Column: Hans Janssen - Ajacied

Column: Hans Janssen


De 35e van Ajax Week 20: Chagrijn na 4-4 (!) tegen Chelsea weggespoeld met galavertoning tegen FC Utrecht.


Er staat dit seizoen geen maat op Ajax. De ploeg lijkt meer dan ooit sinds het aantreden van Erik ten Hag - en zelfs ondanks het vertrek van Frenkie de Jong, Mathijs de Ligt en Lasse Schöne - niet meer van de wijs te brengen. Zelfs bij een 4-4 stand, en met negen spelers, wordt in Londen tegen Chelsea de aanval gezocht. En ondanks het chagrijn om die remise (4-4 werd ook de uitslag van de bizarre Champions-Leaguereturn tegen de voornaamste groepsconcurrent) veegde de landskampioen enkele dagen later FC Utrecht van het veld.


Opnieuw werd viermaal gescoord. Met de uiteindelijke 4-0 waren de Domstedelingen nog blij, want net als onlangs tegen Feyenoord vond de thuisclub deze score voldoende. Vroeger kon het publiek in de Arena zich hierover opwinden. De toeschouwers wilden toen nog meer bloed, nog meer doelpunten zien. Tegenwoordig hebben ze er vrede mee dat een monsterscore uitblijft. Wat wil je: het is eigenlijk nooit meer saai en Ajax blijft winnen. Oke dan, bijna altijd. De lach en de humor zijn ook terug in het grootste stadion van ons land. “We zijn er nog niet”, hoorde ik één van de supporters bij een 2-0 stand tegen zijn buurman zeggen. FC Utrecht mag dan een Angstgegner (zijn geweest); tegen dit Ajax is amper een kruid gewassen.


John van den Brom, voormalig speler en trainer van de Amsterdamse club en sinds deze zomer oefenmeester in Utrecht, moet hebben gedacht dat hij de thuisploeg een loer kon draaien. Ajax geeft altijd wel ruimte weg en vooral aanvaller Gyrano Kerk zou er wel raad mee weten. Nou, behoudens een speldenprik in de openingsfase, had keeper André Onana amper iets te vrezen van de nummer 4 van de eredivisie. Donny van de Beek (tweemaal zelfs), de opgeleefde Dusan Tadic (één treffer en een assist) en Lisandro Martinez verzorgden de produktie.


Zakharia Labyad scoorde ook, maar zijn treffer werd afgekeurd. De linkspoot was twee jaar geleden nog basisspeler van FC Utrecht, toen die ploeg Ajax als voorlopig laatste op eigen veld een nederlaag toebracht (1-2). Labyad scoorde toen beide treffers, maar die Labyad hebben ze bij Ajax amper gezien. Hij kan niet opboksen tegen de aanwezige kwaliteit wat hem en Ten Hag, op wiens initiatief de ex-PSV’er naar de hoofdstad werd gehaald, toch moet zijn tegengevallen. Dit jaar had Labyad sinds maart geen officiële wedstrijd voor Ajax gespeeld. Hij dreigde in de vergetelheid te geraken. De Utrechter verscheen sporadisch in het nieuws en deed mee aan een kinderprogramma op tv waarin hij een jongen, die verhuisd was, op het hart drukte vooral (bij) zichzelf te blijven. Toch durfde Ten Hag het aan hem een basisplaats te geven en zijn oogappel beschaamde het vertrouwen geenszins. Na een wat afwachtend begin werd Labyad geregeld in combinaties betrokken en had hij ‘zelfs’ een aandeel in een aantal doelpunten. Terecht kreeg hij applaus van het thuispubliek, toen Ten Hag hem inwisselde voor Noa Lang. De handen gingen overigens ook op elkaar voor Vaclav Cerny, nadat die aan Utrechtse zijde zijn opwachting had gemaakt. De toeschouwers toonden zich ook toen dankbaar. De linksbuiten heeft zich bij Ajax immers nooit echt kunnen manifesteren en ineens was ook zijn gemiste kans tijdens de verloren kampioenswedstrijd in 2016 tegen De Graafschap vergeten.


Labyad - en niet Klaas-Jan Huntelaar wat menigeen had gehoopt – mocht de plaats innemen van David Neres, die dit jaar mogelijk niet meer in actie komt. De Braziliaan, die dichtbij zijn topvorm van vorig seizoen was, raakte aan zijn knie geblesseerd tijdens het knotsgekke treffen met Chelsea. Knotsgek, want wat Ajax op de mat legde, was vergelijkbaar met de eerder voor onmogelijk gehouden prestaties in het buitenland tegen Real Madrid, Juventus, Tottenham Hotspur en Valencia. Na 55 minuten leidden Ten Hags manschappen met 1-4, mede dank zij een onwaarschijnlijke vrije trap van Hakim Ziyech. Ajax wist al in de tweede minuut de ban te breken dank zij een free kick van Quincy Promes, die door Tammy Abraham van richting werd veranderd. De vreugde hierom was overigens van korte duur, omdat Joël Veltman met een belachelijke overtreding Chelsea aan een penalty en een strafschop hielp. Ajax liet zich echter niet kisten en leek op een onbedreigde overwinning af te gaan. Wel nam na rust de druk van de Engelse topclub toe en werd het met de minuut spannender, zeker nadat Cesar Azpilicueta 4-2 had gemaakt.


Vervolgens brak de 68e minuut aan: in een mum van tijd liepen Daley Blind én Veltman hun tweede gele en dus een rode kaart op. Tot groot ongeloof aan Ajax-kant. Veel te zwaar bestraft en waar is de VAR als je hem nodig hebt, vroegen de Amsterdammers zich af, te meer daar ook aan de 4-2 een luchtje zat en Ajax in Amsterdam eveneens benadeeld was. Alle protesten mochten niet baten, waarna het 4-3 en, met nog zeker twintig minuten te gaan, zelfs 4-4 werd. Gelukkig stond de VAR Ajax wel bij, toen Abraham 5-4 liet aantekenen. Voor hetzelfde geld had Ajax overigens nog aan het langste eind getrokken: de sterk ingevallen Edson Álvarez schoot bijna raak na een meesterlijke actie van Tadic. Het duel kreeg dus geen winnaar, of het moet de doorsnee voetballiefhebber zijn geweest. Wat een voetbalpromotie. Ajax mocht zich na afloop terecht beklagen, maar, om het in een wat breder perspectief te plaatsen: vrijwel nergens is terug te lezen of te horen dat de ploeg na de 4-2 de kluts helemaal kwijt was en dat er toen niemand opstond om de rust te bewaren. Bovendien had ook Chelsea reden om te mopperen: de Italiaanse scheidsrechter Gianluca Rocchi trok slechts vier minuten bij en dat terwijl de commotie om de twee rode kaarten al zeker twee minuten duurde.


Ondertussen heeft Ten Hag er wel weer een opgave bijgekregen: hij mist 27 november in Lille zijn verdedigingscentrum. In tegenstelling tot zijn collega bij PSV, Mark van Bommel, heeft hij echter een brede selectie, die ook dit probleem moet kunnen opvangen. Met een Latijns-Amerikaans duo? Of met Perr Schuurs en Martinez dan wel Álvarez naast zich? Och, wat maakt het uit: ook dit duel gaat echt niet verloren. Of klinkt dit al te arrogant?


P.s.: Veltman kreeg alweer zijn vierde Europese gele kaart. ‘Zelfs’ Mark van Bommel ontving er ‘slechts’ drie. Als speler. Als trainer moet hij ook het nodige incasseren: voor de zesde maal op rij, waarvan vier in competitieverband, moest Van Bommel toezien hoe PSV niet wist te winnen. Ajax heeft inmiddels elf punten meer en nummer twee AZ, dat zondagavond Emmen met 3-0 wegtikte, kan bogen op een voorsprong van vijf punten op de zwaar tegenvallende Eindhovense formatie. Kan de ploeg uit Alkmaar de ‘titelrace’ wel volhouden?


***


De 35e van Ajax Week 19: Ajax, opgelucht na krappe zege op PEC Zwolle, kan aan de bak tegen Chelsea en FC Utrecht.


Het is deze week precies twee jaar geleden dat Ajax op eigen veld een competitiewedstrijd verloor. Dat was tegen FC Utrecht. De Domstedelingen wonnen met 1-2. Toen stonden ze onder leiding van Erik ten Hag, die sinds januari vorig jaar in Amsterdam de eindverantwoordelijke is. Komende zondag staan ze in de Johan Cruijff Arena tegenover (het Ajax van) Ten Hag. FC Utrecht hoeft in principe nooit gemotiveerd te worden voor een duel met het ‘gehate 020’. Ten Hag zal dat zijn huidige team aan het verstand proberen te brengen, te meer daar zijn voormalige ploeg aan een aardig seizoen bezig is.


De nummer vier van de eredivisie gaf Ajax dit weekend eigenlijk al een lesje, een wake-upcall. Beide ploegen leidden binnen de kortste keren in hun twaalfde competitiewedstrijd met 3-0. De koploper leek vrijdag aanvankelijk met zevenmijlslaarzen op weg naar een monsterzege op het makke PEC Zwolle; FC Utrecht maakte zondag gehakt van Fortuna Sittard. Waar Ajax zichzelf in de moeilijkheden bracht (waarbij invaller Edson Álvarez een op zijn zachtst gezegd ongelukkige rol speelde), daar liet de formatie van ex-Ajacied (…) John van den Brom zich niet van de wijs brengen: 6-0. Ajax pakte met de hakken over de sloot de volle buit: 2-4. Zowel de onvoorstelbaar productieve Quincy Promes als David Neres scoorde tweemaal. Drie assists kwamen van de voet van …Hakim Ziyech. De spelbepaler viel ook om een andere reden op.


Toen Álvarez na rust niet verder kon, na een elleboogstoot van Mutafa Saymak, duurde het ruim zes minuten voordat er een vervanger het veld in werd gestuurd. De lichaamstaal van Ziyech en Daley Blind sprak boekdelen. Na afloop van het boeiende duel, waarin Björn Kuipers te coulant was voor spelers van de thuisclub, gaf Ten Hag schoorvoetend toe dat de wissel sneller plaats had moeten vinden. Tegen tien man kwam PEC op 2-3 en hing de gelijkmaker in de lucht. Ajax dreigde voor de derde keer dit seizoen punten te moeten inleveren, maar Ziyech redde Ten Hag door Neres in staat te stellen het duel definitief te beslissen. Ajax was dus weer eens meer opgelucht dan blij.


De sfeer werd bovendien beïnvloed door de onzekerheid en ontstane ergernis nadat Álvarez geblesseerd was geraakt. Verder zijn er twijfels over de inzetbaarheid van de eveneens toegetakelde Lisandro Martinez en de evenmin okselfrisse Donny van de Beek, Noussair Mazraoui en Ziyech. Ten Hag kan ze allen, op hoogstens de Mexicaan na, niet missen, wanneer Ajax dinsdag aan de Champions-Leaguereturn tegen Chelsea begint. De revelatie van het afgelopen seizoen heeft wat goed te maken op Stamford Bridge: Ajax kan veel beter dan wat twee weken geleden op eigen veld werd ten toon gespreid.


Waarschijnlijk kiest Ten Hag in Londen voor Sergino Dest als rechtsback. Zo overweldigend was het optreden in Zwolle niet van Mazraoui, die nog zoekende is naar zijn vorm van het afgelopen seizoen. Dest mocht ondertussen wat uitrusten en tegelijk bijkomen van (de reacties op) zijn besluit om zich niet beschikbaar te stellen voor Oranje, maar voor de Amerikaanse nationale ploeg. De verdediger heeft een dubbel paspoort en hij had wat bondscoach Ronald Koeman betreft best voor het Nederlands elftal mogen kiezen. Nu het 18-jarige talent de knoop heeft doorgehakt, kan hij zich puur en alleen op het voetbal richten. Daar zal Oranje dus niet van kunnen profiteren, Ajax dus wel.


In ieder geval profiteerde Ajax dit weekend van het derde puntenverlies van PSV op rij. Ternauwernood kon de Eindhovense concurrent bij Sparta Rotterdam zelfs een derde achtereenvolgende nederlaag voorkomen (2-2). Het betekent wel dat de regerend kampioen na twaalf speelronden zes punten meer heeft dan de nieuwe nummer twee, AZ, en liefst acht meer dan PSV. In 2001 was het voor het laatst dat Ajax in deze fase van de competitie zo’n kloof wist te slaan met zijn voornaamste titelrivaal. Het leidde al tot overmoedige reacties. De rondvaart ter gelegenheid van de 35e titel zou begin volgend jaar wel eens niet door kunnen gaan, omdat dan mogelijk de grachten zijn bevroren. Leuke grap, maar ik heb altijd geleerd dat je de huid niet moet verkopen voor de beer geschoten is. Zoals Feyenoord, dat onder de nieuwe trainer Dick Advocaat met 0-3 won van VVV Venlo, ook niet te vroeg moet juichen. Hier geldt, als variatie op een bekend thema, dat één wolf (oud-Feyenoorder John de Wolf is één van de assistenten van Advocaat) nog geen kudde maakt.


Anderzijds, en daar sluit ik deze column voor deze week mee af: we mogen echt veel verwachten in de Engelse hoofdstad. Uitspelend is Ajax in de Europa League én de Champions League al ruim twee jaar ongeslagen. Een beetje optimistisch mogen we dus best zijn. Jammer is wel dat de Ajacieden het zonder de steun van hun fans moeten doen. Hun wangedrag in Valencia (en een voorwaardelijke straf na ‘Benfica uit’) heeft de UEFA ertoe gebracht Ajax één uitwedstrijd zonder supporters op te leggen.


***


De 35e van Ajax Week 18: Ajax speelt zoals verwacht met Feyenoord, maar moet wel Europees verlies incasseren.


Bijna negen jaar geleden won PSV met 10-0 van Feyenoord. Als Ajax echt had gewild, dan had de koploper van de eredivisie zondag die score vrij gemakkelijk op zijn minst kunnen evenaren. De thuisclub vond de stand bij rust, 4-0, voldoende, waardoor de steeds verder wegzakkende ‘aartsrivaal’ er nog genadig vanaf kwam. In de tweede helft lieten de Ajacieden de teugels wel erg opzichtig vieren. Er werden nog wat kansen gecreëerd, maar helaas voor het publiek kwamen er geen doelpunten bij.


Voor beide ploegen was het de dag die je wist dat zou komen. Zelfs in Rotterdam was er de afgelopen week nauwelijks iemand te vinden die dacht of hoopte dat Feyenoord op zijn minst een puntje zou pakken. Het kwaliteitsverschil tussen de aartsrivalen, die ooit samen de twee veruit beste clubs van ons land waren, is zo groot geworden dat Ajax gewoon deed waar iedereen rekening mee had gehouden. Winnen dus en met ruim verschil. De equipe van Erik ten Hag had de wedstrijd, die vrijwel probleemloos werd geleid door ‘debutant’ Serdar Gözübüyük, binnen zeven minuten al in haar voordeel beslist. Toen stond het al 2-0 door doelpunten van Hakim Ziyech en Nico Tagliafico. In beide gevallen werd de Feyenoord-defensie overrompelend en was Kenneth Vermeer (die ditmaal gelukkig niet werd bedreigd door de aanhang van zijn voormalige club) net iets te laat of net niet goed genoeg. Vervolgens duurde het vrij lang voordat het krachtsverschil in nog meer treffers werd uitgedrukt. Rechtsbuiten David Neres, die voor het eerst sinds weken in de basis stond, en Donny van de Beek maakten en 3-0 en 4-0 van.


De tweede helft moeten we maar gauw vergeten. Eén ding nog: hopelijk heeft Joël Veltman de samenvatting of wie weet de hele Klassieker (nou ja, Klassieker) al terug kunnen kijken. Zo nee: doen en leren van die onderhand traditionele en vooral ergerlijke overtredingen. Dit gaat Ajax nog punten kosten.


Over punten gesproken: door de eigen winst en de nederlaag met dezelfde cijfers (!) die PSV thuis tegen AZ leed, is het financieel kerngezonde Ajax nu ook sportief gezien alleenheerser in ons land. Het staat op de eerste plaats met een nu al riante voorsprong van zes punten op de Alkmaarse formatie (die eerder dit seizoen in De Kuip al met een obsessie afrekende), het in crisissferen verkerende ‘040’ en het opvallend sterk presterende Vitesse. Bovendien is het doelsaldo van de regerend kampioen beduidend beter. Je hoort mij niet zeggen dat titelprolongatie een feit is. Ik ga geen goden verzoeken en ben niet zo’n opportunist als Valentijn Driessen. De chef voetbal van De Telegraaf schreef vorige week al, na de vorige zeperd van PSV (3-0 nederlaag bij FC Utrecht), dat het slechts een kwestie van tijd is wanneer Ajax weer de schaal mag worden overhandigd. Was Driessen ook niet degene die dacht dat Lucas Moura van Tottenham Hotspur geen doelpunten kan maken? We hebben het gezien: hij scoorde 8 mei driemaal tegen Ajax wat uitschakeling voor de finale van de Champions League betekende.


Sinds die 2-3 had Ajax niet meer verloren. Aan die bijna een half jaar durende periode kwam woensdag enigszins ongelukkig een eind. Voor de zoveelste keer lieten de rood-witten zich op eigen veld verrassen door een Britse tegenstander. Chelsea won het eerste onderonsje in de huidige jaargang van de Champions League door een late treffer met 0-1. Het was één van de tegenvallers voor het wat onwennige en vooral slordig spelende Ajax. De VAR onthield de thuisclub liefst twee doelpunten. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Over anderhalve week kan in Londen revanche worden genomen en de Ajacieden kunnen zich vastklampen aan de gedachte dat ze uitspelend in Europa nauwelijks te kloppen zijn.


Nog even terug naar Ajax – Feyenoord, waar 010 vergeefs probeerde voor het eerst sinds 2005 (!) te winnen: Ten Hag heeft nog wat te bespreken met Ziyech. De spelmaker, die op deze laatste oktoberzondag als nummer tien de lakens mocht uitdeelde, reageerde boos op de zoveelste wissel van de laatste weken. Dat komt, omdat hij zo’n liefhebber is, zo meende de trainer na afloop de houding van Ziyech te verantwoorden. De speler zal er heel anders over denken. Zijn vertrek maakte de weg hoe dan ook vrij voor de 17-jarige Ryan Gravenberch (mooie voetballer met grote mogelijkheden), die even later ook blij kon constateren dat zijn een jaar oudere en veelscorende maatje bij Jong Ajax, Lassina Traoré, eveneens de sfeer van een Ajax – Feyenoord op het veld mocht proeven. De wissels vertelden veel over de verhoudingen in het veld en de nationale competitie.


Voor Ten Hag – die de derde trainer in de clubhistorie werd die in zijn eerste dertig thuisduels in competitieverband ongeslagen bleef - is het zaak zijn team scherp te houden. Onderschatting en slapte liggen dicht onder de huid bij veel van zijn manschappen (kijk maar naar RKC uit). Dat, gecombineerd met het vreselijke kunstgras waarop vrijdag tegen PEC Zwolle de competitie wordt voortgezet, kan die avond zomaar tot onnodig puntenverlies leiden.


***


De 35e van Ajax Week 17: Enorm slecht spelen, toch winnen van RKC en uitlopen op PSV, wat een avond voor Ajax.


De AFC Ajax is een nv, maar zaterdag liepen er in het kleine Mandemakers Stadion in Waalwijk “elf bv’s” aan Amsterdamse zijde. “Het is heel menselijk, dit overkomt je wel eens, maar het is onacceptabel.” Zo verwoordde trainer Erik ten Hag de houding van zijn team in de uiteindelijk erg gelukkig gewonnen uitwedstrijd tegen rode-lantaarndrager (!) RKC (1-2). De drie punten werden ruim twee uur later extra gekoesterd, omdat PSV dezelfde avond met 3-0 verloor bij FC Utrecht. Bovendien kregen twee spelers van Ajax’ voornaamste titelconcurrent een rode kaart en missen zij zondag de topper tegen AZ. Ajax krijgt diezelfde dag, nog steeds ongeslagen, in de eigen Arena bezoek van eeuwige rivaal Feyenoord.


Wedden (of hopen?) dat Ten Hag dan amper iets te klagen zal hebben? En dat ook woensdag, in de eerste van twee Champions-Leagueduels met Chelsea, de zaterdag zo door hem bekritiseerde “mentaliteit” beduidend anders zal zijn? Ten Hag had tevoren, zei hij, helemaal geen reden om aan te nemen dat Ajax zo onsamenhangend en slap voor de dag zou komen in het Brabantse. Fred Grim, de trainer van RKC met Ajax-achtergrond wel, zo verklapte hij in de persconferentie na afloop. Ook wist hij waar de zwakke plekken van de tegenstander zitten. Die heeft dit Ajax wel degelijk als de ploeg het op gebieden als scherpte en de communicatie laat afweten. https://twitter.com/i/web/status/1185637296546222082


Hakim Ziyech en Donny van de Beek probeerden het nog wel, maar ook zij waren niet in normale doen. Het enige vuurwerk kwam van de eigen fans (en van buiten het stadionnetje). Eigenlijk was bij de regerend kampioen Quincy Promes de positieve uitzondering. Als geen ander kwam hem de, naar later bleek, winnende treffer toe. Zijn doelpunt mocht er bovendien zijn: Promes controleerde de bal, ging ermee aan de haal en knalde ongenadig hard raak. Net als tegen PSV (waar hij Ajax’ enige treffer maakte) was Ten Hags oogappel goud waard. Heel Ajax mocht hem hiervoor dankbaar zijn, zeker gezien de enorme kans die de thuisclub in de extra tijd kreeg. Op ongelooflijke wijze ging een inzet van invaller Darren Maatsen niet over de doellijn, nadat eerder in het duel André Onana al een aantal keren zijn klasse had laten zien. Hij was echter kansloos op de inzet van gelegenheidslinksback Saïd Bakara (Grim dacht terecht dat hij Ziyech wel aankon), die de 1-1 betekende.


De gelijkmaker deed Ten Hag, die ooit overigens één seizoen voor RKC uitkwam, pijn aan de ogen. “Alles in het rechter blok ging verkeerd”, aldus de trainer, waarbij je je af kunt vragen of ook hem dat mocht worden aangerekend. Na een klein uur plaatste hij een dubbele wissel: linksback (!) Noussair Mazraoui en Ziyech maakten plaats voor Perr Schuurs en David Neres, als gevolg waarvan de verdediging op drie plekken werd gewijzigd. Vooral Joël Veltman ging er niet beter door voetballen. Was het toeval dat het aan zijn kant daarna ettelijke malen misging? Het was een gok, die Ten Hag nam, want Ajax leidde weliswaar, dank zij een zeldzame opleving van de al weken onopvallend aanwezige Dusan Tadic, maar echt bijzonder was het niet wat de lijstaanvoerder liet zien. Ten Hag moest in de 88e minuut zelfs nog een verdedigende wissel toepassen: Edson Álvarez mocht toch nog even in actie komen en Promes kon gaan uitrusten. Erg sneu voor Siem de Jong, die zich vrijwel de hele tweede helft warm liep en even dacht dat hij alsnog zijn trainingspak mocht uittrekken. Nee dus, want Ten Hag had vooral behoefte aan een meer verdedigend ingestelde speler. Veel sterker werd Ajax er niet op door het inbrengen van de Mexicaan, die even aan het zwemmen leek en wiens meespelen de rust niet ten goede kwam. Bijna had hij wel met een assist de wedstrijd in het slot kunnen gooien bij een snelle uitbraak, maar ook bij deze aanval ontbrak het de Ajacieden aan scherpte. Zelfs Klaas-Jan Huntelaar wist zich niet te onderscheiden.


Tot dit seizoen speelde RKC op een nepmat; bij de terugkeer naar de eredivisie (als nota bene de nummer acht van de eerste divisie) werd gekozen voor natuurgras. De aanleg werd mogelijk dank zij de verkoop, door Ajax, van Frenkie de Jong aan Barcelona. De middenvelder, die zich overigens opvallend snel heeft weten aan te passen in Catalonië, doorliep een deel van zijn opleiding bij de jeugdtak van RKC/Willem II en dat leverde de Waalwijkse club een mooie som geld op. Over geld gesproken: woensdag gaat het Champions-Leaguecircus weer verder en mag de Ajax-aanhang er op rekenen dat tegen Chelsea revanche wordt genomen voor het slechte spel in Waalwijk. Maar om nu te spreken van de slechtste wedstrijd in jaren, wat Studio Sport zaterdagavond beweerde, dat gaat me te ver. Hoe het ook zij: vergeten, ervan leren en doorrr!


***


De 35e van Ajax Week 16: Ajacieden schitteren niet in Oranje, ‘dan maar’ tegen RKC in Waalwijk?


De kranten en de nieuwe media moesten toch wat melden, voor de twee jongste kwalificatiewedstrijden van het Nederlands elftal. Moest Marten de Roon spelen of verdiende Donny van de Beek, net terug van een blessureperiode, onderhand een basisplaats?


Bondscoach Ronald Koeman liet donderdag in de thuiswedstrijd tegen Noord-Ierland (3-1 winst) de in Italië spelende middenvelder beginnen om hem later in het duel te vervangen door Van de Beek. In Wit-Rusland, zondagavond (1-2 zege), waren de rollen omgedraaid. Of de Ajacied blij zal zijn met zijn twee optredens in Oranje, is de vraag. Koeman laat zijn team en met name de halflinie anders spelen dan zijn collega bij Ajax, Erik ten Hag, gewend is te doen met zijn ploeg. Van de Beek als onbetwiste basisspeler bij Oranje is geen uitgemaakte zaak. Hij zou uiteraard anders willen, maar zijn tijd komt nog wel, al kun je je afvragen of hij in het Nederlands elftal wel de ‘juiste’ spelers om zich heen heeft.


Uiteraard staat-ie komende zaterdag wel aan de aftrap wanneer Ajax in Waalwijk de competitie hervat tegen de onbetwiste rode-lantaarndrager RKC. Net als Joël Veltman, die tegen de Wit-Russen wel en tegen de Noord-Ieren niet in actie kwam, en Danny Blind, die van beide duels geen minuut miste, maar net als zijn teamgenoten amper kon imponeren. Quincy Promes mocht alleen in Minsk opdraven (en leverde de assist voor één van de twee doelpunten van Georginio Wijnaldum), maar of Ten Hag hem in de basiself opneemt? Dat is elke wedstrijd weer afwachten. Voor hetzelfde geld laat-ie David Neres opdraven. Eén ding is zeker: Ten Hag zal blij zijn dat hij (al) zijn internationals weer vroeg onder zijn hoede heeft om ze voor te bereiden op een belangrijk drieluik. Immers, na ‘RKC uit’ wachten twee thuisduels van enorme importantie: tegen Chelsea (de derde Champions-Leaguewedstrijd alweer) en Feyenoord.


De kans is groot dat Ten Hag amper wijzigingen gaat aanbrengen in vergelijking met de confrontatie in Den Haag tegen ADO. Waardoor, en dat wordt wel eens vergeten, een redelijk oud Ajax op het veld verschijnt. Bijzonder, want nog niet zo lang geleden werd de Amsterdamse club nog geroemd om het jeugdige karakter en de lage gemiddelde leeftijd. Het heeft allemaal te maken met de miljoeneninvesteringen die op instigatie van Marc Overmars zijn gedaan om de selectie (veel) beter te laten worden. Mede door het vertrek van Frenkie de Jong en Mathijs de Ligt is de inbreng van ‘de jeugd’ een stuk minder geworden. Eigenlijk moet tegenwoordig, behalve Van de Beek, alleen Sergio Dest de eer van de zo geroemde jeugdopleiding hoog houden. Wat-ie overigens, meestal, met verve doet. Dest is binnen de kortste keren een zekerheidje geworden, al bestaat de mogelijkheid dat hij zaterdag tegen de ploeg van ex-Ajacied Fred Grim niet op rechts, maar op links als back zal worden geposteerd. Nico Tagliafico liep tegen ADO alweer zijn vijfde gele kaart op en is geschorst (maar – toeval of niet - op tijd weer inzetbaar voor de Klassieker tegen Feyenoord). Het overhevelen van Dest maakt de plaats vrij voor Edson Álvarez als rechter vleugelverdediger.


Eerder op zondag viel er veel meer te genieten in Hamburg. In Hamburg? Ja, het stadion stroomde vol voor de afscheidswedstrijd van Rafael van de Vaart. De fans die altijd achter hun (en onze) nummer 23 zijn blijven staan, kwamen niets tekort. Het regende doelpunten, zoals dat hoort, tijdens de ‘testimonial’ tussen HSV All Stars en Rafa All Starts: 6-7. Onder anderen Thimothée Atouba, Ronald de Boer, Tim de Cler, John Heitinga, Nigel de Jong, Patrick Kluivert, Andy van der Meyde (die zowaar tweemaal scoorde), André Ooijer, Overmars, Edwin van der Sar, Demy de Zeeuw en … Heiko Westermann kwamen in actie. Bovendien stond het team van Rafa All Stars, dat won door een treffer van Damien van de Vaart, onder leiding van Louis van Gaal. Pa Rafael was zelf tweemaal succesvol. Het waren zijn allerlaatste na een carrière waar je u tegen zegt. ‘Raffie’ bedankte na afloop het publiek. Ik weet zeker dat ik namens velen spreek als ik hem vanaf deze plek bedank voor al zijn vele, mooie momenten als speler van Ajax en het Nederlands elftal.


***


De 35e van Ajax Week 15: Ajax ook maat te groot voor Valencia en ADO Den Haag, wie volgt?


Erik ten Hag kent zijn pappenheimers. Hoewel het eigenlijk nog maar zelden voorkomt dat Ajax, bijvoorbeeld direct na het zoveelste Europese avontuur, steken laat vallen, blijft de trainer waken voor onderschatting en slapte. Zo onlogisch was het dus niet dat Klaas-Jan Huntelaar zondag tegen ADO Den Haag (0-2 winst) aan de aftrap stond, ondanks dat de spits geen liefhebber is van kunstgras en er wat minder uit de voeten kan.


De ‘veteraan’ van de selectie (in de goede zin van het woord) brengt wel altijd agressie en dat zou tegen de steeds verder wegzakkende ploeg uit de Residentie wel eens van pas kunnen komen. Ten Hags tactische (of was het meer psychologische) zet betaalde zich binnen twaalf minuten uit. Toen al leidde Ajax met 0-1 en wie scoorde? Inderdaad, Huntelaar. Koelbloedig na een gave actie van Hakim Ziyech.


Ten Hag had over de inzet van ‘The Hunter’, maar ook die van de andere manschappen niets te klagen. Althans, in de eerste helft. Behoudens de eerste minuut en een uitval, waarbij André Onana zich een sta in de weg toonde voor Michiel Kramer, werd de thuisclub amper gevaarlijk. De koploper daarentegen, behield de controle, legde enkele mooie aanvallen op die nepmat en had bij rust al met 0-3 moeten leiden. Onder anderen Quincy Promes en Ziyech konden zich dit aantrekken. Voor laatstgenoemde was een doelpunt (op aangeven van Promes, die dus ook een opgelegde kans miste) een beloning geweest voor zijn prima spel in de eerste helft. De spelmaker was speltechnisch en opvallend genoeg ook verbaal aanwezig. Onlangs liet Ziyech zich nog verleiden tot een uitspraak, die erop neerkwam dat hij zich moeilijk kan motiveren voor klusjes in de eredivisie. In Den Haag had het er alle schijn van dat hij wilde laten zien dat hij zich echt niet te groot voelt voor de Nederlandse competitie.


Mede door genoemde missers bleef het lang 0-1, veel te lang. ADO bleef zodoende hoop houden op een eerste zege op de Amsterdamse rivaal sinds 2011. Ook nu zat er, zelfs, geen puntje in voor het team van ex-Ajacied Fons Groenendijk. Ondertussen kan zijn collega bij Ajax veel betere rapportcijfers overleggen. Volgens Voetbal International is Ajax voor het eerst sinds de start van het seizoen 1995/’96 zestien duels op rij ongeslagen in alle competities. Uiteindelijk werd het dus 0-2 en het kan bijna geen geluk meer zijn dat een invaller – David Neres – de beslissing bracht. De aanvaller nam de plaats in van Promes, die minder op dreef was dan in de voorgaande wedstrijden. Zoals in die gedenkwaardige uitbeurt, afgelopen woensdag tegen Valencia.


Promes nam toen de tweede treffer voor zijn rekening. Hij zette Jasper Cillissen, de doelman van de Spaanse subtopper, op het verkeerde been. Wat moet Ajax’ voormalige keeper zich rot hebben gevoeld. Van sommige Spaanse kranten – nooit te beroerd om de nuance uit het oog te verliezen – kreeg hij een vijf. Bij alle drie de tegendoelpunten (ja, het werd echt 0-3, ook dit was geen sprookje) maakte Onana’s voorganger een ongelukkige indruk. Al snel liet hij zich verrassen door een kanonskogel van Ziyech, dé uitblinker tijdens het knotsgekke Champions-Leagueduel in de sinaasappelenstad. Vervolgens werd hij op het verkeerde been gezet door Promes en in de tweede helft ging de keeper van het Nederlands elftal enigszins voor schut toen Donny van der Beek plotseling voor hem opdook, even inhield en vervolgens toesloeg. Ondertussen was aan beide kanten het aluminium getest, ook door Valencia, dat wat fortuinlijk was, vooral in de periode dat de Spaanse formatie Ajax de duimschroeven aandraaide. Ajax had eveneens pech, zoals bij inzetten van Ziyech (wat een knal weer) en Lisandro Martínez.


Net als in 2003 - toen de twee ploegen elkaar voor het eerst Europees troffen - regende het kansen, waarbij het een wonder was dat Valencia er pas in extremis in slaagde Ajax' toenmalige goalie Joey Didulica te kloppen. Het werd 1-1, nadat Ajax door ene Zlatan Ibrahimovic brutaal en volkomen tegen de verhouding in de leiding had genomen. De Europacuphistorie van Ajax heeft er na het tweede avondje Mestella van afgelopen woensdag een heroïsche ontmoeting bijgekregen. Vooral ook door andermaal fenomenaal keeperswerk, dit keer van een in een ijzersterke vorm verkerende Onana. Houdt dit dan nooit op?


***


De 35e van Ajax Week 14: Lisandro Martínez kan ook scoren, FC Groningen laat op de knieën.


In de betrekkelijk korte tijd dat Lisandro Martínez zich Ajacied mag noemen, heeft de Argentijn zich al verscheidene keren én defensief én opbouwend gemanifesteerd. In eerste instantie als (centrum) verdediger, de laatste weken als controlerend middenvelder.


Waar de Mexicaan Edson Álvarez al tweemaal scoorde, maar inmiddels bankzitter is, daar had Martínez nog geen enkel doelpunt weten te maken. Tot zaterdagavond. Toen brak hij in de 76e minuut van de thuiswedstrijd tegen FC Groningen met een prachtig schot de ban voor zichzelf, maar vooral voor Ajax. Net als eerder in de week tegen Fortuna Sittard (5-0 winst) duurde het lang voordat het scorebord in gang werd gezet. Andermaal viel pas na rust de eerste treffer, dit keer van de voet dus van Martínez, een van origine linksbuiten. Grote opluchting in de Johan Cruijff Arena. Ajax was weliswaar beter, had een gigantisch veldoverwicht en reeg kansen aaneen, maar de 1-0 bleef wel erg lang uit. Het kenmerkt de ploeg en vooral de groei naar volwassenheid dat ze geen moment in paniek raakte, de rust bewaarde en met overleg de weg naar het doel van ex-Ajacied Sergio Padt bleef zoeken. Een paar jaar geleden had dit soort duels onherroepelijk tot puntenverlies geleid, nu won Ajax voor de zoveelste, achtereenvolgende keer met minstens twee doelpunten verschil een thuiswedstrijd.


Na de 1-0 volgde de 2-0 van … Klaas-Jan Huntelaar. Ten Hag stuurde de huis-, tuin-, keuken- en voetballiefhebber pur sang na een klein uur naar het front. Om de tegenstander op de knieën te krijgen. Mede door Huntelaars inbreng werd het voor FC Groningen met de minuut moeilijker de nul te houden en al helemaal nadat de van een blessure herstelde Björn Kuipers een tweede gele en dus rode kaart gaf aan een speler van de noordelingen. De arbitrale beslissing viel slecht bij alles wat (FC) Groningen was en zou van invloed zijn geweest op het scoreverloop. Tsja. Dat is nog maar de vraag (en zal nooit bewezen worden). Bovendien zou Kuipers zo’n vergaande maatregel nooit hebben getroffen ten opzichte van een speler van een topclub. Feit is dat de 1-0 eigenlijk vanaf het beginsignaal in de lucht hing. Gelukkig - en terecht (laat daar geen misverstand over bestaan) - hield Ajax de volle buit thuis, te meer daar PSV zondagmiddag met 0-4 van PEC Zwolle won en zowaar qua doelsaldo inliep.


Erik ten Hag had zijn basisopstelling overigens weer eens veranderd ten opzichte van het vorige duel. Andermaal bleef een wijziging zonder sportieve gevolgen. Hakim Ziyech, die tegen Fortuna werd gespaard, was nu negentig minuten van de partij en moest zich vooral op de linkerflank belangrijk maken voor de ploeg. Noussair Mazraoui stond ook aan de aftrap, maar hij is nog ver verwijderd van de vorm waarin de rechtspoot vorig seizoen stak. Ten Hag zal hem woensdag waarschijnlijk aan de kant houden, ten faveure van Sergino Dest, wanneer Ajax het Champions-Leagueseizoen voortzet met een uitwedstrijd tegen Valencia. Tegen inderdaad het team van oude bekende Jasper Cillissen.


Of David Neres, die wisselvallig presteert, in Spanje op de bank of op het veld begint, is eveneens de vraag. Waarom zou Quincy Promes niet een linie op kunnen schuiven, waardoor op het middenveld, naast Donny van de Beek, een plaatsje vrijkomt voor Álvarez, die immers tegen Lille prima voor de dag kwam. Keuzes te over voor de trainer, zeker omdat de hele selectie (inclusief Siem de Jong, die tegen FC Groningen ook werd ingebracht) een fitte indruk maakt. Wat een weelde en het houdt de boel scherp. En anders zorgen oude rotten als Dusan Tadic en Huntelaar daar wel voor.


***


De 35e van Ajax Week 13: Ajax op dreef tegen Lille, maar laat punten en kansen liggen tegen PSV.


Wat had ik op deze plek graag willen schrijven dat Ajax voor het eerst sinds maart 2016 een overwinning had geboekt op PSV. Dat het ervoor had gezorgd dat de thuisclub na vijftig thuiswedstrijden eindelijk eens op eigen veld zou verliezen. Dat voor het eerst sinds 1973 drie achtereenvolgende zeges waren geboekt op de Eindhovense club in verschillende competities. Dat Dusan Tadic en Hakim Ziyech ook tegen PSV een beslissende rol hadden gespeeld. Dat de ploeg van trainer Erik ten Hag zodoende al vroeg in het seizoen afstand zou nemen van haar voornaamste titelrivaal.


Helaas, na ruim vijf uur (!) wist een Ajacied weliswaar te scoren in het Philips Stadion, maar de openingstreffer van Quincy Promes in de eerste topper van het seizoen was niet toereikend voor de volle buit. Eén van de weinige opzichtige fouten in de Amsterdamse defensie werd door de bij Ajax opgeleide Donyell Malen knap afgestraft. Hierbij bleef het, gelukkig maar. Ten Hags equipe raakte na de gelijkmaker weliswaar even het spoor bijster; meer tegentreffers stond ze niet toe. Zelf toonde Ajax zich gaandeweg het resterende kwartiertje tevreden met het gelijkspel. De kansen om de volle buit te puren uit de wat tegenvallende kraker had het toen al laten liggen (met name Nico Tagliafico, Tadic, Ziyech en Promes waren er dichtbij). Bovendien kwam de ploeg, die zoals gebruikelijk een op de counter gokkende thuisclub tegenover zich vond, deze zondagmiddag creativiteit en scherpte tekort.


Ten Hag hoopte met het inbrengen van Donny van de Beek het tij te keren, maar de van een blessure herstelde alleskunner kwam in het stuk amper voor. Hij zou overigens in het veld zijn gekomen voor Promes, maar terwijl Van de Beek klaar stond opende juist Promes op knappe wijze de score. Enkele minuten later moest de tegenvallende David Neres plaatsmaken voor Van de Beek.


Neres was afgelopen dinsdag - in de eerste speelronde van de Champions League tegen Lille – juist één van de uitblinkers. Net als vorig seizoen opende Ajax het miljardenbal met een 3-0 zege (een jaar geleden werd AEK Athene met deze cijfers teruggewezen). De rood-witten werden gelijk bewierookt, door de binnen- én buitenlandse pers. Het Franse sportblad L’Équipe bijvoorbeeld, deelde drie achten uit aan Ajacieden en had voor het ‘eigen’ Lille een 3,5 als gemiddeld rapportcijfer. Ajax speelde ook goed, maar de 1-1 tegen PSV plaatst de ruime triomf wel in een ander daglicht. Was de Franse nummer twee van het afgelopen seizoen zo slecht? Of was Ajax in de eigen Johan Cruijff Arena zo goed en durfde het in het hol van de (Eindhovense) leeuw niet voluit te gaan. Uit angst wellicht voor de snelle aanvallers aan Eindhovense zijde, die door Ten Hag ‘cowboys’ werden genoemd. PSV – Ajax werd zodoende vooral een schaakwedstrijd, die uiteindelijk dus in een remise eindigde.


Ik begon met cijfers, laat ik er ook mee eindigen. Ajax was al de ploeg in de eredivisie die het langst ongeslagen was. Hier is nu – dat dan weer wel - een veertiende wedstrijd aan toegevoegd. Verder kan ze komende woensdag en zaterdag, tegen Fortuna Sittard en FC Groningen, haar ongeslagen thuisstatus verder opkrikken, al is ze dan nog niet halverwege haar clubrecord (61 in het begin van de jaren zeventig). Wel zou de komende week zomaar de vierhonderdste officiële treffer in de Arena kunnen vallen.


O ja: het ‘rugdoelpunt’ dat Tadic vorige week tegen Heerenveen maakte, komt op naam van Klaas-Jan Huntelaar. Die nam de vrije trap waarbij de bal door de aanvoerder van Ajax van richting werd veranderd. Ik denk dat u of jij als lezer nu wel genoeg cijfers voorbij hebt zien komen.


***


De 35e van Ajax Week 12: Ajax en PSV ongenaakbaar in aanloop naar Europacupvoetbal én onderlinge topper.


Binnen vijf speelronden is de ‘normale’ hiërarchie in de eredivisie hersteld: Ajax en PSV leiden de dans met evenveel punten (dertien). Alleen qua doelsaldo staat de Amsterdamse ploeg er beter voor. Ze had zichzelf een goede dienst kunnen bewijzen door zaterdag de thuiswedstrijd tegen Heerenveen met groter verschil te winnen (het werd nu 4-1). Te meer daar de grootste titelrivaal dezelfde avond ongekend uithaalde tegen Vitesse, dat nog wel als koploper naar Eindhoven was afgereisd. In zijn eentje zette Donyell Malen, ooit opgeleid bij Ajax, de Gelderse formatie op haar nummer. De aanvaller nam alle vijf de doelpunten voor zijn rekening: 5-0. Malen moet het onder meer hebben van zijn snelheid en handigheid en is niet de enige PSV’er met zulke kwaliteiten.


De Ajax-defensie kan haar borst natmaken wanneer ze volgende week zondag in de Lichtstad op eenzelfde manier voor de dag komt als in de eerste helft van het treffen met Heerenveen. Perr Schuurs en Daley Blind, die het centrum van de verdediging vormden, moesten echt aan elkaar wennen. Zowel positioneel als op … snelheid werd het gelegenheidsduo meermalen in de luren gelegd. In de rust wist trainer Erik ten Hag orde op zaken te stellen, want nadien hadden de Friezen nauwelijks iets in te brengen. In de eerste helft dus des te meer. Vele Ajax-fans moeten toen teruggedacht hebben aan het vorige onderonsje in de Arena. Dat eindigde in 4-4, zelfs nadat Ajax een 3-1 voorsprong had genomen. Ditmaal liet de thuisclub zich op de zoveelste nieuwe grasmat niet nog eens verrassen. Ze had de mazzel dat een Heerenveens doelpunt bij een 1-1 stand werd afgekeurd. Terecht overigens, omdat er een overtreding op Joël Veltman aan vooraf was gegaan. Zonder bemoeienis van de VAR was het 1-2 geworden en dan had Ajax dieper moeten gaan. Nu wist de lijstaanvoerder alsnog voor de vierde keer op rij in een competitieduel minstens vier keer te scoren, wat twintig jaar geleden voor het laatste gebeurde.


De doelpunten kwamen op naam van Dusan Tadic, die de bal uit een vrije trap van Klaas-Jan Huntelaar met zijn rug van richting veranderde, Schuurs (zijn eerste in Ajax-één) en Nico Tagliafico, die zelfs tweemaal de roos raakte. Beide treffers mochten er zijn: de eerste was meer een kopknal dan een kopbal. De Argentijn zette op slag van rust zijn hoofd keihard tegen de bal na een corner, waarna hij in de 58e minuut een hogeschoolstaaltje etaleerde door een paar meter boven het veld met zijn linkerbeen de bal in de verste hoek te volleyen. ‘Nico’ werd onder meer door zijn productiviteit uitgeroepen tot beste speler van de wedstrijd. Ook het spel van zijn landgenoot Lisandro Martinéz moet Ten Hag hebben bekoord, zoals Quincy Promes bij vlagen (onder meer via een-tweetjes met Hakim Ziyech) eveneens zijn klasse liet zien.


Tadic en Ziyech waren voor hun doen veel minder bepalend in de generale repetitie voor het eerste échte Champions-Leagueduel van dit seizoen. Hiervoor meldt het Franse Lille zich dinsdag in de Johan Cruijff Arena. David Neres en Sergino Dest zullen dan waarschijnlijk weer aan de aftrap staan. Ten Hag heeft zo’n brede selectie dat hij het zich kon veroorloven om de twee globetrotters rust te geven. Beiden hadden vanwege interlandverplichtingen een lange vliegreis in de benen. Uiteindelijk mocht Neres op het veld nog wat vliegminuten maken. Dest, die een dag eerder zijn contract tussentijds had verlengd, bleef aan de kant. Behalve Neres maakten Razvan Marin en … Siem de Jong hun opwachting. Laatstgenoemde mocht in de 83e minuut met rugnummer 15 zijn rentree maken. Zijn laatste optreden in Ajax-één? Dat was voor hem de dubbele afgang tegen PSV, april vorig jaar. Ten Hag en co verloren toen met 3-0 en daarmee ook definitief hun laatste titelkansen. Alsof dat al niet erg genoeg was, werd De Jong uit het veld gestuurd. De tijd tegen Heerenveen was te kort om zich op positieve wijze te onderscheiden. Analist Hugo Borst zag het nut van zijn meespelen niet zitten, hij noemde De Jong een dissonant in het huidige Ajax. De toekomst zal leren wie het laatst lacht. Tijdens het gebruikelijke ererondje maakte de allrounder in ieder geval een blije indruk.


***


De 35e van Ajax Week 11: Het kan nog alle kanten op met Quincy Promes.


Het zijn verwarrende tijden voor Quincy Promes. Teruggekeerd in de schoot van moeder Ajax hoopte hij dat hij als basisspeler aan het seizoen zou beginnen. Dat kwam er niet van, behoudens de wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal tegen PSV. Misschien was de vervanging, na een uurtje, al een teken aan de wand.


Promes moest vervolgens toezien en accepteren dat David Neres, koud terug van een warme, Braziliaanse vakantie, ‘gewoon’ werd opgesteld. Pas tegen Sparta stond Promes aan de aftrap, zoals verwacht op de plek van de geblesseerde Donny van de Beek. Prompt maakte hij het openingsdoelpunt. Toch maakt de verloren zoon vooralsnog geen deel uit van de eerste elf van Ajax-trainer Erik ten Hag. Hij zal dus geduldig moeten wachten op zijn kansen.


Bij het Nederlands elftal geniet Promes – goed voor ongeveer veertig caps - juist meer vertrouwen. Bondscoach Ronald Koeman liet hem vrijdag tegen Duitsland van start gaan, al werd het geen onverdeeld succes. De buitenspeler was met clubgenoot Daley Blind (duidelijk niet op zijn gemak en dus evenmin op zijn best als linksback) medeschuldig aan de Duitse 1-0. Na rust werd de geboren aanvaller nota bene als … rechtsback uit zijn lijden verlost, alhoewel. Promes kweet zich op een voor hem onwennige plek – daar had Koeman zijn jojo nog niet geposteerd – redelijk van zijn taak, maar of de Amsterdammer echt gelukkig was in Hamburg? De uiteindelijke 2-4 winst – erg belangrijk met het oog op kwalificatie voor de eindronden van het Europees kampioenschap – zal veel vergoeden, maar echt blij zal Promes alleen zijn met een offensieve rol. In de uitwedstrijd tegen Estland (0-4 zege) gunde Koeman hem zelfs geen enkele speelseconde. Het kan dit seizoen echt alle kanten op met de geboren aanvaller. Nu nog een structureel goede.


Voor Noussair Mazraoui dreigt hetzelfde. Mede door blessures ontbrak één van de revelaties van het afgelopen seizoen deze jaargang al meermalen op het appèl. Om die reden zal hij er zaterdag niet bij zijn wanneer Ajax de competitie thuis tegen Heerenveen hervat. Maar zelfs al zou hij fit zijn geweest, dan nog is de kans groter dat Ten Hag de voorkeur geeft aan Sergino Dest. De prestaties van de vleugelverdediger zijn zelfs zo opvallend dat hij afgelopen weekend al mocht debuteren in de A-ploeg van de Verenigde Staten. Bovendien zou de directie van de KNVB serieus van plan zijn om Dest - die twee paspoorten heeft - te polsen voor Oranje te kiezen.


En Joël Veltman dan? Die zou toch ook rechtsback kunnen spelen, zoals maandag tegen Estland? Klopt, maar wellicht ook tot zijn grote verrassing vormt hij bij Ajax sinds enige wedstrijden met Blind het centrum van de verdediging. Ook met Veltman - die evenveel fans als ‘haters’ lijkt te hebben (en dat zal na ’Estland uit’ niet minder zijn geworden vanwege zijn zoveelste oliedomme gele kaart) - kan het alle kanten op. Hij is blijkbaar echter wel zo belangrijk dat de Ajax-leiding hem per se wilde houden en voor een jaar liet bijtekenen. Dat had de verdediger niet durven dromen toen hij in april 2018 een kruisbandenblessure opliep.


Veltman was één van de vele sterkhouders die zich de afgelopen maanden lieten verleiden om hun verblijf in Amsterdam te verlengen. Donny van de Beek deed dat niet, maar hij blijft wel en gaat dus inderdaad niet naar Real Madrid. Nog niet althans. Ondanks alle geruchten. Iedereen in en om Ajax natuurlijk blij, al moeten we niet uitsluiten dat er achter de schermen afspraken zijn gemaakt over een transfer, volgende zomer. Zover is het nog lang niet. Van de Beeks en Ajax’ grootste zorg is nu hem helemaal speelklaar te krijgen voor de eerste opgaven in het ‘tweede blok’ van dit seizoen. Ofwel de thuiswedstrijden tegen Heerenveen (zaterdag dus) en het Franse Lille (volgende week woensdag voor de Champions League) én de eerste competitietopper van dit seizoen (volgende week zondag in Eindhoven tegen PSV).


Lisandro Magallán zien we dan en waarschijnlijk nooit meer terug bij Ajax. De Argentijn, die weinig uitzicht had op speeltijd in Amsterdam, is verhuurd aan het Spaanse Alavés, dat bovendien een optie tot koop heeft bedongen. Ajax deed er maanden over om hem te kopen van de Argentijndse topclub Boca Juniors, maar Magallán wist de transfersom van 9 miljoen euro geen moment waar te maken. David Endt en Sjaak Swart, respectievelijk oud-teammanager en voormalig topaanvaller van Ajax, hadden ‘hun’ club er al voor gewaarschuwd. Swart benadrukte onlangs, tijdens een voetbalfeestje in Amsterdam, nog eens hoe hij over de verdediger denkt: ‘Magallán: kachel, mee an.’


Ajax nam ook definitief afscheid van Mateo Cassierra. De Colombiaanse spits werd verkocht aan Belenenses, een laagvlieger in de Portugese competitie. Dani de Wit is eveneens van de spelerslijst afgevoerd: AZ telde 2 miljoen voor hem neer. Een koopje toch? Opvallend, omdat De Wit vorig seizoen enkele keren goed inviel. Waarschijnlijk heeft Ten Hag meer vertrouwen in Carel Eiting, die zich langzaam maar zeker aan het terugvechten is in de A-selectie. En wie weet komt er zelfs een plaatsje vrij voor de langdurig geblesseerde Hassane Bandé en de man van glas, Siem de Jong. Laatstgenoemde speelde vorige week 90 minuten mee in een vriendschappelijk potje tussen FC Utrecht en een combinatieteam van Ajax. De Jong was aanvoerder en hij maakte vanaf de stip één van de zes doelpunten die middag – het ‘geheime’ duel op De Toekomst eindigde in 3-3. Het zou toch wat zijn wanneer de talisman die De Jong ooit was voor Ajax’ toenmalige kampioenenmaker Frank de Boer ook onder Ten Hag waardevol wordt. Ik help het hem hopen.


***


De 35e van Ajax Week 10: Erik ten Hag blijft onverstoorbaar op de goede weg met Ajax.


Ik had het in deze column eigenlijk vooral over Edson Omar Álvarez Velázquez willen hebben. De eerste Mexicaan ooit in Amsterdamse dienst, die in vijf dagen tijd tweemaal debuteerde als basisspeler bij Ajax. Tegen APOUL Nicosia (2-0 winst) en bij Sparta (1-4 zege).


Over onze nieuwste talisman (?) verderop meer. Ik wil eerst iets kwijt over Erik ten Hag. Je kunt van de Ajax-trainer alles zeggen en denken en met name De Telegraaf, waarmee de Amsterdamse club al sinds de lang vervlogen tijd van wijlen voorzitter Jaap van Praag een haat-liefderelatie onderhoudt, doet hier graag aan mee. Ten Hag zou zijn oren te veel hebben laten hangen naar zijn vedetten, zo berichtte het dagblad schijnbaar op basis van wat diens toenmalige assistent Alfred Schreuder heeft gelekt. Hoe vaak is de zo succesvolle oefenmeester al niet op de hak genomen? Maar zo onverstoorbaar Ten Hag in zijn tactische keuzes is, zo ogenschijnlijk nuchter gaat de ‘Tukker’ ook om met de niet zelden persoonlijke kritiek op zijn functioneren en presentatie.


Ik moet zeggen: Ten Hag heeft ballen. Wie durft zijn team in de allerbelangrijkste wedstrijd van het seizoen – de beslissende ontmoeting met de Cyprioten – op acht plaatsen te wijzigen ten opzichte van het duel ervoor? Wie neemt ondanks de aanhoudende successen (terecht) geen blad voor de mond om zijn team te kapittelen en meer scherpte te eisen, zoals na ‘Sparta uit’? Wie blijft correct tegen alles en iedereen, ondanks allerlei suggestieve beweringen en artikelen? Erik ten Hag. Voor éénmaal wellicht viel de trainer zondag enigszins uit zijn rol door tegen de verslaggever van FOX Sports duidelijk te maken waarom hij maandag als geestelijk vader van het geweldige, afgelopen seizoen verstek laat gaan op het Gouden Schoen Gala, waarvan de organisatie in handen is van die wakkere krant van Nederland. Zijn afwezigheid op het voetbalfeest, waar Ajacieden uit Spanje en Italië zullen overkomen om onderscheiden te worden, mag gerust als een ‘statement’ worden uitgelegd, aldus Ten Hag.


De oefenmeester had het verdiend dat hij in de bloemetjes zou worden gezet, maar hij kiest er niet onlogisch voor om thuis te blijven. Wedden dat hij die vrije avond zal benutten om een aantrekkelijk trainingsprogramma te bedenken voor zijn spelers die de komende anderhalve week geen interlandverplichtingen hebben. Of dat hij zich gaat voorbereiden op de eerstkomende competitiewedstrijd, op 14 september tegen Heerenveen. Of op de eerste van zes Champions-Leagueduels, dat van 17 september tegen het Franse Lille. Ten Hag is dag en nacht bezig met zijn club, om die nog beter en weerbaarder te maken. Rust roest. Mogelijk zal hij zich ook een verzetje gunnen, omdat het eerste blok van dit seizoen, dat ongeslagen werd afgesloten, met kwalificatie bovendien voor de Champions League en een toppositie in de eredivisie.


Ajax deed dat onder anderen met – en daar heb je hem dan – Álvarez en Lisandro Martínez in beide ontmoetingen van begin tot eind als rechts- en linkshalf. In de broeikas die de Johan Cruijff Arena woensdag was, als secondant van Hakim Ziyech en tegen Sparta als ondersteunende krachten van Quincy Promes, die in Rotterdam voor het eerst als Ajacied aan de aftrap stond en gelijk het openingsdoelpunt voor zijn rekening nam. Ten Hag moest wel iets bedenken over dit belangrijke deel van zijn team, omdat Donny van de Beek is geblesseerd en Noussair Mazraoui geschorst. Waar Martinez vooral op het Kasteel uitgroeide tot één van de betere Ajacieden, daar speelde zijn eveneens uit Zuid-Amerika afkomstige collega in beide wedstrijd vrijwel foutloos, maar ook over het algemeen risicoloos. Ten Hag is van mening dat er in zijn groep nog veel meer rek zit en dat geldt misschien wel vooral de twee Latino’s.


Álvarez had tegen APOUL duidelijk wat aanpassingstijd nodig. Het doelpunt dat de nummer 4 net vóór rust maakte, brak niet alleen voor Ajax de ban en het ijs; hijzelf groeide nog meer in het kwalificatietreffen en had uiteindelijk een groot aandeel in de uiteindelijke 2-0 zege op de Cypriotische tegenstander, die in tegenstelling tot de heenwedstrijd nauwelijks iets in de melk te brokken had.


Na afloop waren de meningen over de 21-jarige basisdebutant verdeeld. De Volkskrant sprak van een uitstekende kopper en een goede middenvelder, terwijl hij ook centraal achterin kan voetballen. Henk Spaan stipte dit dilemma eveneens aan in zijn onvolprezen puntenrubriek in Het Parool. De schrijver annex columnist vindt hem beter dan Martínez: “Het is hoogstens zijn veelzijdigheid die Álvarez in de weg staat.” Spaan verwacht dat hij uiteindelijk als centrale verdediger het beste tot zijn recht komt. Een 8+ voor de man, die liet zien, aldus Spaan, hoe goed ‘El Machin’ als middenvelder uit de voeten kan. In het wedstrijdartikel van NRC Handelsblad viel te lezen dat hij meer dan de Argentijn een middenvelder is. De verslaggever suggereert dat de twee Zuid-Amerikanen bewust in de halflinie een positie bekleedden, omdat er ‘met twee Latijnse krijgers op het middenveld niet van die gaten in het hart van de ploeg vielen.’ De immer nuchtere Trouw-verslaggever merkte op dat Álvarez – voor wie ‘de niet functionerende zomeraankoop van 12 miljoen, de Roemeen Marin, werd geslachtofferd’ - ondanks zijn kopgoal niet kon overtuigen.


Een dag na het duel in de Arena meldde De Telegraaf dat de van Club América overgenomen speler onwennig begon en met Martínez te weinig dynamiek bracht, maar toch goud waard bleek met zijn openingstreffer. Wim Kieft liet in zijn zaterdagse column opnemen dat beiden verdedigers zijn en Ajax zich niet goed op het vertrek van met name Mathijs de Ligt en Frenkie de Jong heeft ingedekt. Aad de Mos liet op zijn beurt tijdens FOX’ Rondo weten dat de twee Zuid-Amerikanen Ajax mentaal sterker maakt en er voor zorgen dat de spelers voorin minder verdedigend werk hoeven op te knappen. Zoveel mensen zoveel meningen. Ten Hag zal er het zijne van denken. Hij krijgt overigens steun van de ‘eigen’ harde supporterskern: op Spangen werd vanuit het uitvak in een liedje hardop afstand genomen van De Telegraaf. Het moet Ten Hag als muziek in de oren hebben geklonken. Het is hem van harte gegund.


***


De 35e van Ajax Week 9: Ajax moet kwalificatie voor Champions League afdwingen zonder zes basisspelers van ‘Tottenham thuis’.


Waar is Lasse Schöne als je hem nodig hebt? Daar moest ik dinsdagavond aan denken toen ik Ajax zag ploeteren tegen APOEL Nicosia. Behoudens het openingskwartier en de eerste tien minuten na rust was het huilen met de pet op. Zowel verdedigend als aanvallend presteerde Ajax ver onder de maat. Wat een chaos! “We moeten beter in alle facetten”, stelde captain Dusan Tadic na afloop. Het was aan André Onana te danken dat het 0-0 bleef en dat Ajax voor de elfde keer op rij in een Europese uitwedstrijd niet verloor. De keeper was veruit de beste Ajacied in Nicosia.


Had Schöne Ajax op het goede spoor kunnen zetten? Niet in zijn eentje, maar de ploeg van trainer Erik ten Hag miste wel een rustpunt op het middenveld. Maar de relaxte Deen is helaas niet meer onder ons, hij is verkocht aan Genua. Ten Hag kan evenmin een beroep doen op Mathijs de Ligt. De jonge, maar eminente aanvoerder van het afgelopen seizoen koos voor de Serie-A (al bleef hij zaterdag bij de competitie-ouverture van Juventus het gehele duel aan de kant). Frenkie de Jong heeft zijn (vlakke) debuut bij Barcelona achter de rug en Kasper Dolberg is niet beschikbaar vanwege zijn (aanstaande) transfer naar OGC Nice. Alle vier stonden nog geen vier maanden geleden in de basis van het Ajax-team, dat die avond zo dramatisch door Tottenham Hotspur uit de finale van het toernooi om de Champions League werd gehouden.


Noussair Mazraoui en Donny van de Beek stonden toen ook aan de aftrap, maar ook zij zijn er woensdag, wanneer Ajax in de eigen Amsterdam Arena de return speelt tegen APOEL, niet bij. De verdediger annex middenvelder is geschorst. Hij kreeg in Nicosia twee van de liefst zeven gele kaarten en dus rode kaart die Ajax incasseerde, wat een Europees clubrecord betekende. Een mijlpaal om niet trots op te zijn. Van de Beek liep tijdens de training een spierblessure op. En dan moet je weten dat Ajax, net als AZ, Feyenoord en PSV, dit weekend was vrijgesteld van het spelen van een competitiewedstrijd om uitgerust en vooral ongeschonden toe te kunnen leven naar de eerste Europese opdracht.


Ten Hag, voor wie het elke week weer puzzelen lijkt, kan zijn borst dus natmaken. Opnieuw. Elke week moet hij weer iemand inpassen, waardoor automatismen vooralsnog ver te zoeken zijn. De tweede ontmoeting met APOEL, woensdag, wordt niet voor niets nu al de belangrijkste wedstrijd van het seizoen voor Ajax genoemd. Er staan enkele tientallen miljoenen euro’s en het nodige prestige op het spel. De verrassing van het afgelopen seizoen kan het zich niet veroorloven om het Europese miljardenbal aan zich voorbij te laten gaan. Dat zou echt een financiële en sportieve ramp zijn.


Tot nu toe werd Klaas-Jan Huntelaar vooral als pinchhitter ingebracht. Het zou in de huidige situatie helemaal niet ondenkbaar zijn dat Ten Hag de oude rot direct het veld instuurt (er moet immers gebuffeld en gescoord worden). Met bijvoorbeeld Tadic op nummer 10 achter hem, waarbij de Serviër op zijn beurt gesecondeerd wordt door de Argentijn Lisandro Martinez of de Mexicaan Edson Álvarez, of beiden. Achterin zou de in de voorselectie van Oranje teruggekeerde Joël Veltman ‘gewoon’ kunnen blijven staan in het centrum van de verdediging. Het wegvallen van de in mijn ogen overgewaardeerde Mazraoui zou opgevangen kunnen worden door Sergino Dest, die zich binnen de kortste keren in de kijker heeft gespeeld. Van zijn eigen trainer én de bondscoaches van de KNVB. Huntelaar en Dest kunnen de ploeg met hun geldingsdrang de juiste injectie geven, al is het de vraag of Ten Hag zijn team op zoveel plekken zal aanpassen.


‘APOEL thuis’ wordt ook voor de door de UEFA genomineerde topcoach een vuurproef. Feit is dat – om in te haken op een grappige woordspeling van De Telegraaf – het geen APOEL eitje wordt… Toch reken ik erop dat Ajax het in zijn vierhonderdste Europacupwedstrijd gaat redden. En ik niet alleen: Ajacieden laat je woensdag hóóóre!


***


De 35e van Ajax Week 8: Ajax scoort zevenmaal zonder Kasper Dolberg, die dichtbij (tijdelijk?) vertrek is.


Hebben we Kasper Dolberg op 6 augustus, in Thessaloniki tegen PAOK Saloniki, voor het laatst in een Ajax-shirt gezien? Althans voorlopig. Het heeft er alle schijn van. Zowel voor de uitwedstrijd van zaterdag tegen VVV Venlo als voor de tweede en beslissende Europese ontmoeting met PAOK, eerder in de week, maakte de Deen geen deel uit van de selectie.


Dolbergs afwezigheid deerde Ajax, niet voor het eerst, weinig tot niets. Zo werd tegen de Grieken driemaal gescoord (het werd uiteindelijk erg moeizaam 3-2 met als beloning deelname aan de play offs voor de Champions League). In Venlo was het zelfs vier keer raak (1-4). In beide duels liet Klaas-Jan Huntelaar, met zijn 36 jaar één van de oudste Ajax-spelers ooit, zich niet onbetuigd. Hij zou Dolberg kapot, hem het leven zuur hebben gemaakt, meende Hugo Borst. Met zijn aantijgingen was de columnist annex analist bij Huntelaar aan het verkeerde adres. ‘The Hunter’ mag dan scherper, effectiever en vooral strijdvaardiger zijn dan zijn jonge concurrent: de niet kapot te krijgen spits zal het talent nooit weg (hebben) willen pesten.


Kennelijk kon Dolberg niet opboksen tegen de eeuwig jeugdige Huntelaar of wellicht waren de aanhoudende discussies in de Nederlandse media over zijn persoonlijkheid hem te veel geworden. Waarom zou trainer Erik ten Hag hem anders gepasseerd hebben? Een midvoor die enkele jaren geleden nota bene voor 50 miljoen gulden kon worden verkocht. Aan zijn talent twijfelt niemand, laat dat duidelijk zijn. Dat blijkt ook uit de belangstelling van buitenlandse clubs om de international te huren dan wel te kopen. In ieder geval het Franse OGS Nice en het Duitse TSG Hoffenheim staan voor hem in de rij. Ten Hag zei het niet direct, maar tussen de regels door kon je horen dat Dolberg de vechtlust niet (meer) kon opbrengen. Aan de oefenmeester heeft het niet gelegen: hij heeft de blonde belofte vaak genoeg zijn vertrouwen gegeven. Dolberg blijft bij Ten Hag altijd welkom, maar dan moet hij er wel wat (meer) voor doen.


Waarschijnlijk zal pas maandag duidelijk worden waar zijn toekomst ligt. In ieder geval gaat hij niet mee naar Nicosia, waar Ajax dinsdag de eerste van de twee cruciale kwalificatiewedstrijden voor de Champions League voor de boeg heeft. Thuisclub Apoel heeft minder kwaliteit dan PAOK, maar de Cyprioten schakelden wel onder meer het Oostenrijkse Austria Wien uit. Op woensdag 28 augustus is de return. In de Amsterdam Arena waar het ongetwijfeld net zo zal kolken als in de return tegen PAOK. Het was een enerverende wedstrijd, maar voor de Ajax-fan een zware bevalling. Zelfs een 3-1 voorsprong werkte niet rustgevend voor de onsamenhangend spelende, maar verwoed vechtende thuisclub. In de slotfase kwamen de Grieken, die veel beter voetbalden dan een week eerder, terug tot 3-2 en dreigde andermaal, net als tegen Tottenham Hotspur, een doemscenario. Gelukkig: ditmaal werd Ajax door de gong gered.


In het duel met VVV was er nauwelijks een vuiltje aan de lucht en dat is wel eens anders geweest, al dateert de laatste zege van de geel-zwarten van …1987. Dat was in een periode dat de wedstrijden in Venlo bol stonden van spanning en sensatie. Ditmaal hadden de Limburgers amper iets in het brengen, al duurde het (te) lang voordat de landskampioen op voorsprong kwam. Dat was net vóór de rust, dankzij een geplaatst schot van Hakim Ziyech. Toen het door Dusan Tadic 0-2 werd, was het pleit in Amsterdams voordeel beslecht. De aanvoerder benutte een strafschop. Dat is hem wel toevertrouwd: het was een zilveren eredivisiepenalty. Tegen PAOK mocht hij overigens zelfs driemaal vanaf elf meter aanleggen. De eerste keer, bij een 0-1 achterstand, faalde hij, maar de tweede en derde maakte hij uiterst professioneel wel. Terug naar Venlo waar Huntelaar de 0-3 en David Neres de 0-4 voor hun rekening namen. Huntelaar was de vervanger van de gehavende Ziyech; Neres nam de plaats in van Quincy Promes, die een onfortuinlijk competitiedebuut in de basis beleefde. Tot zijn grote frustratie moest de ex-speler van Spartak Moskou geblesseerd afhaken. Het is de vraag of hij, net als de eveneens gekwetste Noussair Mazraoui, inzetbaar is tegen Apoel. Het moet Ten Hag deugd hebben gedaan dat Neres gedrevener voor de dag kwam dan tegen PAOK en dat Sergino Dest zich een prima vervanger van Mazraoui toonde.


De trainer was ook oprecht en terecht blij met de eerste officiële twintig minuten van Edson Álvarez. De 21-jarige Mexicaan zou centraal achterin of op het middenveld de missing link kunnen zijn. Álvarez viel zonder schroom in, deed nauwelijks iets verkeerd, schakelde zich goed in, had gevoel voor positie en hij durfde aanvallende initiatieven te ontplooien. Helemaal soepel kwam hij, qua loopstijl, niet over, maar dat zal alles te maken hebben met het nepgras in De Koel. De international maakte er na afloop geen woorden aan vuil, de multifunctionele Zuid-Amerikaan was al lang blij dat hij fit genoeg was om zich te kunnen bewijzen. Ten Hag heeft er weer een optie bij.


***


De 35e van Ajax Week 7: Weer vijf treffers tegen FC Emmen, weer spelers die bijtekenen. Hoop op meer?


Vorig seizoen won Ajax tweemaal met 5-0 van FC Emmen; afgelopen zaterdag, in de tweede competitieronde, stond er na ruim negentig minuten dezelfde eindstand op het scorebord. En opnieuw liet Klaas Jan Huntelaar zich gelden. In de eerste twee ontmoetingen met de Drentse David had hij al drie keer gescoord voor de Amsterdamse Goliath. In het jongste duel, in de Amsterdam Arena, doelpuntte hij tweemaal. Als invaller.


Voor Kasper Dolberg? Nee hoor, de Deen was ondanks dat hij zich eerder in de week geblesseerd moest laten vervangen in de eerste voorrondewedstrijd tegen PAOK Saloniki fit genoeg om ingezet te worden, maar trainer Erik ten Hag hield hem aan de kant. Om hem te prikkelen? Voor zover het ijskonijn te beïnvloeden is? Om hem te laten zien hoe scherp een spits kan zijn door de immer supergretige Huntelaar (die ook tegen de Griekse ploeg al als invaller succesvol was) op de positie van Dusan Tadic het veld in te sturen? Zowel Ten Hag als Dolberg schiep na afloop van het vrij eenzijdige treffen met FC Emmen nauwelijks tot geen klaarheid in deze kwestie. Of en hoe lang het talent hiermee kan omgaan? Als zijn veelbelovende opkomst bij Ajax maar niet zo mag verlopen als die van zijn landgenoot Viktor Fischer.


Dolberg laat zelden of nooit iets van zijn gevoel van binnen zien; Quincy Promes is een blauwe maandag bij Ajax of hij uit al enige (voorzichtige) kritiek op Ten Hag. De aanvaller dacht dat hij voor de basis was gehaald, maar ‘zelfs’ tegen FC Emmen was er alleen een rol als wisselspeler voor hem weggelegd. Hij moet de bui mogelijk al hebben zien hangen toen bekend werd dat het contract met David Neres werd opengebroken en verlengd. Vervolgens maakte Ajax bekend dat ook de opvallend genoeg amper begeerde Hakim Ziyech nog minstens een jaar blijft. Als basisspeler zit er voor Promes voorlopig weinig in het vat: waarom zou Ten Hag zijn ‘winning team’ veranderen? Met name offensief is er voor hem geen reden de opstelling aan te passen als de droomvoorhoede met Neres, Ziyech en (sorry Klaas, sorry Kasper) Tadic beschikbaar is. Zeker in deze fase van de competitie waarin vastigheid van groot belang is om de eerste competitierondes en de kwalificatiereeks voor het hoofdtoernooi van de Champions League ongeschonden door te komen.


Op het middenveld en achterin is Ten Hag er nog niet uit. Zo moest Perr Schuurs tegen FC Emmen ineens wijken, speelde Joël Veltman (sterk) centraal in de defensie en verhuisde Noussair Mazraoui van het middenveld naar de rechtsbackplek waar hij zich vorig seizoen in de kijker speelde. Zodanig dat Ajax onder anderen hem zover kreeg zijn verbintenis tussentijds op te laten waarderen. Alleen met Donny van de Beek is dit nog niet gelukt. Het is vaker gezegd: los van de inbreng van Neres, Tadic, Ziyech, (middenvelder) Daley Blind en de Argentijnse bijters Lisandro Martinez en Nico Tagliafico is Van de Beek pas echt onmisbaar. Zowel tegen PAOK als tegen FC Emmen onderscheidde hij zich andermaal als voorbereider en afmaker. ‘Donny nog een jaar’, zong het Ajax-publiek zaterdagavond.


Het zou te mooi om waar te zijn als de clubleiding erin slaagt om ook de nummer 6 over te halen nog te blijven. Het zal uitstel van executie zijn, want ooit zullen hij en vrijwel al zijn ploeggenoten toch afscheid nemen. Met een beetje pech krijgt Ajax over een jaar (of wie weet al tijdens de winterstop) dan wel te maken met een massale uittocht. Marc Overmars mag dan nu zijn zaakjes goed voor elkaar hebben en knap de transferonrust in de kiem hebben gesmoord; de directeur spelerszaken beseft als geen ander dat er geen reden - en tijd – is om op zijn lauweren te rusten. Ajax is en blijft hot namelijk, zeker als het team zich ten koste van PAOK en (waarschijnlijk) Qarabag FC uit Azerbeidjan voor het Europese voetbalwalhalla gaat plaatsen.


Tot slot nog even terug naar de ontmoeting met FC Emmen, want die leverde toch enkele mooie mijlpalen op. Zo bleef Ajax voor de dertigste (!) achtereenvolgende keer op eigen veld ongeslagen, maakte Huntelaar zijn 349e en 350e clubdoelpunt en had ook Tadic extra reden om zijn allerliefste glimlach te laten zien. De Serviër wist in navolging van Johan Cruijff en Jari Litmanen voor de elfde maal op rij in de Arena minstens éénmaal te scoren. En dan laat ik zijn assists nog buiten beschouwing. Eén tegenvaller: voor het eerst in vier thuiswedstrijden kreeg Ajax géén strafschop toegekend. Ach, je kunt niet alles hebben en zeg nu zelf: een doelpunt na een uitgespeelde aanval is toch veel leuker?


***


De 35e van Ajax Week 6: Afscheidswedstrijd van Lasse Schöne (en Donny van de Beek?) eindigt in mineur, 2-2 bij Vitesse.


Wat was hij kwaad of in ieder geval erg teleurgesteld. Donny van de Beek had zo graag willen winnen van Vitesse, maar voor het derde jaar op rij begon Ajax met puntenverlies. In Arnhem, waar vorig seizoen nog rimpelloos met 0-4 werd gewonnen, moest de ploeg van Erik ten Hag genoegen nemen met een (2-2) gelijkspel. In beide Amsterdamse doelpunten had Van de Beek een groot aandeel: hij nam de 1-1 voor zijn rekening en stelde Dusan Tadic, op het randje van buitenspel, in staat om de eindstand te bepalen. Van de Beek zelf was één van de Ajacieden die verzuimden nog minstens één keer de trekker over te halen. Dat deed hem persoonlijk pijn, maar mogelijk speelde ook mee dat hij voor het laatst het Ajax-shirt droeg. De zo belangrijke middenvelder, die met Daley Blind tot de uitblinkers behoorde, zou zelfs al tot een persoonlijk akkoord zijn gekomen met Real Madrid. Melden Spaanse kranten. Van de Beek hield zich na afloop wijselijk van de domme.


Hij zou de vierde sterkhouder van het voorbije, succesvolle seizoen zijn die uit Amsterdam vertrekt. Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt waren al weg, afgelopen weekend werd bekend dat ook Lasse Schöne een buitenlands avontuur aangaat. De Deen gaat met pijn in zijn hart weg en zwaaide al met tranen in zijn ogen naar de Ajax-fans die hun team in Arnhem vergeefs naar de overwinning hadden geschreeuwd. Schöne, de man van de zwabbertrap, van de fenomenale vrije schoppen (tegen onder meer Feyenoord en Real Madrid), de nolookpass, zijn hipsterbaardje en niet te vergeten zijn instelling. Zeven jaar stond hij bij Ajax op de loonlijst, niet één buitenlander kwam tot meer wedstrijden in de hoofdmacht en dat terwijl hij zich bijna elk seizoen in de basis moest vechten. We zullen met veel plezier en weemoed terugdenken aan ons zonnetje in huis.


De Deen had graag wat minuutjes willen meepikken, maar gedwongen door het wedstrijdverloop moest Ten Hag wel aanvallend wisselen. Kasper Dolberg was weer eens afwezig, Hakim Ziyech deed zijn best, maar was verre van effectief en Razvan Marin kon evenmin zijn stempel op het spel van de landskampioen drukken. David Neres, Quincy Promes en Noussair Mazraoui konden het verschil ook niet maken. Je kunt je zelfs afvragen of het wel zo verstandig was om Neres in te brengen: de Braziliaan is pas een week in training. Had Klaas-Jan Huntelaar, die tijdens de afgelopen voorbereidingsperiode een scherpe indruk achterliet, niet wat meer potten kunnen breken?


Ten Hag beklaagde zich na afloop over het feit dat de elf man die aan de aftrap stonden, dit seizoen nog niet eerder samen hadden gespeeld. Blind daarentegen, was wat eerlijker. Ajax had meer moeten brengen, was zijn conclusie. Ten Hag had het zich ‘makkelijker’ kunnen maken door – op een aantal plekken - voor een ander basisteam te kiezen. Maar waarschijnlijk hield de trainer bij de samenstelling er rekening mee dat hij ook dinsdag tegen PAOK met een zo sterk mogelijke ploeg wil aantreden. Dus met de Argentijnen Nico (Tagliafico) en Lisa(ndro Martinez) en wellicht ook de Mexicaan Edson Alvarez, die sneller dan verwacht zijn werkvergunning kreeg en met wie Ten Hag het in Griekenland zomaar aan zou durven. Ajax kan wat defensieve kracht gebruiken, want tegen Vitesse was het verdedigend niet altijd even overtuigend.


Het ontbrak er in fasen tijdens het duel duidelijk aan de juiste afstemming. Dat was bij beide tegendoelpunten te zien, al was het wel wrang voor de redelijk in de competitie debuterende Perr Schuurs dat hij een inzet van Márus Bero zodanig van richting veranderde dat zijn doelman André Onana kansloos was en Vitesse dus wat fortuinlijk de score kon openen. In de tweede helft profiteerde Riechedly Bazoer van de desorganisatie bij zijn oude werkgever. Dat betekende de 2-1, maar niet de winnende treffer. De middenvelder baalde ook om een andere reden: Bazoer kon inrukken na een tweede gele kaart. Tegen tien man wist Ajax de pressie wel op te voeren, maar een overwinning bleef dus weer uit.


Geluk bij een ongeluk, al kun je het ook anders uitleggen: PSV en Feyenoord speelden eveneens gelijk. AZ mag zich door een 4-0 zege op Fortuna Sittard de eerste koploper noemen. Och, het seizoen is nog lang.


***


De 35e van Ajax Week 5: Eerste prijs is binnen en het kan nog zoveel beter.


Vijf jaar moest Ajax op een prijs wachten en nu heeft het binnen drie maanden reeds drie trofeeën ingepalmd. Na de KNVB-beker en het landskampioenschap werd zaterdag de Johan Cruijff Schaal een prooi voor de onverzadigbaar ogende Ajacieden. Ze zijn nog geen maand in training, maar in het prestigegevecht met PSV (2-0 winst) gaven ze er nu al blijk van dat de juiste spirit aanwezig is, dat ze conditioneel gezien er aardig voorstaan en dat ook individueel stappen worden gemaakt.


Sergino Dest, Razvan Marin en Lisando Martinez zijn wat klein uitgevallen, maar ze hebben in korte tijd al zoveel laten zien dat het grote jongens kunnen worden. In ieder geval bij Ajax. Perr Schuurs steekt qua lengte al met kop en schouders boven veel zijn ploeggenoten uit, voetbaltechnisch en –tactisch gezien liet de (voorlopige) opvolger van Matthijs de Ligt eveneens zien dat hij progressie maakt. Het deed trainer Erik ten Hag zichtbaar goed. Er is niet voor niets in hem geïnvesteerd, zo zei de trainer nadat hij Schuurs, maar ook de opvallend actieve Kasper Dolberg een extra aai over de bol had gegeven. De Deen mocht negentig minuten (plus extra tijd) blijven staan (wat best bijzonder is), werkte als een paard en maakte de recordsnelle openingstreffer. Kortom: hij had er echt zin in.


Hakim Ziyech, die zijn vakantie inkortte om er bij te kunnen zijn in de Johan Cruijff Arena, toonde eveneens opmerkelijk veel spelplezier. Zijn acties waren weliswaar niet allemaal even effectief, maar het was mooi om te zien hoe hij tijdens en na het duel om de Super Cup een enthousiaste indruk achterliet. Ziyech: “Ik voel me hier thuis, speel lekker en zal zolang ik hier ben mijn stinkende best blijven doen.” En dat zou zomaar nog een jaar kunnen zijn. De spelmaker hoeft niet zo nodig weg. Het Spaanse Sevilla wil hem graag overnemen, maar dat ziet hij niet als een vooruitgang. Kijk, zo hoog is Ajax in aanzien gestegen.


Zo waren er eigenlijk alleen maar blije gezichten aan Amsterdamse zijde. Er zal ook lacherig zijn gedaan over de kanttekeningen die Ten Hags collega Mark van Bommel plaatste bij de 2-0 van Daley Blind. De bal voor de vrije trap die hieraan voorafging lag niet stil en de overigens zwak leidende scheidsrechter Dennis Higler had moeten optreden toen Ajax-aanvoerder Dusan Tadic een overtreding maakte. Althans, vond de zenuwPeeSV’er. Hij kan zich beter zorgen maken over het zwakke verweer van zijn doelman Jeroen Zoet op de inzet van Blind en het gebrek aan scherpte voorin. Invaller Donyell Malen liet twee keer na te scoren.


De zege voor de thuisclub en de uitreiking van de schaal door bondscoach Ronald Koeman aan Tadic zouden overigens niet in gevaar zijn gekomen, daarvoor was ze in deze seizoensouverture te sterk. Ondanks, en dat mag ook best gezegd worden, dat het ook bij Ajax niet allemaal even goed was. Zo vielen Quincy Promes, één van de vier debutanten, en Tadic wat tegen. Absolute uitblinker was Blind, die, zoals enige jaren geleden onder Frank de Boer, maar toch tot verrassing van velen op het middenveld was geposteerd. Mede als gevolg van deze wijziging werd het centrum van de verdediging gevormd door de nieuwelingen Martinez en Schuurs, van wie vooral de Argentijn speelde alsof hij al jaren achterin bij Ajax de lakens uitdeelt. Een klein, maar venijnig en balvaardig bijtertje, dat zich dit seizoen ongetwijfeld gaat manifesteren en volgend jaar zonder problemen de plaats zal innemen van Nico Tagliafico, mocht zijn landgenoot dan wel vertrekken. De derde Argentijn in hoofdstedelijke dienst, Lisandro Magellan, werd tegen PSV ook wat speelminuten gegund. Mogelijk staat hij maandagmiddag wel aan de aftrap voor de laatste oefenwedstrijd tijdens deze voorbereidingsperiode. Tegenstander op het terrein van FC Lisse is dan het Turkse Sivasspor. Of dit potje Ten Hag qua basisopstelling op andere gedachten gaat brengen ten aanzien van de competitiestart, zaterdag uit tegen Vitesse, is de vraag. Ziyech is niet fit genoeg om negentig minuten vol te maken, Tagliafico heeft nog meer tijd nodig en David Neres, die mogelijk wordt verkocht aan Atletico Madrid, meldt zich maandag pas in De Toekomst. Het ging toch goed tegen PSV en hoe was ook alweer vorig seizoen de uitslag van Vitesse - Ajax?


***