plekken zal aanpassen.


‘APOEL thuis’ wordt ook voor de door de UEFA genomineerde topcoach een vuurproef. Feit is dat – om in te haken op een grappige woordspeling van De Telegraaf – het geen APOEL eitje wordt… Toch reken ik erop dat Ajax het in zijn vierhonderdste Europacupwedstrijd gaat redden. En ik niet alleen: Ajacieden laat je woensdag hóóóre!


***


De 35e van Ajax Week 8: Ajax scoort zevenmaal zonder Kasper Dolberg, die dichtbij (tijdelijk?) vertrek is.


Hebben we Kasper Dolberg op 6 augustus, in Thessaloniki tegen PAOK Saloniki, voor het laatst in een Ajax-shirt gezien? Althans voorlopig. Het heeft er alle schijn van. Zowel voor de uitwedstrijd van zaterdag tegen VVV Venlo als voor de tweede en beslissende Europese ontmoeting met PAOK, eerder in de week, maakte de Deen geen deel uit van de selectie.


Dolbergs afwezigheid deerde Ajax, niet voor het eerst, weinig tot niets. Zo werd tegen de Grieken driemaal gescoord (het werd uiteindelijk erg moeizaam 3-2 met als beloning deelname aan de play offs voor de Champions League). In Venlo was het zelfs vier keer raak (1-4). In beide duels liet Klaas-Jan Huntelaar, met zijn 36 jaar één van de oudste Ajax-spelers ooit, zich niet onbetuigd. Hij zou Dolberg kapot, hem het leven zuur hebben gemaakt, meende Hugo Borst. Met zijn aantijgingen was de columnist annex analist bij Huntelaar aan het verkeerde adres. ‘The Hunter’ mag dan scherper, effectiever en vooral strijdvaardiger zijn dan zijn jonge concurrent: de niet kapot te krijgen spits zal het talent nooit weg (hebben) willen pesten.


Kennelijk kon Dolberg niet opboksen tegen de eeuwig jeugdige Huntelaar of wellicht waren de aanhoudende discussies in de Nederlandse media over zijn persoonlijkheid hem te veel geworden. Waarom zou trainer Erik ten Hag hem anders gepasseerd hebben? Een midvoor die enkele jaren geleden nota bene voor 50 miljoen gulden kon worden verkocht. Aan zijn talent twijfelt niemand, laat dat duidelijk zijn. Dat blijkt ook uit de belangstelling van buitenlandse clubs om de international te huren dan wel te kopen. In ieder geval het Franse OGS Nice en het Duitse TSG Hoffenheim staan voor hem in de rij. Ten Hag zei het niet direct, maar tussen de regels door kon je horen dat Dolberg de vechtlust niet (meer) kon opbrengen. Aan de oefenmeester heeft het niet gelegen: hij heeft de blonde belofte vaak genoeg zijn vertrouwen gegeven. Dolberg blijft bij Ten Hag altijd welkom, maar dan moet hij er wel wat (meer) voor doen.


Waarschijnlijk zal pas maandag duidelijk worden waar zijn toekomst ligt. In ieder geval gaat hij niet mee naar Nicosia, waar Ajax dinsdag de eerste van de twee cruciale kwalificatiewedstrijden voor de Champions League voor de boeg heeft. Thuisclub Apoel heeft minder kwaliteit dan PAOK, maar de Cyprioten schakelden wel onder meer het Oostenrijkse Austria Wien uit. Op woensdag 28 augustus is de return. In de Amsterdam Arena waar het ongetwijfeld net zo zal kolken als in de return tegen PAOK. Het was een enerverende wedstrijd, maar voor de Ajax-fan een zware bevalling. Zelfs een 3-1 voorsprong werkte niet rustgevend voor de onsamenhangend spelende, maar verwoed vechtende thuisclub. In de slotfase kwamen de Grieken, die veel beter voetbalden dan een week eerder, terug tot 3-2 en dreigde andermaal, net als tegen Tottenham Hotspur, een doemscenario. Gelukkig: ditmaal werd Ajax door de gong gered.


In het duel met VVV was er nauwelijks een vuiltje aan de lucht en dat is wel eens anders geweest, al dateert de laatste zege van de geel-zwarten van …1987. Dat was in een periode dat de wedstrijden in Venlo bol stonden van spanning en sensatie. Ditmaal hadden de Limburgers amper iets in het brengen, al duurde het (te) lang voordat de landskampioen op voorsprong kwam. Dat was net vóór de rust, dankzij een geplaatst schot van Hakim Ziyech. Toen het door Dusan Tadic 0-2 werd, was het pleit in Amsterdams voordeel beslecht. De aanvoerder benutte een strafschop. Dat is hem wel toevertrouwd: het was een zilveren eredivisiepenalty. Tegen PAOK mocht hij overigens zelfs driemaal vanaf elf meter aanleggen. De eerste keer, bij een 0-1 achterstand, faalde hij, maar de tweede en derde maakte hij uiterst professioneel wel. Terug naar Venlo waar Huntelaar de 0-3 en David Neres de 0-4 voor hun rekening namen. Huntelaar was de vervanger van de gehavende Ziyech; Neres nam de plaats in van Quincy Promes, die een onfortuinlijk competitiedebuut in de basis beleefde. Tot zijn grote frustratie moest de ex-speler van Spartak Moskou geblesseerd afhaken. Het is de vraag of hij, net als de eveneens gekwetste Noussair Mazraoui, inzetbaar is tegen Apoel. Het moet Ten Hag deugd hebben gedaan dat Neres gedrevener voor de dag kwam dan tegen PAOK en dat Sergino Dest zich een prima vervanger van Mazraoui toonde.


De trainer was ook oprecht en terecht blij met de eerste officiële twintig minuten van Edson Álvarez. De 21-jarige Mexicaan zou centraal achterin of op het middenveld de missing link kunnen zijn. Álvarez viel zonder schroom in, deed nauwelijks iets verkeerd, schakelde zich goed in, had gevoel voor positie en hij durfde aanvallende initiatieven te ontplooien. Helemaal soepel kwam hij, qua loopstijl, niet over, maar dat zal alles te maken hebben met het nepgras in De Koel. De international maakte er na afloop geen woorden aan vuil, de multifunctionele Zuid-Amerikaan was al lang blij dat hij fit genoeg was om zich te kunnen bewijzen. Ten Hag heeft er weer een optie bij.


***


De 35e van Ajax Week 7: Weer vijf treffers tegen FC Emmen, weer spelers die bijtekenen. Hoop op meer?


Vorig seizoen won Ajax tweemaal met 5-0 van FC Emmen; afgelopen zaterdag, in de tweede competitieronde, stond er na ruim negentig minuten dezelfde eindstand op het scorebord. En opnieuw liet Klaas Jan Huntelaar zich gelden. In de eerste twee ontmoetingen met de Drentse David had hij al drie keer gescoord voor de Amsterdamse Goliath. In het jongste duel, in de Amsterdam Arena, doelpuntte hij tweemaal. Als invaller.


Voor Kasper Dolberg? Nee hoor, de Deen was ondanks dat hij zich eerder in de week geblesseerd moest laten vervangen in de eerste voorrondewedstrijd tegen PAOK Saloniki fit genoeg om ingezet te worden, maar trainer Erik ten Hag hield hem aan de kant. Om hem te prikkelen? Voor zover het ijskonijn te beïnvloeden is? Om hem te laten zien hoe scherp een spits kan zijn door de immer supergretige Huntelaar (die ook tegen de Griekse ploeg al als invaller succesvol was) op de positie van Dusan Tadic het veld in te sturen? Zowel Ten Hag als Dolberg schiep na afloop van het vrij eenzijdige treffen met FC Emmen nauwelijks tot geen klaarheid in deze kwestie. Of en hoe lang het talent hiermee kan omgaan? Als zijn veelbelovende opkomst bij Ajax maar niet zo mag verlopen als die van zijn landgenoot Viktor Fischer.


Dolberg laat zelden of nooit iets van zijn gevoel van binnen zien; Quincy Promes is een blauwe maandag bij Ajax of hij uit al enige (voorzichtige) kritiek op Ten Hag. De aanvaller dacht dat hij voor de basis was gehaald, maar ‘zelfs’ tegen FC Emmen was er alleen een rol als wisselspeler voor hem weggelegd. Hij moet de bui mogelijk al hebben zien hangen toen bekend werd dat het contract met David Neres werd opengebroken en verlengd. Vervolgens maakte Ajax bekend dat ook de opvallend genoeg amper begeerde Hakim Ziyech nog minstens een jaar blijft. Als basisspeler zit er voor Promes voorlopig weinig in het vat: waarom zou Ten Hag zijn ‘winning team’ veranderen? Met name offensief is er voor hem geen reden de opstelling aan te passen als de droomvoorhoede met Neres, Ziyech en (sorry Klaas, sorry Kasper) Tadic beschikbaar is. Zeker in deze fase van de competitie waarin vastigheid van groot belang is om de eerste competitierondes en de kwalificatiereeks voor het hoofdtoernooi van de Champions League ongeschonden door te komen.


Op het middenveld en achterin is Ten Hag er nog niet uit. Zo moest Perr Schuurs tegen FC Emmen ineens wijken, speelde Joël Veltman (sterk) centraal in de defensie en verhuisde Noussair Mazraoui van het middenveld naar de rechtsbackplek waar hij zich vorig seizoen in de kijker speelde. Zodanig dat Ajax onder anderen hem zover kreeg zijn verbintenis tussentijds op te laten waarderen. Alleen met Donny van de Beek is dit nog niet gelukt. Het is vaker gezegd: los van de inbreng van Neres, Tadic, Ziyech, (middenvelder) Daley Blind en de Argentijnse bijters Lisandro Martinez en Nico Tagliafico is Van de Beek pas echt onmisbaar. Zowel tegen PAOK als tegen FC Emmen onderscheidde hij zich andermaal als voorbereider en afmaker. ‘Donny nog een jaar’, zong het Ajax-publiek zaterdagavond.


Het zou te mooi om waar te zijn als de clubleiding erin slaagt om ook de nummer 6 over te halen nog te blijven. Het zal uitstel van executie zijn, want ooit zullen hij en vrijwel al zijn ploeggenoten toch afscheid nemen. Met een beetje pech krijgt Ajax over een jaar (of wie weet al tijdens de winterstop) dan wel te maken met een massale uittocht. Marc Overmars mag dan nu zijn zaakjes goed voor elkaar hebben en knap de transferonrust in de kiem hebben gesmoord; de directeur spelerszaken beseft als geen ander dat er geen reden - en tijd – is om op zijn lauweren te rusten. Ajax is en blijft hot namelijk, zeker als het team zich ten koste van PAOK en (waarschijnlijk) Qarabag FC uit Azerbeidjan voor het Europese voetbalwalhalla gaat plaatsen.


Tot slot nog even terug naar de ontmoeting met FC Emmen, want die leverde toch enkele mooie mijlpalen op. Zo bleef Ajax voor de dertigste (!) achtereenvolgende keer op eigen veld ongeslagen, maakte Huntelaar zijn 349e en 350e clubdoelpunt en had ook Tadic extra reden om zijn allerliefste glimlach te laten zien. De Serviër wist in navolging van Johan Cruijff en Jari Litmanen voor de elfde maal op rij in de Arena minstens éénmaal te scoren. En dan laat ik zijn assists nog buiten beschouwing. Eén tegenvaller: voor het eerst in vier thuiswedstrijden kreeg Ajax géén strafschop toegekend. Ach, je kunt niet alles hebben en zeg nu zelf: een doelpunt na een uitgespeelde aanval is toch veel leuker?


***


De 35e van Ajax Week 6: Afscheidswedstrijd van Lasse Schöne (en Donny van de Beek?) eindigt in mineur, 2-2 bij Vitesse.


Wat was hij kwaad of in ieder geval erg teleurgesteld. Donny van de Beek had zo graag willen winnen van Vitesse, maar voor het derde jaar op rij begon Ajax met puntenverlies. In Arnhem, waar vorig seizoen nog rimpelloos met 0-4 werd gewonnen, moest de ploeg van Erik ten Hag genoegen nemen met een (2-2) gelijkspel. In beide Amsterdamse doelpunten had Van de Beek een groot aandeel: hij nam de 1-1 voor zijn rekening en stelde Dusan Tadic, op het randje van buitenspel, in staat om de eindstand te bepalen. Van de Beek zelf was één van de Ajacieden die verzuimden nog minstens één keer de trekker over te halen. Dat deed hem persoonlijk pijn, maar mogelijk speelde ook mee dat hij voor het laatst het Ajax-shirt droeg. De zo belangrijke middenvelder, die met Daley Blind tot de uitblinkers behoorde, zou zelfs al tot een persoonlijk akkoord zijn gekomen met Real Madrid. Melden Spaanse kranten. Van de Beek hield zich na afloop wijselijk van de domme.


Hij zou de vierde sterkhouder van het voorbije, succesvolle seizoen zijn die uit Amsterdam vertrekt. Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt waren al weg, afgelopen weekend werd bekend dat ook Lasse Schöne een buitenlands avontuur aangaat. De Deen gaat met pijn in zijn hart weg en zwaaide al met tranen in zijn ogen naar de Ajax-fans die hun team in Arnhem vergeefs naar de overwinning hadden geschreeuwd. Schöne, de man van de zwabbertrap, van de fenomenale vrije schoppen (tegen onder meer Feyenoord en Real Madrid), de nolookpass, zijn hipsterbaardje en niet te vergeten zijn instelling. Zeven jaar stond hij bij Ajax op de loonlijst, niet één buitenlander kwam tot meer wedstrijden in de hoofdmacht en dat terwijl hij zich bijna elk seizoen in de basis moest vechten. We zullen met veel plezier en weemoed terugdenken aan ons zonnetje in huis.


De Deen had graag wat minuutjes willen meepikken, maar gedwongen door het wedstrijdverloop moest Ten Hag wel aanvallend wisselen. Kasper Dolberg was weer eens afwezig, Hakim Ziyech deed zijn best, maar was verre van effectief en Razvan Marin kon evenmin zijn stempel op het spel van de landskampioen drukken. David Neres, Quincy Promes en Noussair Mazraoui konden het verschil ook niet maken. Je kunt je zelfs afvragen of het wel zo verstandig was om Neres in te brengen: de Braziliaan is pas een week in training. Had Klaas-Jan Huntelaar, die tijdens de afgelopen voorbereidingsperiode een scherpe indruk achterliet, niet wat meer potten kunnen breken?


Ten Hag beklaagde zich na afloop over het feit dat de elf man die aan de aftrap stonden, dit seizoen nog niet eerder samen hadden gespeeld. Blind daarentegen, was wat eerlijker. Ajax had meer moeten brengen, was zijn conclusie. Ten Hag had het zich ‘makkelijker’ kunnen maken door – op een aantal plekken - voor een ander basisteam te kiezen. Maar waarschijnlijk hield de trainer bij de samenstelling er rekening mee dat hij ook dinsdag tegen PAOK met een zo sterk mogelijke ploeg wil aantreden. Dus met de Argentijnen Nico (Tagliafico) en Lisa(ndro Martinez) en wellicht ook de Mexicaan Edson Alvarez, die sneller dan verwacht zijn werkvergunning kreeg en met wie Ten Hag het in Griekenland zomaar aan zou durven. Ajax kan wat defensieve kracht gebruiken, want tegen Vitesse was het verdedigend niet altijd even overtuigend.


Het ontbrak er in fasen tijdens het duel duidelijk aan de juiste afstemming. Dat was bij beide tegendoelpunten te zien, al was het wel wrang voor de redelijk in de competitie debuterende Perr Schuurs dat hij een inzet van Márus Bero zodanig van richting veranderde dat zijn doelman André Onana kansloos was en Vitesse dus wat fortuinlijk de score kon openen. In de tweede helft profiteerde Riechedly Bazoer van de desorganisatie bij zijn oude werkgever. Dat betekende de 2-1, maar niet de winnende treffer. De middenvelder baalde ook om een andere reden: Bazoer kon inrukken na een tweede gele kaart. Tegen tien man wist Ajax de pressie wel op te voeren, maar een overwinning bleef dus weer uit.


Geluk bij een ongeluk, al kun je het ook anders uitleggen: PSV en Feyenoord speelden eveneens gelijk. AZ mag zich door een 4-0 zege op Fortuna Sittard de eerste koploper noemen. Och, het seizoen is nog lang.


***


De 35e van Ajax Week 5: Eerste prijs is binnen en het kan nog zoveel beter.


Vijf jaar moest Ajax op een prijs wachten en nu heeft het binnen drie maanden reeds drie trofeeën ingepalmd. Na de KNVB-beker en het landskampioenschap werd zaterdag de Johan Cruijff Schaal een prooi voor de onverzadigbaar ogende Ajacieden. Ze zijn nog geen maand in training, maar in het prestigegevecht met PSV (2-0 winst) gaven ze er nu al blijk van dat de juiste spirit aanwezig is, dat ze conditioneel gezien er aardig voorstaan en dat ook individueel stappen worden gemaakt.


Sergino Dest, Razvan Marin en Lisando Martinez zijn wat klein uitgevallen, maar ze hebben in korte tijd al zoveel laten zien dat het grote jongens kunnen worden. In ieder geval bij Ajax. Perr Schuurs steekt qua lengte al met kop en schouders boven veel zijn ploeggenoten uit, voetbaltechnisch en –tactisch gezien liet de (voorlopige) opvolger van Matthijs de Ligt eveneens zien dat hij progressie maakt. Het deed trainer Erik ten Hag zichtbaar goed. Er is niet voor niets in hem geïnvesteerd, zo zei de trainer nadat hij Schuurs, maar ook de opvallend actieve Kasper Dolberg een extra aai over de bol had gegeven. De Deen mocht negentig minuten (plus extra tijd) blijven staan (wat best bijzonder is), werkte als een paard en maakte de recordsnelle openingstreffer. Kortom: hij had er echt zin in.


Hakim Ziyech, die zijn vakantie inkortte om er bij te kunnen zijn in de Johan Cruijff Arena, toonde eveneens opmerkelijk veel spelplezier. Zijn acties waren weliswaar niet allemaal even effectief, maar het was mooi om te zien hoe hij tijdens en na het duel om de Super Cup een enthousiaste indruk achterliet. Ziyech: “Ik voel me hier thuis, speel lekker en zal zolang ik hier ben mijn stinkende best blijven doen.” En dat zou zomaar nog een jaar kunnen zijn. De spelmaker hoeft niet zo nodig weg. Het Spaanse Sevilla wil hem graag overnemen, maar dat ziet hij niet als een vooruitgang. Kijk, zo hoog is Ajax in aanzien gestegen.


Zo waren er eigenlijk alleen maar blije gezichten aan Amsterdamse zijde. Er zal ook lacherig zijn gedaan over de kanttekeningen die Ten Hags collega Mark van Bommel plaatste bij de 2-0 van Daley Blind. De bal voor de vrije trap die hieraan voorafging lag niet stil en de overigens zwak leidende scheidsrechter Dennis Higler had moeten optreden toen Ajax-aanvoerder Dusan Tadic een overtreding maakte. Althans, vond de zenuwPeeSV’er. Hij kan zich beter zorgen maken over het zwakke verweer van zijn doelman Jeroen Zoet op de inzet van Blind en het gebrek aan scherpte voorin. Invaller Donyell Malen liet twee keer na te scoren.


De zege voor de thuisclub en de uitreiking van de schaal door bondscoach Ronald Koeman aan Tadic zouden overigens niet in gevaar zijn gekomen, daarvoor was ze in deze seizoensouverture te sterk. Ondanks, en dat mag ook best gezegd worden, dat het ook bij Ajax niet allemaal even goed was. Zo vielen Quincy Promes, één van de vier debutanten, en Tadic wat tegen. Absolute uitblinker was Blind, die, zoals enige jaren geleden onder Frank de Boer, maar toch tot verrassing van velen op het middenveld was geposteerd. Mede als gevolg van deze wijziging werd het centrum van de verdediging gevormd door de nieuwelingen Martinez en Schuurs, van wie vooral de Argentijn speelde alsof hij al jaren achterin bij Ajax de lakens uitdeelt. Een klein, maar venijnig en balvaardig bijtertje, dat zich dit seizoen ongetwijfeld gaat manifesteren en volgend jaar zonder problemen de plaats zal innemen van Nico Tagliafico, mocht zijn landgenoot dan wel vertrekken. De derde Argentijn in hoofdstedelijke dienst, Lisandro Magellan, werd tegen PSV ook wat speelminuten gegund. Mogelijk staat hij maandagmiddag wel aan de aftrap voor de laatste oefenwedstrijd tijdens deze voorbereidingsperiode. Tegenstander op het terrein van FC Lisse is dan het Turkse Sivasspor. Of dit potje Ten Hag qua basisopstelling op andere gedachten gaat brengen ten aanzien van de competitiestart, zaterdag uit tegen Vitesse, is de vraag. Ziyech is niet fit genoeg om negentig minuten vol te maken, Tagliafico heeft nog meer tijd nodig en David Neres, die mogelijk wordt verkocht aan Atletico Madrid, meldt zich maandag pas in De Toekomst. Het ging toch goed tegen PSV en hoe was ook alweer vorig seizoen de uitslag van Vitesse - Ajax?


***