Column: Hans Janssen - Ajacied

Column: Hans Janssen


De 34e van Ajax Week 182: Ajax begint en eindigt seizoen met persoonlijk drama.


Wat doe je als je scoort? Dan juich je toch? Niet als je Klaas-Jan Huntelaar heet. De spits was naar Ajax teruggekeerd om er ouderwets doelpunten te maken en om landskampioen te worden. The Hunter pikt dit seizoen wel geregeld zijn treffers mee, net als vorige week donderdag tegen VVV, maar hij had er veel meer moeten en kunnen maken. En de titel verdween vorige week definitief uit zicht door een deprimerende 3-0 nederlaag bij PSV.


Wat had Ajax, op die lome avond, nog te winnen tegen de subtopper uit Venlo? De ploeg was aan haar stand verplicht de drie punten thuis te houden. Dat deed ze ook wel, het werd 4-1, maar van harte, laat staan van een leien dakje, ging het niet. Toch was het Huntelaar, die de zege voor de thuisclub veiligstelde door de 3-1 aan te laten tekenen. Een lachje kon er echter niet vanaf. Ajax zou toch wel winnen van de Limburgse middenmoter, maar het hoofddoel – de schaal! - was eigenlijk het hele seizoen onbereikbaar gebleken. Het moet de op en topsportman die de nummer 9 nog steeds is, pijn doen. Huntelaar is anderzijds ook zoveel professional dat hij besefte dat de winst tegen VVV nodig was om te voorkomen dat de onrust en kritiek in en om de Amsterdam Arena verder zouden toenemen.


Het chagrijn op de tribunes, na de vierde mislukte poging op rij om de schaal te heroveren, zit diep in de hoofdstad. Dat was te zien aan de onnoemelijk veel lege plekken tijdens het duel met VVV en de matte sfeer in het stadion en te horen aan de momenten van stilte en de negatieve reacties aan het adres van Hakim Ziyech. De Marokkaanse Nederlander is deze weken deels door eigen schuld de kop van Jut geworden. Ziyech wordt onder meer kwalijk genomen dat hij in de aanloop naar de afgang in Eindhoven openlijk vertelde dat hij na dit seizoen elders wil gaan voetballen. En dat zijn spelvreugde ver te zoeken lijkt en dat er ondanks zijn niet te evenaren balbehandeling toch ook het nodige misgaat wanneer er een bal met ongekende precisie wordt verstuurd. In de ontmoeting met VVV kreeg de middenvelder, van een deel van het publiek, verbaal de volle laag, al haalde hij in de slotfase zijn gram door op zijn Ziyechs, bekeken dus, Ajax’ vierde treffer aan te laten tekenen. Ziyech had nooit overwogen niet te spelen, waarvoor misschien best begrip zou kunnen worden opgebracht. Wat gebeurde er namelijk? Na de 3-0 tegen PSV zou hij zijn geduwd toen spelers bij aankomst in de hoofdstad de bus verlieten om fans die hen daar opwachtten te woord te staan. Gelukkig zijn er veel meer mensen en journalisten die het spel van de regisseur wél waarderen en schande spreken van het gedrag van de Ajax-tifosie. En van het uitblijven van een ‘statement’ van de Ajax-leiding, waarmee ze haar eigen fans had moeten kapittelen. Helaas: zolang Ziyech bij Ajax onder contract staat, en wellicht bij elke andere club in ons land, zal hij moeten ‘dealen’ met een haat liefdeverhouding met de aanhang van zijn werkgever. Het is niet anders.


Joël Veltman kan erover meepraten. Ook de aanvoerder werd dit seizoen meermalen op de korrel genomen. Er zal echter niet één toeschouwer zijn geweest, die blij was met de zware kruisbandenblessure die de verdediger tegen VVV opliep nadat hij door Ralf Seuntjens onderuit was gebeukt. Dat was al na ruim een half uur. Veltman zal de komende weken én de eerste maanden van het nieuwe seizoen moeten missen. En zo wordt na de start ook de slotfase van dit rampseizoen voor Ajax ontsierd door een persoonlijk drama. De eerste trainingen tijdens de huidige jaargang waren nog maar net achter de rug toen Abdelhak Nouri voorgoed uitgeschakeld werd nadat hij tijdens een oefenpotje tegen het Duitse Werder Bremen in elkaar was gezakt. Tel daarbij de Europese uitschakelingen op, het aanhoudende, interne gerommel, de onhandige optredens van de beleidsbepalers, achter de tafel en op het veld, en de - eufemistisch uitgedrukt - onhandige trainerswissel en het mag duidelijk zijn waarom we niet al te lang meer willen blijven staan bij het seizoen 2017-’18. Toch moet Ajax nog tweemaal aan de bak. Eerst thuis tegen AZ, dat zondag waarschijnlijk gefrustreerd of juist extra gebrand naar Amsterdam komt, nu het de KNVB-bekerfinale tegen Feyenoord met 3-0 verloor. Op 6 mei wordt de puntenslag afgesloten met een uitbeurt tegen Excelsior, dat wel vaker op de slotdag van de competitie voor verrassingen zorgt. Vraag dat AZ maar.


Het is een weinig opbeurende column geworden. Valt er dan positiefs te noteren? Jawel: de lid van Raad van Commissarissen (RvC) van de NV Ajax is weer compleet. Danny Blind neemt de plaats in van de teruggetreden Theo van Duivenbode. De Zeeuw heeft nu vrijwel alle aansprekende (sportieve) functies vervuld, die er binnen de club en het bedrijf zijn. Blind zou hoogstens nog voorzitter kunnen worden. Drie aandeelhouders onthielden zich van stemming of zeiden ‘nee’ tegen het voorstel. Na de vergadering liet Blind weten dat hij een mening heeft over hoe Edwin van der Sar in de media overkomt. Verder wilde de oud-speler er niet op ingaan. Ook de vraag hoe hij met de andere leden van de RvC gaat proberen de interne onrust te beteugelen en alle partijen op één niveau te krijgen, bleef onbeantwoord. Ze zullen onder meer gaan oordelen over het functioneren van ‘Sar’ en Marc Overmars, die beiden overigens aanwezig waren bij de eerste stappen in Blinds nieuwe loopbaan. Volgens voorzitter Leo van Wijk is de ‘interne evaluatie in volle gang’ en wordt de ‘verantwoording van het beleid met kritische kanttekeningen’ pas in november gepresenteerd. Enkele aandeelhouders zien de bui al hangen. Zij wilden niet zo lang wachten en zijn bang dat Ajax in het najaar weer achter de feiten aanloopt.


Terug naar dit seizoen: Jong Ajax heeft de club zowaar wat kleur gegeven door de voorlaatste competitiewedstrijd in de Jupiler League te winnen. Het team van Michael Reiziger, die eind seizoen even Marcel Keizer als hoofdtrainer verving, heeft zaterdag aan een zege op MVV voldoende voor het kampioenschap in de Jupiler League. Voor wat het waard is, want de opleidingsploeg kan niet promoveren. Behalve Jong Ajax is ook het vrouwenteam op kampioenskoers.


Twee jeugdige Ajax-teams waren dat ook, maar zowel de ‘onder 17’ als ‘de onder 19’ zal hoogstwaarschijnlijk de hoofdprijs aan …PSV laten. De jongste ploeg gaf de titel als het ware weg door nota bene na een voorsprong ten onder te gaan tegen een andere rivaal, Feyenoord. Tot afgrijzen van trainer John Heitinga maakten de ‘oudste junioren’ het nog bonter: zij verloren thuis met 0-2 van de leeftijdgenoten van PSV, die het kampioenschap nu voor het grijpen hebben. Tot overmaat van ramp kregen twee Ajacieden tweemaal geel, zodat ook deze confrontatie tussen de twee meest succesvolle Nederlandse clubs voor Ajax zeer ongewenst afliep. Heerlijk voor al die mensen die van leedvermaak houden. PSV-fans bijvoorbeeld, onder wie uiteraard de Eindhovense cabaretier Theo Maassen, maar ook de aanhang van Willem II en Feyenoord, die tijdens hun onderlinge treffen van vorige week woensdag, maar wat graag het hatelijke ‘Helemaal niets in Amsterdam’ zongen. Het klopt helaas wat die lui heel graag en vooral heel hard lieten horen, maar wat denk je nu te bereiken door je als voetballiefhebbers zo af te zetten? Zegt dat niet alles over het IQ-gehalte en het gebrek aan respect bij deze fans?


***


De 34e van Ajax Week 181: Kansloze missie van Ajax in Eindhoven, PSV pakt weer het landskampioenschap.


Juist op de dag dat Ajax voor zijn laatste (theoretische) kansen had moeten vechten, speelde de ploeg van Erik ten Hag één van haar meest kansloze wedstrijden van dit seizoen. In het Philips Stadion verloor ze roemloos met 3-0 van PSV, dat hiermee (voor degenen die er nog aan twijfelden) definitief het landskampioenschap overnam van Feyenoord.


Extra pijnlijk voor de Ajacieden was dat ze de Eindhovense kampioenswedstrijd afsloten met slechts negen veldspelers. Nico Tagliafico kreeg tweemaal geel en dat sloot naadloos aan bij het spel van deze ervaren Argentijn, van wie deze middag veel meer verwacht mocht worden. Siem de Jong, die als invaller voor de falende Maximilian Wöber geen potten kon breken, scheurde wel bijna de achillespees open van Santiago Arias. Kwade opzet in de ogen van scheidsrechter Danny Makkelie, die De Jong direct rood gaf. Keeper André Onana kreeg in de commotie die ontstond terecht geel. Wat had hij namelijk te zoeken aan de zijlijn waar de Colombiaanse back van PSV al dan niet overdreven lag te kreunen van de pijn. Enkele minuten later werd ook David Neres nog op de bon geslingerd. De Braziliaan was behoudens wat plaagstootjes één van de vele tegenvallers in de formatie van Ten Hag. De frustratie zat diep aan Amsterdamse zijde (waar ook de fans zich, na de 3-0, misdroegen door brandjes te stichten). Anderzijds had Makkelie voor onder anderen Marco van Ginkel ook geel kunnen trekken, maar dat bleef de PSV-aanvoerder bespaard. Het zal slechts een voetnoot in de geschiedenis van beide clubs blijven. Wat als een paal boven water staat: voor de derde keer in vier jaar beslist PSV de nationale titelstrijd in zijn voordeel hoe gelukkig, moeizaam en lelijk diverse overwinningen ook tot stand waren gekomen. En weer is het uithuilen en opnieuw beginnen in Amsterdam.


Bovendien zal de zoveelste mislukte poging om de schaal naar de hoofdstad te halen intern ook grote gevolgen hebben, dat is eveneens bijna traditie bij de club met het meeste geld, de meeste talenten, de grootste mond, maar ook met de meest tegenvallende (bedrijfs)resultaten. Kunnen (of willen) Marc Overmars en Edwin van der Sar nog blijven? In ieder geval heeft het besluit van de clubleiding om eind vorig jaar Marcel Keizer aan de kant te zetten en Ten Hag aan te stellen Ajax totaal niet geholpen. Onder Keizer speelde de huidige nummer twee van de competitie (tegen nota bene PSV) de beste wedstrijd van het seizoen en sloten de rood-witten de eerste seizoenshelft af met een overbrugbare achterstand van vijf punten op de aartsrivaal uit 040. Met nog drie duels te gaan, is die inmiddels verdubbeld.


Terug naar de wedstrijd van deze zondag 15 april, naar de, zo bleek, mission impossible: het was aan Onana te danken dat de landskampioen Ajax niet nog meer vernederde, op een niet nog grotere nederlaag trakteerde. Het bleef dus bij 3-0 alsof dat al niet erg genoeg was. De manier waarop was tekenend voor de kracht van de nieuwe titelhouder: onverstoorbaar, slim, efficiënt en vooral homogeen. En daar kan Ajax nog wat van leren. Met mooi voetbal alleen word je geen kampioen. Het was in Brabant niet doortastend genoeg, verdedigend én aanvallend. Schrijnend was de manier waarop alle drie de doelpunten werden weggegeven (“kinderlijk” en “naïef”, aldus Ten Hag, die overigens zoals verwacht Joël Veltman had opgesteld en Rasmus Kristensen aan de kant hield). Pijnlijk, verkrampt en onhandig de wijze waarop de Ajax-voorwaartsen probeerden te scoren, al trof Klaas-Jan Huntelaar het niet dat PSV-goalie Jeroen Zoet in de kolkende Eindhovense vesting onpasseerbaar was. Kasper Dolberg, die de machteloze Huntelaar mocht aflossen, kon evenmin echte dreiging uitoefenen.


Het zal nog een hele toer worden voor Ten Hag om de zoveelste teleurstelling te verwerken en zijn team op scherp te zetten voor de drie resterende duels: thuis tegen VVV en AZ en in Rotterdam tegen Excelsior. Wat hadden de spelers juist dit seizoen graag kampioen willen worden, de 34e hoofdprijs in de wacht willen slepen en die willen schenken aan de nummer 34 van de selectie, Appie Nouri. Het heeft niet zo mogen zijn. De sterren stonden blijkbaar niet goed voor Ajax, maar er waren ook zaken waarop menigeen binnen de club wel invloed had kunnen uitoefenen. Dat gebeurde helaas onvoldoende. Een harde les.


***


De 34e van Ajax Week 180: PSV is bang voor Ajax, maar scherpte is nodig om titelfeest uit te kunnen stellen.


Liefst 35 keer nam Ajax op deze eerste lenteachtige zondag van 2018 het doel van Heracles onder vuur. Slechts éénmaal werd er gescoord en dan ook nog via een treffer (van uitblinker David Neres) met een buitenspelluchtje. John Stegeman stipte het na afloop even aan, maar de trainer van de Almelose ploeg maakte er geen groot punt van. Hij moest eens durven: Ajax won dikverdiend en had daarmee revanche gehaald voor de 2-1 nederlaag in de eerste competitieronde tegen datzelfde Heracles. Dat het bij 1-0 bleef, kwam door schromelijk gebrek aan scherpte, pech (zo werd tweemaal het aluminium geraakt) en het prima keeperswerk van Bram Castro. Maar toch: het spel was andermaal niet meer dan een zesje waard.


Stegemans collega Erik ten Hag roemde de wilskracht en de onverstoorbaarheid van zijn ploeg, de vele kansen die er werden gecreëerd en het feit dat doelman André Onana niet eenmaal in actie hoefde te komen. De trainer van Ajax had het ook over een ‘hoog tempo’. Nou, dat was vooral op de tribunes te zien, direct na het slotsignaal, want het publiek had weliswaar meer doelpunten verdiend, maar het spel was ook niet van zo’n hoge kwaliteit dat er op de tribunes nog lang over nagepraat zou worden. De toeschouwers wilden na het slotsignaal waarschijnlijk liever nog wat zonnestralen meepikken. Wel in de wetenschap overigens dat niet één van de vier Ajacieden die bij een gele kaart geschorst zouden worden het duel schadevrij doorkwamen. Bovendien maakte Kasper Dolberg – als invaller voor de dit keer tegenvallende Klaas-Jan Huntelaar (het kan niet altijd meezitten) – zijn eerste wedstrijdminuten sinds eind december vorig jaar.


Maar het allerbelangrijkste deze middag waren de drie punten, zeker na de ongelooflijke 2-3 winst die koploper PSV de avond tevoren op AZ had geboekt. En dat na een 2-0 achterstand. Mathijs de Ligt wilde na Ajax – Heracles niet zeggen hoe hij had gereageerd op de Eindhovense winst. Hij hield zich wijselijk in en verwees voor een antwoord naar zijn ouders. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Wedden dat er ergens bij een Ajax-speler of –fan thuis zaterdagavond wat gesneuveld is? Bij de Alkmaarse ploeg kwam het resultaat hard aan (opnieuw geen winst in een duel met een tegenstander uit de top-drie), ook het Ajax-kamp moest een fikse teleurstelling slikken.


De Ajacieden moeten dus nog altijd zeven punten wegwerken. Te beginnen zondagmiddag in Eindhoven, waar PSV in een rechtstreekse ontmoeting zijn enige concurrent definitief kan afschudden en de titel veiligstellen. Maar de thuisclub is bang voor Ajax, klonk het zondag na Heracles thuis stoer uit de mond van Ten Hag. Zijn team is overigens alleen gebaat bij winst. Mocht het aan het langste eind trekken, dan is het verschil vier punten én wacht PSV, stelde Ten Hag niet ten onrechte, nog twee zware uitwedstrijden. Tegen ADO Den Haag (dat nog aast op deelname aan de playoffs voor Europees voetbal) en Roda JC (dat nog niet veilig is).


Ajax heeft na de ‘kleine klassieker’ juist twee duels op eigen veld voor de boeg. Eerst tegen VVV Venlo en vervolgens tegen AZ. Het stadion heet dan inmiddels Johan Cruijff Arena, zo werd de afgelopen week bekend. Het nieuwe logo van het stadion wordt onthuld rond 25 april, de dag dat Cruijff zeventig jaar zou zijn geworden. Alle betrokken partijen (familie, club, stadiondirectie), maar ook oud-spelers als Sjaak Swart en ‘gewone burgers’ reageerden opgetogen dat de kogel eindelijk door de kerk is. De bestuursstructuur van Ajax heeft er mede toe geleid dat de discussie over de naamswijziging zo op het oog belachelijk lang heeft geduurd. Ongetwijfeld zal het hoofdpijndossier op 23 april ter sprake komen tijdens de Buitengewone Algemene Vergadering van Aandeelhouders van AFC Ajax NV. Ook voor de sfeer voor deze bijeenkomst zou het prettig zijn wanneer Ajax dan nog in de race is voor de titel. Anders kunnen Marc Overmars en Edwin van der Sar, die normaal gesproken deze vergadering bijwonen, hun borst natmaken.


***


De 34e van Ajax Week 179: Ajax verrijst tegen sterker FC Groningen en mag nog blijven hopen.


Het ligt voor de hand om het over de verrijzenis te hebben als je zoals Ajax op Eerste Paasdag uit kansloze positie toch de uitwedstrijd tegen FC Groningen weet te winnen (1-2). Waardoor de kansen op de landstitel nog niet vervlogen zijn. Ze zijn weliswaar klein (met nog vijf wedstrijden te gaan koestert PSV een voorsprong van zeven punten), maar als je er niet in gelooft…


Wie het duel in de Martinistad heeft gevolgd, zal zich hebben afgevraagd of Ajax het achterhalen van de koploper bij voorbaat als een mission impossible moet hebben beschouwd. Een uur lang liep de ploeg van trainer Erik ten Hag achter de feiten aan, werd ze voor de twaalfde keer dit seizoen op achterstand gezet en had ze het eigenlijk aan één man (Nederlands minste gepasseerde goalie, André Onana) te danken dat het slechts bij 1-0 bleef. De doelman voorkwam diverse ‘zekere’ treffers, waaronder een strafschop van Mimoun Mahi.


Wilden de Ajacieden PSV het kampioenschap in de schoot werpen? Het had er alle schijn van. Of leden ze aan een kwaal, waarmee meer teams te kampen hebben wanneer het gros van de spelers terugkeert van interlandvoetbal? Wat ook de reden was voor de veel te lang durende inactiviteit, slapte en besluiteloosheid: na ruim negentig minuten spannend voetbal overheerste bij de Ten Hag-formatie blijheid. Over het grandioze keeperswerk van Onana, maar ook over de wijze waarop Justin Kluivert met een knappe kopbal de openingstreffer van Tom van Weert wegpoetste én met name de typische wijze waarop Klaas-Jan Huntelaar het spektakelstuk in Amsterdams voordeel besliste. In de 89e minuut kaatste hij de bal richting Kluivert, kreeg het leer terug van de naar de rechterflank overgestoken buitenspeler en maakte er op grandioze wijze 1-2 van. Ouderwets grandioos legde hij vier Groningers, onder wie oud-Ajacied Sergio Padt, in de luren.


Vergeten waren de voorgaande minuten waarin het goudhaantje nauwelijks een bal goed raakte; een verwijt dat ook Kluivert (blij teruggekeerd van zijn Oranje-debuut) kon worden gemaakt. De inzet van de linksbuiten, nota bene na ruim een uur worstelen, was één van de eerste keren zo niet de eerste keer dat Padt onder vuur werd genomen. Vooraf werd via allerlei statisteken de efficiëncy van PSV benadrukt; in het Noordlease Stadion bewees ook Ajax uit een minieme hoeveelheid scoringsmogelijkheden het maximale resultaat te kunnen puren. Des te knapper, omdat de nummer twee van de eredivisie de slotfase moest zien uit te spelen met tien man. Joël Veltman kon inrukken nadat scheidsrechter Kevin Blom hem voor de tweede keer (terecht) geel had gegeven. Komende zondag, tegen Heracles, mag Veltman dus weer toekijken. In Groningen was hij in de basis gezet ten koste van Maximilian Wöber. Met de aanvoerdersband om zijn arm. Kunt u het nog volgen? Ten Hag had onlangs De Ligt als captain aangewezen en hem de hemel ingeprezen, omdat hij ondanks zijn jeugdige leeftijd voorop gaat in de strijd. Hoe moet de jongeman, die als speler van het Nederlands elftal excelleerde tegen Portugal, zich hebben gevoeld toen bleek dat Veltman de toss mocht gaan doen? Zou De Ligt daarom in de openingsfase uit zijn hum zijn geweest? En was dat ook de reden waarom hij onvoldoende ingreep om te voorkomen dat Van Weert de score kon openen? Of was Ajax’ nummer 4 met zijn gedachten in Barcelona waar hij een paar dagen eerder was om met Justin en diens pa Patrick te genieten van een vrije dag?


De Ligt zal geen verhaal hebben gehaald, zoals ook Kaj Sierhuis zich bij een voldongen feit moest neerleggen. De talentvolle jeugdspits stond op het punt zijn debuut te maken in Ajax-één toen Veltman naar de kant moest. Ten Hag moest op dat moment wel Wöber inzetten, nadat eerder Siem de Jong en Carel Eiting voor de andermaal tegenvallende Lasse Schöne en een andere, falende Deen, Rasmus Kristensen, waren ingebracht. De trainer prees later zijn eigen wissels. Het meest te spreken was hij echter over de mentaliteit, die zijn manschappen hadden getoond. Ten Hag liet zich niet uit over het feit dat het wel heel lang duurde voordat de Ajacieden wilden werken voor de punten. Tegen Heracles moeten ze maar weer eens beterschap tonen. Wie weet heeft AZ de avond tevoren de kampioensstrijd spannender gemaakt, want de ploeg van oud-Ajacied John van den Brom krijgt dan bezoek van … PSV. De Alkmaarse runner-up wil zo graag eens van een topper winnen. Nou, mijn zegen hebben ze.


***


De 34e van Ajax Week 178: ‘Kleine Kluivertje’ debuteert in Oranje met sterke De Ligt en Van de Beek.


Hij zal een paar rusteloze nachten hebben gehad, maar Justin Kluivert heeft zijn debuut gemaakt in Oranje. In navolging van bijvoorbeeld Johan en Jordi Cruijff, Jan en Youri Mulder en Danny en Davy Blind trad hij maandagavond in de voetsporen van zijn vader (Patrick dus). In de met liefst 0-3 gewonnen oefenwedstrijd tegen Portugal, mocht de Ajax-linksbuiten in de 78e minuut zijn opwachting maken. Als invaller voor Memphis Depay, die tegen de regerend Europees kampioen één van de drie doelpunten voor zijn rekening had genomen.


Een kans om te scoren was niet weggelegd voor Ajax’ zoveelste international. Patricks zoon showde bij een counter wel zijn snelheid en scherpte, maar de voorzet die de 18-jarige debutant gaf, was te zacht. Verder moest ‘kleine Kluivertje’, zoals bondscoach Ronald Koeman hem de afgelopen dagen liefkozend had genoemd, zich tevreden stellen met een enkel balcontact en wat afstopwerk. Justin op vi.nl: “Ik moet nog veel meer bewijzen dan mijn vader, maar dat ik nu heb mogen debuteren is wel een speciaal moment.” Natuurlijk had Oranje’s nummer 23 zich wat meer willen laten gelden, maar zijn eerste kwartier in het Nederlands elftal neemt niemand hem af. Het shirt en het haasje, dat iedereen na zijn eerste cap krijgt, zullen in huize Kluivert ongetwijfeld een prachtig plekje krijgen.


Het is hem gegund. In tegenstelling tot Amin Younes, zijn voorganger bij Ajax, toont Kluivert junior ondanks zijn jeugdige leeftijd een voorbeeldige wedstrijdinstelling. Waarom ik het over die Libanese Duitser heb? Geloof me, het zal waarschijnlijk de laatste keer zijn, want Erik ten Hag heeft hem definitief bij Jong Ajax gestald. Niet om wedstrijdritme op te doen, wat vaker gebeurt met spelers van een eerste elftal, maar, omdat de trainer voor hem geen plaats meer wil inruimen in de A-selectie. Ten Hag twijfelt aan de goede wil van Younes: “Hij geeft ons niet het gevoel dat zijn aandacht volledig bij Ajax is.”


Over de houding van Kluivert, Matthijs de Ligt én Donny van de Beek hoeft de oefenmeester zich deze dagen geen zorgen te maken. Met name De Ligt liet in de twee oefenduels binnen vier dagen onder Koeman zien een echte kanjer te zijn. Tegen Engeland, vrijdag in een bomvolle Amsterdam Arena (0-1 verlies), was hij volgens de opvolger van Dick Advocaat zelfs de beste man. In het treffen met Portugal, dat werd gespeeld in de Zwitserse stad Genève, blonk De Ligt andermaal uit. Danny Blind wordt het altijd nog verweten dat hij hem tegen Bulgarije voor de leeuwen gooide; Koeman constateerde tevreden dat de nog prille aanvoerder ook ‘aan de bal’ sterk was en overzicht had en dan is het ‘prettig voetballen.’ Dat was het zeker: vrije verdediger Matthijs de Ligt was niet alleen defensief nauwelijks op een fout te betrappen, hij leverde ook twee assists af! Wat dat laatste betreft deed Van de Beek overigens niet voor hem onder. De middenvelder, die volgens Koeman ook voldeed, stond eveneens aan de basis van twee treffers. Een mooie opsteker voor de Ajacieden.


Ten Hag zal sowieso later deze week blije gezichten tegenkomen op de training: Nico Tagliafico maakte vrijdag zijn basisdebuut voor Argentinië en Hakim Ziyech was dezelfde avond heer en meester tijdens de vriendschappelijke wedstrijd van Marokko. Bovendien liepen ze geen blessures op, net als onder anderen André Onana en Max Wöber, die ook al interlandverplichtingen hadden.


Alle (voetbal)ogen waren in de slotdagen van maart dus gericht op Oranje, het zoveelste nieuwe Oranje. Maar veel mensen, in binnen- én buitenland, moesten ook denken aan Johan Cruijff, die precies twee jaar geleden overleed. Plotseling en veel te vroeg. In het Belgische Molenbeek, smeltkroes van vele culturen, werd er op respectloze wijze mee omgesprongen. Twee dagen na de opening van een Cruyff Court werd het veldje alweer vernield. Gelukkig kan het ook anders: de familie Cruijff kreeg diverse steunbetuigingen en de biografie over de eeuwige nummer 14 krijgt steeds meer vorm. Auke Kok mocht er in De Wereld Draait Door, uiteraard opgejaagd door Matthijs van Nieuwkerk, niet voor het eerst schaamteloos reclame over maken. Sinds kort is er wel een ander boek te koop over Cruijff (waarover later meer op deze site). Verder hebben Burgemeester en Wethouders van de gemeente Amsterdam geopperd het Stadionplein om te dopen in Johan Cruijffplein. Vanzelfspekend valt dit voorstel in het immer opstandige Mokum niet bij iedereen in goede aarde, maar toch. Zie het als een erkenning.


Een andere naamsverandering lijkt er echter niet van te komen. Wanneer wordt namelijk onderhand bekend dat de Amsterdam Arena voortaan de Johan Cruijff Arena gaat heten? Zelfs in Sierra Leone zijn ze verder: hier wordt volgens een columnist van De Telegraaf geld ingezameld voor een Johan & Danny Cruijff Building’. Jordi Cruijff gelooft er bijna niet meer in. In zijn maandagse rubriek in de wakkere krant van Nederland noemde hij het ‘extra teleurstellend’ dat het licht nog steeds niet op groen is gezet. Voor velen hoeft het al niet meer. Of worden we op 25 april, de dag dat Cruijff 71 zou zijn geworden, blij verrast?


***


De 34e van Ajax Week 177: Ruime zege op 118e verjaardag, jammer dat PSV geen cadeau geeft.


Het was deze zondag precies 118 jaar geleden dat aan de huidige Kalverstraat in Amsterdam de AFC Ajax werd opgericht. Reden voor een feestje en dat werd het ook. De jarige job trakteerde zichzelf op een 2-5 overwinning bij Sparta, een dankbare tegenstander op deze gedenkwaardige dag. Helaas bleef het bij dit cadeau, want PSV trok de avond tevoren al kenmerkend en wat afgezaagd aan het langste eind: op gelukkige en moeizame wijze werd nu VVV een illusie armer gemaakt (3-0). Zo moet Ajax in de zes resterende speelronden nog steeds een achterstand van zeven punten wegwerken. Gezien het spel van de ploeg in de tweede helft tegen Sparta en in het tweede bedrijf, vorige week, tegen Heerenveen (4-1), is het jammer dat de competitie nu een week stil ligt.


Trainer Erik ten Hag is niet de enige die een stijgende lijn waarneemt. Qua spel, maar ook qua efficiëncy. De laatste duels leverden niet alleen bij vlagen leuk, variabel en goed aanvalsvoetbal op; een score van negen treffers in twee ontmoetingen mag er eveneens zijn. Typisch was wel weer dat de Ajacieden na een sterke start terugvielen en Sparta zelfs letterlijk en figuurlijk de kans boden om de score te openen. Het doelpunt viel Maximilian Wöber aan te wrijven, want hij liet ex-Feyenoorder Michiel Kramer wel erg makkelijk toeslaan. De Oostenrijker, die weer net als Rasmus Kristensen in de basis stond, leek zijn fout net voor de rust goed te maken. Zijn 1-2 werd echter (onterecht) afgekeurd wegens buitenspel. De af en toe wat inactief ogende centrumverdediger trof doel nadat Klaas-Jan Huntelaar de sterke Sparta-goalie Jannik Huth was tegen gekomen. Tien minuten eerder had de spits wel succes: op aangeven van David Neres herstelde de spits het evenwicht (1-1).


Met deze stand namen de tweede drie kwartier een aanvang. Het was al snel duidelijk dat de Spangen-formatie kracht en snelheid tekort kwam om Ajax van een zege af te houden wat haar trainer Dick Advocaat langs de lijn ook hoopte te kunnen bewerkstelligen. De Amsterdamse zege kwam overigens tot stand mede dankzij beauty’s van Lasse Schöne en Hakim Ziyech. Beiden maakten van hun specialiteit gebruik door de bal uit een directe vrije trap achter Huth te mikken. Ziyech maakte zelfs nog een tweede doelpunt: vanaf rechts solerend wist de uitblinkende spelmaker het leer zeer fraai tegen het net te krullen.


Het slotakkoord was echter voor de thuisclub, met dank aan André Onana: de keeper reageerde wel erg tam op een freekick van Ryan Sanusi, die in de heenwedstrijd juist in eigen doel had gescoord. Ondanks de 27e tegentreffer blijft de Kameroenees overigens de minst gepasseerde goalie van de eredivisie.


Wie maakte dan Ajax’ vijfde in de 53 editie van dit ‘Griekse onderonsje’ op het Kasteel? Dat was Justin Kluivert. Hij rondde in de 59e minuut een breed opgezette aanval af. Voor Patricks zoon kreeg het weekeinde, dat al zo geweldig was begonnen op deze manier een gepaste afsluiting. Immers, op vrijdag kreeg de dolgelukkige linksbuiten te horen dat hij door bondscoach Ronald Koeman was opgeroepen voor de twee oefeninterlands, die voor de komende anderhalve week op de rol staan.


Ook Matthijs de Ligt, voor de tweede wedstrijd op rij Ajax-aanvoerder (ondanks commentaar van allerlei analisten die hem hiervoor veel te jong vinden), en Donny van der Beek, goed voor een knappe assist op Spangen, werden geselecteerd. Veltman dus niet. Opvallend dat Koeman van PSV alleen Jeroen Zoet opriep. Het zal toch niet zo zijn dat hij Steven Bergwijn en Marco van Ginkel (beiden 90 minuten van de partij tegen VVV) al dan niet op verzoek van de Eindhovense clubleiding thuis laat blijven?


***


De 34 van Ajax Week 176: Ajax loopt in op PSV, maar eind aan onvrede nog lang niet in zicht.


Wat waren ze blij, de Ajacieden, met het doelpunt dat Nico Tagliafico zondag tegen Heerenveen maakte. En, omdat het de eerste treffer van de populaire nieuwkomer in Amsterdamse dienst was. Maar vooral, omdat de treffer als geroepen kwam. Ajax was tegen de Friezen weliswaar bij traditie de betere ploeg; in de score werd dat moeizaam tot uiting gebracht. Ze was zelfs een tijd aangeslagen door de knappe gelijkmaker van Martin Odegaard. Na de 2-1 van Argentijnse makelij begon de thuisclub wat vrijer te voetballen en kwam Heerenveen amper nog in het stuk voor. Uiteindelijk werd het 4-1, een dikverdiende ruime winst.


Enkele kanttekeningen: de formatie van Erik ten Hag wisselde hele goede fases af met periodes in de wedstrijd waarin ze niet thuisgaf en de toeschouwers terecht reden hadden zich af te zetten tegen de ploeterende rood-witten. Tegenover de liefst dertig doelpogingen stonden dus slechts vier treffers, wat met name de van een blessure herstelde Klaas-Jan Huntelaar zich kon verwijten. Ajax’ nummer 9 wist minstens drie opgelegde kansen niet te benutten, waarbij hij éénmaal de pech had dat de lat succes in de weg stond. Hakim Ziyech raakte eveneens het aluminium, maar de spelmaker leverde wel liefst drie assists. Matthijs de Ligt, Donny van de Beek en de eindelijk weer scorende David Neres profiteerden ervan.


De Ligt brak de ban na iets meer dan een half uur, nadat hij al in de derde minuut dichtbij de openingstreffer was geweest. Ten Hag kon dus in meerdere opzichten tevreden zijn over het optreden van zijn laatste man, te meer daar De Ligt tot verrassing van iedereen als … aanvoerder aan de ontmoeting in de Arena was begonnen. Volgens Ten Hag verdiende de centrumverdediger die band als geen ander, omdat hij voorop gaat in de strijd. Het was indirect een klap in het gezicht voor Joël Veltman, die vrijdag te horen had gekregen dat hij niet alleen als captain, maar ook als rechtsback een pas op de plaats moest maken. Een tweede grote tegenvaller in een week tijd voor de verdediger. Immers, Ronald Koeman, de nieuwe bondscoach, had hem namelijk niet opgenomen in de voorlopige selectie voor twee oefeninterlands, die binnenkort worden gespeeld.


Ajax leed nauwelijks onder de even opvallende als gedurfde degradatie van Veltman en het publiek had er evenmin moeite mee. Tekenend was het feit dat een aantal fans begon te fluiten toen Veltman de plaats mocht innemen van Max Wöber, die tegen Vitesse nog zo ongelukkig was, maar wel aan het treffen met Heerenveen mocht beginnen. Of Veltmans invalbeurt een poging van Ten Hag was hem te paaien? Waar de (voorlopig) ex-international het overigens wel kon opbrengen zijn trainingspak uit te trekken, daar weigerde Amin Younes in de slotfase in te vallen. Volgens Ten Hag is hierover het laatste woord nog niet gezegd.


De trainer was blij dat zijn team in dat laatste deel van het duel alsnog tweemaal wist toe te slaan. Ajax profiteerde op deze manier best optimaal van de nederlaag die PSV de avond tevoren tegen Willem II leed. Nederlaag? Zeg maar afgang. De koploper verloor met 5-0 van de Tilburgse degradatiekandidaat, een verliespartij die een evenaring was van de inmaakpartij door …Ajax in november 1964. Dat was voor de competitie. Vele Ajacieden zullen ook de 5-0 op de Eindhovense formatie niet vergeten in de KNVB-bekerfinale van 1998.


Maar dat was toen, er is nog enorm veel werk aan de winkel voor Ajax. Het moet in het verdere verloop van de competitie zeven punten goedmaken op ‘040’ om dan mogelijk profijt te kunnen trekken van het doelsaldo, dat duidelijk in het voordeel is van de Amsterdamse nummer twee. Zo ver zijn we echter nog niet. Bovendien is het ook, zoals altijd, onrustig op een ander front. Na Marcel Keizer, Marc Overmars en Ten Hag is nu Edwin van der Sar kop van jut. Met name De Telegraaf heeft de aanval geopend op de algemeen directeur, waarbij de krant anonieme bronnen, die het zelf opvoert, verwijt geen open kaart te spelen. En zo zich schuldig te maken aan een karaktermoord op de oud-keeper. Maar het is toch dit dagblad zelf, dat, gesteund door oud-penningmeester Arie van Os, de aanval heeft geopend op Van der Sar?


Ook op commercieel gebied kreeg Ajax deze week de wind van voren. De club presenteerde via een filmpje The Tunnel Club, een noviteit, afgekeken van Manchester City (http://www.at5.nl/artikelen/179378/champagne-biefstuk-en-ajacieden-achter-glas-ajax-begint-exclusieve-tunnel-club).

In de catacomben van de Arena komt een sjiek restaurant met een grote, glazen wand waar sponsors doorheen kunnen kijken. Om, terwijl ze genieten van een hapje en drankje, de spelers te zien trappelen van ongeduld om het veld op te komen. De matadoren zelf merken er niks van dat ze worden bekeken: hun zijde van de wind wordt geblindeerd. Tsja, wat moet je ermee en vooral: waarom dat filmpje lanceren juist na de 3-1 bij Vitesse, zo vroegen Sjoerd Mossou en Youp van ’t Hek zich af in hun columns in respectievelijk het Algemeen Dagblad en NRC Handelsblad. Over tunnelvisies gesproken.


Ook de fans was het filmpje niet ontgaan. The Tunnel Club is volgens hen zoveelste bewijs dat het de clubleiding niet om het sportieve, maar om het financiële gewin is te doen. De teksten op de spandoeken in de Arena spraken boekdelen en moeten Overmars, Van der Sar en alle andere beleidsbepalers aan het denken zetten. Of het echt zoden aan de dijk gaat zetten?


***


De 34e van Ajax Week 175: Ajax mist de absolute wil om te winnen, hoe is dat mogelijk?


“Ik denk dat PSV meer laat zien dat ze het willen. En het geluk dat ze hebben, zoals zaterdag tegen FC Utrecht, dwingen ze af.” Rake woorden van Siem de Jong na de zeperd van Ajax in de Gelredome. Vitesse won met 3-2 na een wedstrijd, die voor de fans van de thuisclub en de aanhang van PSV wel erg voorspoedig verliep. De geel-zwarten presteren dit seizoen bijzonder wisselvallig, maar door hun tweede (!) competitiezege op Ajax behielden ze hun kans op een Europees ticket. De supporters van de Eindhovense koploper in de eredivisie hadden ook dikke pret: zij zagen PSV uitlopen naar een voorsprong van liefst tien punten. Met nog slechts acht wedstrijden voor de boeg.


Theoretisch kan Ajax, dat tot deze 4e maart veertien duels ongeslagen was, dit seizoen nog landskampioen worden, maar dat woord nam na het drama geen enkele Ajacied in de mond. Eerst eens wedstrijden zien te winnen en vooral – en dat was misschien wel de meest pijnlijke constatering van Erik ten Hag na afloop – het geloof, de overtuiging en de absolute wil om te winnen demonstreren. Die miste de ontgoochelde trainer, die zich gedurende zijn eerste twee maanden in de hoofdstad op zijn beurt niet bepaald heeft kunnen profileren als de wijze uit het oosten. Of hoogstens in zijn taalgebruik en denkpatronen.


Ik vraag me echt af wat er na het vorige puntenverlies, in de Amsterdam Arena tegen ADO Den Haag (0-0), en deze zondag binnen en met de Ajax-selectie is gebeurd. Was ze nog niet voldoende doordrongen van het feit dat een nieuwe tegenvaller de huidige nummer twee van de ranglijst (nog althans, want AZ komt steeds dichterbij) niet aan de orde mocht zijn? Overigens gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat die zich in het openingskwartier ook niet aandiende. De Ten Hag-formatie was beter, maar ze kampte andermaal met het probleem dat sinds het vertrek van Marcel Keizer chronische vormen is gaan aannemen. Kansen zijn er in de regel te over, maar doelpunten worden er veel te weinig gemaakt. David Neres is misschien wel de grootste dissonant. Vóór de winterstop was de Braziliaan (in)direct betrokken bij achttien doelpunten; dit jaar bij slechts één treffer. En nepspits Siem de Jong, net als tegen ADO vanwege de blessure van Klaas-Jan Huntelaar weer in de punt van de aanval, had al in de 3e minuut de score moeten openen.


Na ruim een kwartier kreeg Ajax hiervoor de rekening gepresenteerd. Navarone Feer maakte met een (prachtig) zondagsschot van André Onana een geslagen man. Ook de twee andere tegentreffers waren weggevers. De vrijwel gehele verdediging, die onder Ten Hag normaal gesproken weinig kansen toestaat, ging bij de 2-0 en de 3-1 in de fout. Vitesse’s goudhaantje Bryan Linssen (die enkele jaren geleden op vergelijkbare wijze toesloeg toen hij nog onder contract stond bij FC Groningen) profiteerde er twee keer optimaal van. Hij was net hersteld van een blessure, net als oud-Ajacied Thulani Serero, en ook kon trainer Henk Fräser een beroep doen op Tim Matavz, die juist tegen Ajax terugkeerde in de basis na een forse schorsing. Het maakte de Gelderse formatie sterk. Desondanks had Ajax de ontmoeting niet hoeven te verliezen, maar ja, ook dat hebben we vaker gehoord.


Positief, voor wat het waard is, was wel dat er eindelijk uit een spelhervatting werd gescoord (corner Hakim Ziyech). Bovendien sorteerden de wissels die Ten Hag toepaste - voor het eerst (!) – zowaar enig effect. Mateo Cassiera en Amin Younes vielen sterk in. De Colombiaanse topscorer van Jong Ajax maakte er 2-1 van en hij was erg dicht bij een tweede succesje. De Duitse vervanger van Justin Kluivert (die de laatste weken alleen maar opvalt door berichtgeving over al dan niet verlengen van zijn contract) maakte het de Vitesse-verdedigers best lastig en had met wat geluk zelf ook kunnen scoren. Hierin slaagde alleen, in de 85e minuut, De Jong. Siem welteverstaan, want Frenkie is een paar weken uitgeschakeld. Ook dat nog.


***


De 34e van Ajax Week 174: Ajax twee punten verder achter, in plaats van twee dichter bij koploper PSV.


“ADO, ADO.” Een Ajax-fan komt de typisch Amsterdamse kroeg binnengevallen waar ik deze zonnige, maar winterskoude zondagmiddag ben neergestreken na de meer dan teleurstellende 0-0 tegen ADO Den Haag. “Ik heb mijn seizoenkaart in de gracht gegooid”, voegt-ie er aan toe. Een andere supporter zei net tevoren dat hij zijn seizoenkaart verkocht heeft. De stemming zit er goed in, maar niet heus.


Wat wil je, vooraf rekende heel Ajax zich al rijk. Als de thuiswedstrijd tegen ADO gewonnen zou worden en PSV zou verliezen bij Feyenoord, dan hoefden de Ajacieden nog maar twee punten goed te maken. Als bestaat niet, had Ajax kunnen weten. Een déjà vu. De huidige (en blijvende?) nummer twee van de eredivisie bleef weliswaar voor de zoveelste keer zonder verlies in een competitiewedstrijd die in januari of februari op het programma stond, maar 0-0 tegen de club uit de Residentie is gewoon veel te weinig.


Zo slecht deed Ajax het in de heenwedstrijd onder Marcel Keizer niet, in Den Haag was het immers 1-1 geworden. De voorganger van Erik ten Hag – die de afgelopen week in De Telegraaf en Voetbal International lichte kritiek uitte op de weinig meelevende Amsterdamse clubleiding -moest wijken, omdat zijn selectie te weinig progressie boekte en ook zijn wisselbeleid aan twijfel onderhevig was. Zoveel is er twee maanden later niet veranderd.


De titel is vrijwel onbereikbaar geworden, want PSV boekte een onverwachte 1-3 winst op de falende titelhouder Feyenoord. De koploper miste de geschorste Hirving Lozano blijkbaar niet. Eén van de Eindhovense treffers kwam zelfs op naam van zijn vervanger Gastón Pereiro. Geluk of toeval: PSV’s trainer Phillip Cocu kon een lange neus trekken naar zijn Amsterdamse collega, die evenmin een beroep kon doen op zijn topscorer. Dat was overigens niet, omdat hij op last van de KNVB aan de kant moest blijven (PSV kon het maar niet verkroppen dat een slaande beweging van de spits in de uitbeurt tegen PEC Zwolle onbestraft bleef). Huntelaar had last van een kuitblessure en al is-ie niet meer zo scherp als ‘vroeger’: in de ontmoeting met ADO kon Ajax zijn sleur-, trek- en elleboogwerk goed gebruiken.


Ten Hag koos ervoor Siem de Jong zijn plaats over te nemen, maar die wist amper een deuk in een pakje boter te slaan. Eénmaal was hij dicht bij een treffer, op geniaal aangeven van Hakim Ziyech, maar de nummer 23 komt overduidelijk ritme en handelingssnelheid tekort. Hij was niet de enige dissonant. ‘Zelfs’ de zo bewierookte Nico Tagliafico kon zich niet onderscheiden. Slechts Matthijs de Ligt (natuurlijk) en bij vlagen Ziyech wisten zich aan de malaise te onttrekken. De Ligt maakte nauwelijks een fout; de spelmaker wisselde ogenschijnlijk radiografisch bestuurde passes en een vrije trap tegen de paal af met afzwaaiers, die door het publiek uiteraard fel werden bekritiseerd.


De toeschouwers in de bijna uitverkochte Arena stonden vrijwel doorlopend in de kou. Slechts zelden zagen ze de agressie, de felheid, de veerkracht en de finesse, die nodig waren om het taaie en echt niet overdreven verdedigend ingestelde ADO op de knieën te krijgen. Verkeerde agressie toonde André Onana bij een opstootje tientallen meters van zijn doel. Terecht geel voor de keeper van scheidsrechter Pol van Boekel, die volgens Ten Hag een penalty had moeten geven nadat Nico Tagliafico volgens de trainer onreglementair was gestuit. Je moet het als verdediger tegen Ajax wel erg bar maken om in de ogen van Van Boekel een strafschop te veroorzaken. Een beschuldigende vinger wijzen in de teken van het arbitrale trio is een teken van zwakte. Ten Hag had die energie beter kunnen gebruiken om de juiste tactische omzettingen door te voeren. Dat Siem de Jong aan de aftrap stond, was logisch, maar waarom hem zolang laten aanmodderen en de topscorer van de Jupiler League, de veel behendigere Mateo Cassierra, niet eerder ingebracht? En wat heeft het voor zin om voor een minuut of vijf een dubbele wissel toe te passen? Justin Kluivert en vooral David Neres (heeft de Braziliaan last van een winterdepressie?) bakten er niet veel van. Mogelijk dat Amin Younes al eerder in het duel toch wat meer ‘Schwung’ had kunnen brengen. De andere wisselspeler die door Ten Hag het veld werd ingebracht, was debutant Dani de Wit. Met basisdebutant Carel Eiting (die de met rugklachten kampende Lasse Schöne verving) haalde de thuisclub zodoende met drie spelers van Jong Ajax het eindsignaal. En met een kater, een gevoel dat na de 1-3 van PSV op Feyenoord alleen maar versterkt werd.


Als we alles winnen, dan staan we aan het eind van de competitie bovenaan, klonk het vrijdag even nuchter als optimistisch uit de mond van Ten Hag. Dat zit er dus niet meer in. De woorden die Cocu een week eerder uitsprak , getuigden van meer realiteitszin. Zijn ploeg gaat echt niet alles meer winnen, verkondigde hij reëel, maar de concurrentie evenmin. Voor Ajax is het te hopen dat het voor de rest van het seizoen bij deze onvergeeflijke mispeer blijft en dat PSV juist wel nog een aantal keren punten laat liggen. Misschien zaterdag tegen FC Utrecht wel, maar ja, dat had het Ajax-kamp ook gehoopt van de topper die de mogelijk aanstaande landskampioen in De Kuip zou spelen. Voorlopig staat Ajax niets anders te doen dan een toontje lager te gaan zingen, als het van Ten Hag mag.


***


De 34e van Ajax Week 173: Ajax scoort veel te weinig, maar zet PEC opzij en krijgt PSV weer in vizier.


Ongeacht het resultaat van PEC Zwolle–Ajax, dat zondag in 0-1 eindigde, zal nog lang over dit duel worden nagepraat. Tijdens de wedstrijd deed zich een incident voor dat vergelijkbaar was met de overtreding, die PSV-spits Hirving Lozano zaterdagavond maakte, thuis tegen Heerenveen (2-2).


Waar de Mexicaan rood kreeg, ontsnapte Ajax-midvoor Klaas-Jan Huntelaar aan zo’n vroegtijdige aftocht. Al in de vijfde minuut ontworstelde Huntelaar zich aan de Zwolse verdediger Bram van Polen. Net als Lozano ging hij met zijn arm naar achteren op een manier die vragen opriep en met name bij PSV-fans om een kaart schreeuwde. En dan uiteraard een roodkleurige. Natuurlijk. Het Calimero-complex zit diep.


Toch stonden de Eindhovense supporters niet alleen. Ronald de Boer (waar kennen we die toch van?) vond in zijn rol als analist bij FOX Sports de handeling van Huntelaar zelfs ‘zwaarder’. En nu maar afwachten wat de KNVB doet: moeten én Lozano én Huntelaar op de blaren zitten, wordt de ene aanvaller wel en de andere niet vervolgd of gaan beiden vrijuit?


Voor twee oud-verdedigers staat het buiten kijf: Lozano wordt in ieder geval geschorst en zou dan bijvoorbeeld de twee toppers van PSV tegen Feyenoord (uit) en FC Utrecht (thuis) moeten missen. Zowel André Ooijer (kampioen met PSV én Ajax) als Hans Kraay zei zondagmorgen aan de FOX-Sportspraattafel van Kees Jansma dat de Mexicaan terecht rood kreeg. Huntelaar wist zich van de prins geen kwaad: “Deze dingen gebeuren twintig keer in een wedstrijd. Vraag anders wat Bram van Polen ervan vindt.” De verdediger van PEC maakte er geen punt van.


Veel belangrijker was met welk resultaat Ajax uit Zwolle zou vertrekken. De nummer twee van de eredivisie nam na rust een (verdiende) 0-1 voorsprong, door ... Huntelaar, en stond die niet meer af. Door dit PSV-achtige resultaat heeft de Eindhovense koploper ‘nog maar’ vijf punten voorsprong. PSV speelde zaterdagavond thuis met 2-2 gelijk tegen Heerenveen.


De 0-1 op het vreselijke kunstgras in Zwolle was overigens een magere afspiegeling. De thuisclub, getraind door John van ’t Schip (ook een man met een Ajax-hart), moest het vooral hebben van hard werken en enkele gevaarlijke tegenstoten. André Onana reageerde hierbij overigens niet altijd even gedegen. Ajax was stukken beter, speelde misschien wel de beste wedstrijd onder Erik ten Hag. De trainer glunderde na afloop. Op alle facetten werd PEC overklast, zei hij: “We waren dominant en hebben bijna niets toegelaten.” Hij had ook kunnen zeggen dat zijn team, waar de zieke Lasse Schöne in de rust plaatsmaakte voor Carel Eiting, hoog in de concentratie zat.


De gedrevenheid kende één minpuntje, dat gelukkig zonder fatale gevolgen bleef. Wat er dan wel misging? Het benutten van de kansen. Donny van de Beek, Patrick Kluivert, David Neres en met name Huntelaar gingen er wel erg slordig en soms ongelukkig mee om. Minstens driemaal stond paal of lat een doelpunt in de weg en ook voormalig Ajacied Diederik Boer in het Zwolse doel wilde van geen wijken weten. Totdat ‘The Hunter’ na een werkelijk geweldige aanval de 0-1 binnenknalde. Dat was in de 54e minuut. Een tijdje later had hij de wedstrijd moeten beslissen en voor de oude Huntelaar was dat een koud kunstje geweest. PEC profiteerde er niet van want het bleef bij deze, op papier, magere score.


Een mooie opsteker voor de thuiswedstrijd van zondag tegen ADO Den Haag, dat onder Fons Groenendijk (ook al ex-Ajax) met een bijzonder sterk seizoen bezig is. Spelend met dezelfde overgave als tegen PEC moet zeker in de Amsterdam Arena ook de Haagse horde genomen kunnen worden. Vervolgens is het aan PSV om er, in De Kuip, op te antwoorden. Ik zit klaar!



***


De 34e van Ajax Week 172: Ajax verre van ‘hoog in de concentratie’ en mag blij zijn met 2-1 op FC Twente’.


Winnen met mooi voetbal. Dat is al sinds jaar en dag het adagium bij Ajax. Maar onder Erik ten Hag wil het maar niet lukken. Nou ja, behoudens sommige fasen van de vijf officiële wedstrijden die er zijn gespeeld na het vertrek van Marcel Keizer. Zelfs tegen FC Twente was het ronduit teleurstellend wat de thuisclub liet zien.


Een minuut of twintig, oke dan 25, werd er zowaar frivool gevoetbald. Daarna werd het allengs van kwaad tot erger en mochten de Ajacieden de handen dichtknijpen dat de oostelijke laagvlieger slechts éénmaal scoorde (nadat onder anderen Joël Veltman opzichtig in de fout was gegaan). Ook hadden ze het geluk dat scheidsrechter Serdar Gözübüyük in een struikelpartij van Hakim Ziyech een penalty zag. Lasse Schöne, die vanaf de stip vrijwel nooit faalt, maar ook zondag niet bepaald groots speelde, maakte er 2-1 van.


Met hangen en wurgen kon Ajax de voorsprong vasthouden. Wijs geworden door eerdere pijnlijke ervaringen eerder dit seizoen tegen FC Twente, stuurde Ten Hag in de slotfase een extra (!) verdediger het veld in. Maximilian Wöber moest ten koste van alles voorkomen dat het weer, net als in de competitie (3-3) en in het toernooi om de KNVB-beker (1-1, waarna uitschakeling door strafschoppen volgde), in de laatste minuten mis zou gaan. Of het de verdienste was van de ogenschijnlijke koele Wöber valt te betwijfelen, maar na zeker een uur worstelen waren de drie punten binnen. En was de achterstand op PSV (dat bij Sparta voor de tiende keer deze competitie een duel met het kleinst mogelijke verschil in zijn voordeel wist te beslissen) even groot gebleven. Het zal nog een hele klus worden die terug te brengen.


Ajax oogde vermoeid tegen FC Twente. Zou de ploeg nu al suf geluld zijn door Ten Hag of is drie wedstrijden en wat trainingen in een week tijd te veel gevraagd voor deze selectie? Of overheerste de angst dat het tegen de Tukkers andermaal mis zou gaan, waardoor ook verovering van de titel meer dan ooit op de tocht zou komen te staan?


Ajax en met name Donny van de Beek had het zichzelf veel makkelijker kunnen maken. Er waren na de even knappe als bliksemsnelle openingstreffer van Justin Kluivert, op aangeven van … Van de Beek, kansen te over om de ontmoeting al in het eerste half uur dood te kunnen maken. Onder anderen diezelfde Van de Beek bleef in gebreke. Dat was ook persoonlijk voor hem jammer, want hij had met een doelpunt zijn vijftigste competitie-optreden op kunnen luisteren. De multifunctionele middenvelder baalde ervan natuurlijk, maar hij stelde direct zijn fans gerust. Van de Beek, die dit seizoen al negen keer scoorde en drie assists leverde: „De volgende wedstrijd scoor ik gewoon weer.” Het zou Ajax goed uitkomen, want ook al lijkt PEC Zwolle na een ongelooflijk sterke competitiestart wat terug te vallen, in de uitwedstrijd van zondag tegen het team van John van ’t Schip mag de nummer twee van de eredivisie geen enkele steek laten vallen.


Het spel zal dan wel veel beter moeten worden, erkende ook Van der Beek, die overigens van mening is dat er niet zoveel verschil is tussen Ten Hag en Keizer. Op één punt maakt Ajax’ nieuwe trainer dat wel: zijn taalgebruik. Zo vindt hij dat zijn spelers ’95 minuten hoog in de concentratie moeten zitten.’ Dat hebben we Keizer nooit horen zeggen. Eén troost voor de man die op zijn beurt Peter Bosz had afgelost: zover is Ajax helaas nog lang niet. Een pijnlijke constatering, al zijn de naar de landstitel hunkerende rood-witten dit jaar ongeslagen. Dat was mede te danken aan de midweekse 2-4 zege op Roda JC. In dat duel debuteerde de Deen Rasmus Nissen Kristensen zeer verdienstelijk als rechtsback, blunderde en schitterde André Onana, maakte Ziyech een grandioze treffer, scoorde Klaas-Jan Huntelaar tweemaal en maakte Amin Younes zijn rentree na zijn mislukte flirt met de Italiaanse koploper AS Napoli. De Duitse Libanees mocht ook tegen FC Twente zijn minuutjes maken. In beide duels scoorde hij niet, maar eerder in de week was hij wel op karakteristieke succesvol bij Jong Ajax. Younes is het dus nog niet verleerd, gelukkig maar.


Tot slot een aardig weetje, geplukt van ajax.nl. Uren voor de aftrap van Ajax – FC Twente was al duidelijk dat de volle buit in de Arena zou blijven. Ajax heeft blijkbaar nog nooit een eredivisieduel verloren op een dag dat Nederland een gouden medaille pakte op de Olympische Winterspelen. Ajax won negen keer en speelde driemaal gelijk. Alle vijf de thuisduels werden gewonnen met - in totaal – zestien goals voor en één tegen. Tegenwoordig kan ook alles in cijfers worden omgezet. Kom maar op met de volgende statistiek.


***


De 34e van Ajax Week 171: ‘Zelfregulerend vermogen’ Ajax tegen degradatiekandidaat NAC onvoldoende.


Twee gewonnen, één gelijk. Er zijn trainers slechter van start gegaan bij Ajax. Voor de laatste keer dat een oefenmeester zijn eerste drie wedstrijden bij de Amsterdamse club met zo’n positieve score afsloot, moeten we teruggaan tot het najaar van 2007. Tot de beginperiode van ‘tussenpaus’ Adrie Koster.


Erik ten Hag blijft, als het goed is, langer aan Ajax verbonden, maar na zijn eerste maand is één ding duidelijk: spelers en trainer moeten nog aan elkaar wennen. “Er is werk aan de winkel”, trapte hij een open deur in na de opvallend moeizame 3-1 zege op NAC. De thuisclub had meer overtredingen nodig dan de Baronie-formatie en ze wist maar net ondanks een ‘baloverwicht’, de meeste duels in haar voordeel te beslissen. Ten Hag en zijn spelers werden verrast door de opstelling van NAC en de Ajacieden misten volgens hun trainer het ‘zelfregulerend vermogen’ om de tactiek van de degradatiekandidaat te doorgronden en te bestrijden. En om de snelle tegentreffer (na zes minuten) passend te beantwoorden.


Het ongeduldige publiek moest veel te lang op de gelijkmaker wachten. Die kwam in de 25e minuut. Na mooi voorbereidend werk van Justin Kluivert haalde Donny van de Beek de trekker over. NAC ligt de middenvelder wel; in Breda nam hij bij de 0-8 drie doelpunten voor zijn rekening. Maar dat was toen. Deze zondag, in de eigen Arena nog wel, zat een monsterscore er geen moment in. Wel maakte David Neres er nog voor de rust 2-1 van. Op onnavolgbare wijze, een beetje vergelijkbaar met de ongelooflijke solo, waarmee Zlatan Ibrahimovic eind augustus 2004, tegen dezelfde opponent, zijn laatste wedstrijd in Ajax-één opluisterde.

https://www.fourfourtwo.com/features/day-2004-zlatan-ibrahimovic-ajax-vs-nac-breda


Het werd toen 6-2. Dit keer moesten beide ploegen (en de toeschouwers) zich met de helft minder tevreden stellen. Het werd namelijk uiteindelijk 3-1. Dank zij Hakim Ziyech, die in de 93e minuut weer eens succes had met een directe vrije trap. Zijn vijfde doelpunt in … 102 schoten. De beloning voor al zijn trainingswerk, aldus Ten Hag na afloop. Maar er viel meer te vertellen over deze voltreffer. Twee minuten eerder had Ziyech de bal uit een freekick nog hoog over geschoten wat hem op een striemend fluitconcert kwam te staan. Ajax’ spelbepaler reageerde nogal gefrustreerd. Even later haalde hij zijn gram, gevolgd door vervelende handgebaren en gezichtsuitdrukkingen waarmee hij de aanhang de mond wilde snoeren. “Hakim moet zijn voeten laten spreken en dat heeft hij gedaan,”, wilde Ten Hag er na afloop weinig over zeggen. Aanvoerder Joël Veltman liet weten dat hij de negatieve reactie vanaf de tribunes logisch vond. De kersverse vader zei echter ook dat hij het niet eens was met de manier waarop Ziyech ermee omging. Voor de microfoon van de verslaggever van Studio Sport liet de speler zelf merken dat hij baalde van de houding van de eigen supporters, maar hij erkende ook dat ‘het niet slim’ was om zich zo te laten gaan.


Net als Zlatan zal een artiest als Ziyech altijd wel een controversiële voetballer blijven. Zeker bij de Ajax-aanhang. Aan Ten Hag en zijn assistent Alfred Schreuder, die de balkunstenaar nog kent uit zijn periode bij FC Twente, de taak om Ajax’ misschien wel belangrijkste speler in het gareel te houden. Zolang het duurt, want een beetje goed WK met Marokko en hij is gevlogen. Tot dat moment zit de club niet te wachten op dit soort problemen. Ze voetbalt dit jaar verre van groots en moet nog steeds zeven punten goedmaken op PSV, dat nota bene tegen het bezoekende PEC Zwolle aan zijn doelsaldo kon werken (4-0). Bovendien lijkt Klaas-Jan Huntelaar zijn ‘Torinstinct’ kwijt te zijn en is de geschorste Matthijs de Ligt er woensdag, in Kerkrade tegen Roda JC, niet bij wegens een schorsing. En zondag wacht op eigen veld alweer FC Twente, waarmee Ajax het de laatste jaren knap lastig heeft.


Ten Hag heeft zijn team nu driemaal achtereen in dezelfde basisopstelling aan de aftrap gezet. In Kerkrade moet hij noodgedwongen wat gaan veranderen. Gaat Maximilian Wöber, die tegen NAC Lasse Schöne verving, van aquit om met Frenkie de Jong het centrum te vormen? Of durft Ten Hag het aan om de pas aangetrokken Deen Rasmus Nissen Kristensen als rechtsachter te laten debuteren op de plek van Veltman, die vervolgens de positie van De Ligt overneemt? Noussair Mazraoui heeft zijn eerste minuten in de hoofdmacht wel reeds achter de rug. De ‘geboren’ verdediger werd in de 89e minuut, bij een 2-1 stand, ingewisseld voor Neres. Een wat vreemde zet van Ten Hag, die eerder in het duel met NAC Van de Beek naar de kant had gehaald ten faveure van Siem de Jong. Had-ie dat vorige week maar gedaan tegen FC Utrecht.


***


De 34e van Ajax Week 170: Ajax en Erik ten Hag stellen teleur, PSV loopt verder uit.


Hij werd zowat de hemel ingeprezen en velen wisten het al zeker: Erik ten Hag zit op zijn plek bij Ajax en kan de club beter maken. Zijn trainingen duren langer dan de meeste spelers gewend waren (wat soms wel vervelend is wanneer het koud is, zo liet Hakim Ziyech zich ontvallen), maar ze zijn altijd gevarieerd. Ook werd snel duidelijk wat de bedoelingen en ambities van Ten Hag zijn, al waakte de opvolger van Marcel Keizer er voor zijn manschappen te overvoeren met informatie. Maar misschien had hij ze toch beter kunnen voorbereiden op het altijd lastige FC Utrecht uit. Of kunnen zijn spelers nog niet brengen wat hij hen opdraagt?


“Wij zijn Ajax, we gaan uit van eigen kracht”, zei Ten Hag strijdbaar aan de vooravond van het altijd even beladen duel. Strijd werd er geleverd, maar afgaande op het verloop van de ontmoeting leek het of de bebaarde trainer zijn oude liefde niet te veel pijn wilde doen. Of was het zo dat hij te veel de nadruk wilde leggen op het controleren van het spel? Want waar was de dynamiek, de diepgang, het gevaar vanaf de flanken? Onder Keizer waren Justin Kluivert en David Neres (die een week eerder tegen Feyenoord overigens eveneens tegenvielen) beduidend gevaarlijker. Met de uit de Domstad afkomstige Ten Hag langs de kant hadden de Ajacieden gehoopt dat de Utrecht-code eindelijk zou kunnen worden gekraakt. Nee, dus: in een kansarme en op een grasarme mat gespeelde wedstrijd kwam een overwinning slechts zelden in zicht. Oke, er waren perioden dat Ajax het heft in handen had, maar gebrek aan doortastendheid brak de nummer twee van de eredivisie op. Zo werd weer eens duur puntenverlies geleden, mede omdat koploper PSV de avond tevoren uiteraard weinig overtuigend aan het langste eind had getrokken bij FC Twente (0-2).


De achterstand is inmiddels opgelopen naar zeven punten. Niks is onmogelijk en Mathijs de Ligt (één van de weinige lichtpunten aan Amsterdamse zijde) hield na afloop de moed erin, maar het zal nog een hele klus worden om ‘040’ van de troon te stoten. Hopelijk kan PEC Zwolle zaterdag voor elkaar krijgen wat de twee andere oostelijke eredivisieclubs, FC Twente en Heracles Almelo, niet lukte: PSV één of meer punten afhandig maken. In dat geval kan Ajax eindelijk wat van de achterstand afknabbelen, er van uitgaande dat de thuiswedstrijd van zondag tegen degradatiekandidaat NEC Breda de volle buit gaat opleveren. En hopelijk wel veel doelpunten. Onder Keizer scoorde Ajax gemiddeld driemaal per wedstrijd; de twee ontmoetingen onder Ten Hag leverden aanvallend ondermaats voetbal en dientengevolge slechts twee treffers op.


Klaas-Jan Huntelaar scoorde in de Domstad, maar zijn doelpunt werd terecht wegens buitenspel afgekeurd. Voor het overige kwam hij er net als tegen Feyenoord amper aan te pas. Het was daarom niet onlogisch geweest wanneer de spits in de slotfase plaats had gemaakt voor bijvoorbeeld Siem de Jong of dat hij in de punt van de aanval ondersteuning had gekregen van hem. In dat geval zou een middenvelder naar de kant moeten worden gehaald. Ten Hag kon zich iets voorstellen van zo’n late wissel, maar vond dat én Donny van de Beek en Ziyech goed in de wedstrijd zaten. Beiden speelden echter helemaal niet zo goed (Ziyech had duidelijk geen zin op het onverantwoord slechte speelveld) en waarom zou één van hen voor De Jong moeten wijken? Dat had dus toch ook Huntelaar of ‘zelfs’ de eveneens tegenvallende Lasse Schöne kunnen zijn? De Jong moet zich ondertussen hoogst ongelukkig hebben gevoeld. Tegen Feyenoord liep ‘Siem de Joker’ bijna de hele tweede helft warm voor een invalbeurt van enkele minuten; in Utrecht duurde zijn warming up zeker een half uur en mocht hij zelfs niet invallen. En waarom mochten de twee vleugelspitsen aan blijven modderen? Moet het laten staan van Kluivert en Neres als een signaal van Ten Hag in de richting van de leiding van de club worden beschouwd? Dat wat er op de bank zit, zeker na het vertrek van Amin Younes naar de Italiaanse topclub Napoli, voldoende kwaliteit ontbeert? En dat bijvoorbeeld Zakaria Labyad hierover wel beschikt?


Ten Hag kent hem door en door en zou hem best naar de hoofdstad willen halen. De buitenspeler heeft er eveneens oren naar, maar hij bleef ook na de clash in Nieuw Galgenwaard, die overigens door tientallen overtredingen werd ontsierd, schimmig over zijn toekomst. Althans, in gesprek met journalisten. Direct na afloop had hij zijn shirt nog geruild met dat van Ziyech en liep hij enige seconden zelfs in dat Ajax-tricot over het veld, totdat medespelers hem opdroegen het shirt of uit te trekken of binnenstebuiten te dragen. Of het Ajax-shirt hem echt gegoten zit, dat weten we binnen een paar dagen. Op 31 januari sluit de transfermarkt. Mocht Labyad (nog) niet komen, dan kan het zijn dat Ajax een nieuwe poging wacht om Boureima Hassane Bandé van KV Mechelen vervroegd over te nemen.


***


De 34e van Ajax Week 169: Prima debuut, maar Tagliafico en Ten Hag willen meer.


Wat heb je nog te wensen wanneer je bij Ajax debuteert met een 2-0 zege op Feyenoord? Die vraag kon zondag worden gesteld aan Nicolás Tagliafico, die speelde alsof hij al jaren in Ajax-één uitkomt, en aan trainer Erik ten Hag, onder wiens leiding de Amsterdammers net als onder zijn voorganger Marcel Keizer een topper wisten te winnen. Voor beiden was slechts één antwoord op zijn plaats: bedankt voor het compliment, maar we willen beter worden en blijven winnen.


De meer dan verdiende winst op de aartsrivaal is wel een grote stap in de goede richting. Het publiek op de volgepakte tribunes was zo tevreden met de (zoveelste) nieuwe start dat het er vrede mee leek te hebben dat de triomf nog relatief mager uitviel. 010 kloppen doet de Amsterdamse harten altijd overslaan, zelfs al trekt Feyenoord in de Klassieker zelden aan het langste eind (de laatste competitiezege van 010 dateert van het seizoen 2005-’06). Toch is de huidige nummer van de ranglijst er met de 2-0 nog lang niet. PSV behield namelijk met het nodige geluk zijn voorsprong van vijf punten. De koploper won met 1-2 bij Heracles door een doelpunt in de …93e minuut. Jaren kleefde er aan Ajax het imago van lucky, maar het is toch vooral de Eindhovense ploeg die wel erg vaak het fortuin aan haar zijde heeft.


Maar goed: Ten Hag moet ondertussen de nodige positieve zaken hebben geïnhaleerd: Ajax won, ontsnapte slechts éénmaal aan een tegentreffer, bleef bijna de gehele wedstrijd gedisciplineerd en compact voetballen en het liet zich niet, zoals net voor de winterstop in hetzelfde theater tegen PSV, opfokken. ‘Zelfs’ Joël Veltman gedroeg zich best netjes. Natuurlijk werden her en der wat keekjes uitgedeeld, maar echt over de schreef ging vrijwel niet één speler. Dat Feyenoord-spits Nicolai Jørgensen rood kreeg, was zijn eigen domme schuld. In de eerste helft onderbrak hij een veelbelovende tegenstoot van David Neres en in de 59e minuut was de tweede gele kaart een feit toen hij Veltman al te lomp had geattaqueerd. Even ontstond er een opstootje, omdat men name Feyenoorder Steven Berghuis zich weer eens geroepen voelde om zijn frustraties bot te vieren.


Onder anderen door toedoen van Lasse Schöne bleef het bij een veenbrandje. ‘Ouwe Lasse’ was deze middag een voorbeeld voor de rest: de routinier streed fanatiek, maar binnen de regels, voor elke bal. Op de grond en zelfs in de lucht waar hij geregeld zijn landgenoot Jørgensen aftroefde. Ook het vervolg mocht er vrijwel altijd zijn. Vergelijkbare rapportcijfers mocht Tagliafico overleggen. Eén trekvogel maakt weliswaar nog geen winter, maar de Argentijn heeft ontegenzeglijk zijn visitekaartje afgegeven. In aanvallend én verdedigend opzicht, al liet hij Berghuis in de eerste helft uit zijn rug komen voordat Feyenoords flankspeler bijna de score had geopend. Maar dat was dan ook één van de weinige smetjes op het optreden van de eenmalig international, wiens komst het gevolg is van goed scoutingswerk en dat mag ook wel eens gezegd worden. Ten Hag gunde ‘nieuwe Nico’ enkele minuten voor het slotsignaal terecht een publiekswissel en even later ging het ‘Nico Nico’ nogmaals door het stadion toen hij tot beste speler van de wedstrijd werd uitgeroepen.


Even daarvoor was Donny van de Beek naar de kant gehaald. De middenvelder opende met een knappe actie de score in het duel met Feyenoord, dat tot deze competitiehervatting twaalf ontmoetingen op rij ongeslagen was. Er zijn mensen die vóór dit seizoen beweerden dat Van de Beek niet aan de koelbloedigheid van Davy Klaassen zou kunnen tippen. De bij de Ajax-fans zeer populaire halfspeler bewees met zijn zoveelste treffer van dit seizoen dat scoren wel degelijk tot zijn repertoire hoort. Doelpunten maken is al sinds jaar en dag het handelsmerk van Klaas-Jan Huntelaar en daarmee vertellen we niets nieuws. Desondanks lukte het de spits om, nog geen drie minuten na Van der Beeks voltreffer, inmiddels voor de tiende keer (alle competities meegeteld) te scoren tegen Feyenoord. Kasper Dolberg, met krukken en vriendin, bekeek het goedkeurend, vanaf de nok van het stadion. Hij en alle andere Ajacieden zullen volgende week zondag voor eenzelfde scenario tekenen wanneer Ajax een veel zwaardere opgave wacht: in de Domstad winnen van de vorige club van Ten Hag, FC Utrecht dus.


Overigens toonden Ajax én Feyenoord zich bij het oplopen van het veld eensgezind in hun steun aan het adres van Wim van Hanegem. Alle spelers droegen een wit shirt met daarop een foto van de oud-voetballer van onder meer Feyenoord en Oranje. Bij hem is onlangs prostaatkanker geconstateerd. ‘De Kromme’ heeft vertrouwen in een goede afloop van zijn behandeling en daar willen we ons graag bij aansluiten. In zulke situaties maakt het niet uit voor welke club je bent! Die solidariteit werd toch ook getoond rondom het drama, dat vorig jaar juli Abdelhak Nouri trof.


***


De 34e van Ajax Week 168: Van Erik ten Hag zijn vooralsnog alleen Twentse accenten te horen.


Ajax zal hem gaan missen, Kasper Dolberg. Hij is er zondag wegens een blessure niet bij, wanneer de competitie wordt hervat met nota bene de enige echte voetbalklassieker in ons land, de krachtmeting met Feyenoord dus. De aftredend kampioen uit Rotterdam, want de achterstand van 010 op PSV is niet meer weg te poetsen. De kloof tussen 040 en 020 - vijf punten – moet wel te dichten zijn. Zelfs zonder Dolberg, want we hebben Klaas-Jan Huntelaar, Mateo Cassiera en (onthoud die naam) Kaj Sierhuis nog. Ook de net vóór Kerst doorgevoerde trainerswissel hoeft niet slecht uit te pakken. Wij zijn toch Ajax en wij zijn de besten, zeker in de eigen Arena tegen Feyenoord.


Erik ten Hag heeft er zondag net twee weken op zitten als opvolger van Marcel Keizer. Behalve Twentse accenten zal er niet heel veel verschil zijn tussen de samenstelling en de speelwijze van de nummer twee van de eredivisie. Daarvoor is Ten Hag te kort werkzaam in Amsterdam. Bovendien: zo slecht was het echt niet wat zijn voorganger ondanks alle tegenslagen en tegenwerking heeft gepresteerd. Van Ten Hag terecht geen kwade woorden over Keizer. Hij kan voortborduren op wat de voormalige trainer van Jong Ajax heeft neergezet en dat was zaterdag goed te zien in het eerste optreden van 2018. De oefenwedstrijd tegen het Deense Lyngby werd met 5-1 gewonnen en Ajax speelde bij vlagen leuk en gevarieerd. Dat was in de eerste seizoenshelft toch niet anders? Maar ook Ten Hag zal hebben geconstateerd dat er met name achterin scherper moet worden geacteerd (de tegentreffer was wat dat betreft typerend) en dat goalie André Onana ook in Portugal af en toe rare capriolen uithaalt.


Zo’n 5-1 zege zegt natuurlijk niet veel en Feyenoord is natuurlijk andere koek, maar dat de Ajacieden ook in dit nog prille jaar makkelijk scoren, dat is mooi meegenomen. De verdediging van de Rotterdamse rivaal heeft namelijk de minste tegendoelpunten hoeven te incasseren (zestien, tegen zeventien voor Ajax). Dat gegeven is voor Feyenoord-trainer Giovanni van Bronckhorst een heel belangrijke reden om vast te houden aan Brad Jones als eerste doelman. Eén voordeel: Kenneth Vermeer, die bij de vorige Ajax – Feyenoord door een aantal Amsterdamse onverlaten nog dood werd gewenst, zal nu zeker geen mikpunt zijn, al weet je nooit. Wanneer de ex-Ajacied het kan opbrengen om zich als reservekeeper beschikbaar te stellen, dan zal hij ‘gewoon’ op de bank plaatsnemen. Het zou prettig zijn als Ajax-supporters hem nu juist een jaar onder de riem steken.


De keeperbesognes bij de concurrent zullen Ten Hag een zorg zijn, Ajax moet gewoon vaker scoren dan de tegenpartij en wie daar tussen de palen staat, is van ondergeschikt belang. Laten we wel hopen dat de Ajacieden wat effectiever het doel van Feyenoord en de komende opponenten onder vuur nemen. Er is niet één eredivisieclub die meer doelpogingen heeft ondernomen dan Ajax, maar het is PSV, dat het meest efficiënt met de kansen omgaat. Dat kan ook Hakim Ziyech zich in de oren knopen: het is geweldig wat hij, geregeld, laat zien, maar lang niet al zijn passes en/of schoten leveren het gewenste rendement op. Och, als Ten Hag dat toch weet te verbeteren, dan kan de Tukker voorlopig niet kapot. Voorlopig, want ook de bij FC Utrecht weggekochte trainer zal aan den lijve ondervinden dat hij zich moet bewijzen en dat zijn krediet, zeker als buitenstaander, niet oneindig zal zijn. Laten we hem vooralsnog het voordeel van de twijfel geven.


Mocht ook hij Ajax niet aan de 34e titel kunnen helpen, dan kan dat vergaande consequenties hebben. Algemeen directeur Edwin van der Sar suggereerde al dat zijn toekomstig functioneren hiervan afhangt. Misschien was dat wel het grootste nieuws sinds het aantreden van Ten Hag. Drie trainers in drie jaar tijd is te veel en geen titel veel te weinig, zo is kort samengevat zijn logische redenering. ‘Sar’ liet verder wat los over de meningsverschillen met Dennis Bergkamp maar ook weer niet te veel, want de Ajax-leiding aan de ene kant, Bergkamp en Hennie Spijkerman aan de andere kant zijn er nog niet uit qua afhandeling van het ontslag.


Ajax deed wel zaken op transfergebied. Er werd weer een jonge, buitenlandse, talentvolle aanvaller vastgelegd, een 18-jarige buitenspeler van Red Bull Leipzig. Het wordt druk voorin, zeker nu Amin Younes te verstaan is gegeven dat hij moet blijven (en moet toekijken hoe Justin Kluivert zich verder gaat ontwikkelen als linksbuiten). Gelukkig is Zakaria Labyad nog niet overgenomen van FC Utrecht. Ten Hag zou hem naar de hoofdstad willen laten halen. Nou, wat mij betreft hoeft het niet. Dan nog liever Younes opstellen, bij wijze van spreken dan.


***


De 34e van Ajax Week 167: Abdelhak Nouri speelbal van media, KNVB en Ajax.


Het zal toch niet zo zijn dat ook de start van de tweede seizoenshelft, met nota bene weer een nieuwbakken trainer voor de groep, wordt overschaduwd door trieste berichtgeving over Abdelhak Nouri? Het lijkt erop. Een half jaar geleden werd de voetbalwereld opgeschrikt door de rampspoed die Ajax’ nummer 34 overkwam tijdens een trainingskamp in Oostenrijk. Afgelopen vrijdag kreeg het drama een extra dimensie. NRC Handelsblad, dat als één van de weinige landelijke kranten nog niet met een eigen verhaal was gekomen over Nouri, kwam met opvallende berichtgeving.


Bij Nouri waren reeds op zijn 17-jarige leeftijd hartproblemen geconstateerd en zowel de KNVB, die dit had aangetoond en gemeld, als Ajax was hiervan op de hoogte. De huidige clubarts zou er ook van hebben geweten. De familie van het geliefde toptalent echter, heeft het pas deze week via de media (lees: NRC) moeten vernemen.


De krant wist ook te melden dat Nouri’s familie en Ajax ieder een eigen letselschadeadvocaat in de arm hebben genomen om hen bij te staan in een onderzoek naar hoe de medische hulp is verleend nadat Nouri plotseling in elkaar was gezakt. Alsof dat moment, dat live op tv te zien was, de schade die hem waarschijnlijk voor het leven is toegebracht en de nasleep niet al erg genoeg waren. Anderzijds is het zeer te billijken dat beide partijen willen weten wat er precies is gebeurd en of er adequaat is gereageerd.


Erik ten Hag had zich als kersverse opvolger van Marcel Keizer een entree onder prettiger omstandigheden als trainer gewenst. Achteraf wel een goed idee van de bij FC Utrecht vrijgekochte oefenmeester om de selectie een dag vroeger van het kerstreces terug te roepen. Zo is er niet alleen meer tijd om kennis met elkaar te maken en om aan elkaar te wennen, maar ook om de emoties, die de jongste ontwikkelingen in de ‘zaak Nouri’ ongetwijfeld hebben losgemaakt, in juiste banen te leiden. Ook van Ten Hag wordt dus een (helse) proeve van bekwaamheid verwacht.


Geluk bij een ongeluk is wel dat de complete technische staf nog voordat hij zondag zijn eerste training leidde, rondkwam. Aron Winter mag blijven en Richard Witschge werd er verrassenderwijs aan toegevoegd. Witschge, net als Winter oud-speler van Ajax en voormalig international, was al actief op De Toekomst. Hij zal niet alleen op voetbaltechnisch gebied een belangrijke rol kunnen gaan spelen. Witschge gaat ook voor de (broodnodige) vrolijke noot zorgen want Ten Hag en Alfred Schreuder komen nu niet bepaald als lolbroeken over. Eerder bloedserieus. Laatstgenoemde werd deze week pas losgeweekt bij de Duitse Bundesligaclub TSG Hoffenheim, al moest Ajax ook hiervoor geld neertellen. Het ontslag van Keizer is op deze manier een duur grapje geworden (en mogelijk is er ook nog een keeperstrainerwissel op handen). Het waren niet de enige euro’s die penningmeester Jeroen Slop in de eerste week van januari heeft moeten uitgeven. Ajax wist namelijk ook een akkoord te sluiten met Independiente over de komst van Nicolás Tagliafico. De eenmalig Argentijns international moet de vacature linksachter gaan opvullen. De 25-jarige (!) back is voor vier en een half jaar vastgelegd. Zijn club – in 1973 door Ajax geklopt in de strijd om de wereldbeker - dankt ‘Nico’ met een vriendelijk filmpje.

https://twitter.com/nico_taglia/status/948635650470875136


Slop en co deden meer goede zaken: zo werden of worden de contracten van Frenkie de Jong en Donny van de Beek tussentijds verlengd. Verder lijkt het erop dat ook Justin Kluivert voor langere tijd zal worden vastgelegd.


Het zal Ten Hag deugd doen dat deze talenten voorlopig (maar wat is voorlopig in de voetballerij?) bij Ajax blijven. Zij gaan ook fit mee op het trainingskamp, dat Ajax vanaf maandag in Portugal belegt. Eén enorme tegenvaller is er wel: Kasper Dolberg moet thuisblijven. De Deen is een maand of twee uit de roulatie. Dolberg blijkt net vóór de Kerst, in de Amsterdam Arena tegen Willem II, een scheurtje in een band van zijn middenvoet opgelopen te hebben. Nee, het is niet bepaald het jaar van Dolberg, tot nu toe althans.


Klaas-Jan Huntelaar zal er bij wijze van spreken niet rouwig om zijn, hij kan zich gaan richten op een basisplaats in onder meer de Klassieker van 21 januari tegen Feyenoord. Wellicht dat Mateo Cassiera nu vaker bij de groep zal komen. De Colombiaanse topscorer van Jong Ajax zat al op ‘de bank’ tijdens de met 3-1 gewonnen wedstrijd tegen Willem II. Binnen een week is mogelijk al te zien met welk team Ten Hag de competitie gaat hervatten. Op het eind van het trainingskamp (zaterdag) staan twee oefenduels op de planning, waarvan het eerste, tegen het Deense Lyngby BK, in principe zal worden gespeeld door de beoogde basisformatie. Drie uur later wacht een duel met het Duitse MSV Duisburg. Ik heb er alweer zin in! Ben ook benieuwd naar de wijze waarop Ten Hag zich gaat manifesteren, al blijf ik het sneu vinden wat Keizer is aangedaan.


***


De 34e van Ajax Week 166: Keizer afgeserveerd, Reiziger trainer voor een dag, alle ogen (voorlopig) gericht op Ten Hag.


Zelfs de herdertjes werden weer eens van stal gehaald. De stemming werd uiteindelijk toch best in de Amsterdam Arena. In de allerlaatste wedstrijd van weer een turbulent jaar in de clubgeschiedenis van Ajax. Het duel, met Willem II, dat zowaar op een 0-1 voorsprong was gekomen, resulteerde uiteindelijk in een 3-1 overwinning. Op papier een logische uitslag, maar wat is in en om de Arena tegenwoordig nog normaal of voorspelbaar?


Ga maar na, alleen Marc Overmars, Edwin van der Sar en de als altijd goed geïnformeerde sportredactie van De Telegraaf wisten na de doordeweekse bekeruitschakeling tegen FC Twente dat de laatste dagen van Marcel Keizer als trainer van Ajax definitief waren geteld. Met de nadruk op definitief, want het hoofd van de opvolger van de inmiddels alweer bij Borussia Dortmund ontslagen Peter Bosz heeft al vaker op het hakblok gelegen. Na Heerenveen uit. Na Feyenoord uit. Na PSV thuis. Na AZ uit. Steeds wisten zijn spelers het vege lijf van hun trainer te redden - onwetend wat een deel van de leiding van de Amsterdamse club had bekokstoofd.


Ook in Enschede leek Keizer een nieuw tentamen te overleven. De eerste helft was goed, maar uiteindelijk niet goed genoeg en hiervoor kreeg de hoofdstedelijke formatie in de extra tijd de rekening gepresenteerd. Joël Veltman beroerde een afstandsschot van Oussama Assaidi zodanig dat André Onana kansloos was. In de verlenging werd niet meer gescoord, waarna penalty’s de doorslag moesten geven. Hakim Ziyech had de beslissing op zijn schoen, maar hij faalde ‘schandalig’, zo verontschuldigde de spelbepaler na afloop. Vervolgens mocht absolute uitblinker Mathijs de Ligt het karwei afmaken; hij trapte de bal ongelukkig op de Twentse doelman. Een voor Keizer noodlottige misser, want Overmars en Van der Sar hadden eindelijk de stok gevonden om de man, die ze nota bene zelf mede hadden aangesteld, kalt te stellen.


Nog geen 24 uur na het bekerechec en drie dagen vóór het slotoptreden van 2017 werd de voormalige trainer van Jong Ajax bedankt voor bewezen diensten. In zijn spoor werd Dennis Bergkamp door zijn voormalige ploeggenoten Overmars en Van der Sar eveneens te verstaan gegeven om zijn koffers te pakken. Einde technisch hart. De verontwaardiging over deze broedermoord, de frustratie en wellicht teleurstelling (een aantal spelers had best met Keizer door willen gaan) maakten, zo gaat dat in de voetbalwereld, al gauw plaats voor discussies over de vraag wie Keizer zou moeten opvolgen. Hierover blijkt eveneens te zijn nagedacht: Erik ten Hag, ooit door Overmars naar Go Ahead Eagles gehaald, zou al zijn gepolst. De huidige trainer van FC Utrecht hoeft alleen maar ‘ja’ te zeggen.


Ondertussen moest Ajax nog wel even de eerste competitiehelft afsluiten en op zijn minst de achterstand van vijf punten op koploper PSV intact houden. Met Michael Reiziger als ad interim voor de groep. Ook Keizer werd overgeheveld van Jong Ajax waarmee hij, net als Reiziger dit seizoen, prima presteerde. Gelukkig voor Reiziger was het, in principe, voor slechts één duel en had hij een terugkeergarantie. Bovendien trof hij het met Willem II als opponent. Slechts éénmaal verloor Ajax op eigen veld van de Brabantse gasten (vorig seizoen). Nog een leuke statistiek: de Tilburgse club kreeg in haar duels met Ajax liefst 266 tegengoals. Niet één team scoorde in eredivisieverband vaker tegen wat voor ploeg dan ook.


Reiziger leek niet op de hoogte van nog een interessant gegeven: Klaas-Jan Huntelaar was volgens Voetbal International in zijn tien ontmoetingen met de tricolores betrokken bij meer eredivisiedoelpunten dan tegen elke andere ploeg. Keizers tijdelijke remplacant koos voor Huntelaar in de spits, omdat de routine van de ‘nummer 9’ hem van pas zou komen. The Hunter joeg ook op zijn traditionele treffer, maar hij moest die poging al snel staken. Door een knieblessure moest Huntelaar plaats maken voor de aanvankelijk ‘gepasseerde’ Kasper Dolberg. De Deen wist het net wél te vinden. Dat betekende de bevrijdende 2-1. Fran Sol had, net als vorig jaar augustus, de score geopend. Zijn treffer volgde na een goed uitgespeelde Tilburgse counter en het onderhand gebruikelijke, defensieve broddelwerk aan Ajax-zijde. Justin Kluivert herstelde daarop het evenwicht met een treffer, die vergelijkbaar was met de schitterende manier waarop hij onder meer Ajax aan de bekerwinst op FC Twente leek te gaan helpen.


Het was uiteindelijk David Neres die het lot van Willem II bezegelde. De Braziliaan, die overigens op onnavolgbare wijze Dolberg de 2-1 had laten maken, had wel het geluk dat de (assistent-)scheidsrechter had gemist dat-ie buitenspel stond. Erwin van de Looi moest er na afloop natuurlijk over zeuren, maar de trainer van Willem II had totaal geen recht van spreken. Ajax won verdiend en bovendien had zowel Neres als Ziyech een penalty moeten krijgen. Ajax pakte dit jaar 85 punten, slechts één punt minder dan in 1997. Opvallend is ook het aantal doelpunten: gemiddeld drie per wedstrijd en ook dat is wel eens minder geweest.


Amin Younes heeft er nauwelijks een bijdrage aan geleverd. De Duitser zat zondag, naast de eveneens geblesseerde Nick Viergever, op de tribunes. Younes zien we daar dan wel op het veld waarschijnlijk nooit meer terug. Ajax zou van hem afwillen. Hier is ook alle reden toe, gelet op de geldingsdrang van de veel effectievere Kluivert, de ontwikkeling die Dennis Johnsen doormaakt en de scoringsdrift van Mateo Cassierra in Ajax’ beloftenteam.


Tot slot: hoe en waar zou Keizer het duel eigenlijk hebben gevolgd? Kon de man, die zijn spelers door de hele moeilijke periode heeft moeten leiden na met name de tragedie rondom Abdelhak Nouri, het eigenlijk opbrengen? Hij is gewogen en te licht bevonden. Ajax speelde onder Keizer, die zaterdag overigens afscheid nam van de groep, wisselvallig. Dat valt niet te ontkennen, maar was het sowieso nodig hem nog vóór de Kerst op non-actief te zetten? Had dit niet sjieker gekund?


En in hoeverre zal Ten Hag, die overigens voor de tweede keer op rij een competitiewedstrijd met FC Utrecht verloor, een aandachtig kijker zijn geweest? Hem moeten de goede openingsfase aan Ajax-zijde, maar ook de terugval en de zwakke momenten achterin zijn opgevallen, net als het bleke optreden van Frenkie de Jong, die overigens zijn contract heeft verlengd tot medio 2022. Beseft Ten Hag wel waaraan hij begint? Hij kan, nee moet direct aan de bak: Ajax ontvangt direct na de winterstop rivaal Feyenoord en gaat daarna op bezoek bij …FC Utrecht. Ten Hag weet hoe belangrijk voor die club winst op de gehate tegenstander is. In november leidde hij zijn ploeg nog naar een 1-2 zege in de Arena.


Als de verwachte opvolger van Keizer erin slaagt om Ajax in beide wedstrijden naar de winst te leiden, kan-ie niet meer kapot bij de Amsterdamse aanhang. Nou ja, voorlopig dan.


***


De 34e van Ajax Week 165: Ajax ‘nog maar’ vijf punten minder dan PSV na drie zeges in één week.


Wat een week. Met 3-0 winnen van PSV, daarna, wat moeizamer, Excelsior een 3-1 nederlaag toebrengen en als klapper op de vuurpijl uitspelend de topper tegen AZ omzetten in een 1-2 zege. Ajax is helemaal terug. Nog niet daar waar de ploeg van trainer Marcel Keizer graag wil staan (de plek die nu door koploper PSV wordt ingenomen), maar het verschil met de Eindhovense concurrent bedraagt nog maar vijf punten.


Een week geleden had de Amsterdamse formatie zomaar tegen een achterstand van dertien punten aan kunnen kijken. Zeker met het oog op de eerstkomende competitiewedstrijd, zondag in de Arena tegen laagvlieger Willem II, moet de marge in de tweede seizoenshelft kunnen worden weggewerkt. Ajax begint dan overigens op eigen veld tegen Feyenoord en weet zich gesterkt door het feit dat het drie eerdere toppers steeds in zijn voordeel wist te beslissen. Ga maar na: Feyenoord uit (1-4), PSV thuis en zondag in Alkmaar.


Ajax won weliswaar verdiend, maar de Keizer-formatie kroop zondag wel enkele keren door het oog van de naald. Dat gebeurde in een heerlijke, open Noord-Hollandse derby waarin het kansen regende en aanvallend combinatievoetbal de klok sloeg. De thuisclub had als eerste succes. Halverwege de eerste helft benutte Alireza Jahanbakhsh een strafschop nadat Deyovaisio Zeefuik wat dommig hands had gemaakt. Het paste in het optreden van de vervanger van de geschorste Joël Veltman.


Keizer liet hem in de rust aan de kant om de Colombiaan Luis Manuel Orejuela (eindelijk) zijn debuut te laten maken. Een logische wissel, maar het betekende wel het zoveelste ongelukkige duel van Zeefuik in Ajax-één. Keizer had eerder in het duel Hakim Ziyech al van plaats laten wisselen om AZ beter partij te kunnen bieden, wat lukte. De trainer kreeg ook het gelijk aan zijn zijde met een andere tactische zet. Niet Kasper Dolberg, wat zijn collega John van den Brom had verwacht, maar de uitgekookte Klaas-Jan Huntelaar stond in de punt van de aanval. AZ heeft het geweten. De spits maakte het de Alkmaarse defensie erg lastig, scoorde enkele minuten vóór rust op knappe wijze 1-1 en liet zich even na de pauze na een duel met Pantelis Hatzidiakos wel erg makkelijk vallen, maar ook zodanig dat Danny Makkelie er een penalty in zag. Gelegenheidsaanvoerder Lasse Schöne toonde zich vanaf de 11-meterstip net als tegen PSV koelbloedig: 1-2.


Ook nadien kregen beide ploegen mogelijkheden om te scoren (zo had Huntelaar de 1-3 op zijn schoen en miste invaller Fred Friday in de slotfase de kans op de gelijkmaker); maar de stand onderging geen wijziging meer.


Keizer was na afloop met name tevreden over de inzet en de passie van zijn manschappen. Te meer, omdat hij noodgedwongen een niet alleen jonge, maar ook een geïmproviseerde defensie de wei moest insturen. AZ had dat natuurlijk ook in de gaten, begon sterker, maar trok uiteindelijk aan het kortste eind - zoals in de meeste toppers die de ploeg uit de kaasstad speelt. Keizer: "We hebben op het tandvlees gespeeld en moesten tot het gaatje gaan."


Overigens wacht Ajax voor het laatste duel van dit jaar, volgende week zondag tegen Willem II, nog een bekerwedstrijd. De hoofdstedelijke formatie kan dan revanche nemen voor het recente 3-3 gelijkspel in Enschede, want op het programma van het KNVB-bekertoernooi staat een uitduel met FC Twente. En nu maar hopen dat Ajax zijn lesje heeft geleerd en de serie van de afgelopen week een passend vervolg kan geven.


***


De 34e van Ajax Week 164: PSV op zijn nummer gezet, Ajacieden geloven er weer in.


PSV kreeg het verdiende loon voor de angst; Ajax kreeg loon naar wenken en de lef die het wel toonde. Zo zou je de topper van zondag, in een overdekte en dus sneeuwvrije Arena, kunnen samenvatten. De thuisclub won dik verdiend met 3-0 en ze greep zodoende misschien wel de laatste strohalm om nog iets van de competitie te kunnen maken. Ajax heeft nu een achterstand van zeven punten op de Eindhovense koploper, die in Amsterdam slechts zelden zijn toppositie waar wilde maken. “Aan de bal was het helemaal niks en Ajax won verdiend”, zei PSV-trainer Phillip Cocu na afloop zonder te dralen. Dat was de afgelopen drie jaar en in vele andere edities van deze botsing in de hoofdstad wel anders. Tegen niet één ploeg verloor Ajax zoveel thuiswedstrijden als PSV (21x).


Buiten mocht het dan winters koud zijn, de inzet aan Amsterdamse zijde was van begin tot eind hartverwarmend. De Ajacieden zochten waar mogelijk de grenzen van het toelaatbare op en vooral Joël Veltman ging voorop in de strijd. De aanvoerder vocht, tot groot plezier van het thuispubliek, menig robbertje uit met de Mexicaanse topspits van PSV, Hirving Lozano, en bleef wonder boven wonder schadevrij. Zeven andere spelers, onder wie Lasse Schöne, Max Wöber en de voor Veltman ingevallen Deyovaisio Zeefuik, kregen van scheidsrechter Kevin Blom wel geel.


Schöne mist hierdoor de wedstrijd van donderdag op eigen veld tegen Excelsior. In de krachtmeting van komende zondag met de huidige nummer twee, AZ, is de Deen wel weer van de partij. Gelukkig maar want ook tegen PSV was de ‘routinier’ weer waardevol. Hij scoorde zelf op schitterende wijze de 2-0 en stond aan de basis van de 3-0. Die treffer kwam op naam van Donny van de Beek, die met links uithaalde op aangeven van David Neres. De Braziliaan had eerder, na iets meer dan een uur, de score geopend met een afstandsschot. Neres is nu (in)direct bij liefst veertien competitiedoelpunten betrokken geweest.


Met het noemen van alleen deze namen zou je de andere spelers, met voorop de als vrije verdediger (!) opgestelde Frenkie de Jong, tekort doen. Trainer Marcel Keizer prees na afloop dan ook de teamprestatie. Meer dan ooit dit seizoen en zeker meer dan de schrijnend povere lijstaanvoerder stonden de Ajacieden er als een eenheid. Ze vochten, soms dus letterlijk, voor elke bal: PSV kwam nauwelijks in het stuk voor. Pas bij een 3-0 voorsprong kwamen ze enkele malen in gevaar, maar waar elk schot van Ajax op doel raak was, daar was ‘040’ niet éénmaal succesvol. Het aantal doelpogingen maakt overigens wel duidelijk dat beide keepers geen overdreven drukke middag hebben gehad. Voetbaltechnisch was het weliswaar geen topper; de spanning, de hectiek en de onderlinge rivaliteit vergoedden veel.


Wel zonde dat een deel van de mensen die een kaartje hadden gekocht en voor een volle bak zouden hebben gezorgd, het duel niet of voor slechts een deel in het stadion hebben kunnen zien. Oorzaak: de zware sneeuwval, die vrijwel heel Nederland deze 10e december in haar greep had en moeilijk of niet bereikbaar maakte. Keizer zei na afloop dat de ontmoeting, net als eerder op de dag Sparta – Vitesse en FC Utrecht - Feyenoord, nooit door had mogen gaan. Hij had natuurlijk makkelijk praten, maar het kwam wel, zoals altijd, recht uit zijn hart. Keizer heeft, ondanks alle eerdere teleurstellingen dit seizoen, van zijn hart nooit een moordkuil gemaakt. Hij zei het niet hardop, maar de winst op PSV mag de oefenmeester best als een persoonlijke overwinning beschouwen. Waar Cocu, geholpen door de al dan niet gelukkige zegereeks, werd geroemd om zijn tactisch en realistisch inzicht, daar kreeg Keizer het nodige over zich heen. Tegen Excelsior en AZ moet blijken of Ajax echt op de goede weg is.


Overigens troefde de club deze week haar Brabantse concurrent niet alleen op het veld af. Ook op …transfergebied. In een paar dagen tijd gaf Ajax een miljoen of tien uit om de selectie voor de komende jaren te versterken met twee spelers op wie ook PSV meer dan een oogje had. Vooral het vastleggen van Perr Schuurs moet in Eindhoven pijn hebben gedaan. De 18-jarige talentvolle verdediger werd weggelokt bij Fortuna Sittard waarvoor in het verleden onder anderen de voormalige PSV’ers Mark van Bommel en Kevin Hofland uitkwamen. Een dag na de ondertekening scoorde Schuurs twee keer fenomenaal voor Fortuna alsof hij duidelijk wilde maken dat Ajax geen spijt zal krijgen en dat zijn huidige werkgever deze competitie op hem kan blijven rekenen. De overgang leverde de nummer twee van de Jupiler League een recordbedrag op. Eerder in de week speelde Ajax al voor Sinterklaas door Hassane Bandé vanaf komend seizoen over te nemen van de Belgische eersteklasser KV Mechelen. De duurste speler van Malinwa ooit stond op het verlanglijstje van PSV en diverse andere topclubs in binnen- én buitenland. Zowel Schuurs als Bandé toonde zich verrukt toen ze na het zetten van hun handtekening werden rondgeleid door de Arena. En waarom ook niet? Over ruim een half jaar lopen ze er als speler rond. De Ajax-leiding kondigde onlangs tijdens de aandeelhoudersvergadering van de NV aan dat ze zich aanvallender op de spelersmarkt gaat begeven. Dat lijkt dus uit te komen. Ben benieuwd of het eveneens lukt om de beloofde versterking op korte termijn in huis te halen. Met name links achterin is de spoeling voorlopig erg dun. Ook om die reden is het van het grootste belang voor de Keizer-equipe om de prestatie van zondag tegen PSV in de resterende ontmoetingen van dit jaar een passend vervolg te geven.


***


De 34e van Ajax Week 163: Ajax lijkt halverwege de competitie al kansloos voor titel.


Wie gelooft er nog in dat dít Ajax met déze trainer(sstaf) landskampioen kan worden? Niet eens halverwege de competitie moet de Amsterdamse formatie een achterstand van tien punten zien goed te maken op PSV. Oorzaak: het zoveelste puntenverlies, na een krankjorume wedstrijd tegen FC Twente (3-3). De koploper uit Eindhoven won natuurlijk wel, op eigen veld werd Sparta verslagen.


Waar begint Ajax komende zondag aan, wanneer de ploeg van Marcel Keizer voor haar nu al eigenlijk laatste kans vecht tegen datzelfde PSV? Mogelijk wint ze en komt op die manier een eind aan een prachtige serie overwinningen van de rivaal. Maar: Ajax is al zo lang dit seizoen zo labiel dat er geen peil valt te trekken op de resultaten, te meer daar dit jaar nog (onder meer) de uitwedstrijd tegen de nieuwe nummer twee van de eredivisie, AZ, wacht. Ook staat over een paar weken het duel in de derde ronde van het KNVB-bekertoernooi tegen …FC Twente op de rol. Andermaal in Enschede. De vraag dan is of de Keizer-equipe lering heeft getrokken van de sof, zaterdagavond in de Grolsch Veste. Wat ging er weer veel fout.


Realiteitszin kan Keizer niet worden verweten. Vóór het treffen in het voormalige Diekman liet hij al doorschemeren dat zelfs een 0-2 voorsprong niet voldoende hoeft te zijn voor een overwinning. De trainer duidde op het slechte trackrecord van zijn team in Tukkerland. Op bezoek bij alle andere huidige eredivisieclubs trok het de afgelopen vier seizoenen minstens één keer aan het langste eind, ja zelfs bij FC Utrecht. Bij Twente echter niet één. Ook zaterdagavond ging het mis en dat terwijl het zelf drie (!) keer scoorde. Doelpunten maken is dit seizoen geen probleem voor Ajax; alleen twintig jaar geleden werd in deze fase van het seizoen vaker gescoord. Maar op het middenveld en achterin blijft het zoeken en behelpen en slechts deels noodgedwongen door aanhoudend blessureleed. Grootste tegenvaller aan hoofdstedelijke zijde deze winterse avond was André Onana. Vóór rust vergaloppeerde de keeper zich al een paar keer bij het uitkomen, na de pauze liet hij een bal uit zijn handen vallen en ging hij niet vrijuit bij één van de treffers van Twente-aanvoerder Stefan Thesker.


Thesker. Het werd wel zíjn wedstrijd en daar mocht hij scheidsrechter Dennis Higler wel erg dankbaar voor zijn. De verdediger ontsnapte tot twee keer toe aan een rode kaart. Hij kreeg slechts één keer geel en bracht de thuisclub met twee treffers op 2-2. Ajax was tijdens een sterke periode in de eerste helft op een 0-2 voorsprong gekomen door twee rake, directe vrije trappen van Lasse Schöne. Dat 0-2 ook de ruststand werd, dat mocht Twente op zijn beurt juist Higler verwijten. Na één van de flaters van Onana leek het er bij een ouderwetse scrimmage verdacht veel op dat Joël Veltman een Twentse inzet met zijn bovenarm keerde. Het arbitrale gezelschap ontging dit, waardoor Ajax aan een veldverwijzing voor zijn captain, een strafschop en een tegendoelpunt ontsnapte.


Uiteindelijk kreeg Ajax na de rust van het wilskrachtige Twente zelfs driemaal het deksel op de neus. Immers, zelfs een gelukkig verkregen 2-3 voorsprong (een schot van Justin Kluivert werd van richting veranderd) kon niet worden vastgehouden. Twente-spits Tom Boere kopte raak uit een vrije trap en dat was geen toeval. Gertjan Verbeek, recent aangetreden als trainer bij zijn oude club, wist dat Ajax bij dode spelmomenten kwetsbaar was en zo kon Boere toeslaan. Keizer dacht dat hij zijn spelers er goed op had voorbereid, maar de praktijk bleek weer eens anders. Dat kon er nog wel bij. Trainersgogme of trainersgeluk? Hoe dan ook, Keizer moet zijn team zien op te lappen en mogelijk weer schuiven in de opstelling. Van de linkspoten Nick Viergever en Daley Sinkgraven was het al bekend dat ze dit jaar niet meer in actie zullen komen; Maximilian Wöber is er zondag tegen PSV mogelijk evenmin bij. Zijn vervanger in Enschede (Deyovaisio Zeefuik) was geen verbetering, Keizer moet onderhand moedeloos worden en de tegenstanders (binnen én buiten de lijnen)? Die ruiken bloed!



***


De 34e van Ajax Week 162: Justin Kluivert maakt zijn eerste hattrick in Ajax-één, pa Patrick was dat nooit gelukt.


Twintig jaar geleden nam Patrick Kluivert afscheid van Ajax, de club waar hij groot werd (gebracht). Drie seizoenen mocht de toenmalig trainer Louis van Gaal gebruik van hem maken. Hij speelde zeventig wedstrijden en scoorde hierin 39 maal. Er zaten hele mooie treffers bij, hele lelijke en hele belangrijke. In mei 1995, in Wenen, tijdens de Champions-Leaguefinale tegen AC Milan, werd hij zelfs matchwinner met een belangrijk, lelijk doelpunt. Een puntertje. Raar maar waar: Patrick Kluivert maakte nooit een hattrick in de Amsterdamse hoofdmacht waarvoor hij als 18-jarige debuteerde.


Zoonlief Justin was iets jonger toen hij begin dit jaar zijn opwachting mocht maken in Ajax-één. En de linksbuiten (pa was juist een echte midvoor) heeft nu al driemaal in één duel weten te scoren. Dit gebeurde zondag in de met 5-1 gewonnen thuiswedstrijd tegen Roda JC. Als dank mocht Kluivert de bal (inclusief handtekeningen van al zijn ploeggenoten) mee naar huis nemen. “Wat die hattrick betreft, ben ik mijn vader voorbij. Maar verder niet hoor: ik moet nog veel leren”, klonk het na afloop realistisch. Ajax had de ongekende dadendrang van de linkerspits ad interim (?) hard nodig.


Het liep aanvankelijk weer eens niet aan de kant van de thuisclub, die na ruim een uur de rekening kreeg voor haar tempoloze spel (0-1). Nadat André Onana ternauwernood 0-2 had weten te voorkomen, werd pas in de 45e minuut voor het eerst (!) een bal op het doel aan de overzijde gemikt. Het was meteen raak en het bleek dus niet de enige voltreffer van Kluivert, deze middag. Hij liet ook de 3-1 en de 5-1 aantekenen. In de laatste twee gevallen maakte hij knap gebruik van de ruimte, die mede door een tactische zet van trainer Marcel Keizer werd gecreëerd. Deyovaisio Zeefuik was het kind van de rekening. Hij stond, als rechtsback, in de basis, maar moest in de rust plaatsmaken voor de bewierookte Frenkie de Jong. Zeefuik had overigens ook om een andere reden pech. Hij draagt contactlenzen, maar beide lieten hem in de steek waardoor hij wazig keek. Desondanks presteerde de verdediger van Jong Ajax naar behoren.


Terug naar de kleine grote man van de wedstrijd, Patrick Kluivert dus. Drie doelpunten in veertig minuten: de geblesseerde Amin Younes kan er slechts van dromen. Voor zijn laatste drie treffers had de Duitser vijftien wedstrijduren nodig. Ajax is er alles aan gelegen om Kluivert junior langer vast te leggen. De nummer 11 kreeg een aanbieding om zijn tot 2019 lopende contract open te breken en met minstens twee jaar te verlengen. Keizer zal wel gek zijn om Kluivert uit de basis te laten voor de uitbeurt van zaterdag tegen FC Twente. Ajax begint dat treffen in de wetenschap dat het in zes achtereenvolgende wedstrijden buiten Amsterdam (inclusief het KNVB-bekertoernooi) minimaal drie doelpunten heeft gemaakt. Dit is in decennia niet vertoond.


Dat Kluivert in de 85e minuut van de ontmoeting met Roda toch naar de kant werd gehaald, was alleen om hem een publiekswissel te gunnen. Dennis Johnsen kon zo voor het eerst competitieminuten maken voor de equipe van Keizer. Léon Bergsma moet daar nog even op wachten: de aanvoerder van Jong Ajax, echt een kind van de club, zat wel bij de selectie. De nood in defensief opzicht is namelijk hoog: Daley Sinkgraven en Nick Viergever waren geblesseerd. Ook aanvallend zit Keizer ineens krap, want Klaas-Jan Huntelaar en Younes waren evenmin beschikbaar. Het zal Keizer goed doen dat in het na rust vermakelijke treffen met Roda JC ook Kasper Dolberg en Donny van der Beek (andermaal) tot scoren kwamen. Bovendien verzorgde David Neres weer eens een assist.


Al met al is 5-1 een score waar je blij mee mag zijn, maar Keizer kraakte terecht het spel dat zijn team vóór de pauze had laten zien. Het publiek reageerde zijn frustratie vooraf al op Hakim Ziyech, die een wel erg slecht eerste half uur kende. Zelf vond de regisseur het best meevallen. “Supporters die hun eigen spelers uitfluiten, kan ik geen supporters noemen", zo zei hij na afloop waarbij hij steun kreeg van Joël Veltman, de aanvoerder, die overigens zwaar in de fout ging bij de 0-1. Maar daar kijk ik niet meer van op. Sommige dingen veranderen nooit, zelfs aan het geluk voor PSV lijkt geen einde te komen. Opnieuw boekte de koploper een onverdiende zege (1-2 bij Excelsior).


***


De 34e van Ajax Week 161: Ajax behaalt grootste uitzege ooit, maar twijfels blijven.


Win je met 0-8, nota bene in een uitwedstrijd, en dan is het nog niet goed genoeg. Nooit eerder werd in de eredivisie zo’n grote uitoverwinning behaald. Desondanks blijven er twijfels over de ware kracht en de meest ideale opstelling van Ajax.


NAC was al de meest prettige tegenstander voor de Ajacieden in competitieverband. In het duel van zaterdagavond was de Baronie-formatie meer dan ooit een speelbal in een duel, dat voor de Amsterdamse ploeg wel erg voorspoedig verliep en uiteindelijk dus een 0-8 winst opleverde. In een mum van tijd leidde ze al met 0-3 om vervolgens het rustsignaal te halen met een 0-5 voorsprong. Na de pauze leek het treffen wat in te kakken totdat Marcel Keizer zijn team en de parodie op een voetbalwedstrijd met wat wissels de juiste injectie gaf. Zo leidde een overtreding op invaller Frenkie de Jong tot een strafschop, die door Lasse Schöne werd benut, en kopte Klaas-Jan Huntelaar, die voor Kasper Dolberg was ingebracht, nummer zeven tegen de touwen.


Het slotakkoord werd verzorgd door Donny van der Beek, die à la Davy Klaassen in totaal drie keer scoorde. De middenvelder stond voor de variatie weer eens in de basis, waardoor Siem de Jong op zijn beurt langs de kant bleef. En zo is en blijft het elke week afwachten welke elf Keizer de wei instuurt. De trainer vond de tegenstand van de Brabantse equipe te minimaal om vergaande conclusies te verbinden aan de enorme winst. Dus of Van der Beek, Dolberg, Nick Viergever (die verrassend genoeg werd verkozen boven Maximilian Wöber, één van de weinige stabiele factoren de laatste weken) en Justin Kluivert (die de plaats innam van de geblesseerde Amin Younes) zondag tegen Roda JC andermaal aan de aftrap staan, valt nog te bezien.


Keizer blijft zoekende en dat is geen prettige constatering. Spelers willen graag weten waar ze aan toe zijn. Een aantal heeft zich hierover al beklaagd in de media. Dit tot duidelijke ergernis overigens bij Keizer, zo liet de oefenmeester merken tijdens de persconferentie na ’NAC uit’. Hij meldde onder meer, zonder namen van spelers te noemen, dat Van der Beek vooral zijn benen moet laten spreken. Eerder uitten Schöne en Hakim Ziyech al (voorzichtige) kritiek op het beleid van de trainer, die tot aan de winterstop alleen gebaat is bij een serie zeges. En dan maar hopen dat PSV eens wat minder geluk heeft: zondag won de koploper de uitwedstrijd tegen runner up PEC Zwolle met 0-1 door een doelpunt in de extra tijd. PEC, dit seizoen onder leiding van ex-Ajacied John van ’t Schip, was eigenlijk doorlopend de bovenliggende partij. Punten leverde het niet op. PECh dus. Wellicht dat het dit seizoen eveneens verrassend presterende Excelsior komend weekend een stokje kan steken voor de zegetocht van de Eindhovense koploper. Of heeft PSV ook dan het geluk van een aanstaande kampioen?


Over geluk gesproken: Van der Beek straalde in Breda van oor tot oor. Voor hem was de week al geweldig begonnen. Scheidend bondscoach Dick Advocaat gunde hem in de vriendschappelijke interland tegen Roemenië (0-3 zege) zijn eerste haasje. Wesley Sneijder, met ruim 130 caps recordinternational, was na afloop vol lof over de debutant. Een beetje overdreven, maar Van der Beek was verguld met de complimenten. Hij maakte ook van zijn hart geen moordkuil door duidelijk te maken dat hij op zijn zachtst gezegd niet blij was met het besluit van Keizer hem voor de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht ‘slechts’ een invallersrol te gunnen. In Breda kwam Van der Beek er nogmaals op terug: “Ik was natuurlijk wel extra gretig vandaag. Ik wilde me extra laten zien na de teleurstelling van de reserveplaats tegen FC Utrecht."


Schöne kon ook blij terugkijken op de ‘interlandbreak’. De middenvelder bleef weliswaar aan de kant tijdens de tweede en beslissende ontmoeting met Ierland, maar zijn vreugde over de 2-5 zege was er niet minder om. Waarom ook niet: met de overwinning werd deelname aan de eindronden van het wereldkampioenschap afgedwongen. De kans is dus groot dat Schöne volgend jaar zomer er in Rusland bij is. Dolberg misschien ook, al kwam de talentvolle spits de afgelopen week in actie bij Jong Denemarken. Maar als hij zich bij Ajax verder kan ontwikkelen, dan mag ook de bondscoach van het Deense elftal hem niet negeren. Een gegarandeerde basisplaats moet Dolberg onder Keizer echter nog afdwingen. Eén troost: hij is niet de enige.


***


De 34e van Ajax Week 160: Blije Ajacieden, nu nog op de club zelf.


Een week geleden liepen ze nog als aangeschoten wild, als zielige vogeltjes over het veld. Hakim Ziyech, Justin Kluivert, Frenkie de Jong en Joël Veltman. Een weekje later is de zon toch weer gaan schijnen voor onder anderen deze vier Ajacieden. In ieder geval voor even.


De grootste lol had Ziyech. De regisseur plaatste zich zaterdagavond met de Marokkaanse ploeg voor de eindronden van het wereldkampioenschap. Voor het eerst sinds 1998 zijn de Leeuwen van de Atlas van de partij op het hoogste mondiale voetbalniveau, volgend jaar zomer in Rusland. Er moet een enorme last van de schouders van Ziyech zijn gevallen, ook omdat hij tijdens één van de eerdere voorrondewedstrijden een cruciale penalty miste. Daar denkt geen Marokkaan meer aan: Russia, here we come!


Jong Oranje is nog ver verwijderd van deelname aan een titeltoernooi. Het Europees kampioenschap halen zal nog een hele toer worden. Toch viel er ook voor de Nederlandse toekomst wat te vieren. Nooit eerder behaalde Jong Oranje een grotere overwinning als afgelopen vrijdag tegen de leeftijdgenoten van Andorra. Absolute uitblinker was de jongste van de twee De Jongs bij Ajax: Frenkie dus. Frivool spelend, met diepte, plezier en een enorme gretigheid leidde hij het team van Art Langerer naar een 8-0 monsterscore. Bijna elke goede aanval begon en eindigde met hem. Het was opvallend dat Frenkie na zowat elke treffer de bal uit het net haalde om hiermee aan te geven dat het doelsaldo verbeteren die avond in Doetinchem belangrijk was.


Marcel Keizer zal hem waarschijnlijk hebben gevolgd, voor zover de trainer nog een bevestiging nodig had. Maar of Keizer hem in de uitwedstrijd van zaterdag tegen NAC Breda nu wel weer aan de aftrap zet? Frenkie zou best willen, sterker nog: zijn ongeduld wordt met de week groter. Keizer weet dat hij hem goed kan gebruiken, maar de trainer moet op het middenveld wel evenwicht bewaren. En wie zou dan moeten wijken? Lasse Schöne of Donny van der Beek? Ziyech lijkt onomstreden, al is de klik die de Marokkaanse Nederlander met Keizers voorganger Peter Bosz had dit seizoen ver te zoeken.


Kluivert houdt ook hoop op terugkeer in de basis. Ook hij gaf tegen Andorra, als rechtsbuiten, zijn visitekaartje af, met wat leuke acties, een assist en een treffer. Nadat Frenkie uit een strafschop 7-0 had gemaakt, bepaalde de nummer 7 van Jong Oranje de eindstand op 8-0. Kluivert zou een goede optie voor de linksbuitenpositie zijn. Hij moet toch beter kunnen dan wat Armin ‘arme’ Younis in de jongste competitiewedstrijd tegen FC Utrecht liet zien. Het leek wel alsof de Duitser met zijn gedachten elders was, in ieder geval was hij niet fris genoeg. ‘Zelfs’ niet voor de interlands van de Mannschaft waarvoor hij ondanks zijn tegenvallende spel bij Ajax nog steeds wordt geselecteerd. Younis bedankte voor de eer en dat wil toch wat zeggen.


Dat de Duitse bondscoach Joachim Löw het zo in hem ziet zitten is vergelijkbaar met het raadselachtige vertrouwen dat Dick Advocaat in Donny van der Beek heeft. Heeft de middenvelder in deze fase van de competitie echt zoveel in zijn mars dat dat een plek in de selectie voor het Nederlands elftal rechtvaardigt? Het heeft er alle schijn van dat Advocaat hem vooral steeds oproept, omdat hij voor Ajax uitkomt en daarin met name eind vorig seizoen en in de Europacupduels van eerder dit seizoen geregeld prima voor de dag kwam. Och, wie weet gunt de scheidend bondscoach hem dinsdag, in de uitbeurt tegen Roemenië, wel zijn debuut in Oranje.


Wellicht gloort er dan ook een basisplaats voor Matthijs de Ligt en Veltman. Met laatstgenoemde lijkt Advocaat een soort van haat-liefdeverhouding te hebben. Tegen Schotland – de bloedeloze ontmoeting eindigde in een 0-1 zege voor de Nederlandse Leeuwen - mocht de gemaakte rechtsback invallen. Bij gebrek aan beter waarschijnlijk want niet alleen in de spits, ook rechts achterin is de spoeling dun. Dat is misschien ook wel de voornaamste reden waarom Veltman bij Ajax een zekerheidje is. (En, omdat hij aanvoerder is?) Maximilian Wöber kreeg in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Jong Servië veel meer speeltijd. Het mocht niet baten, want Jong Oostenrijk verloor met 1-3. De centrumverdediger heeft zich onder Keizer vrij geruisloos en degelijk in de basiself gespeeld. Over hem wordt in- en extern opvallend weinig geklaagd.


Gemopperd werd er afgelopen vrijdag wel nadrukkelijk tijdens de aandeelhoudersvergadering van de NV Ajax. Over het adagium van de club (leiden ‘we’ niet te veel op voor Europa?), het gedoe met Peter Bosz, die inmiddels bij Borussia Dortmund onder schot ligt (de directie heeft de raad van commissarissen te laat ingelicht over de interne strubbelingen), het uitblijven van versterkingen (voortaan moet twee weken na de competitiestart het elftal er staan), investeren in de club (De Toekomst wordt fors uitgebreid met een ministadion, kantoren en natuurgrasvelden), het (te?) vroeg naar voren schuiven van Keizer als hoofdtrainer (het is niet zo uitgepakt als de leiding het had gehoopt) en kunstgras (Ajax gaat geen spelers meer verhuren aan clubs waarvan het hoofdveld uit kunstgras bestaat). Maar of er echt veel gaat veranderen? Ik betwijfel het: aan de andere kant van de tafel dronken ze een glas, deden ze een plas en alles dreigt te blijven zoals het was.


Je zou bijna gaan denken dat er ook sportief op de korte termijn niks gaat veranderen. Oke, de internationals waren er niet bij, maar als zelfs een wat uitgekleed Ajax-één in een vriendschappelijke wedstrijd tegen de Leeuwen van de Jupiler League, Telstar, niet verder komt dan een 1-1 gelijkspel, tsja. En dan viel dat enige Amsterdamse doelpunt ook nog uit een penalty (van Siem de Jong). Ben echt benieuwd hoe Keizer zijn manschappen zaterdagavond in Breda op scherp weet te zetten. Zeker in de aanloop naar Ajax – PSV (10 december) mogen zij geen steek meer laten vallen.


***


De 34e van Ajax Week 159: Nu al acht punten achterstand op PSV, weet Marcel Keizer Ajax vlot te trekken?


Het staat er echt: PSV elf gespeeld en dertig punten en eerste in de eredivisie; Ajax (AZ én PEC Zwolle) elf gespeeld en 22 punten. Kortom, op ongeveer eenderde van de competitie kijkt de vorige en huidige nummer twee van de ranglijst al tegen een achterstand van acht punten aan. Ajax verloor immers op eigen veld met 1-2 van FC Utrecht, dat wekenlang geen deuk in een pakje boter kon schieten. PSV behaalde een 4-3 overwinning op FC Twente. Voorlopig is het Eindhoven de beste en, werd smalend vanuit het uitvak in de Arena gezongen, in Amsterdam helemaal niets.


Natuurlijk is de strijd nog niet beslist, maar het zal voor Marcel Keizer en zijn ploeg hoe dan ook een hels karwei worden om dichter bij te komen. PSV krijgt weliswaar meer doelpunten tegen dan Ajax (dertien-tien), maar de koploper scoort veel makkelijker en heeft het geluk aan zijn zijde. Zo kreeg het een onterechte strafschop en werd de 4-3 een feit door een eigen doelpunt in de extra tijd.


Bij Ajax claimde de falende Kasper Dolberg juist vergeefs een penalty en raakte in de slotfase de ook al zwakke Hakim Zyiech met een hard schot de lat. Hierdoor bleef het 1-2, mede dank zij twee treffers van Zakaria Labyad, de ex-PSV’er, die zodoende niet alleen zijn eigen, maar ook zijn voormalige werkgever een goede dienst bewees. Zijn openingsdoelpunt had overigens nooit goed gekeurd mogen worden, want er ging een buitenspelsituatie aan vooraf. Ook in het verdere verloop van het duel zat het Ajax arbitraal gezien niet mee. Waar Lasse Schöne op zich terecht geel kreeg voor een overtreding, daar ontsnapte een aantal Utrechters bij vergelijkbare ingrepen aan deze bestraffing. Op deze manier ontsnapten Willem Janssen en Yassin Ayoub aan een tweede gele en dus rode prent. Het blijft toch opmerkelijk hoe groot het verschil is tussen Björn Kuipers op de Nederlandse velden en in het buitenland. Ons land lijkt te klein voor de grootgrutter.


De nederlaag op de ref af te schuiven is al te goedkoop: Keizer kan beter de hand in eigen boezem steken. Op de tactische zetten van de trainer, die vorige week tegen Willem II nog gelukkig was met zijn wissels, was tegen FC Utrecht het nodige aan te merken. Op zich was het niet onlogisch om Siem de Jong (ten koste van Donny van der Beek) en Dolberg (in plaats van Klaas-Jan Huntelaar) op te nemen in de basis. Maar waarom werd ‘The Hunter’ op het moment supreme op de bank gelaten, toen Ajax behoefte had aan een doelpunt? En waarom moest De Jong, de afgelopen weken juist op dreef, wijken voor Van der Beek? Het leek wel of Keizer terug wilde keren op zijn schreden, want eerder in de ontmoeting in de bomvolle Arena had hij Frenkie de Jong al ingebracht (voor Schöne). En waarom mocht Amin Younes weer ruim negentig minuten ploeteren? De Duitse Libanees kwam amper langs zijn tegenstander en hij miste bovendien een opgelegde kans. Younes was niet de enige: aan de overzijde speelde David Neres eveneens een uitermate tegenvallende partij. Een week geleden was Nick Viergever nog in slechte doen, deze zondag tegen het FC Utrecht met onder anderen oud-Ajacied Urbi Emanuelson, kwam de linkspoot iets beter voor de dag. Hij redde de eer door net vóór het rustsignaal voorbereidend werk van Matthijs de Ligt en Joël Veltman - twee andere verdedigers (!) – attent af te ronden. Typerend dat de verdediging de beste aanval was.


De ellende diende zich overigens al vroeg aan: Ajax kende een enorm zwakke start. Labyad opende al snel de score en net als later in de wedstrijd was André Onana kansloos. De Kameroenees is dit seizoen één van de weinige Ajacieden die wel naar vermogen presteren. Twee dagen voor het treffen met FC Utrecht werd hij onderscheiden met een trofee, die wordt genoemd naar één van de beste goalies die ons land heeft gehad: Tonnie van Leeuwen. Onana dankte de prijs aan het feit dat hij vorig seizoen de minst gepasseerde keeper in de eredivisie was. Dit seizoen is het niet anders. Onana heeft nog maar tien doelpunten hoeven te incasseren: een schamel lichtpuntje op deze dag waar de Ajacieden een zwarte band droegen, omdat hun vroegere clubgenoot Abubakari Yakubuh de afgelopen week plotseling overleed. De Ghanees werd slechts 35. Anderhalf uur na de aftrap was de Arena andermaal in rouw gedompeld, nu door een 1-2 thuisnederlaag. “Je kunt verliezen van FC Utrecht, maar mijn baan verlies ik er niet mee”, hield een Ajax-fan zich na afloop groot. Tsja, zo kun je alles relativeren. Maar het is ondertussen wel alle hens aan dek en Keizer zal de komende interlandperiode goed moeten benutten om te voorkomen dat hij en zijn team niet nog meer averij oplopen.



***


De 34e van Ajax Week 158: Ook De Dijk en Willem II verslagen, maar zegetocht Ajax verbloemt veel.


Bijna had Ajax, op bezoek bij Willem II, voor de vijfde achtereenvolgende keer vier doelpunten gemaakt. Dat was echter te veel van het goede geweest: de 1-3 zege in Tilburg viel al best hoog uit. Ondertussen is de ploeg van Marcel Keizer cijfermatig gezien wel aan een uitstekende serie bezig. Van onoverwinnelijkheid is echter in de verste verte geen sprake. Bovendien kan en moet het in verschillende fases van wedstrijden, op diverse posities en bij een aantal spelers stukken beter. Voorbeelden? Hakim Ziyech. De spelbepaler vreet meters, is overal te vinden, verdedigt zelfs mee, maar om nu te zeggen dat zijn gezwoeg en zijn passjes effectief zijn? Niet bepaald. Over Nick Viergever zou ik het liefst willen zwijgen.


Wat voetbalde de linksback ruim een uur lang ongenant slecht. De routinier werd door het 5-3-2-systeem van de thuisclub tot een aanvallende rol gedwongen, maar hij kon er totaal niet mee uit de voeten. Ballen sprongen van zijn voeten of werden door de man die vorig seizoen nog één van de pijlers was verkeerd ingespeeld. Ook verdedigend presteerde Viergever ondermaats.


Keizer verloste hem (en Ajax) in de 63e minuut uit zijn lijden door het inbrengen van Daley Sinkgraven. De ex-speler van Heerenveen nam de linksachterpositie over van Viergever, die op zijn beurt in het centrum van de defensie de plaats innam van Maximilian Wöber en daar zichzelf enigszins hervond. Ajax ging vrijwel terstond beter spelen en dat werd tijd. Willem II leidde toen al met 1-0. De Ajacieden hadden die tegenslag vooral aan zichzelf te wijten (ze misten de gedrevenheid van een week geleden tegen Feyenoord) en voor een deel aan Dennis Higler. De scheidsrechter legde de bal op de stip nadat Lasse Schöne een tegenstander zou hebben vastgehouden.


Het was de middenvelder zelf, die met een zwabberschot het evenwicht in het duel herstelde - althans qua score. André Onana moest zijn team overeind houden door diverse reddingen. Vervolgens zag Nederlands minst gepasseerde keeper dat een andere wissel van Keizer eveneens goed uitpakte: Siem de Jong, die Donny van de Beek afloste, bewees andermaal zijn waarde door na een vloeiende Ajax-aanval de 1-2 binnen te tikken. En daar gingen ze weer breeduit die armen van de Amsterdamse nummer 23. Wat een heerlijk gezicht hem dan ook uit zijn pretoogjes te zien lachen. Tegen Feyenoord (als invaller) en midweeks in het KNVB-bekertreffen met De Dijk in Volendam (goed voor twee treffers bij de 1-4 winst) was De Jong eveneens trefzeker.


Zijn 1-2 betekende de genadeslag voor Willem II, dat de afgelopen weken een zwaar wedstrijdschema moest afwerken en tweemaal met persoonlijk leed werd geconfronteerd. Zo trof Ben Rienstra onlangs zijn zoontje bijna dood aan in diens bed en moest eerder in de week bij topscorer Fran Sol een tumor uit een teelbal worden verwijderd. Hartverwarmend overigens hoe er in het hele Koning Willem II Stadion (inclusief in het uitvak waar de fans het drama rond Appie Nouri nog lang niet zijn vergeten) vóór en tijdens het duel steunbetuigingen werden geuit aan het adres van de Spaanse spits van Willem II. Zo klapte ook de Ajax-leiding mee toen bij het ingaan van de negende minuut massaal werd geapplaudisseerd.


Na ruim negentig minuten gingen de handen van alle toeschouwers opnieuw op elkaar. Het thuispubliek had zich ondanks het verlies vermaakt, Ajax was het immers knap lastig gemaakt, en alle Ajacieden waren vergenoegd met de 1-3 overwinning. De derde treffer kwam overigens op naam van David Neres, die daarmee zijn zwakke partij maskeerde. De Braziliaanse rechtsbuiten tikte de bal binnen nadat Klaas-Jan Huntelaar niet voor het eerst deze zaterdagavond een kans onbenut had gelaten. De midvoor was niet op zijn scherpst zoals Kasper Dolberg, die naast hem als linksbuiten stond opgesteld (misschien wel omdat Justin Kluivert ‘zelfs’ tegen De Dijk niet kon imponeren), evenmin tevreden kon zijn. Kluivert kon in Tilburg bij wijze van spreken ongedouchd de bus in, terug naar Amsterdam.


Frenkie de Jong mocht nog wel opdraven (hij verving in de 81e minuut Schöne), maar echt blij liep het supertalent niet rond in de stad waar hij als speler werd gevormd. De concurrentie blijft groot bij Ajax, “maar”, zei Schöne na afloop niet voor niets, “dat hoort bij een topclub.” De Deen, die even uit beeld was, maar voorlopig verzekerd lijkt van een basisplaats, heeft dan ook makkelijk praten. Aan de andere kant is juist hij de man aan wie spelers als Kluivert en de De Jongs zich kunnen optrekken. Schöne bewijst al jaren dat je je in de basis kunt (terug)vechten en dat je nooit moet opgeven. Het is net een kat met negen levens.



***


De 34e van Ajax Week 157: Marcel Keizer verlaat nu ook als trainer met ruime winst De Kuip.


Hoe de loopbaan van Marcel Keizer zich ook mag voortzetten: op zijn cv staat inmiddels dat de Amsterdammer én als speler (in april 1988) en als trainer met Ajax in De Kuip heeft gewonnen. Werd het een klein dertig jaar geleden, toen hij nog een blondgelokte linksback was, 1-3; zondagmiddag, met nauwelijks haar op zijn hoofd, werd Feyenoord met liefst 1-4 geklopt.


Beide overwinningen waren verdiend, maar, om bij de meest recente winst te blijven: die was geflatteerd en kwam tot stand na een Klassieker, die voetbaltechnisch wel erg weinig om het lijf had. Het zegt genoeg dat deze ontmoeting van alle tot nu toe gespeelde eredivisieduels de meeste overtredingen kende en het grootste aantal foutieve passjes! Beide teams moesten het vooral van inzet hebben. Opvallend genoeg maakte niet de onsamenhangend spelende thuisclub de meeste overtredingen, maar Ajax. Dat mag de verdienste van Keizer worden genoemd.


De twee aartsrivalen konden zich geen puntenverlies veroorloven omdat koploper PSV andermaal zegevierde (Heracles kreeg met 3-0 klop). Het was Ajax, dat, aangespoord door zijn trainer, de echte wil toonde om de drie punten te pakken. Vooral Klaas-Jan Huntelaar ging voorop in de strijd, al ontsnapte de spits aan rood toen hij een tegenstander vastpakte terwijl hij geel op zak had. Ajax en ‘The Hunter’ mochten hierbij hun handjes dichtknijpen, te meer daar het juist Huntelaar was die in de 50e minuut de score opende. Het was zijn negende treffer in een Klassieker wat een evenaring van de prestatie van Marco van Basten en Johan Cruijff betekende. Lasse Schöne is eveneens op gelijke hoogte gekomen met Cruijff: na de eeuwige nummer 14 is nu de Deen voor de negende maal ongeslagen gebleven in de Klassieker, die overigens mogelijk voor het laatst zonder uitpubliek werd afgewerkt. De clubs zouden al aan het overleggen zijn. Hoe meer fans een Amsterdamse zege van dichtbij kunnen meemaken, hoe beter, toch?


Terug naar Huntelaar: Ajax’ nummer 9 brak de ban op aangeven van, inderdaad, David Neres. De Braziliaan gaf ook de beslissende voorzet bij twee andere Amsterdamse doelpunten. Er kan nauwelijks een lachje vanaf bij de ongrijpbare Neres, maar zijn teamgenoten kunnen inmiddels hun lol niet op met de rechterspits, die ongekend effectief blijft. Neres liet verder twee invallers scoren: Kasper Dolberg, die de plaats innam van Huntelaar, en Siem de Jong, die de leeggespeelde Donny van der Beek verving. Ook op dit gebied mocht Keizer zich best op de borst kloppen: zijn wissels maakten eveneens het verschil, al duurde het wel erg lang voordat Van der Beek en met name de weer falende Amin Younes (ten faveure van Justin Kluivert) naar de kant werden gehaald.


Behalve Neres was er nog een Ajacied, die de grauwe middelmaat oversteeg. Dat was André Onana. Hij hield Feyenoord van minstens drie doelpunten af, zo stopte hij een strafschop van de doorgaans trefzekere Nicolai Jörgensen. Onana maakt slechts één fout: hij speelde in de 55e minuut de bal veel te hard op Matthijs de Ligt, wat uiteindelijk door Jens Toornstra werd afgestraft. Dat doelpunt, dat de 1-1 betekende, leidde een korte periode in waarin Feyenoord op voorsprong dreigde te komen. Totdat Dolberg, met dank dus aan Neres, de 1-2 liet aantekenen. De landskampioen kwam deze tegenslag niet meer te boven. Het was in die fase dat Ajax eindelijk liet zien dat het wel degelijk goed kan omgaan met ruimte en dodelijk kan zijn.


Siem de Jong is hierin een grootmeester. Ajax zal nog veel plezier aan hem beleven, al moet de allrounder vooralsnog genoegen nemen met invalbeurten en optredens in Jong Ajax of tijdens het KNVB-bekertoernooi. De kans is groot dat Keizer hem woensdag, wanneer Ajax uitspelend bekert tegen de amateurs van De Dijk, een basisplaats gunt. Net als bijvoorbeeld die andere De Jong (Frenkie), Kluivert, Daley Sinkgraven en Dolberg, Ajax’ Golden Boy. Laatstgenoemde maakte zondag in de Maasstad een uitermate scherpe indruk. Hij was er als de kippen bij om Ajax aan de 1-2 te helpen nadat Neres de bal knap vanaf de achterlijn had teruggelegd. In de 90e minuut controleerde de Deen op ‘ouderwetse’ wijze een dieptepass van Nick Viergever om de bal vervolgens ogenschijnlijk koeltjes in het Rotterdamse doel te schuiven: 1-4, wat een weelde! Maar eigenlijk ook weer niet, want van de bijna dertig laatste onderlinge krachtmetingen won Feyenoord er slechts …twee.


Ajax scoorde ondertussen voor het derde duel op rij viermaal. Drie wedstrijden waarin het slechts één tegentreffer kreeg. Vanzelfsprekend is er nog volop werk aan de winkel, maar de Keizer-equipe, waarin De Ligt en Maximilian Wöber redelijk overeind bleven in hun eerste Klassieker, lijkt wel op stoom te zijn gekomen.


***


De 34e van Ajax Week 156: 4-0 op Sparta mooie opsteker in aanloop naar Klassieker tegen Feyenoord.


Met 4-0 winnen en slechts één ‘normaal’ doelpunt gemaakt: het overkwam Ajax zaterdagavond in de verwachte, ongelijke partij tegen Sparta. Alleen David Neres, daar heb je hem weer, maakte een treffer waarop niets viel af te dingen. Maar het doelpunt van de Braziliaan, de buitenspeler aan Ajax-zijde met veruit de grootste effectiviteit, mocht er wel zijn. De rechtsbuiten haalde ongenadig hard uit nadat hij op pad was gestuurd door Klaas-Jan Huntelaar. Het betekende de 3-0. De eerste twee treffers dankte de thuisclub aan een Rotterdammer. De openingsgoal viel na een corner van Lasse Schöne; de 2-0 op aangeven van … Neres. Huntelaar stond klaar om zelf te scoren, maar dat was niet nodig. ‘Gelukkig’ zou je denken, want The Hunter had zijn avond niet, hij liet een aantal kansen liggen.


Anderzijds mocht de ‘nummer 9’ zich ook beklagen over de arbitrale leiding: scheidsrechter Kevin Blom had de bal na overtredingen op Huntelaar al snel minstens één keer op de stip moeten leggen. Of dat Ajax aan een doelpunt had geholpen, valt te bezien. Immers, bij een 4-0 stand faalde (invaller) Kasper Dolberg vanaf elf meter, nadat Younes onderuit was gehaald.


Dan hebben we één Amsterdamse treffer nog niet besproken: ook die kwam wat vreemd tot stand. De uitblinkende Hakim Ziyech zag dat zijn afstandsschot via de rug van Amin Younes zodanig van richting werd veranderd dat Roy Kortsmit, de goalie die vaak een sta in de weg was, kansloos was. Bij deze vier bleef het wat op zich mooi is, maar dat de zege tegen deze opponent niet hoger uitviel (wat Ajax in het verleden vaker verzuimde tegen Sparta), kan de formatie van Marcel Keizer duur komen te staan. Ze liep op doelsaldo weliswaar een treffer in op PSV, maar de Eindhovense koploper, die zondag VVV in Venlo met 2-5 versloeg, scoort veel makkelijker.


Toch was Keizer na afloop (redelijk) tevreden. Hij had goede dingen gezien, al wilde hij zijn ogen ook niet sluiten voor de mogelijkheden die zelfs rode-lantaarndrager Sparta wist af te dwingen. André Onana wist zijn doel echter schoon te houden en dat is weer een mooie opsteker met de klassieker van zondag, in De Kuip tegen Feyenoord, in het vooruitzicht. Beide teams kunnen zich geen puntenverlies veroorloven, want ze staan nu al vijf punten achter op PSV. Op de ranglijst doen de aartsrivalen niet voor elkaar onder, maar, voor wat het waard is, Ajax is op papier favoriet. Feyenoord is minder degelijk en onverslaanbaar dan vorig seizoen en moet bovendien de komende week in actie komen voor de Champions League.


Keizer heeft die zorgen niet. Sterker nog: hij baadt zowaar in luxe. Zijn selectie kent nauwelijks blessuregevallen en de onderlinge concurrentie kan er voor zorgen dat al zijn spelers op scherp staan. ‘Zelfs’ de brekebeentjes Siem de Jong en Daley Sinkgraven zijn weer beschikbaar. Laatstgenoemde maakte zaterdag in de Amsterdam Arena zijn rentree in de hoofdmacht. Voor Mitchell Dijks is het nu helemaal einde oefening en mogelijk moet ook Nick Viergever gaan vrezen voor zijn basisplaats. Na dit seizoen is de routinier weg, zo liet hij optekenen in De Telegraaf. Waarom zou Keizer, die een liefhebber is van Sinkgraven, hem dan nog vaker inzetten?


Linkspoot Sinkgraven speelde in april voor het laatst in Ajax-één. Het team werd toen nog getraind door Peter Bosz, die al in die fase voor zichzelf het besluit had genomen Amsterdam de rug toe te keren. De oefenmeester wilde per se intern een aantal veranderingen doorvoeren, maar hij kreeg hiervoor de handen van met name algemeen directeur Edwin van der Sar niet op elkaar. Bosz vertelde dit tegen het Algemeen Dagblad. De belangstelling van Borussia Dortmund kwam pas veel later. Bij die Duitse club wordt Bosz overigens op handen gedragen: Borussia kende een ongekend sterke start en leed pas zaterdag zijn eerste competitienederlaag.


Bosz werd in het interview ook gevraagd naar zijn mogelijke interesse in de functie van bondscoach. Die komt nog dit jaar vacant, omdat Dick Advocaat vertrekt. Hij was mogelijk aangebleven wanneer Oranje zich wél voor de eindronden van het wereldkampioenschap, volgende zomer in Rusland, had geplaatst. De mooie serie die het Nederlands elftal onder Advocaat neerzette, dinsdag afgesloten met een 2-0 zege op Zweden, kwam veel te laat. Deze laatste kwalificatiewedstrijd werd gespeeld in de Amsterdam Arena waar het publiek massaal en hartelijk afscheid nam van Arjen Robben, die stopt als international.


Vóór de wedstrijd tussen Ajax en Sparta was er eveneens een indrukwekkend eerbetoon: voor de onlangs overleden Eberhard van der Laan. De Amsterdamse burgemeester was een groot Ajax-fan. Zoals zovelen deed het ook Van der Laan ontzettend veel verdriet dat Abdelhak Nouri nooit meer als voetballer te zien zal zijn. Het onheil dat de jonge Ajacied trof kan nauwelijks iemand zijn ontgaan en dat is ook de reden waarom het dramatische voorval tijdens de oefenwedstrijd tegen het Duitse Werder Bremen genomineerd is in de categorie ‘Sportmoment van het jaar’. Het gaat om een verkiezing van de prestigieuze Laureus Awards en dat is een mondiale sportverkiezing. Er kan onder de noemer ‘Stay Strong Appie’ gestemd worden op mylaureus.com.


***


De 34e van Ajax Week 155: Oranje niet naar WK, waar moeten de (Nederlandse) Ajax-internationals nu hun buitenlandse ervaring gaan opdoen?


Nu al ziet het er naar uit dat het seizoen 2017-‘18 een verloren jaar dreigt te worden voor de Ajax-internationals (in spe). En dan met name voor onze landgenoten. Ze moesten al (veel te vroeg) hun aspiraties in de Champions League én de Europa League opzij zetten. Sinds dit weekend weten we ook dat Oranje voor het opdoen van internationale ervaring een gepasseerd station is.


Oke, er is nog één laatste WK-plaatsingswedstrijd te gaan, dinsdag in de Amsterdam Arena tegen Zweden, maar zelfs Studio-Sportverslaggever Bert Maalderink zal er niet in geloven dat ‘we’ met 8-0 gaan zegevieren over de ‘concurrent’ voor de tweede plaats in de kwalificatiegroep. Laat staan bondscoach Dick Advocaat, die, raar maar waar, winnen deze bange dagen belangrijker vindt dan het opvijzelen van het doelsaldo. Met wat gevoel voor humor zou het tegendeel van deze bewering hoogstens gevonden kunnen worden in het feit dat (Ajax-)verdediger Joël Veltman, op wie Advocaat het sowieso niet zo lijkt te hebben, voor het uitduel van zaterdag met Wit-Rusland werd opgeofferd voor een aanvaller. Veltman moest namelijk plaatsnemen op de tribune. Advocaat had hem niet opgenomen in de definitieve selectie voor de ontmoeting in Borisov, die met veel pijn, moeite en geluk met 1-3 werd gewonnen.


Op een stoel in het frisse stadion werd de aanvoerder van Ajax al helemaal niks wijzer. Zouden Donny van der Beek (waarom werd hij overigens gekozen, zo goed speelt-ie echt niet hoor) en Matthijs de Ligt wel wat bijgeleerd hebben? Ik denk het niet. Met een beetje pech zal het drietal ook ‘Zweden thuis’, in de vertrouwde Arena dus, als reservespeler dan wel als toeschouwer mee gaan maken. En dan zit het Oranje-seizoen er eigenlijk al op. Het Nederlands elftal zal hoogstens als sparringpartner worden uitgenodigd. Of de huidige internationals (van welke club dan ook) hierop zitten te wachten, is zeer de vraag. Oranje heeft sowieso een broertje dood aan het spelen van vriendschappelijke wedstrijden. Dat wordt nog wat, voor Advocaat of zijn – hopelijk wat meer geïnspireerde – opvolger.


Aan Ajax-trainer Marcel Keizer de taak het moraal van genoemd drietal op te krikken en hen in de eigen ‘comfortzone’ zoveel mogelijk bagage mee te geven om zich toch te ontwikkelen tot nog betere voetballers. Voor zover de Ajax-trainer dit in de vingers heeft. Nieuweling Maximilian Wöber kan ook slechts dromen van wedstrijden op internationaal (top)niveau. De linkspoot debuteerde vrijdag weliswaar bij Oostenrijk, maar hij kon evenmin voorkomen dat zijn land ondanks een 3-2 winst op Servië werd uitgeschakeld voor deelname aan de WK-eindronden, volgend jaar zomer in Rusland.


Voor enkele andere Ajacieden gloort nog wel hoop op een ticket voor dat toernooi. Zo hoeft Hakim Ziyech met Marokko maandag ‘slechts’ gelijk te spelen bij Ivoorkust. Kasper Dolberg en Lasse Schöne, meestentijds wisselspeler bij Denemarken, zijn met hun land als tweede geëindigd in hun poule. ‘Danish Dynamite’ wacht nu twee beslissingswedstrijden met een andere nummer twee. Zweden? Amin Younes had zich met de ‘Mannschaft’ al verzekerd van een WK-deelnamebewijs. Wil hij er in Rusland bij zijn, dan zal hij de komende tijd echter veel beter voor de dag moeten komen.


Elk nadeel heeft zijn voordeel: spelers als Veltman, Van der Beek en De Ligt kunnen zich nu hoogstens via goede prestaties in de eredivisie en het KNVB-bekertoernooi in de kijker spelen. De kans is klein dat Ajax zijn omzet dit seizoen zal vergroten door één van deze spelers met forse winst te verkopen. Afgelopen seizoen gebeurde dat juist wel, zodat toen én de omzet én de winst hoog uitvielen. Hosanna dus? Financieel misschien wel, althans wat (het spekken van) de kas betreft, maar organisatorisch blijkt het allemaal niet (meer) zo gestroomlijnd te verlopen. Eerder deze week werd bekend dat Edwin van der Sar als voorzitter van het technisch hart is opgevolgd door Marc Overmars. Maar, zo liet de algemeen directeur opnemen in een persbericht: “Ik blijf natuurlijk eindverantwoordelijk.” Natuurlijk. Ja, u leest het goed. Een wijziging voor de bühne dus? Een cosmetische aanpassing? Of gaat er uiteindelijk nog meer veranderen?


Mogelijk gaat er ook, voor de zoveelste keer, wat veranderen in de basisopstelling van Ajax. Nu voor het competitieduel van zaterdagavond met Sparta. Van de Beek mag dan enkele malen op rij zijn geselecteerd voor Oranje: ook Keizer zal tot de conclusie komen dat de inbreng van ‘Davy Klaassen 3.0’ tegenvalt. De tijd is wat mij betreft rijp voor het inbrengen van …Siem de Jong. Met Ziyech en Schöne zou er zo een sterker middenveld ontstaan. In aanvallend en verdedigend opzicht. Ook is de oudste van de twee De Jongs in Keizers groep koelbloediger dan Van der Beek. Dat bewees-ie onlangs in het bekerpotje tegen Scheveningen en afgelopen vrijdag in de Jupiler-Leaguewedstrijd tegen FC Utrecht. De Jong scoorde al na ruim anderhalve minuut. Hij staat dus op scherp!


Overigens is de kans groot dat Ajax – Sparta (net als het vrijdagse duel van Jong Ajax) vooraf wordt gegaan door een minuut stilte. Dit ter nagedachtenis van Eberhard van der Laan, burgemeester van de gemeente Amsterdam, maar ook (onder meer) hartstochtelijk Ajax-fan. Laat het een waardige minuut stilte worden. Van der Laan, een verbinder bij uitstek, is al genoeg uitgefloten door Ajax-supporters.


***


De 34e van Ajax Week 154: Ajax blijft ongeslagen in Friesland en het zal de ploeg een zorg zijn dat de 0-4 zege geflatteerd is.


Geflatteerd was de overwinning, die Ajax zondagmiddag boekte bij Heerenveen (0-4). De Ajacieden zullen er geen boodschap aan hebben. Soms zit het namelijk mee, vaker zat het dit nog relatief jonge seizoen tegen. Marcel Keizer koesterde dan ook de drie punten. De geplaagde trainer: “Waarom alle negatieve punten aanhalen?”


De volle buit was broodnodig om het gedeukte zelfvertrouwen wat op te vijzelen en vooral, omdat PSV (zaterdagavond thuis tegen Willem II) en Feyenoord (eerder die middag bij AZ) ook al met dezelfde cijfers hadden gewonnen. De winst op de Friezen, die tot deze eerste oktoberzondag als enige eredivisieclub ongeslagen waren, kwam ook om een andere reden goed uit. De competitie ligt door een ‘interlandbreak’ stil. Volgende week zaterdag mag Ajax de puntenslag hervatten en het hopelijk goede gevoel van ‘Heerenveen uit’ bekrachtigen tijdens een thuiswedstrijd tegen Sparta. Een zege op de nummer zestien van de ranglijst (daar ga ik wel vanuit tenminste) levert de Keizer-formatie een extra buffer op met het oog op de topper een week later in Rotterdam tegen landskampioen Feyenoord.


Winnen was het parool voor Ajax in Friesland en dat was op voorhand overigens minder lastig dan de buitenwacht ervan vond dan wel hoopte. Sinds 2008, toen de rood-witten werden getraind door ene Marco van Basten, hebben ze uitspelend niet meer van Heerenveen verloren. Toch was Keizer er niet gerust op. Waarom zou hij anders zijn opstelling, deels gedwongen, weer eens aangepast hebben?


Lasse Schöne (die net als Hakim Ziyech en Klaas Jan Huntelaar aantrad tegen zijn oude club), David Neres en Maximilian Wöber stonden in de basis. Wöbers uitverkiezing ging ten koste van Mitchell Dijks, die ziek was, maar waarschijnlijk toch aan de kant was gebleven, omdat de linksback de afgelopen weken vrijwel continu tot de zwakste spelers hoorde. De Oostenrijker debuteerde alleszins redelijk, was in de eerste helft al dicht bij de openingstreffer en bepaalde in de 83e minuut de eindstand op 0-4. Dit gebeurde bij een scrimmage, die vergelijkbaar was met een situatie twee weken geleden bij ADO Den Haag. Toen ontbeerde Ajax alle geluk, nu mocht Wöber driemaal aanleggen voordat de bal over de lijn ging.


De twee andere ‘nieuwe’ basisklanten deden eveneens van zich spreken. Schöne, die stuivertje wisselde met Frenkie de Jong, benutte een strafschop en dat betekende de 0-3. Neres had nog het grootste aandeel in de score. Na een kwartier leidde een terugspeelbal van de Braziliaan bijna tot de openingstreffer voor Heerenveen. Ruim twintig minuten later was het diezelfde Neres, die na een mooie combinatie met Huntelaar de ban brak. Tegen de verhouding in, maar geen Ajax-fan die hem dat kwalijk nam. Drie minuten nadien kon de rechterspits helemaal niet meer stuk toen hij, weer op aangeven van The Hunter, de voorsprong verdubbelde. Neres rende blij als een kind af op zijn ‘concullega’ Justin Kluivert, die op de bank was begonnen. De twee treffers van de man van dertien miljoen werden uiteraard ook bejubeld door onder anderen Keizer, wiens tactische gaven de afgelopen weken werden bekritiseerd. Voorlopig is de (betrekkelijke) rust teruggekeerd bij Ajax, maar het zal nog wel even duren voordat zijn ploeg elke wedstrijd dik wint met mooi spel, zoals Keizer graag ziet. Niet al te veel wijzigingen aanbrengen de komende weken zal het team goed doen, zo stel ik voor. Dan wordt de zwaarste baan van Nederland (zo ziet Keizer zijn job) alleen maar leuker. De oefenmeester weet immers wat zijn manschappen kunnen: “Zij hebben te veel talent om zevende te staan.” Zo is het maar net, wat anderen er ook van denken.


***


De 34e van Ajax Week 153: Wat is er aan de hand met Ajax?


Kan Marcel Keizer wel een ommekeer bewerkstelligen? Hij geloofde het in ieder geval zelf. “Het team gaat steeds beter voetballen.” Dit zei Marcel Keizer vrijdag, aan de vooravond van Ajax – Vitesse. Twee dagen later was er alle reden om aan de woorden van de Ajax-trainer te twijfelen. En misschien ook wel zijn geloofwaardigheid en kwaliteit als hoofdverantwoordelijke in Amsterdam. Wat zijn ploeg tegen de Arnhemse subtopper liet zien, was belabberd. Vrijwel alles ging fout waardoor op de (1-2) nederlaag niets viel af te dingen. Met welke bedoelingen heeft Keizer zijn manschappen eigenlijk het veld in gestuurd? Ze hadden toch wat recht te zetten na de 1-1 bij ADO Den Haag, de zoveelste tegenvaller van dit seizoen?


Bovendien: landskampioen Feyenoord had de avond tevoren thuis met 0-2 verloren van NAC Breda en had Vitesse niet een ontluisterende bekerwedstrijd achter de rug?


De geel-zwarten werden, na strafschoppen, uitgeschakeld door de Amsterdamse amateurclub Swift. En Davy Klaassen, de voorbije jaren de roerganger bij de rood-witten, zat op de tribune, omdat in de rust ‘officieel afscheid’ van de huidige (wissel)speler van het Engelse Everton zou worden genomen. Kortom, voldoende redenen zou je denken om in het duel met de Gelderse opponent vanaf het begin druk te zetten om de tegenstander een nieuwe illusie te ontnemen. Niets van dat alles gebeurde, op deze (buiten de Amsterdam Arena) laatste zonnige septemberzondag.


Internationals als Hakim Zyiech en Amin Younes lieten weer veel te weinig zien. Klaas-Jan Huntelaar, die volgens een aantal media het spitsenprobleem bij Oranje moet oplossen, werd zo weinig bediend dat hij zich in arren moede veelvuldig liet terugzakken naar het middenveld. In de (ijdele) hoop daar wel bespeelbare ballen te krijgen. Ondertussen gaven ook de te snel bewierookte talenten Frenkie de Jong (één helft heel goed tegen ADO, maar tegen Vitesse onzeker en onzuiver), Donny van der Beek (waarom hij is opgenomen in de voorselectie van Oranje is een groot raadsel), Justin Kluivert (slechts zelden een goede passeeractie en/of voorzet) en Mathijs de Ligt niet thuis. Laatstgenoemde speelde zijn slechtste en anders wel minst gelukkige wedstrijd in Ajax-één. De centrumverdediger leed vaak balverlies, had (ook door gebrek aan afspeelmogelijkheden) te veel tijd nodig om nieuwe aanvallen op te zetten en liep na een halfuur een hersenschudding op, waardoor hij zich moest laten vervangen. De Ligt was bij een kopduel met Vitesse-spits Tim Matavz groggy geraakt. Keizer stond juist op het punt om een andere verdediger, Mitchell Dijks, in te wisselen (voor Kasper Dolberg). Het stond immers al 0-1 nadat Dijks en Nick Viergever voor de zoveelste keer hadden verzaakt.


De linksback mocht nu blijven en dat kwam Ajax duur te staan, want ook bij de 0-2 van Vitesse, waar ex-Ajacied Thulani Serero het slotsignaal wegens een blessure niet haalde, ging Dijks niet vrijuit. Direct na rust voorkwam hij wel een derde Arnhemse treffer: één van zijn weinige goede verrichtingen. Wat bezielt Keizer hem te blijven opstellen? Is dat, omdat de trainer het niet aandurft Maximilian Wöber, die Oostenrijker voor wie Ajax 7,5 miljoen neertelde, een kans te geven? Dure jongen, maar nog niet zo duur als David Neres, die bijna twee keer zoveel heeft gekost, tegen Vitesse reserve was, maar niet fit genoeg (!) om ingezet te kunnen worden. Siem de Jong had Ajax wat broodnodige impulsen kunnen geven, maar hij bewaarde die voor zijn vriendin, die op het punt van bevallen stond/staat. Lasse Schöne kreeg als invaller wel speelminuten. Ook hij kon het verschil niet maken. Slechts Viergever wist te scoren door attent tegen de bal aan te lopen nadat Ziyech die al dan niet zo bedoeld voor het doel had gelepeld.


Ondertussen heeft Ajax al vijf punten achterstand op PSV, dat door een 1-7 overwinning op FC Utrecht de nieuwe koploper werd. De Amsterdamse formatie staat, met liefst acht verliespunten, op de zevende plaats van de ranglijst. Aan het eind van de rit betekent dat play-offs voor deelname aan de voorronden van de Europa League. Zo’n vaart zal het niet lopen, daarvoor heeft (en dat stelde Keizer terecht) deze selectie te veel kwaliteit. Maar een nieuwe tegenvaller (en die is zondag bij Heerenveen niet uit te sluiten), maakt de situatie somberder en kritieker. “Voetballen, voetballen” en “wij willen Ajax zien”, riep het thuispubliek zondag tijdens het ontluisterende duel met Vitesse niet voor niets. Hoe vaak moeten de Ajacieden tegen dezelfde steen aanlopen voordat ze het licht zien en echt tonen wat ze in hun mars hebben. Een schone taak voor Keizer en zijn trawanten Hennie Spijkerman en Aron Winter. Het voert te ver de schuld van het falen van Ajax in de schoenen van alleen Keizer te schuiven, maar het mag onderhand wel duidelijk zijn wat de technische staf wil.


Keizer beseft dat en het siert hem niet naar excuses te zoeken. Toch refereerde hij vrijdag aan het drama-Nouri, dat al maanden als een deken boven de club hangt. Zijn wegvallen werd de afgelopen week geaccentueerd door het uitzenden van het laatste tv-interview met ‘Appie’ in ‘Ajouad: Kaaskop of mocro?’ Het was bovendien precies een jaar na het debuut van het Marokkaanse kind van de club in de Amsterdamse hoofdmacht. Dat was tijdens de bekerwedstrijd in september 2016 tegen Willem II. Die ontmoeting betekende de ommekeer voor de ploeg, die toen onder leiding stond van Peter Bosz.


Ajax kwam deze week ook in actie voor het KNVB-bekertoernooi, tegen Scheveningen (1-5), en Dolberg scoorde liefst driemaal. Vooralsnog een eenmalige uitschieter voor de Deen, die zich over ruim een maand mogelijk weer kan uitleven tegen amateurs. In de volgende ronde wacht Ajax namelijk een uitwedstrijd tegen De Dijk. Nou ja, uitwedstrijd. De Ajacieden kunnen bij wijze van spreken met de fiets, want de aanstaande bekeropponent speelt in Amsterdam-Noord. Och, wie dan leeft, dan zorgt. Van Keizer, die in tegenstelling tot zijn voorganger Bosz en Frank de Boer een bescheiden carrière als voetballer doormaakte, zal de komende dagen veel improvisatievermogen worden verlangd om in eerste instantie tegen Heerenveen drie punten te pakken. Minder is voorlopig geen optie meer.


***


De 34e van Ajax Week 152: Ajax geeft punten weg en heeft behoefte aan mannetjesputters.


Sorry, ik had lang een zwak voor Mitchell Dijks, maar nu heb ik het helemaal gehad met hem. Heb je gezien hoe onverschillig hij in de uitbeurt tegen ADO Den Haag een hoge bal mistaxeerde en zijn inschattingsfout probeerde goed te maken? Onvoorstelbaar. Nick Viergever, die toch al niet zijn beste wedstrijd voor Ajax speelde, meende ook een duit in het zakje te moeten doen en ging het duel met Bjorn Johnsen wel erg onhandig aan. Het gevolg: 1-1 en omdat het hierbij bleef liet de Amsterdamse formatie dus opnieuw dure punten liggen. Duur, omdat later die dag PSV en/of Feyenoord punten zou gaan verspelen, omdat de twee titelconcurrenten elkaar zouden treffen in Eindhoven. Het werd daar 1-0, waardoor Ajax slechts minimaal inliep op de landskampioen en ‘040’ twee punten zag uitlopen.


De Ajacieden riepen in de Residentie het onheil over zichzelf af door in een sterke eerste helft slechts éénmaal te scoren (zowaar Joël Veltman) en daarna amper thuis te geven. Achteloos, gemakzuchtig, noem maar op: het was gewoon slecht wat Ajax na rust liet zien. Alsof het team van Marcel Keizer dacht dat de 0-1 voorsprong wel voldoende zou zijn. Nee dus. Zelfs niet tegen een matig ADO. De trainer probeerde met wat wissels het tij te keren, maar juist in die fase had zijn team behoefte aan kerels, aan mannetjesputters. En die zaten niet op de bank. Ajax bleef ondertussen volharden in traag en afwachtend spel, werd te laat wakker en toonde toen ook een verkeerde vorm van agressie. Lasse Schöne, normaal gesproken zo bedeesd en lief als een Lassiehond, kreeg het aan de stok met ex-clubgenoot Sheraldo Becker en kreeg geel.


Pech had de Deense invaller met een schot dat via een Haags been en de lat over ging. Andere mogelijkheden aan Amsterdamse zijde werden verijdeld door nota bene een ex-Ajacied, ADO-keeper Robert Zwinkels. Ajax had het nooit zover moeten laten komen, liep onnodig achter de feiten aan en moest na ruim negentig minuten de tol betalen.


De hamvraag is nu: hoe gaat Keizer dit repareren en kan dit wel met de huidige selectie? Voetbaltechnisch valt er op de meeste spelers weinig aan te merken, maar voetbal is ook werken, inzet tonen en de juiste keuzes maken. Je zou bijna jaloers worden op de manier waarop Feyenoord later die middag in het Philips Stadion met tien man (vergeefs) probeerde de 1-0 achterstand ongedaan te maken. Het is niet voor niets dat ik op deze plek al eens het aantrekken van die andere De Jong (Nigel) had bepleit.


Komende zondag kan Ajax de borst opnieuw nat maken. Runner up Vitesse komt dan op bezoek. Mogelijk kan de Keizer-equipe (ik heb het nog lang niet over de keizerlijke equipe) profiteren van het feit dat de Gelderse opponent een veel drukker programma heeft en enkele dagen later alweer voor de Europa League in actie komt. Puntenverlies kan en mag Ajax zich niet meer veroorloven, ook om twee mooie series te vervolgen. In de Arena won het dit jaar alle thuisduels en tegen Vitesse kan het voor de 27e thuiswedstrijd op rij in de eredivisie minstens één keer scoren.


Overigens wacht Ajax woensdag eerst nog een bekerduel en hiervoor moet het weer naar het Kyocera eh Car Jeans Stadion in Den Haag. Scheveningen is dan de tegenstander. Wie weet krijgt Dennis Johnsen de kans zich te bewijzen in de Amsterdamse hoofdmacht. De van Heerenveen overgenomen aanvaller is tot nu toe dé revival van Jong Ajax, de koploper in de Jupiler League. Het zou wel eens goed zijn om Amin Younes één of meer wedstrijden aan de kant te houden. De Duitse neo-international bakt er veel te weinig van, maar wordt door Keizer, net als door zijn voorganger Peter Bosz, vrijwel continu de hand boven het hoofd gehouden. Hoe lang nog?


P.s.: weet je wat deze zondag echt een drama was? Wat Ricardo Kishna overkwam. De aanvaller maakte tegen zijn oude werkgever zijn debuut voor het Haagse thuispubliek, maar hij moest binnen 21 minuten nadat hij was ingevallen naar de kant. Met waarschijnlijk weer een zware knieblessure, alsof de jeugdinternational niet al genoeg leed heeft gehad. Ricardo, vanaf hier: beterschap.


***


De 34e van Ajax Week 151: Huntelaar en Dolberg samen in de spits zou best kunnen, maar mag geen punten kosten.


Kan Ajax-trainer Marcel Keizer nog om Klaas-Jan Huntelaar heen? Nee.

Maar moeten we Kasper Dolberg nu afschrijven? Natuurlijk niet.


Het is wel een feit dat de senior spits zich dit nog jonge seizoen veel beter profileert, als een gretige nieuweling bijna, en zich beter voelt dan de junior in het centrum van de aanval. Klaas-Jan is een sluwe vos, die zijn streken nog lang niet verleerd is; Kasper maakte vorig seizoen een stormachtige ontwikkeling door en is al weken op zoek naar die vorm. Keizer dacht dat hij, al dan niet onder invloed van ‘de media’, een medicijn had gevonden om zijn Deense groeibriljant op te kunnen peppen. Door hem een koningskoppel te laten vormen met Huntelaar. Op de trainingen zouden ze het goed met elkaar kunnen vinden; in de wedstrijden gebeurt dat nog te weinig. Dat Ajax de thuisbeurt van zaterdag tegen PEC Zwolle met het tweetal begon en de eerste twintig minuten vrijwel niet te houden was, was echter geen eenvoudige optelsom. Zo vloeiend verliep de samenwerking niet tussen de twee K’s in het KK.


Wel was er overal beweging, ook op de vleugels waar David Neres, verkozen boven Justin Kluivert, een sterke start kende. Zo leverde de Braziliaan de assist waaruit ‘The Hunter’ al in de zevende minuut met een prachtige hakbal Diederik Boer verraste. PEC, dit seizoen onder leiding van ex-Ajacied John van ’t Schip, dreigde onder de voet te worden gelopen, maar herstelde zich knap. De Overijsselse runner-up van de eerste drie competitiewedstrijden kreeg vrij veel ruimte om te combineren en dat kan deze ploeg. Echt uitgespeelde kansen bleven uit en daar mocht Ajax, dat ver terugviel maar mede door goed verdedigend werk van Mathijs de Ligt en Jöel Veltman heel bleef, blij mee zijn. Na rust vooralsnog een zelfde spelbeeld. Totdat scheidsrechter Serdar Gözübüyük misschien wel al te makkelijk de bal op de stip legde na de eerste geslaagde actie van invaller Justin Kluivert en een sliding van PEC-verdediger Bram van Polen.


Dé kans voor Hakim Ziyech, die net als zijn teamgenoten wisselvallig presteerde, om revanche te nemen. Met name op zichzelf. Eerder in de week faalde hij als international vanaf elf meter wat Marokko duur kan komen te staan in de nog resterende WK-kwalificatieronden. Boer had die misser kennelijk ook gezien en kent de spelmaker nog van vorig seizoen toen hij reservedoelman was in Amsterdam. Je voelt het aankomen: Ziyech wist opnieuw niet te scoren. Zou Ajax deze klap te boven komen? Binnen twee minuten was het antwoord daar. Het was de nummer tien van de thuisclub zelf die 2-0 binnentikte na een werkelijk prachtige aanval. Pech voor PEC, want deze treffer was de genadeslag voor de oostelijke tegenstander. Het slotakkoord was voor de man, die de Ajacieden op het goede spoor had gezet. Voor Huntelaar dus. Heerlijk om hem weer in het vertrouwde rood en wit te zien zwoegen, vechten, strijden, scoren én juichen. Gemiddeld heeft Ajax’ nummer 9 nu in elke wedstrijd die hij in de Arena speelde minstens één keer gescoord.


Terug naar het begin en vooruitkijkend naar de uitwedstrijd van zondag tegen ADO Den Haag (het is Europacupweek, maar Ajax ... ik zou niet weten wanneer en tegen wie ze moeten spelen): durft Keizer het aan om Ajax zonder Huntelaar te laten beginnen? Ik hoop en verwacht het niet. Een duobaan mét Dolberg in de aanval is vragen om problemen, want dan kom je op het middenveld een mannetje tekort. Dat is tegen het op bloed beluste ADO helemaal vragen om problemen. Dat bewees PEC zelfs al. De ene K wel, de andere K niet in de spits kan ook om een andere reden geen kwaad: Dolberg kan wel tegen een stootje. De Scandinaviër is mentaal sterk genoeg om even pas op de plaats te maken. En wie weet prikt hij er als invaller wel een in en is hij daarna ineens weer het mannetje. Zo snel kan het gaan.


Ricardo Kishna kan erover mee praten. De geboren Hagenaar wist in zijn eerste (en enige) seizoen in Ajax-één een contract af te dwingen bij Lazio Roma. Maar sinds zijn vertrek naar Italië bleef het lang stil rond de aanvaller. Totdat ADO hem op de laatste dag van de transfermarkt uit de vergetelheid weghaalde en hem voor de rest van dit seizoen op huurbasis overnam. Kishna kan zondag in de stad waar hij is geboren en getogen zijn thuisdebuut maken voor ADO. Ajax is gewaarschuwd!


***


De 34e van Ajax Week 150: Transferwindow en handelshuis Ajax gesloten, geen excuses meer.


Hoe zou Marc ‘Dagobert’ Overmars zich de afgelopen week hebben gevoeld in zijn geldpakhuis? Tevreden over het aan- en verkoopbeleid? Zelfs op de slotdag van de transfermarkt lukte het de directeur voetbalzaken om een aantal spelers van de hand te doen en de bankrekening te spekken. Gelukkig sloegen de verkopen niet opnieuw een gat in de selectie: het waren ‘slechts’ Queensy Menig (naar het Franse FC Nantes) en Robert Muric (verkocht aan Sporting Braga in Portugal), die werden uitgezwaaid. Het was de twee aanvallers de afgelopen jaren niet gelukt de Amsterdamse clubleiding te overtuigen. Ook keeper Indy Groothuizen kwam tekort: hij is vertrokken naar ADO Den Haag.


Overmars kon nog een uitgaande deal sluiten, maar daar wilde hij gelukkig niet aan meewerken. De Italiaanse topclub AS Roma bood enkele tientallen miljoenen euro’s voor Hakim Zyiech (die overigens enkele dagen later een glansrijke rentree beleefde als Marokkaans international). ‘No’, moet het in zijn beste Italiaans en onverbiddelijk hebben geklonken uit de mond van de Ajax-topman. Amin Younes was al eerder te verstaan gegeven dat hij niet mocht vertrekken. Overmans kan dus best op zijn strepen staan of standvastig overkomen. Je zou er bijna aan twijfelen wanneer je hem enigszins schuchter (“ik verwijt me niet echt iets”) geïnterviewd ziet worden door een ‘meisje’ van Inside Ajax. Je kunt hem beter geld laten tellen dan verhaaltjes laten vertellen.


Maar wie weet zullen we (onder anderen) hem later dankbaar zijn voor het aantrekken van bijvoorbeeld rechtsbuiten Leo Thethani en centrale verdediger Dean Solomons. Ze komen van Ajax Cape Town in Zuid-Afrika, waarmee Ajax, je zou het bijna vergeten, nog steeds samenwerkt. En ik was nog vergeten te melden dat van Heerenveen een groeibriljant is overgenomen: linksbuiten Dennis Johnson. Volgens Hans Kraay jr, en die kan het weten (toch?), wordt deze Noor binnen een paar jaar met een dikke winst verkocht.


En dan kwam deze week ook de transfer van Siem de Jong rond. Bij gebrek aan beter, al zullen de beleidsbepalers in de Arena dit niet gauw erkennen. Of zullen ze hebben gedacht: wie De Jong hee(f)t, heeft de toekomst. Dat geldt voor de jonge Frenkie, de hopelijk niet meer blessuregevoelige en polyvalente Siem en zelfs voor routinier Nigel. Even leek het erop dat Ajax ook deze laatste zou overnemen. Van het Turkse Galatasary. En al is de Amsterdammer reeds op leeftijd: ik denk dat hij voor de huidige selectie nuttiger was geweest dan Siem, hoeveel bewondering ik ook heb voor Luuks broer. Ja, ik vergeef hem de gelijkmaker die hij als tijdelijke overloper vorig seizoen voor PSV liet aantekenen in de topper in de Amsterdam Arena. Nigel had Ajax aan nog meer ervaring en vooral in defensief opzicht aan nog meer hardheid en brutaliteit kunnen helpen. Ik ben bang dat de groep van trainer Marcel Keizer tegen ploegen als FC Utrecht, Vitesse en vooral Feyenoord kracht tekort komt. Of ben ik te somber?


Het is niet voor niets dat Keizer zich tegen Ajax TV liet ontvallen dat hij er graag nog een ervaren speler bij had willen hebben. Helaas, hiervoor moet de oefenmeester minstens een maand of vier wachten. Dan gaat die verziekte en dolgedraaide transfermarkt weer open en is het elke dag weer sidderen en beven wie er komt of gaat en voor hoeveel geld. Achter de schermen zullen de leiding en de scouting zich blijven oriënteren, maar nu is het zaak om zich optimaal te richten op de competitie én het KNVB-bekertoernooi. Ajax kan, nee moet, op beide fronten een rol van betekenis gaan spelen. De club is het aan haar stand verplicht om kampioen te worden en als het even kan ook heel ver te komen in de strijd om de zilveren dennenappel. PEC Zwolle, dat onder de nieuwe trainer John van ’t Schip opvallend sterk de competitie inzette, moet het nieuwste slachtoffer worden. De ongeslagen nummer drie van de ranglijst komt zaterdagavond naar de Amsterdam Arena en weet zich bij voorbaat kansloos. Tenminste, als Ajax doet wat het net als PSV en Feyenoord heel 2017 op eigen veld, in competitieverband althans, heeft gedaan. Winnen dus. Van ’t Schip mag dan een Ajacied in hart en nieren zijn, hij kent zijn voormalige club anderzijds ook zo goed dat hij weet waar Ajax pijn kan doen.


Terug naar die De Jongs: ik ben benieuwd voor welke De Jong Keizer tegen PEC kiest. Staat Siem de ontwikkeling van Frenkie in de weg? Of wordt-ie pas ingebracht, zoals PSV het afgelopen seizoen dat geregeld deed, als de nood aan de man is. Eén ding lijkt me zeker en daar heb ik veel moeite mee: Lasse Schöne zal wel weer het kind van de rekening worden. Hoe zou die zich nu eigenlijk voelen? En hoe lang blijft hij nog bij Ajax wanneer Keizer de voorkeur blijft geven aan Frenkie of Siem? Ervan uitgaande dat Ziyech en Donny van der Beek onomstreden basisspelers zijn. Aan de andere kant: Keizer heeft wel keus te over, al is dat ook een gevolg van het dramatisch wegvallen van Abdelhak Nouri. Anders was Siem nooit gekomen. Zo onverwacht kan het balletje rollen.


Hierover gesproken: hoe zou de gemoedstoestand zijn van Joël Veltman? Eind vorig seizoen scoorde hij als verdediger nog tweemaal in de vriendschappelijke interland tegen Ivoorkust. In de WK-kwalificatieduels met Frankrijk (4-0 verlies) en Bulgarije (3-1 winst) bleef hij echter aan de kant. Niet fit? Nee hoor, niet geschikt genoeg. Eerst gaf bondscoach Dick Advocaat de voorkeur aan Timothy Fosu-Mensah en toen die geblesseerd afhaakte, viel de keus op …Kenny Tete (waar kennen we die ook alweer van?). Wat doe ik hier nog, zal Veltman al dan niet hebben gedacht. Laat het hoe dan ook een wake-up call zijn voor de man, die zo vaak al heeft gezegd dat zijn toekomst in het buitenland ligt. En die, al zou hij dat nog zo graag willen, nooit de eminente aanvoerder zal worden die bijvoorbeeld Danny Blind jarenlang was.



***


Week 149: Alle ballen nu op competitie en KNVB-beker, maar Europees echec zal nog lang natrillen.


Zowaar goed nieuws van het hoofdstedelijk front: Ajax heeft na de eerste drie competitiewedstrijden van dit seizoen twee punten meer dan in de vorige jaargang na evenzovele speelronden. Het begon slecht (2-1 verlies bij Heracles), maar daarna volgden twee zeges op rij. Na de 3-1 tegen FC Groningen werd zondag met 0-2 gewonnen van koploper VVV, waarmee voor het eerst in elf uitwedstrijden de ‘nul’ werd gehouden. Bovendien durfde trainer Marcel Keizer het aan om de Oostenrijkse centrumverdediger Maximilian Wöber in te brengen. Hiermee was de koek nog niet op: in het KNVB-bekertoernooi staat Keizers ploeg met anderhalf been in de volgende ronde. Ze lootte een uitwedstrijd tegen Scheveningen. Verder is Donny van der Beek, die in Venlo de ban brak na een mooie terugkopbal van ‘supersub’ Klaas-Jan Huntelaar, opgeroepen voor het Nederlands elftal. Nu al, zoals wel vaker bij spelers die een blauwe maandag in Ajax-één staan. Ten slotte: ook de afgelopen week is behalve Bertrand Traoré, Davy Klaassen en Davinson Sánchez, van wie de afgelopen maanden reeds afscheid werd genomen, niemand vertrokken. Nog niemand, maar wat niet is….


Tot zover dit positief begin. Verder is het allemaal kommer en kwel. Sportief én organisatorisch! Drie maanden geleden was Ajax nog (verliezend) Europa-Leaguefinalist; sinds afgelopen donderdag weet het dat het Europees seizoen alweer voorbij is. BK Rosenborg was ook in eigen huis te sterk. Nou ja, te sterk: Ajax riep de ellende en de uitschakeling over zichzelf af. Was dat in de vorige ronde tegen Nice en in de heenwedstrijd tegen de Noren ook al niet zo? L’histoire se répète. Tot vervelens toe.


Terug naar Trondheim: de Keizer-formatie presteerde weer eens wisselvallig, controleerde desondanks het duel met de veelvoudig Noors kampioen totdat ze op onderhand even knullige als karakteristieke wijze een tegentreffer incasseerde. Na rust, mede dankzij de inbreng van de ingevallen Huntelaar, wist ze binnen een minuut op 1-2 te komen. Het ticket binnen handbereik, zou je denken. Nee dus, een tot voor kort onbekende invaller aan Rosenborg-zijde bezegelde met twee treffers het lot van de Amsterdammers: 3-2. In beide gevallen zag de Ajax-defensie er slecht uit. De complete defensie welteverstaan. Inclusief de verrassend het veld ingestuurde Deyovaisio Zeefuik. Keizer wilde met de op dit niveau volslagen onervaren A-junior een extra slot op de deur. Het tegenovergestelde gebeurde: de Ajacieden hielden open huis en ze zagen tot hun ontzetting de thuisclub tweemaal scoren.


Gameovermars, twitterde Feyenoord-fan Raemon Sluiter, die eerst als actief tennisser en nu als trainer (van Kiki Bertens) nauwelijks tot topprestaties komt, maar dat terzijde. Waar bijkans heel Nederland in mei hoopte op Europees succes, is deze dagen het leedvermaak juist groot om de malaise in de Arena. Voor Theo van Duivenbode was na de afgang in Scandinavië de maat vol. De oud-speler van Ajax (én Feyenoord) trok zich terug uit de Raad van Commissarissen. Van Duivenbode, die voetbalzaken in zijn portefeuille had, kon zich niet langer vinden in het beleid dat de club de voorbije jaren heeft gevoerd. Logisch.


Maar of er nu meer koppen moeten rollen? Die van Keizer, die weliswaar relaxed omgaat met de media, maar langs het veld laten we het netjes uitdrukken niet altijd even gelukkig is met zijn tactische zetten? Die van Marc ‘Dagobert’ Overmars dan? Of die van Edwin van der Sar? Van Dennis Bergkamp? Het is de vraag of dit de oplossing is. Feit is dat de club binnen en buiten de lijnen stuurloos en machteloos lijkt. Althans, op momenten dat het erop aankomt. Het viermanschap aan de knoppen lijdt aan technisch hartfalen. Heeft reanimatie nog zin of moeten we aan een transplantatie gaan denken? Van der Sar en Overmars houden zich geforceerd groot en reageren ontwijkend, een tikkeltje hautain en vooral onhandig op kritische vragen van de in hun ogen boze buitenwereld. Toch moet de oplossing uit hun boezem komen. Of ze die voorhanden hebben, is de vraag. Een goed voetballer is nog geen goed bestuurder. Ook hebben ze het woord voeren niet uitgevonden. Het bemoeilijkt de communicatie over structurele problemen als het inspelen op vertrekkende spelers en het op sterkte brengen van de selectie. Hoe en door wie wordt het schip met geld gekeerd voordat het echt kopje onder gaat?


Dankzij transfers zwemt de club in het geld. Op één gebied hoeft ze dit seizoen dus niet op inkomsten te rekenen: dat van de Europa League laat staan Champions League. Wie weet slaagt ze er wel in om vriendschappelijke wedstrijden te arrangeren met andere clubs, die in hetzelfde schuitje zitten. Die zich ondanks hun reputatie eveneens alleen op de nationale competities moeten richten. Club Brugge, PAOK, Legia Warschau, Fenerbahce, Videoton, Dinamo Zagreb, Midtjylland, Panathinaikos en Hajduk Split zijn allemaal clubs, die deze week Europees hun Waterloo vinden. Die zouden met Ajax best een leuke competitie kunnen vormen, waardoor er toch wat ervaring opgedaan kan worden.


Of toch maar niet doen? De Europese uitschakeling heeft ook een (betrekkelijk) voordeel: de Ajacieden hebben een podium minder om zich in de etalage te voetballen. Maar of spelers als Hakim Zyiech en Amin Younes het kunnen opbrengen een heel seizoen zich alleen op Nederlandse velden te willen manifesteren? De tijd zal het leren. Het worden lange weken.


***


Vierde jaargang, week 148: Komt met de 3-1 op FC Groningen de ommekeer? Niet te vroeg juichen!


De ommekeer, hoor ik een andere Ajax-fan naast mij op de tribune enthousiast uitroepen. Hakim Ziyech, in de thuiswedstrijd tegen FC Groningen hard werkend en uitblinkend als vorig seizoen, heeft zojuist op weergaloze wijze de stand op 2-0 gebracht. Een meer dan verdiende voorsprong: zonder echt groots te voetballen was er sprake van eenrichtingsverkeer in de Amsterdam Arena. In de richting van een oud-Ajacied overigens, Sergio Padt.


Eén tegenligger, invaller Ousamma Idrissi, doet de stemming in het niet volle stadion echter ineens omslaan: 2-1. Zou Ajax ook in zijn vijfde officiële duel onder Marcel Keizer niet tot winst komen? Dat bleven de geplaagde trainer en zijn team bespaard. Gelukkig maar. Het was zowaar een gouden wissel die Ajax de veilige haven binnenloodste. Lasse Schöne was koud het veld ingekomen toen hij zich loswurmde van een Groninger en ongenadig hard uithaalde: 3-1. Dát was wel een veilige marge, hè hè. De noorderlingen dwongen te weinig af en Ajax sneed zich nu eens niet in de eigen vingers. Zoals tegen OGC Nice, Heracles Almelo en (afgelopen donderdag) Rosenborg.


De zege komt meer dan op tijd: een nieuwe nederlaag had van Keizer en co, maar ook de leiding van de club, helemaal aangeschoten wild gemaakt. Dat er iets moest gebeuren, zeker na de ontluisterende verliespartij in de Europa-Leaguevoorronde tegen Rosenborg (0-1), was voor iedereen klip en klaar. Keizer toonde aan lef te hebben: hij liet Ajax zondag tegen FC Groningen beginnen zonder zijn Denen. Behalve Schöne werd ook Kasper Dolberg geslachtofferd/gepasseerd (doorhalen wat niet van toepassing is). Zo konden Frenkie de Jong en Klaas Jan Huntelaar hun opwachting maken. Het jonge talent was minder nadrukkelijk aanwezig dan menigeen had gehoopt. Huntelaar, die met wat fantasie vader van een aantal ploeggenoten had kunnen zijn, verweerde zich zoals we hem kennen uit zijn eerste periode in de hoofdstad: zwoegend, sleurend en loerend op kansjes. Die kwamen er en in de 38e minuut maakte The Hunter de verlossende 1-0 met een mooie kopbal.


Huntelaar nam met Ziyech Ajax in deze tweede competitieronde bij de hand. Keizer deed vóór het treffen met de Groningers voorkomen dat zijn wissels van tijdelijke aard zijn en dat Dolberg zijn eerste spits blijft. Of het ijskonijn donderdag in Noorwegen, in de Europacupreturn, terugkeert aan de aftrap? Voor mij hoeft het (nog) niet. Keizer zal ook gezien hebben dat de routine, het vuur en het neusje voor de goal van Huntelaaar Ajax in deze bange dagen hoop kan geven.


Anderzijds moeten we ook niet te vroeg juichen. De manier waarop FC Groningen met nog iets meer dan een klein kwartier de achterstand verkleinde sprak boekdelen en gaf tevens aan hoe broos het zelfvertrouwen aan Amsterdamse zijde is. Ook, daar heb je ze weer, de statistieken geven weinig reden om nu plotsklaps euforisch te gaan doen. Ajax laat op eigen veld zelden punten liggen tegen de opponent uit de Martinistad. Bovendien had het de vorige negen thuiswedstrijden voor de competitie (oke, onder Keizers voorganger Peter Bosz) ook gewonnen. De tien zeges op een rij is overigens een evenaring van een serie uit 2011.


Ik zou bijna vergeten om Vaclav Cerny te noemen. De talentvolle Tsjech stond zondag weer eens in de basis. Omdat Amin Younes ziek was, zo meldde de club, of was de Duitser gewoon te moe? Hoe dan ook, Cerny’s spel kon het publiek best bekoren. Mitchell Dijks daarentegen, wisselde als vanouds sterke met enorm zwakke momenten af. Het zou wel eens van zijn laatste optredens geweest kunnen zijn, althans als basisspeler. Het woord back is trouwens op zijn lijf geschreven, als je de Engelse vertaling erbij neemt. Back betekent ‘terug’. Dijks is al verscheidene malen afgeschreven, maar hij weet zich toch steeds weer …terug te vechten. Tot nu. Als de laatste geruchten op waarheid berusten, dan staat er binnenkort een of andere Oostenrijker op zijn plek. Ajax wil voor deze Maximilian Wöber (ik had er nog nooit van gehoord) een miljoentje of vijf neertellen. Wat wil je, hij staat nu onder contract bij de Oostenrijkse topclub Rapid Wien, speelde er vorig seizoen elf competitiewedstrijden en is al negentien. Een routinier dus.


Grapje natuurlijk, zij het met een serieuze ondertoon. Zeg nu zelf: als je zoveel geld hebt (de afgelopen week werd voor het recordbedrag van ruim veertig miljoen euro Davinson Sánchez verkocht aan het Engelse Tottenham Hotspur), dan moeten er toch echte zwaargewichten aangetrokken worden? Of deinzen potentiële aankopen terug voor het doemscenario dat Ajax boven het hoofd hangt: géén Europees voetbal. Die kans is niet denkbeeldig, ‘zelfs’ na de 3-1 op FC Groningen.


Een ommekeer? Laten we het hopen. Ook voor de spelers, die erbij komen en hard nodig zijn om de selectie voor nationale én internationale begrippen op sterkte te brengen. Geld verantwoord uitgeven is te begrijpen en vertrouwen hebben in jeugd is ook een prima uitgangspunt, want de jeugd heeft de toekomst (vandaar ook het aantrekken van het Noorse Heerenveen-talent Dennis Johnsen en de serieuze interesse voor een 17-jarige speler van Fortuna Sittard), maar je kunt ook overdrijven. Ajax wil toch ook niet alleen op de transfermarkt winnen?! En spaargeld levert tegenwoordig ook amper rente op. Dat moeten manager spelersbeleid Marc Overmars en penningmeester Jeroen Slop toch ook weten. Geld moet op het veld staan!


***


Vierde jaargang, week 147: Marcel Keizer is niet te benijden, duels met Rosenborg en FC Groningen onder hoogspanning.


Ik heb iets met cijfers, met statistische gegevens, met mijlpalen. Maar ik had zaterdagavond die historische ommekeer bij Heracles – Ajax toch niet willen meemaken. In november 1996 en in december 1974 ging de Amsterdamse ploeg tijdens het KNVB-bekertoernooi al eens onderuit in Almelo; zaterdag leed ze er voor het eerst sinds 1965 een competitienederlaag. Het werd 2-1 en dat was, zoals gebruikelijk, volkomen onnodig.


Een slechtere start is nauwelijks denkbaar voor Marcel Keizer. De nieuwbakken en op topniveau onervaren Ajax-trainer werd al met twee drama’s geconfronteerd (het wegvallen van Abdelhak Nouri en de eliminatie voor de Champions League door OGC Nice); de verliespartij tegen Heracles kan daar nog wel bij. Er wordt veel gevraagd van Keizer, zeker nu de eerste van twee kwalificatiewedstrijden tegen Rosenborg voor deelname aan de Europa League wacht.


De Noren zullen zich op meer dan vergelijkbare wijze als Heracles gaan weren en als de oostelijke eredivisieclub al een niet te nemen horde is, dan belooft dat weinig goeds voor het treffen van donderdag in de Amsterdam Arena. Bovendien valt Ajax helaas in herhaling. De Keizer-formatie deed zich zowel tegen Nice thuis als Heracles uit tekort. Of zou het vertrek van alleskunner Davy Klaassen naar Everton een, in deze fase van het seizoen althans, te grote aderlating zijn? De aanvoerder van het afgelopen seizoen was eigenlijk alles bij Ajax. Dus ook de man, die wist hoe je de bakens moest verzetten. Zo ver is Donny van der Beek nog niet. En misschien laat Keizer zich wel te weinig gelden, of mist hij de capaciteiten om de juiste beslissingen te nemen?


Tegen Heracles duurde het bijvoorbeeld erg lang voordat er, onder meer, op de vleugels wat gebeurde. Vóór aanvang meldde de oefenmeester dat Amin Younes aan rust toe was, omdat de linkerspits zo’n korte vakantie heeft gehad (door zijn meedoen aan het toernooi om de Confederationcup en omdat hij zijn teamgenoten bij wilde staan na het wegvallen van Nouri). Toch liet hij de Duitser de hele wedstrijd staan. Logisch was overigens wel dat Keizer bij een 1-1 stand een verdediger, de overigens verdienstelijk in de basis teruggekeerde Mitchell Dijks, naar de kant haalde en Frenkie de Jong inbracht. Maar hem moet toch ook zijn opgevallen dat onder anderen Kasper Dolberg al weken een verre van scherpe indruk maakt.


Keizer had wel de pech (en anderzijds ook het lef om dat besluit te nemen) dat hij Davinson Sánchez buiten de selectie moest houden. De Colombiaan was te veel met zijn gedachten bij een op handen zijnde transfer naar Tottenham Hotspur. De Engelse club, waarvoor al onder anderen de ex-Ajacieden Toby Alderweireld, Christian Eriksen en Jan Vertonghen uitkomen, wil 40 miljoen euro voor hem neertellen. Keizer wist dit vrijdag nog niet, toen hij zijn perspraatje hield aan de vooravond van de competitie-ouverture tegen Heracles. Hij verzuchtte wel blij te zijn als het eenmaal 1 september is. Dan komt er een eind aan alle transfergeruchten en –bewegingen.


Een déjà vu doemt zich op. Vorig seizoen lukte Ajax het niet zich te plaatsen voor het belangrijkste Europacuptoernooi, kende het een valse start in de competitie (tegen Roda JC én Willem II) en werd pas op het allerlaatste moment Hakim Ziyech in huis gehaald. Dit seizoen zijn er weliswaar eerder nieuwelingen aangetrokken, al is er op het transferbeleid nauwelijks een peil te trekken, maar ook de onrust aan het spelersfront is vergelijkbaar. De twee komende wedstrijden op eigen veld, eerst tegen Rosenborg en op zondag voor de competitie tegen FC Groningen, staan nu al onder hoogspanning.


Tot dit seizoen zette Ajax van alle eredivisieclubs het vaakst de competitie winnend in, ook scoorde het veruit de meeste treffers op de eerste speeldag. Verder was het de enige club die vanaf 2013 in het openingsweekend aan het langste eind trok. Die laatste mijlpaal is ze kwijt; hopelijk blijft het hierbij en krijgt deze jaargang enkel positieve constateringen. Individueel was er zaterdagavond bij Heracles voor de rood-blauwen (wel wennen hoor die kleurencombinatie) evenmin wat te vieren. Dolberg was een paar keer onnavolgbaar en mocht zich beklagen over het feit dat hem een strafschop werd onthouden. Rechtsbuiten Justin Kluivert (wiens vader de bekeruitschakeling in 1996 aan den lijve meemaakte) wisselende enkele flitsende momenten af met fasen in de opwindende wedstrijd, waarin hij afwezig dan wel aan het dolen was of waarin hij ronduit zwak voor de dag kwam. Aanvoerder Joël Veltman beging ongeveer evenveel overtredingen als al zijn teamgenoten tesamen en twee van hen waren jarig, maar deelden evenzeer in de malaise. Mathijs de Ligt ontsnapte aan een rode kaart, koos geregeld de verkeerde, opbouwende oplossing en hij ging niet vrijuit bij de gelijkmaker. Misschien heeft Barry Hulshoff hem al gebeld. Zijn steun en toeverlaat maakte ruim veertig jaar geleden deel uit van het Ajax-team, dat in Almelo met 4-2 uit het nationale bekertoernooi werd geknikkerd. Hulshoff zal het talent, dat achttien werd, ongetwijfeld op wat leermomenten weten te wijzen.


Valt er voor Klaas-Jan Huntelaar, die zaterdag 34 kaarsjes mocht uitblazen, eigenlijk nog iets te leren? Zijn terugkeer in de hoofdstad verloopt tot nu toe op zijn zachtst gezegd teleurstellend. Net als tegen Nice werd de oud-international als pinchhitter ingebracht. Hoe kort ook: tegen Heracles moest dat welhaast tot een doelpunt leiden. Tegen geen enkele andere club wist The Hunter vaker te scoren. Helaas: resultaten uit het verleden… Tweemaal was hij dicht bij een ultiem verjaardagcadeau, maar ook hem zat het niet mee.


Keizer bevindt zich overigens in ‘goed gezelschap’ wat trainers betreft, die hun loopbaan bij Ajax met een competitienederlaag beginnen. Marco van Basten ging hem in 2008 voor, maar of dat een goed of slecht voorteken is? De tijd zal het leren al zal er wel gepresteerd moeten worden.


***


Vierde jaargang, week 146: Ajax wacht weer krachtproef, afgang als PSV moet worden voorkomen.


Wat was het stil, enkele minuten voordat er afgetrapt zou worden voor Ajax – OGC Nice. De Amsterdam Arena ademde tot dat moment een sereen enthousiaste en optimistische sfeer. Plots was er slechts één stem te horen. Van de voice-over van een indrukwekkend filmpje over Abdelhak Nouri. De video werd uitgezonden op de grote beeldschermen in het volgepakte stadion en bracht iedereen er het zwijgen toe.


http://www.soccernews.nl/news/398707/VIDEO:_Dit_schitterende_Nouri-filmpje_kreeg_Arena_zojuist_stil


Zoals ‘Appie’ tot voor kort mensen ademloos kon laten toekijken naar zijn bewegingen.


Maar de onfortuinlijke Amsterdammer, die al enige weken in een ziekenhuisbed ligt nadat hij tijdens het trainingskamp van Ajax in Oostenrijk door hart- en hersenletsel was getroffen, was meer. Hij was een grapjas, een verbinder, een voorbeeld, een echte Amsterdammer. Hij was Ajax. Het kwam allemaal langs in het korte, doch zeer krachtige eerbetoon. Veel mensen, op de tribunes, thuis of waar dan ook, hielden het niet droog. Zoals de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan geëmotioneerd raakte toen hij een week geleden beelden van Ajax’ nummer 34 liet zien in Zomergasten. De (ernstig zieke) Ajax-fan pinkte een traan weg, dronk wat uit een glas en besefte dat het met Nouri nooit meer goed zou komen. De tienduizenden fans in de Arena voelden dat die woensdagavond evenzeer. Ze klapten hun handen stuk om Nouri’s familie, van wie vader en broer in een ereloge zaten, voor de zoveelste keer een hart onder de riem te steken. In de 34e minuut werd dit overgedaan. Op initiatief van Hakim Zyiech, die op dat moment een ingooi liet voor wat die was, applaudisseerden alle spelers en het arbitrale gezelschap mee. Het blijft indrukwekkend.


Wat hadden de spelers deze steun graag extra kracht bijgezet door Nice uit te schakelen. En zich zo willen plaatsen voor de vierde en laatste play-off voor deelname aan de Champions League. Het mocht niet zo zijn, al bracht uiteraard Nouri’s maatje Donny van der Beek de hoop terug in de hoofdstedelijke aanhang door bijzonder knap, bijna op zijn Bergkamps, 1-1 te maken. Nice had reeds in de derde minuut de score geopend. Zouden de Ajacieden nog onder indruk zijn geweest van het emotionele filmpje? We zullen het nooit weten. Toeval of niet: concentratieverlies deed hen in de slotfase de das om. Er leek eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. Ajax had immers de leiding genomen. Hoe langer de wedstrijd duurde hoe meer de spanning en de onzekerheid bij de thuisclub echter toenamen. Toen bleek dat er bij dit ultra jonge Ajax een (te) groot verschil zit tussen totaalvoetbal en totaal geen voetbal.


De wijze waarop de 2-1 tot stand kwam, was werkelijk groots. Zyiech bediende knap linksback Nick Viergever, die eerder al tweemaal (!) dicht bij een doelpunt was en nu de mee opgekomen Davinson Sánchez liet scoren. Dat was in de 56e minuut. Ruim twintig minuten later liet Ajax zijn andere gezicht zien. Ongeorganiseerd, chaotisch en krachteloos liet het de Franse opponent combineren en scoren. Marcel Keizer bracht nog wel Klaas-Jan Huntelaar in, maar de teruggekeerde spits kon evenmin potten breken. Niet de vurig gehoopte Champions League voor The Hunter dit seizoen, hoogstens het hoofdtoernooi om de Europa League, waarin Ajax vorig seizoen verliezend finalist was. Na vier minuten in blessuretijd vond de uitstekende Engelse scheidsrechter Andre Marriner het welletjes.


Het werd opnieuw stil in de Arena. Met uitzondering van die Ajax-supporters, die afgaven op de tegenstander en Frankrijk altijd al een rotland hadden gevonden. Zo probeerde eenieder zijn teleurstelling, verdriet en woede te verwerken.


Weer niet naar het Europacuptoernooi der toernooien. Weer een hoop geld misgelopen, inclusief miljoenen aan tv-rechten, die nu naar Feyenoord gaan. Weer die vrees van vertrekkende spelers. Sánchez, Ziyech (die in verband wordt gebracht met Liverpool) en mogelijk zelfs Viergever maken nu misschien wel de overstap naar een club, die aan de Champions League meedoet. Het blijven sowieso tot 1 september, wanneer die belachelijke transferwindow sluit, roerige tijden.


Ook om een andere reden, want Ajax moet zich, tussen de eerste competitiewedstrijden tegen Heracles, FC Groningen en VVV Venlo, nog zien te plaatsen voor de eindronden van de Europa League. Andermaal zat het bij de loting niet mee: opnieuw de op papier sterkst mogelijke tegenstander. Het stugge Rosenborg, veelvoudig Noors kampioen en dit seizoen, dat in dit Scandinavische land al enige weken aan de gang is, als vanouds koploper. Keizer en zijn spelers worden het niet makkelijk gemaakt. Het zou een ramp zijn wanneer ze worden uitgeschakeld. In dat geval zou Ajax, net als eerder deze week PSV, verstoken blijven van Europees voetbal. Dat mag nooit (meer) gebeuren.


Toch is de eliminatie van PSV door NK Osijek mogelijk toch ergens goed voor geweest. Ajax zou op het punt staan één van de uitblinkers aan Kroatische kant, de rijzige verdediger Mateo Barac, vast te leggen. Zou, tsja. Even een slag om de arm houden dus. Er doen in deze tijd van het jaar zoveel geruchten de ronde. Eerst zien (tekenen) en dan geloven.


P.s.: Peter Bosz heeft bij Borussia Dortmund eveneens nog niets gewonnen. De man die in juni opstapte bij Ajax, leek lang op weg om met zijn nieuwe werkgever ten koste van ‘Recordmeister’ Bayern München de Duitse Supercup te gaan winnen. Een traditioneel late 2-2 van Bayern en een slecht afgelopen strafschoppenserie maakte de trainer een zoveelste illusie armer. Er zijn meer dingen die nooit (lijken te) veranderen.


***


Vierde jaargang, week 145: Ajax gaat nog veel plezier beleven aan Donny en Frenkie.


Dat doet-ie anders nooit. Nou ja, zelden. Scoren is niet de core business van Donny van der Beek. Toch maakte de middenvelder woensdag in de heenwedstrijd tegen Nice een doelpunt. Een technisch perfect doelpunt. Simpel, hoorde of las ik ergens. Nou, dat dacht ik niet. Van der Beek had nauwelijks tijd om na te denken nadat de Franse doelman Yoan Cardinale niet voor het eerst die warme avond onzeker had ingegrepen. Tot diens schrik en enorme blijdschap van alle Ajacieden reageerde Van der Beek perfect waardoor het 1-1 werd, een stand die ook na een bloedstollende slotfase op het scorebord bleef staan.


Was het toeval of door iets of iemand ingegeven dat juist Van der Beek de belangrijke uittreffer maakte? Hij, de boezemvriend van Abdelhak Nouri. Die samen met zijn jongere broer kind aan huis was in Nouri’s ouderlijke woning waar al weken alleen de herinneringen aan Ajax’ nummer 34 voortleven. Natuurlijk werd na ‘Nice uit’ Van der Beek gevraagd naar zijn gevoel, toen hij de 1-1 maakte. En direct met zijn vingers het rugnummer van zijn maatje vormde. Het tekent zijn (weg naar) volwassenheid dat de middenvelder wel wilde ingaan op de voor de hand liggende vragen, maar ook weer niet te lang. Daarvoor zat en zit het verdriet nog te diep. Logisch. Knap en dapper hoe hij vervolgens een prima analyse gaf van de wedstrijd. Ajax zal nog veel plezier aan deze knaap beleven.


Net als aan Frenkie de Jong, die gelijk zijn invalbeurt in de Europa-Leaguefinale tegen Manchester United prima als vervanger van Lasse Schöne voor de dag kwam. Zag je hoe frank(ie) en vrij de slim bij Willem II weggekochte halfspeler de bal liet rondgaan, zichzelf in een kansrijke positie manoeuvreerde en zowaar bijna 1-2 liet aantekenen? Dat moet, net als bij leeftijdgenoot Van der Beek, de volgende stap zijn: (meer) scoren. Ajax heeft echt goud in handen met deze talenten. Ook voor hun ontwikkeling zou het geweldig zijn wanneer deze schifting voor deelname aan de Champions League wordt overleefd en de volgende ronde eveneens winnend wordt afgesloten. Ajax-trainer Marcel Keizer heeft er wel vertrouwen in. Reëel en positief kritisch was zíjn commentaar na het boeiende duel in Zuid-Frankrijk. Met het gelijkspel kon hij leven, maar ‘we kunnen beter en zullen dit nog laten zien’, klonk het oprecht vertrouwenwekkend.


Wie weet woensdag al, wanneer de return in de Amsterdam Arena wordt gespeeld. Hoe je het wendt of keert (hoe erg het ook is wat Nouri is overkomen): dit duel zal eveneens in het teken staan van de afwezigheid van het grote talent.


‘Zelfs’ Eberhard van der Laan worstelt met het drama. Waarom zou de burgemeester van Amsterdam er zondagavond anders bij stil willen staan wanneer het in het tv-programma Zomergasten om hem draait? Van der Laan is gekend Ajax-fan. Begin dit jaar werd bekend dat hij ongeneeslijk ziek is. De populariteit van Amsterdams eerste burger bracht productiehuis Wefilm ertoe bekende en onbekende hoofdstedelingen hem een persoonlijke boodschap over te brengen. Joël Veltman komt in ‘Amsterdam belooft’ ( https://www.youtube.com/watch?v=3vPh3dQZoK4 ) aan het woord, maar ook ‘Appie’. De onfortuinlijke Ajacied, wiens toestand overigens stabiel is, zo werd deze week bekend, zegt in het filmpje op de voor hem bekende, vriendelijke wijze: “Ik ben blij om een echte Amsterdammer te zijn zoals u.”


Het was ook voor Van der Laan een gigantische klap toen hij vernam wat Nouri in Oostenrijk was overkomen. Hij heeft inmiddels een bezoek gebracht aan de familie Nouri en zal dus in Zomergasten hierover wat vertellen. Hopelijk zal Van der Laan nog lang onder ons zijn en bijvoorbeeld Ajax dit seizoen nog kampioen kunnen zien worden. Om vervolgens de fans op het Museumplein toe te spreken.


Of op zijn minst, laten we niet al te hard van stapel lopen, de Champions League zien halen. Hiervoor zal eerst woensdag in de Arena, met onder anderen Van der Laan op de volgepakte tribunes, Nice uitgeschakeld moeten worden. C’est possible, eh het kan!


***


Vierde jaargang, week 144: Is Ajax klaar voor OGC Nice en krijgt Huntelaar belangrijke rol?


Pakt Ajax de draad weer op, komende woensdag in de eerste van hopelijk vier voorrondewedstrijden voor deelname aan de Champions League? Weet de ploeg het heilige vuur en de Schwung, die ze vorig seizoen tentoonspreidde tegen FC Kopenhagen, Schalke ’04 en Olympique Lyon, ook tegen OGC Nice te vinden? Of laten de Fransen zich niet verrassen en hebben ze bijvoorbeeld de Europa-Leaguefinale van vorig seizoen tussen Ajax en Manchester United teruggekeken? In dat duel was het team van toen nog Peter Bosz zichzelf niet, was Plan A verre van toereikend en bleven Plan B en Plan C achterwege. Geen moment zat Ajax in de wedstrijd. Het gevolg: een kansloze 2-0 nederlaag.


Of Marcel Keizer, sinds een maand de opvolger van Bosz, ook lering heeft getrokken uit die zeperd? Laten we het hopen. Hij heeft het in ieder geval al een paar keer over alternatieve spelsystemen gehad mocht het vertrouwde 4-3-3 onvoldoende resultaat opleveren. Mentaal, fysiek, voetbaltechnisch en –tactisch moeten de Ajacieden er staan. Maar tussen moeten en kunnen zit een gat, waarvan pas woensdagavond in de Zuid-Franse stad blijkt of dat te dichten is.


Er zijn helaas meer dan alleen sportieve elementen die van grote invloed zijn op het spel van de nummer twee van de eredivisie. De rouwperiode na het wegvallen van club- en publiekslieveling Abdelhak Nouri laat nog steeds haar sporen achter, ervaart Keizer bijna elke dag. De duels met Nice worden ook zijn eerste proeve van bekwaamheid, maar met het drama rond nummer 34 in het achterhoofd zal uitschakeling in deze of de volgende kwalificatieronde tot op bepaalde hoogte geaccepteerd worden. Keizer weet echter ook, hoe groen hij nog is op dit niveau, dat er veel geld gemoeid is bij het zakken of slagen voor het toelatingsexamen. Of de testcase, een week geleden tegen Olympique Lyon, hem veel wijzer heeft gemaakt?


De Amsterdammer, die vorig seizoen nog onder meer in Groesbeek Jong Ajax coachte, heeft één geluk. Zijn beoogde basisformatie wijkt nauwelijks af van die van zijn voorganger. Met wel het grote verschil, nee het enorme verschil dat Davy Klaassen er niet meer bij is. De aanvoerder vertrok naar het Engelse Everton waar hij het met onder anderen de van Manchester United teruggekeerde Wayne Rooney heel goed kan vinden.


Ajax gunde hem zijn transfer, incasseerde tientallen miljoenen, maar zal hem node missen. Als aanjager, als assistleverancier, als afmaker, als aanvoerder en als aanspreekpunt binnen en buiten het veld. Keizer moet al deze eigenschappen nu bij verschillende spelers vinden, aanspreken, maar waarschijnlijk vooral trainen. Donny van der Beek is weliswaar de natuurlijke opvolger van Klaassen, maar hij is nog lang niet zo ver als Klaassen. Als dat ooit zal lukken. Hopelijk kan Hakim Zyiech zich nog meer dan vorig seizoen als dé regisseur gaan opwerpen. Hij zal er alles aan doen, zo heeft hij de afgelopen weken meermalen verkondigd. Belofte maakt schuld, Hakim. Maar ook Ajax’ nieuwe nummer 10 laat ook steeds weten dat hij ‘Appie’ niet kan en wil vergeten. Een knap resultaat bij Nice zal hem en zijn teamgenoten zeker goed doen.


De Ajax-leiding had overigens gehoopt dat ze de in de breedte kwetsbare selectie afgelopen weekend nog had aangevuld met een nieuwe Braziliaan: Richarlison. Helaas: wanneer Ajax zich ergens in mengt, dan weet je al snel dat er meer kapers op de kust zijn. En dus ook voor deze veelzijdige, 20-jarige aanvaller. Wordt vervolgd. Zoals ook de carrière van Mitchell Dijks wordt vervolgd. Bij …Ajax. Voor een derde periode. Keizer zit niet bepaald dik in de linksbacks en eigenlijk is de nog rugnummerloze Dijks de enige echte. Daley Sinkgraven is een gemaakte want hij is middenvelder van origine en Nick Viergever, die linksachter best goed tot zijn recht komt (en overigens vergeefs hoopte op een transfer naar de Bundesliga), is meer op zijn plaats in het centrum van de defensie. Ajax had tot voor kort ook de beschikking over Jaïro Riedewald. En ofschoon ook hij geen back van huis uit, misstond hij er niet. Crystal Palace, de nieuwe club van Frank de Boer, heeft hem echter na weken van loven, bieden en afrekenen aangetrokken. De Boer blij; de echte Ajax-fans gaan de veelzijdige Riedewald nog missen.


Over missen gesproken, behalve Sinkgraven moet ook Dijks de eerste ontmoeting met Nice laten schieten. De voormalige huursoldaat is geblesseerd en daar zit Keizer in deze fase van de competitie al helemaal niet op te wachten. De trainer heeft iedereen hard nodig. Tip voor hem: waarom niet beginnen met Klaas-Jan Huntelaar, die meer dan Kasper Dolberg is gepokt en gemazeld (in de spits). De vice-aanvoerder weet hoe je met tegenslagen moet omgaan en kan à la Klaassen een team op sleeptouw nemen. Marcel, doe ermee wat je wil. En eh ik zie Ajax graag in de Champions League voetballen, daar horen we toch thuis?!


***


Vierde jaargang, week 143: De hele voetbalwereld deelt massaal verdriet om Abdelhak Nouri.


Voetbal kan wel degelijk verbroederen. De social media dragen er natuurlijk aan bij, maar het heeft vooral te maken met het feit hoe Abdelhak Nouri in het leven stond. Wie goed doet, goed ontmoet.


Afgelopen donderdag werd bekend dat Nouri onherstelbare hersenschade heeft opgelopen toen hij een week geleden op de grond viel tijdens de wedstrijd tegen Werder Bremen. De nog geen 27 minuten die hij toen speelde, lijken voor hem de allerlaatste minuten ooit te zijn. De klap van het nieuws kwam enorm hard aan, omdat eerder in de week nog een relatief positief bericht over zijn gezondheid werd verspreid.


In binnen- en buitenland wordt door vriend en vijand sindsdien meegeleefd. Een greep uit de vele steunbetuigingen.


Feyenoord-spelers die met witte shirts met daarop een foto van Abdelhak Nouri en de tekst ‘Stay Strong Appie’ het veld betreden voor een oefenwedstrijd tegen Putten.

https://www.vi.nl/nieuws/feyenoord-staat-uitgebreid-stil-bij-appie-nouri


Spelers én fans van beide clubs die in de 34e minuut, als het duel wordt stil gelegd, voor hem klappen. Net als die van Helmond Sport en een combinatieteam van de amateurs van MULO en Helmondia. En bij oefenwedstrijden van NAC en Sparta.

Spelers van NEC en Heerenveen, die vóór hun onderlinge vriendschappelijke wedstrijd de handen op elkaar laten gaan.

Ook in Friesland kennen ze Nouri. ‘From Leeuwarden with love’, twittert de club tegelijk met een foto waarop alle spelers het nummer 34 aan de voorkant van hun shirt tonen.

Spelers van Vitesse en Istanbul Basaksehir tonen, in Turkije, een enorm spandoek om de Ajacied en zijn familie te ondersteunen.


Mooie woorden van Youp van ’t Hek in zijn zaterdagse column in NRC Handelsblad, afgesloten met de ‘voorzichtige vraag: zullen we De Toekomst naar Appie noemen?’

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/07/14/de-toekomst-van-nouri-12064785-a1566727


En natuurlijk laat ook David Endt zoals geen ander zijn licht schijnen over Nouri: “Als een pluisje op de wind. Eén moment en alles is anders, wreed anders. Beroofd van zijn bal. Je hoofd zit vol met tranen, je balt je vuist. Roep de voetbalgoden en al die andere goden aan: “Doe iets, geef Appie zijn voetbal terug!”


Spelers van FC Utrecht en Valletta FC leven ook mee, ze lopen hand in hand het veld op voor hun Europa-Leaguwedstrijd. Yassin Ayoub, opgegroeid in dezelfde omgeving als Nouri, laat vanuit Malta weten hoe erg hij het vindt voor die ‘lieve jongen’. Ex-Ajacied Urby Emanuelson, vanaf dit seizoen onder contract in de Domstad, laat eveneens van zich horen.


De UEFA staat vóór de loting van de voorronden van de Champions en Europa League stil bij het leed dat Nouri is overkomen.

Nouri’s voormalige trainers Peter Bosz en Frank de Boer schieten vanaf hun nieuwe werkplek (respectievelijk Borussia Dortmund en Crystal Palace) woorden tekort.

Willem Weijs, zijn ex-jeugdtrainer, reageert geschokken vanaf zijn vakantieadres. Hij staart drie kwartier wezenloos voor zich uit en kan het zich evenmin bevatten.


‘#STAY STRONG APPIE’ laten spelers van PSV zien tijdens hun trainingskamp in Zwitserland.

De selectie van AZ stelt zich op in de vorm van een hart en de spelers tonen afzonderlijk met hun handen het welbekende hartje.

In Kerkrade poseren de spelers van Roda JC zodanig dat het (rug)nummer 34 zichtbaar wordt.


Een 13-jarige Feyenoord-fan zegt, vechtend tegen de tranen, in een filmpje dat hij het vreselijk vindt dat er mensen zijn die blij zijn met de tragedie rondom Ajax’ troetelkind. In zijn hart was ook hij een bewonderaar van Nouri.

https://www.metronieuws.nl/nieuws/sport/2017/07/jonge-feyenoordfan-maakt-emotionele-video-voor-nouri


En dan zijn er ook kunstenaars, die op een aantal plekken in onder meer Amsterdam met graffiti grote portretten van Nouri hebben aangebracht.


De onheilstijding werd vooral als een mokerslag ervaren, omdat Appie waanzinnig populair was. De geboren en getogen Amsterdammer gold al jaren als hét talent van De Toekomst en alles leek erop te duiden dat hij dit seizoen echt zou doorbreken. Een seizoen waarin hij zíjn Ajax aan de …34e landstitel had willen helpen.


Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen. Indrukwekkend en bijna religieus was het eerbetoon dat vrijdagavond op initiatief van de F-Side plaatsvond. Duizenden mensen kwamen samen. Amsterdammers, mensen van buiten de stad, moslims, christenen en niet-gelovigen, jong en oud. Wat een zeldzame saamhorigheid! De mensen verzamelden zich vóór Nouri’s ouderlijke woning en op en om het speelveldje in Geuzenveld waar hij zoveel uren tegen de bal trapte. De twee plekken zijn in korte tijd bijkans uitgegroeid tot bedevaartplekken, net als ruim een jaar geleden het huis waar Johan Cruijff opgroeide.


In de buurt waar vrijdag zoveel mensen samendromden was Appie een allemans vriend, een jonge held. Iedereen droeg hem op handen. Zijn ouders en broer toonden op emotionele wijze hun dankbaarheid voor die massale steun. Het zal hen goed doen. Maar of hun oogappel, de leukste Ajacied aller tijden en in potentie één van de allerbesten, ooit nog gezond thuiskomt laat staan tegen een bal kan trappen, is zeer de vraag.


Een groot deel van de selectie liet zich vrijdag ook zien, inclusief Amin Younes die hiervoor zijn vakantie had onderbroken. Ook hen werd een hart onder de riem gestoken, met spreekkoren, vuurwerk, een bemoedigend woord, een aai over de bol. Het was zo intens wat zich daar in Amsterdam-West afspeelde. Bijna onwerkelijk.


Hoe knap was het dat de Ajacieden een dag later in hun tweede oefenwedstrijd van dit seizoen binnen de kortste keren met 2-0 leidden tegen Racing Genk. Nota bene dank zij doelpunten van twee spelers die een hele hechte band met Nouri hadden, Hakim Zyiech en Justin Kluivert. Uiteindelijk eindigde de ontmoeting op De Toekomst, tussen het op papier sterkste Ajax en de Belgische eersteklasser, in 3-3. De ‘B-keus’ nam het zaterdagavond, eveneens achter gesloten deuren, op tegen PAOK Saloniki. Het leverde de eerste zege op voor de nieuwbakken hoofdtrainer Marcel Keizer, die deze dagen voor een enorme beproeving staat. PAOK werd met 4-2 geklopt. Klaas Jan Huntelaar scoorde eenmaal – zijn eerste in zijn tweede Ajax-periode -, maar hij miste ook een strafschop.


Keizer zal daar niet zo zwaar aan tillen, net zo min als hij veel waarde hecht aan de uitslagen. Het verdriet zit erg diep. Toch moet de knop snel om, hoe lastig ook, want over anderhalve week staat al de eerste voorronde van de Champions League op de rol. Qua tegenstander had het minder zwaar gemogen: het Franse Nice, met onder Mario Balotelli, is een lastige ploeg. ‘Gelukkig’ is de return in Amsterdam. Het wordt het eerste duel in de Arena sinds Nouri’s niet te bevatten tegenslag. Wat zal dat een beladen avond worden!


***


Week 1 van seizoen 2017-’18 (week 142 sinds vorige titel): Stay strong Nouri!


Dit had een column moeten zijn, waarmee ik het seizoen 2017-’18 positief had willen inluiden. Positief, omdat Marcel Keizer de tijd, de ruimte en het vertrouwen moet worden gegund om het misschien zelfs nog beter te doen dan zijn voorganger Peter Bosz. De oud-speler van onder meer Ajax, die vorig seizoen zijn visitekaartje afgaf bij Jong Ajax, werd verrassend benoemd tot hoofdtrainer. Bosz, die het had gehad met een groot deel van de technische staf en niet meer door één deur kon met Dennis Bergkamp, heeft een contract getekend bij Bundesligaclub Borussia Dortmund.


Onder anderen Leo Beenhakker, Aad de Mos en Louis van Gaal begonnen hun trainerscarrière net als Keizer (een volle neef overigens van Ajax-icoon Piet). Als een betrekkelijke onbekende werden ze voor de leeuwen geworpen. We weten allemaal dat ze, de een wat meer of minder dan de ander, hun stempel hebben gedrukt op Ajax én het Nederlands voetbal. Maar (te?) gedurfd blijft het, om een man die zelfs als kroonprins nooit werd genoemd aan te wijzen als eindverantwoordelijke bij misschien wel de moeilijkste club van ons land. Keizer zelf, lijkt niet gebukt te gaan onder de druk en dwong in de eerste trainingsweek al bewondering af. Amsterdamse bluf? Positieve arrogantie? We zullen zien.


Positief probeer ik ook te zijn over de kracht van de selectie, hoewel die toch wat aderlatingen heeft ondergaan. Vooral Davy Klaassen (die naar het Everton van Ronald Koeman is vertrokken) gaan we missen. Donny van der Beek lijkt zijn logische vervanger. Op minstens één gebied kan de populaire middenvelder niet tippen aan de kwaliteiten van zijn voormalige aanvoerder: Klaassen was ook als aangever én als doelpuntenmaker onmisbaar.


Mitchell Dijks, die was teruggekeerd van Norwich City maar overbodig blijft, Heiko Westermann, die naar het Oostenrijkse Austria Wien is vertrokken, Bertrand Traoré, die zijn zwerftocht voortzet bij het Franse Olympique Lyon, en Diederik Boer zullen minder worden gemist. Dijks werd vorig seizoen al verhuurd, Westermann was gewoon een miskoop al zal-ie best nuttig zijn geweest in de kleedkamer, huurling Traoré presteerde wel erg wisselvallig en voor de naar PEC Zwolle teruggekeerde reservekeeper is Benjamin van Leer in huis gehaald. Een meer dan adequaat alternatief. Helaas is Ajax’ tweede doelman door een spierblessure voorlopig uitgeschakeld. Het is de vraag of de van Roda JC overgekomen Belg later deze maand beschikbaar is voor de voorronden van de Champions League. Misschien moet André Onana, die nog vakantie heeft, wel in erg korte tijd klaar gestoomd worden – met alle gevolgen van dien.


Het is nog vroeg in het seizoen en ik wil optimistisch blijven, maar defensief zijn er nog meer onzekerheden. Blijft Davinson Sánchez, of zwicht Ajax alsnog voor een miljoenenbod dat de een of andere buitenlandse club (of eigenaar van zo’n club) voor de Colombiaan wil neertellen? Goed bedoeld advies aan Marc Overmars en Jeroen Slop: ga bij eventuele onderhandelingen heel hoog in de boom zitten. Zodat ze kunnen ‘cashen’ op een manier die Feyenoord heeft gedaan voor spelers als Rick Karsdorp en Terence Kongolo. Beiden gingen voor een gigantisch bedrag naar een Italiaanse club. Hoezo zaken doen? Kenny Tete (wiens vertrek naar Olympique Lyon vandaag werd bevestigd) en Jaïro Riedewald daarentegen, dreigen voor een ‘koopje’ Ajax door de achterdeur te verlaten. Wil Overmars cs zo graag van hen af? Sportief gezien hadden deze nota bene zelf opgeleide verdedigers zeker niet misstaan in Keizers selectie. Kennelijk is er de afgelopen maanden te veel kapot gegaan in de relatie tussen hen (of moeten we zeggen hun zaakwaarnemer) en de Ajax-leiding? Joël Veltman daarentegen, die bij de hoofdstedelijke aanhang niet goed ligt, gaat juist zijn contract verlengen en is inmiddels benoemd tot nieuwe ‘captain’.


Leuk en aardig ook al die berichten de afgelopen weken over talentvolle spelers uit eigen gelederen, elders uit Nederland of uit het buitenland die zijn of worden vastgelegd. Heeft het afgelopen seizoen ook niet bewezen dat jeugd routine om zich heen nodig heeft? Gelukkig werd wel in een vroeg stadium Klaas-Jan Huntelaar teruggehaald. En niet om af te bouwen, bezweert de nog immer superpopulaire midvoor. Hij wil Kasper Dolberg nog beter of scherper maken en zelf zo veel mogelijk spelen ook al is hij niet in eerste instantie voor de basis gehaald. Voornaamste doel: samen met zijn nieuwe ploeggenoten (de schaal eindelijk naar de (Johan Cruijff) Arena halen. Dat wordt tijd ook voor de club, die al drie jaar wacht op een prijs, én voor Huntelaar, die nog nooit kampioen is geworden.


Ajax en de voormalige spits van Schalke ’04 weten dat ze een risico lopen. Slechts weinig spelers kunnen terugkijken op een geslaagde comeback in de hoofdstad. Frank Rijkaard en Ronald de Boer behoorden tot de spaarzame uitzonderingen. Edgar Davids, John Heitinga, Jari Litmanen, Stanley Menzo, Jaap Stam, Frank Verlaat en Aron Winter kijken juist met gemengde gevoelens terug op hun tweede periode bij ’020’.


Maar waar hebben we het eigenlijk over? Alle bespiegelingen vallen in het niet bij wat Abdelhak Nouri is overkomen. Het 20-jarige supertalent ging zaterdag, tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tegen Werder Bremen ineens op het veld liggen. Daley Sinkgraven zag het gebeuren tijdens Ajax’ eerste oefenduel van dit seizoen. Hij waarschuwde de scheidsrechter, die direct verzorgers opriep te komen. Wat volgde was eigenlijk te triest voor woorden, een tafereel dat je als Ajacied en familielid van Nouri nooit meer wil meemaken. Binnen de kortste keren begonnen steeds meer mensen zich te bekommeren over de toestand van de middenvelder. Opvallend genoeg stonden aanvankelijk, behoudens (gelegenheidsaanvoerder) Huntelaar, meer spelers van Werder dan Ajacieden ‘Appie’ bij. Ondertussen werd het duel (Ajax keek op dat moment overigens tegen een 2-1 achterstand aan) stil gelegd zodat twee ambulances het veld op konden. Ook werden een scherm, tentdoeken en een parasol tevoorschijn gehaald om Nouri te helpen.


Het duurde allemaal zo lang dat het ergste werd gevreesd en al helemaal toen vanaf een verhoging en op tv te zien was hoe hij werd gereanimeerd. Zijn makkers stonden op een afstand toe te kijken: hopend, biddend en smekend om een teken van leven, hoofdschuddend, vechtend tegen de tranen en een aantal, onder wie Keizer, zelfs huilend. Wat een vreselijke ervaring.


Na een minuut of twintig werd Nouri afgevoerd, naar een ziekenhuis in Innsbruck, de stad in Oostenrijk, die net ver van de plek ligt waar Ajax de afgelopen week een trainingskamp belegde. Aan het begin van de avond kwam de clubleiding met de enigszins geruststellende mededeling dat Nouri nog wel op de intensive care ligt, maar dat zijn toestand stabiel is. Even na middernacht werd bekend dat hij buiten levensgevaar is.


Maar hoeveel schade hebben de hartritmestoornissen, de oorzaak van zijn ‘ineenstorting’, daadwerkelijk aangericht? Waar kwamen die problemen vandaan? Was-ie al niet fit als wisselspeler het veld ingekomen? Op een enkele krachtsinspanning, een gevaarlijke vrije trap en een afstandsschot na leek er niet veel vuur in Nouri’s inspanningen te zitten. Ajax’ zonnetje in huis gaf nog wel een stuk of vijftien passjes, die uiteraard bijna allemaal goed aankwamen, maar hoe voelde hij zich daadwerkelijk gedurende de nog geen 27 minuten die hem gegeven waren deze zaterdagmiddag in Zillertal? Belangrijker is de vraag of, hoe en wanneer ‘Appie’ terugkomt op topniveau. Daar kunnen we nu slechts naar gissen. De medici in Oostenrijk zullen er in eerste instantie alles aan doen hem zo goed mogelijk bij te staan en daarna zo verantwoord mogelijk naar huis te laten keren.


Ik had vrij genomen om vandaag naar de eerste openbare training van Ajax te gaan. En ik was eveneens van plan morgen af te reizen naar Rijnsburg waar Keizers selectie zou aantreden tegen de amateurs van Rijnsburgse Boys. Helaas, beide activiteiten zijn afgelast. De spelers, van wie een aantal jarenlang is opgetrokken met Nouri, zijn te zeer aangeslagen. Ik weet zeker dat elke Ajax-fan hiervoor begrip kan opbrengen. Om deze column toch optimistisch af te sluiten: Stay strong Appie!


***


Week 141, laatste van dit seizoen: Manchester United meer dan een maat te groot, Ajax kansloos in finale Europa League.


Onherkenbaar, kansloos, roemloos, machteloos. Ajax was woensdagavond geen schim van zichzelf. De ploeg van Peter Bosz kwam er in de Europa-Leaguefinale tegen Manchester United niet aan te pas. Er was voor haar geen doorkomen en dus geen lol aan. Het werd 2-0 in Stockholm. Wanneer de beste man van het veld – de verguisde Belg Marouane Fellaini – had gedaan wat hij had moeten doen, dan was het zelfs 3-0 geworden. Nu kon Ajax-keeper André Onana meer onheil voorkomen. Een veelzeggende statistiek over die Fellaini: hij won vijftien luchtduels. Dat waren er drie meer dan alle Ajacieden er samen in hun voordeel hadden weten te beslissen. En dan laten we de grondgevechten gemakshalve nog even buiten beschouwing.


Alles was uit de kast gehaald om Ajax goed voorbereid aan de aftrap te brengen. Er leek ook geen vuiltje aan de lucht, al had Bosz’ team op voorhand natuurlijk niet van de roemruchte tegenstander gewonnen. Maar goed: iedereen was fit en erop gebrand om het opzienbarende spel tegen ploegen als FC Kopenhagen, Schalke ‘04 en Olympique Lyon een passend vervolg te geven.


Een onvermijdelijke nederlaag en de mislukte poging om voor het eerst sinds 1995 een Europacup te winnen diende zich echter snel aan, te snel. Er was veel nervositeit en weinig beweging, veel balverlies (met name bij Davinson Sánchez) en te weinig durf en er waren veel verloren duels om de bal en weinig tot geen goede aanvallen. Binnen zeventien minuten was het eigenlijk al over en uit voor Ajax, dat nog wel in zijn nieuwste thuisoutfit was gestoken. Met ronde witte kraag en zonder de drie Adidas-strepen. Helaas, het bracht de Ajacieden geen geluk. In de laatste officiële wedstrijd van het vorig seizoen was er in het nieuwe uittenue evenmin reden om feest te vieren: De Graafschap hield de Ajacieden toen van het 34e landskampioenschap af.


In tegenstelling tot de 1-1 in Doetinchem was het verlies in de Zweedse hoofdstad geen schande. Manchester United is niet voor niets de rijkste club ter wereld. Bovendien heeft ze tactisch gezien misschien wel de beste trainer onder contract. José Mourinho bekommert zich niet om de schoonheid van het spel: hij weet als geen ander hoe je een tegenstander kunt ontmantelen en demoraliseren. Bovendien gebeurde in de Friends Arena waar Ajax niet op zat te wachten: een snelle Engelse treffer dus. En dan weet je tegenwoordig hoe laat het is. In 45 eerdere wedstrijden dit seizoen was United ook op voorsprong genomen. Steeds wist het team van de Portugese finalekoning vervolgens te winnen of gelijk te spelen.


Ajax kon op niet één enkele serieuze kans bogen om op zijn minst de eer te redden, meer zat er hoegenaamd niet in. Slechts driemaal werd het doel van de voormalige AZ-keeper Sergio Romero onder vuur genomen. In de eigen Amsterdam Arena tegen Lyon, toch niet zo lang geleden, konden nog zestien doelpogingen worden genoteerd. Bovendien mocht de manier waarop de Ajacieden probeerden te scoren geen naam hebben: de inzetten waren meer losse flodders. David Neres probeerde het nog met een lob, maar ook van deze invaller kreeg de Britse verdediging het warm noch koud.


De Braziliaan verving Kasper Dolberg, wiens optreden de machteloosheid van Ajax nog het best symboliseerde. De Deen, die zich dit seizoen komeetachtig ontwikkelde, werd nauwelijks aangespeeld, kon amper iets uitrichten en werd, ietwat overdreven wellicht, maar toch, alleen bij de aftrap niets in de weg gelegd. Mourinho had de Amsterdamse opponenten goed geanalyseerd en zijn manschappen geïnstrueerd hen geen centimeter ruimte te gunnen. Dan is Ajax immers op zijn best. Vooral op middenveld verloor het team de slag. Davy Klaassen, Lasse Schöne en Hakim Ziyech wisten zich geen moment te onderscheiden.


Ajax’ beste man was Mathijs de Ligt, nota bene de jongste speler ooit in een Europacupfinale. De centrumverdediger had in Daley Blind, zijn landgenoot en voormalig Ajacied, overigens een waardige evenknie. Verder was het dus helaas behelpen bij Ajax. Ook Bosz, eind vorige week uitgeroepen tot trainer van het jaar (in ons land), kon het tij niet keren. Tactisch en technisch niet en al helemaal niet op fysiek gebied. Deze conclusie en de wijze waarop de Amsterdamse club door United werd gedeclasseerd deed denken aan een kleine vijftig jaar geleden, toen ze tegen het Italiaanse AC Milan haar eerste Europese eindstrijd speelde en met 4-1 ten onder ging.


Heeft Ajax, nu het én achter Feyenoord én in de Europa League second best is geworden, dan een compleet verloren seizoen achter de rug? Nee, zo erg is het nu ook weer niet. Bosz is het gaandeweg deze jaargang gelukt om zijn pupillen zo te laten voetballen dat hiermee de harten van veel voetballiefhebbers zijn gestolen. In binnen- én buitenland. Laat dat de grootste winst van dit seizoen zijn. Bovendien is een aantal spelers duidelijk beter geworden, doorgebroken dan wel verrassend genoeg uit kunnen groeien tot een sterkhouder. Zoals Schöne. Het moet de Deen, gezegend met een grote aaibaarheidsfactor, wel veel pijn hebben gedaan dat hij ook het eind van de ontmoeting met United niet haalde. Schöne is in de eredivisie als verdedigende middenvelder meestentijds onomstreden. Wanneer de druk en de weerstand toenemen, blijkt hij tekort te komen. Ben benieuwd of Bosz gewoon met hem doorgaat op ‘zes’. En wat doet Klaassen? Blijft de aanvoerder of vertrekt hij? Hoe dan ook: het middenveld moet versterkt worden.


Aanvallend dient ook geïnvesteerd te worden, mede door het wegvallen van de naar Chelsea terugkerende Bertrand Traoré (die tegen United overigens zeker in de eerste helft best aardig op dreef was). Met de huidige lichtgewichten op de vleugels (van wie Justin Kluivert niet de mogelijkheid kreeg zich net als pa Patrick in 1995 te onderscheiden) en Dolberg in de spits zal Ajax komend seizoen toch echt tekort schieten. Het terughalen van Klaas-Jan Huntelaar wordt niet voor niets al lang overwogen. Mits de bij Schalke vertrekkende spits er zich mee kan verzoenen dat hem in Amsterdam geen basisplaats kan worden gegarandeerd.


Wie er ook bijkomen of afscheid nemen: Ajax wacht na het recordvolle wedstrijdseizoen 2016-’17 al snel een zware periode. Eind juni begint reeds de voorbereiding op het nieuwe seizoen met als eerste piekmoment, eind juli alweer, de derde en voorlaatste kwalificatieronde voor de Champions League. Werk aan de winkel dus voor Bosz. Wat zal hij graag een prijs willen pakken, al is het maar om af te komen van het vervelende imago van een net-niet-trainer.


***


Week 140: Twijfels, maar ook optimisme aan vooravond van Europa-Leaguefinale tegen Manchester United.


Ik ben Ajacied en zie ons de Europa League winnen. Eind goed al goed. Wedden? Desondanks maak me ik me enigszins ongerust. Een beetje dan want ík hoef woensdag niet tegen Manchester United te spelen en sta evenmin als verantwoordelijk trainer aan de kant. Ik leef wel intens mee met de Ajacieden, die, hoe jeugdig de meesten ook zijn, nu reeds voor het hoogtepunt van hun loopbaan staan. Als 17-jarige debuteren in Oranje was voor Mathijs de Ligt al een jongensdroom die in vervulling ging, maar op die leeftijd ook een finale spelen van een Europacuptoernooi. Als nota bene aller jongste aller tijden. Kan het mooier? Vorig jaar augustus vormde hij met Davinson Sánchez het verdedigingscentrum van Jong Ajax tegen Emmen; woensdag moeten ze de aanvallers van één van de rijkste clubs ter wereld van het scoren afhouden. Hoe snel kan het gaan. Maar toch.


En al mag hij wat mij betreft nog lang blijven: voor aanvoerder Davy Klaassen is het winnen van de Europa League een prachtige mijlpaal om zijn carrière bij Ajax af te sluiten en de stap naar een grotere club te maken. Een zorg voor later wellicht, maar wat moet en kan Ajax zonder hem?


Zo zijn er meer spelers voor wie de druk ‘onmenselijk’ hoog wordt en van wie de marktwaarde verder zal stijgen bij een nieuwe topprestatie, na de uitschakelingen van de Duitse subtopper Schalke ’04 en het Franse Olympique Lyon. Zouden Sánchez, Kasper Dolberg en Amin Younes (die voor het eerst een oproep kreeg voor de Mannschaft!) hun hoofd koel kunnen houden en daarna te houden zijn? Marc Overmars moet zich vast en zeker opmaken voor een drukke zomer. De directeur spelersbeleid kan een potje breken bij de achterban nu het na een zwakke start crescendo is gegaan met de deels door hem samengestelde selectie. Bovendien is een aantal spelers, onder wie revelatie André Onana voor enkele extra jaren vastgelegd.


Maar waarom dan die twijfels? Nou, ik ben niet vergeten dat Ajax dit ultralange Europese seizoen uitspelend weinig of niets heeft gewonnen. Ja, Schalke en Lyon werden op hun eigen terrein uitgeschakeld, maar beide keren wel ondanks een nederlaag. Misschien brengt het rood-witte tenue de ploeg wel geluk, want Ajax is al thuisclub aangewezen. En ook al is de Friends Arena niet de Amsterdam Arena, Ajax moet woensdag in de Zweedse hoofdstad hetzelfde opbrengen als in vooral de thuiswedstrijden tegen FC Kopenhagen, Feyenoord, Schalke en Lyon. Zal het de equipe van Bosz lukken diezelfde durf, agressie én speelsheid op de mat te leggen? En: is het een voordeel of juist een nadeel dat de Ajacieden in tegenstelling tot de formatie van José Mourinho anderhalve week geen wedstrijd heeft gespeeld? Heb je ook gezien hoe relaxt het er donderdag aan toe ging tijdens een speciale mediadag die Ajax en de UEFA organiseerden voor de media? Eind vorige week gaf Bosz zijn manschappen bovendien twee dagen vrijaf. Hoe scherp ben je dan nog?


Verder moeten we niet uitsluiten dat Ajax in zijn tiende Europacupfinale last krijgt van plankenkoorts. Voor het eerst sinds tijden weer een Nederlandse club in een Europacupfinale. Wie had dat gedacht? En dat met zulk attractief spel en met een historisch jonge selectie. Ik hoop niet dat Bosz te veel de nadruk gaat leggen op het feit dat zijn pupillen moeten gaan genieten. Uiteraard wordt de ontmoeting met de Mancunians er een om nooit te vergeten, zelfs als de trofee aan de andere kant van het Kanaal terechtkomt. Maar ik zou er als trainer op hameren dat het mogelijk een eenmalige kans is om een Europese beker te pakken en dat daarna nog genoeg tijd is om (eventueel) te genieten van de winst op Mourinho’s troepen.


Och, misschien maak ik me wel zorgen om niets. Bosz, die weer kan beschikken over een fitte Lasse Schöne en Daley Sinkgraven, is er veel aan gelegen om de cup te mogen torsen. In eigen land werd hij afgelopen week door zijn eigen collega’s uitgeroepen tot beste trainer van het voorbije seizoen. Zelfs Giovanni van Bronckhorst, die met Feyenoord kampioen werd, kreeg minder stemmen. Terecht, want als je het huidige Ajax vergelijkt met de ploeg die begin dit seizoen werd afgedroogd door FK Rostov, dan zie je niet alleen op bijna elke positie een andere speler. Ook het spel van de nummer twee van de eredivisie is er daadwerkelijk op vooruit gegaan. Bosz heeft flink door gewisseld, door geselecteerd en hij plukt daar nu de vruchten van.


Ajax in een Europese eindstrijd is een beloning op zich, maar nu zijn team zo ver is, wil de trainer bewijzen dat hij ook internationaal een topper is. Dat hij de rood-witten met een nieuwe triomf op de kaart kan zetten. Och, waarom ook niet en moet ik zelf de komende dagen de euforie inhaleren alsof het voorlopig de laatste keer is. Het Feyenoord-legioen moest achttien jaar wachten op het landskampioenschap. Heb je gezien wat dat heeft los gemaakt in Rotterdam en verre omstreken? Hoe mooi zou het zijn als op het Museumplein en al die andere plekken in Amsterdam en daarbuiten dit feest woensdagavond meer dan dunnetjes wordt overgedaan.


Ooit zei toenmalig Ajax-voorzitter Ton Harmsen dat een Nederlandse club nooit meer een Europacup zou winnen. Onder anderen Johan Cruijff en Louis van Gaal logenstraften deze uitspraak door met de Amsterdamse club wel een Europese trofee te behalen.


Zou Bosz hetzelfde huzarenstukje uit gaan halen? Yes, he can! Ik ben ervan overtuigd en droom er nu al van dat zijn spelers hem tijdens de afsluitende persconferentie met champagne nat spuiten. Zoals Zinedine Zidane zondagavond overkwam nadat zijn Real Madrid Spaans kampioen was geworden. Het was de eerste Ligatitel voor de ‘Koninklijke’ sinds 2012. Wanneer Ajax de Europa League pakt, dan heeft het 21 jaar op een Europese prijs moeten wachten. Dat wordt echt genieten. Maar wel alleen dan pas, als het aan mij ligt!


***


Week 139: Via de Europa League en ten koste van Daley Blind toch de Champions League in?


Het zal toch niet zo zijn dat Ajax, net als vóór het tijdperk-Frank de Boer, zeven jaar op een nieuw landskampioenschap moet wachten? Feit is wel dat ‘we’ sinds 2014 geen prijs meer hebben gepakt en dat we voor de derde maal op rij tweede zijn geworden. En aan complimenten over mooi spel en een tweede plaats heb je niets. Ja, je mag ze in ontvangst nemen en je kunt je kwalificeren voor de Champions League. Maar dat is helaas weinig Nederlandse clubs gegeven. Ooit van FK Rostov gehoord?


Mocht je het nog niet weten: Feyenoord heeft de prestatie van Ajax in het seizoen 1998-’99 geëvenaard door ook in de 34e en laatste speelronde de koppositie te behouden. De Kuipbespelers mogen zich voor het eerst sinds achttien (!) jaar weer Nederlands beste noemen. Zo lang zal het voor Ajax niet duren, daarvoor durf ik mijn handen wel in het vuur te steken. De ploeg wordt niet voor niets na enkele hoopgevende wedstrijden eerder dit seizoen de kampioen van de toekomst genoemd. Volgend jaar dan maar? Eerst zien dan geloven.


Voetbaltechnisch gezien herbergde de selectie van Peter Bosz en zelfs die van zijn PSV-trainer Phillip Cocu het afgelopen seizoen al meer kwaliteit dan die van hun winnende collega Giovanni van Bronckhorst. Het was de stabiliteit én de schotvaardigheid aan Rotterdamse zijde, die de doorslag hebben gegeven. Feyenoord verspeelde weliswaar diverse malen onnodige punten, kreeg meer tegentreffers dan zijn concurrenten, verloor zelfs één keer meer dan ‘020’ en tweemaal meer dan ‘040’, maar pakte wel de meeste punten. Eéntje meer dan Ajax, dat net als vorig seizoen met de kleinst mogelijke achterstand beslag legde op die ‘waardeloze’ tweede plaats.


De Ajacieden wilden in de afsluitende wedstrijd tegen Willem II best voor hun laatste (papieren) kans gaan. Binnen een kwartier was het eigenlijk al einde oefening. Toen leidde Feyenoord op eigen veld tegen Heracles Almelo reeds met 2-0. Ajax won uiteindelijk (1-3) zoals het in het Koning Willem II Stadion bijna altijd aan het langste eind trekt. Tja en dat dan fans van de thuisclub hun tevredenheid toonden over het feit dat de schaal definitief in Rotterdam terecht kwam, och, laat ze maar, dan hebben ze in Tilburg nog wat lol gehad.


Ajax trad Moederdag 2017 aan met overigens de jongste eredivisieploeg aller tijden. Pas toen de vertrekkende ‘veteraan’ Heiko Westermann (als invaller) zijn laatste competitieminuten maakte als Ajacied, werd het gemiddelde iets opgekrikt. Het was niet alleen (eigen) jeugd die Bosz het veld heeft ingestuurd. Zijn groep (met onder anderen Frenky de Jong, die tegen zijn oude club debuteerde als basisspeler) is zo enorm getalenteerd en beloftevol dat er inderdaad mooie tijden aan lijken te komen. Over die groei mag de technische staf tevreden zijn, maar ik weet zeker dat Bosz en zijn assistenten nog geregeld zullen terugdenken aan die keren dat er punten zijn verkwist. Zoals in Amsterdam tegen Willem II en Roda JC of na de winterstop bij Excelsior, FC Groningen en zelfs bij PSV. Dat moet voor volgend seizoen prioriteit nummer één zijn: niet zo veel punten morsen tegen met name de kleintjes en vooral rondom de Europese wedstrijden.


Daarover gesproken: de Europa League kan het seizoen nog redden. Met veel pijn en moeite en zonder de uit het veld gestuurde Nick Viergever, maar verdiend, werd donderdag ten koste van Olympique Lyon de eindstrijd bereikt. Weer ging een Europese uitwedstrijd verloren (3-1), maar de 4-1 thuis een week eerder bleek voldoende. Genoeg voor een Europacupfinale! Precies 22 jaar na de (gewonnen) Champions-Leaguefinale tegen AC Milan, ofwel 25 jaar na de eerste cupwinst van Ajax onder Louis van Gaal en dertig jaar nadat Johan Cruijff als technisch directeur Ajax in de Griekse hoofdstad Athene naar de Europacup voor bekerwinnaars leidde.


Ten slotte: de dag waarop het Manchester United van Daley Blind in Stockholm moet worden bestreden is bovendien precies veertien (!) maanden na het plotselinge overlijden van Cruijff. De plaatsing voor de finale werd in een aantal media indirect het succes genoemd van de voormalige nummer veertien. Bosz mag dan een Cruijff-adept zijn: hij heeft, ondanks de aanvankelijke scepsis bij fans en pers, bewezen met eigen ideeën een vernieuwende toptrainer te (kunnen) zijn.


Onder hem is Ajax echt aantrekkelijker en beter gaan spelen dan onder Frank de Boer (die overigens in Lyon hartstochtelijk meejuichte met zijn voormalige werkgever). Bovendien heeft Bosz een aantal spelers individueel beter laten voetballen en diverse jonkies de ruimte gegeven aan het grote werk te ruiken. Met Kasper Dolberg als dé exponent. De Deen heeft zich als een komeet ontwikkeld en lijkt ondanks zijn jeugdige leeftijd niet kapot te krijgen. Geweldig dat hij ondanks een zware eerste seizoen zijn ploeg in zowel Lyon als Tilburg de juiste weg wees. ‘Goalberg’ kwam tot zestien competitietreffers en werd hiermee clubtopscorer.


Zijn opkomst en prestatie doen me denken aan de manier waarop Patrick Kluivert zich in het seizoen 1994-’95 meldde en uitgroeide tot een spits van formaat. Zijn puntertje hielp Ajax in de Oostenrijke hoofdstad aan de Champions-Leaguewinst op AC Milan. Dolberg zou ook dit graag willen kopiëren. Mooiste van alles zou zijn dat in de Zweedse hoofdstad Patricks zoon Justin (één van de beloftes die onder Bosz zijn doorgebroken) matchwinner wordt. Zo kunnen we nog even mijmeren…


***


Week 138: Het kan nog, kampioen worden en zelfs de finale halen van de Europa League.


Schaal in zicht, schaal uit zicht en nu komt-ie toch weer in beeld. Gaan we alsnog een ongekend competitieslot tegemoet met nu eindelijk een happy end voor Ajax? In ieder geval blijft de ploeg van trainer Peter Bosz tot aan de laatste speelronde in de race voor het landskampioenschap.


Feyenoord liet nota bene in Rotterdam een matchpoint liggen door een volkomen onverwachte 3-0 nederlaag bij Excelsior, ooit een satellietclub van de grote broer van Zuid. Alle treffers van Excelsior, dat door de zege een terugkeer naar de Jupiler League definitief afwendde, werden uiteraard hartstochtelijk gevierd in de Amsterdam Arena. Ajax rekende ondertussen af met Go Ahead Eagles en bezegelde door een 4-0 zege juist het lot van de degradant. En dat op de dag dat Jupiler de wedstrijdsponsor van het ongelijke treffen was.


Ajax acteerde weliswaar veel minder gedreven dan in het heroïsche Europa-Leagueduel eerder in de week met Olympique Lyon (4-1 zege), maar daar maalde na afloop niemand om. Er overheerste vooral blijdschap en optimisme en dat mag toch wel de verdienste van Bosz en zijn collega's in de technische staf worden genoemd. "Ik kan zo tien of elf andere spelers opstellen", zei hij vrijdag al tijdens het perspraatje voor het laatste thuisoptreden van dit seizoen om aan te geven dat de kwaliteit gewaarborgd zou blijven. En dat was geen grootspraak: Bosz had zijn elftal in vergelijking met de cupwedstrijd vrijwel geheel gewijzigd. Tekenend voor de harmonie binnen de club was het feit dat alle ‘gepasseerde’selectiespelers (behoudens de geblesseerde Daley Sinkgraven) in de 'dugout' zaten en in de rust op de mat verschenen.


Sportief gezien bleef het ‘risico’ dat Bosz nam, zonder gevolgen. Eerder dit seizoen leidden rigoureuze wijzigingen in het elftal tegen Cambuur tot uitschakeling in het KNVB-bekertoernooi. Van Go Ahead Eagles viel echter nauwelijks iets te vrezen. Nou ja, behoudens de als altijd onzinnige overtredingen van Marcel Ritzmaier, die het zelfs presteerde om bij een 4-0 achterstand een rode kaart op te lopen. Kan die man met een enkeltje naar zijn Heimat (Oostenrijk ) worden gestuurd?


De middenvelder had het gemunt op Joël Veltman. De verdediger nam in de tweede helft de aanvoerdersband over van de gewisselde Davy Klaassen en dat zal hoop ik toch de enige reden zijn geweest dat hij na afloop commentaar mocht geven voor de camera’s van de media. De back maakt zich met zijn lichtzinnig gedrag niet bepaald populair bij de aanhang, die veel liever Kenny Tete als rechterverdediger ziet. Die positie nam Tete donderdag ook in, tijdens het ongelooflijk verlopen Europacuptreffen met Lyon.


In het eerste half uur waren de Fransen duidelijk beter, maar een door Bertrand Traoré net genoeg getoucheerde vrije trap van Hakim Zyiech en een koele spitsengoal van Kasper Dolberg zetten het duel op zijn kop. Vooral na rust kwamen de ruim vijftigduizend toeschouwers in het stadion en de bijna (!) twee miljoen tv-kijkers ogen en adem tekort om de aanvalsgolven en het oogstrelende spel van Ajax te kunnen gevolgen. Horzels zijn de Ajacieden als ze het op hun heupen hebben. Niet eerder dit seizoen (!) losten de rood-witten in binnen- en buitenland zoveel schoten op doel. Het werd ‘slechts’ 4-1, mede dank zij de eerste competitietreffer van Frenky de Jong. Voor hetzelfde geld had de flipperpartij een korfbalscore kunnen opleveren. En toch, toch beseffen Bosz en zijn pupillen (die naarmate het seizoen vordert steeds leuker, beter en krachtiger lijken te gaan voetballen) dat ze er nog niet zijn. ‘We gaan naar Stockholm toe’, zongen fans zelfs een uur na de onvergetelijke Europese krachtmeting nog in de buurt van de Arena. Maar we gaan eerst naar Lyon toe, daar moet voorkomen worden dat eenzelfde scenario zich gaat voltrekken zoals onlangs bij Schalke ’04, ook al overleefde Ajax die ongemeen spannende pot.


Een slijtageslag in Zuid-Frankrijk zou, ondanks een hopelijk positief resultaat, ook eens een negatieve weerslag kunnen krijgen, zoals een paar weken geleden in de topper tegen PSV. Anderzijds: vorig seizoen moest de Eindhovense ploeg tijdens de thuisontmoeting met Ajax een knappe prestatie, eerder die week in de Champions League tegen het Spaanse Atlético Madrid, bekopen met een nederlaag tegen de Amsterdamse rivaal. Weg titel, dachten ze in 040, totdat Bryan Smeets namens De Graafschap en (volgens Sjaak Swart) heel Nederland daar een stokje voor stak. Kortom, waarom zou Ajax (dat door de winst op Go Ahead Eagles in ieder geval zeker is van deelname aan de voorronden met als inzet deelname aan de Champions League) zondag nu eens niet de gelukkigste zijn? Mag het een keer?


Willem II zal er wellicht anders over denken. De Tilburgse club wil de competitie zondag tegen Ajax in het eigen Koning Willem II Stadion natuurlijk met een eervol resultaat afsluiten. Precies tien jaar geleden waren de tricolores nog spelbreker door Ajax op een ook al bijzondere laatste speeldag op 0-2 te houden. Het team van toen Henk ten Cate (en Hennie Spijkerman) kwam hierdoor net één doelpunt tekort om PSV van de titel af te houden. Zoiets is zondag ook mogelijk.


Interessant wordt de rol die Heracles gaat spelen. De subtopper is de andere partij in de (tweede) kampioenswedstrijd van Feyenoord en kan bij een goed resultaat in De Kuip een ticket voor de playoffs voor Europees voetbal pakken. Bovendien denkt Bosz dat zijn oude club hem en diens assistent Peter Krüzen (beiden waren als trainer en als speler geliefd in Almelo) best een dienst zou willen bewijzen. Bosz: “Als ze het niet voor ons doen, doen ze het wel voor zichzelf.”


Niet helemaal handig en ook ongebruikelijk om zojuist uit de mond van Bosz te horen, maar zelfs zonder diens uitlatingen mag je tegenwoordig niets meer uitsluiten als het gaat om de strijd om ’s lands hoogste voetbaleer. Maar wat zou het mooi zijn als Ajax toch aan het langste eind trekt en anderhalve week later in Solna, bij de Zweedse hoofdstad Stockholm, ook nog in de Europa-Leaguefinale staat. Niet alle dromen zijn bedrog.


O ja: Davinson Sánchez en Kasper Dolberg werden na de ontmoeting met Go Ahead Eagles uitgeroepen tot beste speler en grootste talent van het afgelopen seizoen. De bekendmaking volgde na een speech van Ajax-directeur Edwin van der Sar, die met één hand in de zak het publiek geforceerd dankte voor zijn steun, het afgelopen seizoen. ‘Sar’ is niet de man van inspirerende woorden. “Ja”, zei hij eerder deze week in NRC Handelsblad, “het is te lang stil geweest aan het Europese front.” Dan heb ik meer waardering voor Dennis Bergkamp, die in een opmerkelijk openhartige bui in Het Parool zijn voormalige collega Wim Jonk verwijt dat de doorstroming van talenten te lang heeft geduurd. En dat Ajax veel kwaliteit in huis heeft, dat is de afgelopen wedstrijden van het eerste elftal en van Jong Ajax wel gebleken.


***


Week 137: Ajax uit op sportieve wraak, maar met Neres en Van der Beek of met ‘vaste waarden’?


Hoe zouden PSV – Ajax van vorige week zondag en daarmee de titelrace zich hebben ontwikkeld wanneer David Neres aan de aftrap had gestaan? De Braziliaan dwingt steeds meer respect af, scoort geregeld in Ajax-één en in Jong Ajax (zoals vrijdag tegen Jupiler-Leaguekampioen VVV) en hield de Eindhovense verdediging in zijn invalbeurt brutaal bezig. Ook kon de buitenspeler het in de slotfase opbrengen om de opkomende PSV-back Joshua Brenet in het strafschopgebied de voet dwars te zetten. Brenet scoorde niet, maar het kwaad was al geschied: 0-1.


Nog een hypothese: wat als niet Lasse Schöne, maar Donny van der Beek in de basisopstelling was opgenomen? De Deen stelde zich in de eerste 45 minuten van de topper erg kwetsbaar op waardoor hij (ongewild uiteraard) de ploeg geen goede dienst bewees. Na de rust kwam Schöne overigens beter uit de verf, te laat echter. En waarom krijgt de razendpopulaire Abdelhak Nouri relatief weinig speelminuten in de hoofdmacht? In de Venlose Koel was hij weer eens de kleine grote man, de assistkoning, de speler met de geweldige openingen, die toe is aan een hoger podium.


Het gaat te ver om de schuld van de nederlaag in Eindhoven (waardoor de achterstand op koploper Feyenoord vier punten werd) in de schoenen van Peter Bosz te schuiven. Een trainer is immers verantwoordelijk voor het team, dat hij de wei instuurt. Bosz gokte met Bertrand Traoré en Amin Younes en speelde dus met vuur. Beiden hielden het (amper) drie kwartier vol. Het kwam Ajax duur te staan, al viel ook op de instelling van de nummer twee van de eredivisie wat aan te merken. Maar het een kan niet los worden gezien van het ander.


Voor de halve finale in de Jupiler League, woensdag tegen Olympique Lyon, moet Bosz opnieuw knopen doorhakken. Houdt hij vast aan zijn favoriete trio voorin (Traoré, Dolberg en Younes) en kiest hij op het middenveld voor de routine van Schöne? Hoe de verdedigende linie eruit gaat zien, dat zou bijna elke voetballiefhebber kunnen bedenken. Joël Veltman en Nick Viergever zijn beiden geschorst. Zij zullen worden vervangen door respectievelijk Kenny Tete (tot blijdschap van heel veel Ajax-fans) en Daley Sinkgraven. Mocht de ex-speler van Heerenveen niet fit genoeg zijn, dan gaat de linksbackpositie ongetwijfeld naar Jaïro Riedewald. De eigen kweek zit in een moeilijke fase van zijn loopbaan. Hij begon als basiskracht, maar zat de laatste weken een paar keer zelfs niet meer op de bank. Tegen VVV ‘moest’ hij zelfs opdraven met Jong Ajax.


Het eerste treffen met Olympique wordt op eigen veld gespeeld. In het stadion dat nog de Amsterdam Arena heet. Met de nadruk op nog, want binnen een half jaar gaat het Ajax-onderkomen de Johan Cruyff Arena heten. De kogel is na al die jaren van speculaties en discussies eindelijk door de kerk, zo werd afgelopen dinsdag bekend gemaakt. Het was toen niet toevallig 25 april, de dag waarop Cruijff zeventig zou zijn geworden. Het gerucht zong al de hele dag rond; tegen zeven uur ’s avonds was het hoge woord eruit. Mooi geregisseerd, want juist diezelfde avond werd ter nagedachtenis aan de eeuwige nummer 14 een loop gehouden van het Olympisch Stadion naar de Arena. De nieuwe naam voor het stadion viel bij alle deelnemers uiteraard in goede aarde. Ook werd bekend gemaakt dat er een straat, brug of plein naar Cruijff zal worden genoemd. De komende zes maanden moeten de puntjes op de i worden gezet.


Ajax is dan alweer aan een nieuw seizoen bezig. Wie weet ook weer in de Champions League. Is het niet via de herovering van de Schaal (de bal is en blijft rond) dan wel via het behalen van de Europa League. Dat moet in ieder geval op zijn minst de ambitie zijn van Bosz en zijn volgelingen. Het kan, al is Olympique Lyon op papier een sterkere tegenstander. Ajax heeft echter bewezen dat het boven zichzelf kan uitstijgen. En ook al bieden resultaten uit het verleden geen garantie voor de (nabije) toekomst: in het verleden trok Ajax in eerdere confrontaties met de Franse topclub aan het langste eind. Bovendien heeft de Amsterdamse formatie nog een appeltje te schillen met Lyon. In december 2011 wonnen de Fransen met 7-1 van het Kroatische Dynamo Zagreb, waardoor Ajax op doelsaldo werd uitgeschakeld in de Champions League. Handjeklap, omkoping. Hier klopte iets niet. Helaas: het is nooit onderzocht, maar Ajax voelt zich nog steeds belazerd. Tijd dus voor (sportieve) wraak! Allez Ajax!


***


Week 136: Ajax te wispelturig voor herovering landskampioenschap.


Noem het wispelturig, wisselvallig of, voor mijn part, onpeilbaar. Wat voor stempel je dit seizoen ook op het spel van Ajax, of dat van de individuele spelers, wil plakken: het was niet constant goed en overtuigend genoeg om de schaal weer eens naar Amsterdam te halen.


Met nog twee wedstrijden te gaan heeft de ploeg van trainer Peter Bosz vier punten minder dan Feyenoord, dat in de 32e competitieronde met 0-2 won van Vitesse. De Gelderlanders vonden de bekerfinale van komende zondag belangrijker dan het doen van hun sportieve plicht. Ruim twee uur later eindigde de laatste topper van dit seizoen, PSV - Ajax, in 1-0. Hierdoor is de achterstand van de Ajacieden te groot geworden om die geheel weg te kunnen poetsen, al zijn nog lang niet alle voetbalwonderen de wereld uit. Denk eens aan de ongelooflijke ontsnapping van Ajax donderdag bij Schalke ’04 (het werd 3-2 na een schijnbaar kansloze 3-0 achterstand waardoor voor het eerst sinds 1997 de halve finale van de Europa League bereikt werd). Of de miraculeuze wijze waarop PSV vorig seizoen en tien jaar geleden kampioen werd en waaraan iedereen die ook maar iets met Ajax heeft niet graag aan terugdenkt.


Theoretisch kan het nog: voor het eerst sinds 2014 weer de titel ophalen. Maar, wie gelooft er echt nog in? De blufpoker die onder anderen Bosz en Lasse Schöne wekenlang speelden, werkt als je de beelden terugkijkt op de lachspieren. Ajax heeft zelf zijn kansen vergooid. In het begin van het seizoen tegen Willem II en Roda JC, later tegen onder meer FC Twente en meer recent tegen Excelsior en FC Groningen.


Bosz kon niet voorkomen dat zijn team te veel verschillende gezichten liet zien. Ik hoef slechts te wijzen op de laatste vier wedstrijden. Daar gaan we: in de Arena tegen Schalke ’04 was het werelds (met als enige minpuntje dat het slechts 2-0 werd). Drie dagen later dreigde het in competitieverband aanvankelijk verkeerd te gaan tegen Heerenveen, maar was het herstel prima (5-1). Weer vier dagen nadien was het van hetzelfde laken een pak in Gelsenkirchen. Ajax was onherkenbaar en dreigde uitgeschakeld te worden totdat het, aangevoerd door een niet kapot te krijgen Nick Viergever, in de tweede helft van de verlenging voldoende (veer)kracht en vertrouwen vond om oud-speler Klaas-Jan Huntelaar en diens teamgenoten uit de halve-eindstrijd te houden. Daarna was het de vraag of en hoe Ajax in het hol van de Eindhovense leeuw de tol zou moeten gaan betalen voor deze enorme inspanning. Het had er veel van weg want PSV was sterker, pakte de nummer twee van de eredivisie goed aan, zonder zelden tot groots voetbal te komen en had uiteindelijk voldoende aan een knappe vrije trap van Jürgen Locadia.


De spits kreeg het in de hectische slotfase nog aan de stok met Justin Kluivert wat beiden op een gele kaart kwam te staan. Het was typerend voor deze kraker, die nog wat gele prenten opleverde, rommelig verliep en een zwak niveau kende. Ajax liet na rust zien dat het (veel) meer in zijn mars heeft en slaagde er ondanks alle vermoeienissen in om de thuisclub, die toen laf op haar kansen loerde, enigszins zijn wil op te leggen. PSV-keeper Jeroen Zoet werd echter nauwelijks op de proef gesteld. Bertrand Traoré was al in de eerste helft naar de kant gehaald, Amin Younes, die de 3-2 maakte tegen Schalke, bleef in de rust achter en hun vervangers Kluivert en David Neres alsmede Kasper Dolberg waren niet bij machte om het de Eindhovense verdediging echt lastig te maken.


Wat nu te doen? Tegen beter weten in hopen op twee (!) uitglijders van Feyenoord en zeker de twee resterende competitiewedstrijden winnen. Dat is Ajax verplicht aan zijn fans, die in Duitsland 120 minuten bleven zingen en zelfs in het Philips Stadion geregeld het hoogste woord hadden. Zij verdienen op 7 mei in de Arena een voetbalshow met hopelijk veel doelpunten tegen Go Ahead Eagles, degradatiekandidaat nummer één.


Hiervóór (3 mei thuis) en hierna (11 mei uit) staat de halve finale tegen Olympique Lyon op de rol. Het andere koppel is Celta de Vigo (Spa) en Manchester United (Eng). Van dit drietal zijn de Fransen de zwaarst denkbare tegenstander, al draaien ze in de competitie de laatste tijd wat minder. De titelstrijd mag dan, voor 99 procent, zijn gespeeld: met het Europacuptoernooi kan het seizoen toch positief worden afgesloten. De Ajacieden zullen blij zijn met het feit dat komend weekend de competitie stil ligt in verband met de KNVB-bekerfinale. Zij hebben alle tijd om de accu op te laden voor de resterende vier wedstrijden. En wie weet wacht er zelfs een vijfde wedstrijd (de Europa-Leaguefinale in weer een andere Arena, de Friends Arena in het Zweedse Solna).


***


Week 135: Ajax speelt sterk, maar is dat voldoende om dat ene puntje achterstand op Feyenoord weg te werken?


In Rotterdam zullen ze er hun schouders over ophalen, of (terecht) wijzen op de eerste plaats in de eredivisie die Feyenoord al een en dertig wedstrijden lang bezet, maar het beste en mooiste voetbal van ons land wordt al weken gespeeld door de nummer twee van de ranglijst, Ajax.


De wijze waarop de Amsterdamse equipe bijvoorbeeld donderdagavond Schalke ’04 dronken speelde en de halve finale binnen bereik kreeg, dwong in binnen- én buitenland respect af. Analisten van de BBC reageerden lyrisch en ook de Duitse pers was lovende. De 2-0 in het eerste deel van het Europa-Leaguetweeluik met de Duitse subtopper was zelfs een magere afspiegeling van de krachtsverhoudingen. Ajax was ook zonder de geschorste Lasse Schöne heer en meester in een ouderwets meedeinende Arena, joeg zijn tegenstander op en liet de ploeg van de latere invaller Klaas-Jan Huntelaar alle hoeken van het veld zien. De oosterburen snakten naar adem en zullen hoogstens een sprankje hoop overhouden aan de kansloze exercitie. Bij 3-0 was het normaal gesproken over en uit geweest voor hen en had Ajax zelfs nog op papier de mogelijkheid gehad om met een relatief gerust hart toe te leven naar de laatste topper, die van volgende week zondag tegen PSV. Nu kan het bij een Duitse tegentreffer in die andere (Veltins) Arena nog spannend worden, maar in deze vorm hoeft en heeft Ajax nauwelijks iets te vrezen.


Dat dit geen garantie op een goed resultaat is, bleek deze paaszondag. Heerenveen was te gast in de hoofdstad en de Friezen weten al maandenlang met name uitspelend geen deuk in een pakje boter te schieten. Toch kwamen zij, verdiend, op 0-1, want wat ging de thuisclub moeizaam van start. Mathijs de Ligt en André Onana kregen het verbaal zelfs met elkaar aan de stok. Pas na ruim een kwartier kwam Ajax op stoom en dan weet welke opponent dan ook dat er tegenwoordig weinig eer te behalen valt.


Het werd uiteindelijk 5-1. Natuurlijk pikte Davy Klaassen weer een doelpuntje mee. De aanvoerder (die tegen Schalke zelfs tweemaal scoorde) is nog nooit zo nuttig geweest als doelpuntenmaker en -voorbereider. Kasper Dolberg vierde tegen Heerenveen zijn rentree in de basis met een koel ingeschoten penalty en David Neres was eveneens succesvol: als entertainer, afmaker en assistverlener. Luiheid, afwezigheid of egoïsme is bij deze Braziliaan ver te zoeken, maar of de buitenspeler echt twaalf miljoen waard is/was? Voor veel minder geld en (meestal) veel plezier maakt Ajax dit seizoen gebruik van de kwaliteiten van De Ligt. De ruime winst op de pompeblêden was verdedigend én aanvallend vooral zijn verdienste. Ongelooflijk eigenlijk voor zo’n jonge knul. Enkele weken geleden nog afgebrand na een rampzalige wedstrijd in Oranje tegen Bulgarije, maar tegen Schalke (als invaller voor de geblesseerde Daley Sinkgraven) en in het duel met Heerenveen als basisspeler excellerend als een routinier.


Na de communicatiestoornis met Onana groeide De Ligt in het duel, was hij eerst met een prachtig afstandsschot dicht bij een treffer en zette hij vervolgens zelf de 2-1 op, die hij binnentikte. In het verdere verloop was er dus amper een vuiltje aan de lucht voor de formatie van Peter Bosz, die zo de vierde zege op rij greep. Dat is niet meer voorgekomen sinds 2012, waarin Bosz’ voorganger Frank de Boer voor de tweede achtereenvolgende maal kampioen wordt. Een mooie statistiek, maar je koopt er geen (paas)brood laat staan een titel voor.


Ajax zal toch eerst op kop moeten komen en op die positie aast het team sinds de voorlaatste competitieronde van 2015-’16. Feyenoord, dat FC Utrecht met 2-0 klopte, leidt de dans al vanaf de eerste speelronde en koestert het ene puntje dat het nog over heeft van een riante voorsprong op de hoofdstedelijke achtervolger. Lukt het Ajax dat gaatje te dichten? Eén ding is zeker: puntenverlies tegen PSV, dat nu zich weer knullig liet verrassen door ADO Den Haag (1-1), is zo goed als zeker dodelijk voor de titelaspiraties. Maar is Ajax niet in de winning mood? Trouwens, wat lijkt het uit te maken wie er speelt: de selectie is groot en sterk genoeg (tegen Heerenveen maakte rechtsback Deyovaisio Zeefuik als 31e ingezette speler zijn debuut) om de beslissende fase van dit opwindende seizoen optimistisch tegemoet te zien. Bosz heeft er in ieder geval alle vertrouwen in: “Nog zeven keer winnen en we zijn kampioen en hebben de Europa League gewonnen.” Hij lachte er gelukkig bij, anders zou hem direct misplaatst Amsterdams arrogantie zijn verweten.


***


Week 134: Nog maar één punt, Feyenoord en titel weer binnen handbereik.


Lachwekkend. Dat was de manier waarop Ajax zaterdagavond een tegentreffer schonk aan NEC. Het Nijmeegse talent Ferdi Kadioglu mocht zomaar opstomen, rechtsback Joël Veltman was aan de andere kant van het veld lucht aan het happen en André Onana stond evenmin op scherp. Kadioglu zag zijn kans schoon, mikte de bal geraffineerd over de Amsterdamse goalie en, via Veltman, net onder de lat. Het betekende de 1-3 en zowaar begon de thuisclub er weer in te geloven. Gelukkig was Bertrand Traoré ditmaal wel trefzeker: hij maakte snel na de Gelderse tegentreffer zijn tweede (knappe) doelpunt. Onder meer hierdoor had de tijdelijke spits (Kasper Dolberg is nog steeds geblesseerd) een groot aandeel in de 1-5 winst in Nijmegen.


De zege en vooral de relatief simpele wijze waarop die werd behaald, kwam de Ajacieden goed uit. Ze zaten tijdens hun derde wedstrijd in zeven dagen niet te wachten op een bovenmatige inspanning. Zeker, omdat donderdag het eerste Europa-Leagueduel met Schalke ’04 wacht – en drie dagen later ‘Heerenveen thuis’. En toch was het lachwekkend dat Peter Bosz vooraf zich weer beklaagde over het zware programma. Dat had de trainer vóór dit seizoen moeten doen. Bovendien: voor topclubs als Ajax, Feyenoord en PSV moet ‘een Engels programma’ geen probleem zijn. Zij zouden juist tegen ‘kleintjes’ als NEC in het voordeel moeten zijn, omdat ze vaker trainen en fysiek en mentaal fit zijn.


Of het daar aan lag, is niet na te gaan, maar de tegenstander in De Goffert lag binnen de kortste keren op apegapen. Na vier minuten maakte Wojciech Golla een eigen doelpunt, op aangeven van David Neres, en weer vier minuten later scoorde de Braziliaan zelf de 0-2. Voor de tweede keer stond het talent in de basis en voor de tweede keer was hij succesvol. Bosz zal nog meer tevreden zijn over de manier waarop Neres zich manifesteerde. De trainer nam weer eens het woord ‘geweldig’ in de mond toen hij de prestatie van zijn team beschreef, maar zo werelds was het niet. Daarvoor was ook de tegenstand te pover.


Eerder in de week, in de Amsterdam Arena tegen AZ, werd ook al een ruime overwinning geboekt (4-1). Toch kwam deze winst moeizamer tot stand. Het eerste halfuur was weliswaar erg goed en de Alkmaarse opponent leek rijp voor de slacht. Het bleef echter (te) lang bij één intikker van Traoré. Na de gelijkmaker, die minutenlang in de lucht hing, leek Ajax bijna bij traditie punten te gaan inleveren. Een geweldige omhaal van Davinson Sánchez leidde tot de kentering, want daarna bleek de Bosz-formatie toch ineens over meer inhoud te beschikken. Door Lasse Schöne en Amin Younes werd het uiteindelijk 4-1.


Eerstgenoemde werd de afgelopen week in de media nog beschimpt, omdat hij Feyenoord wat angst wilde aanpraten nu het eind van de competitie nadert. Maar hoe geloofwaardig komt Schöne bij zulke uitlatingen over, zo vroeg een columnist zich af. Dat zal de Deen een zorg zijn: als de koploper van het eerste uur maar punten laat liggen en dat deed ‘010’ zondag bij PEC Zwolle. Het werd 2-2, zodat de achterstand van Ajax nog slechts een luttel puntje is. Het doelsaldo van Feyenoord is echter veel beter, maar wellicht dat Ajax dat in de voorlaatste competitieronde (beter laat dan nooit) kan goedmaken. Dan komt namelijk Go Ahead Eagles op bezoek. De Deventer degradatiekandidaat verliet vorige week woensdag met het schaamrood op de kaken de Kuip. Het werd 8-0. En waarom zou Ajax dit niet kunnen kopiëren? De nummer twee van de eredivisie scoort opvallend makkelijk de afgelopen wedstrijden en lijkt vooralsnog goed met de druk, of zo je wil: de kampioensstress, om te kunnen gaan.


Tegen Schalke zal een ruime winst veel lastiger worden, maar met een kleine zege zullen Bosz en co ook tevreden zijn. Klaas-Jan Huntelaar zal daar anders over denken. De ex-Ajacied is al enige tijd geen sterkhouder meer bij de subtopper in de Bundesliga, maar hij zal ondanks zijn ‘Amsterdamse verleden’ graag van zich doen spreken. ‘The Hunter’ wil en kan immers nog overal scoren. Zelfs tegen Ajax. Sánchez en Nick Viergever, die normaal gesproken het verdedigingscentrum vormen, kunnen hun borst natmaken. En op het middenveld wacht een zware taak voor óf Jaïro Riedewald óf Donny van der Beek. Eén van de twee zal normaal gesproken de geschorste Schöne vervangen. Het wordt al met al een interessante krachtmeting. Het is niet voor niets dat de Arena in een mum van tijd was uitverkocht.


***


Week 133: Wat een machtsvertoon.


Ajax heeft Feyenoord in een onderling duel een harde tik gegeven. En toch was er zondag ook ontevredenheid in de bomvolle en sfeervolle Amsterdam Arena. Als zo vaak dit seizoen lieten de Ajacieden hun opponent te lang spartelen en al dan niet tegen beter weten hopen op een succesje. Het enige positieve dat de Rotterdamse koploper overhield aan de eenzijdige topper was de 2-1 van invaller Michiel Kramer in de extra tijd. Verder liet de thuisclub het niet komen. Het zou ook van de zotte zijn geweest wanneer de Rotterdamse formatie een punt mee naar huis had genomen. Of, nog erger, voor het eerst sinds 2005 in de hoofdstad had gewonnen. Iedereen was het er na afloop over eens: Ajax had gezien de vele kansen met een ruimere marge moeten winnen.


Het werd gesymboliseerd door het spel van Bertrand Traore, die de aan zijn lies geblesseerde Kasper Dolberg in de spits verving. Op zich speelde de Afrikaan een puike partij, net als heel Ajax, maar wat liet hij diverse opgelegde kansen liggen. Dat was ook doodzonde voor al het voorbereidende werk van uitblinker Hakim Ziyech, die zijn kameraard Karim El Ahmadi alle hoeken van het veld liet zien. Maar (jonge)man of the match werd Justin Kluivert, die op links een prima remplaçant van de eveneens niet fitte Amin Younes was. 'De zoon van' dartelde erop los en Ajax' nummer 45, had in de overzijde een meer dan waardige evenknie: David Neres. De Braziliaan bekroonde zijn basisdebuut met de 2-0 en hij liet bovendien zien nog meer in zijn mars te hebben.


Dat hoeft Lasse Schone eigenlijk niet meer te doen, maar nog geregeld weet de Deen de gemiddelde voetballiefhebber te verrassen. In de jongste klassieker bikkelde hij mee, won hij zelfs kopduels en gaf hij weer eens een demonstratie van zijn traptechniek, zijn handelsmerk. Tegen Feyenoord was het al binnen vijftig seconden zover. Vanaf een meter of veertig knalde hij de dwarrelende bal via de lat over de lijn achter de verbouwereerde Brad Jones: 1-0. De toon was gezet en het thuispubliek (fans van 010 zijn in het hol van de leeuw nog steeds niet welkom) ging er eens voor zitten. Of beter: de toeschouwers kregen amper de mogelijkheid om bij te komen: ze stonden bij wijze van spreken het hele duel op de banken. De trotse lijstaanvoerder werd gedemoraliseerd en kwam, behoudens een poging van 'veteraan' Dirk Kuyt (waarop Andre Onana accuraat reageerde), zelden in het stuk voor.


Waar Ajax moed putte uit zijn revival na de recente gelijke spelen bij FC Groningen en Excelsior, staat Feyenoord (dat het overigens qua gele kaarten niet trof met scheidsrechter Bjorn Kuipers) niks anders te doen dan zijn wonden te likken. Nog heeft de formatie van Giovanni van Bronckhorst alles in eigen hand - ook gezien het superieure doelsaldo en de zware weken die Ajax voor de boeg heeft. Vooral de wijze waarop Feyenoord zich liet terugdringen moet desalniettemin hard zijn aangekomen. De ploeg van trainer Peter Bosz mag nog even nagenieten, maar daarna is het zaak de rest van de competitie zo te voetballen als tegen haar aartsrivaal. Te beginnen woensdag in hetzelfde theater tegen AZ en binnenkort bijvoorbeeld ook tegen PSV, dat maar blijft winnen en op het vinkentouw zit om te profiteren van puntenverlies van de concurrentie. Naar verwachting pas op de slotdag van de competitie wordt duidelijk hoe de vaak oliedomme remises en nederlagen van Ajax in de eindafrekening doorwerken.


***


Week 132: Matthijs de Ligt het haasje bij debuut in Oranje, hoe nu verder?


“Het is soms best goed om op je neus te gaan.” Dit zei Barry Hulshoff, ooit – als Ajacied – één van ’s werelds beste voorstoppers – zaterdag in NRC Handelsblad. De oud-international kwam aan het woord in een artikel over Matthijs de Ligt, die later op de dag zijn debuut maakte in Oranje. In de WK-kwalificatiewedstrijd in Sofia tegen Bulgarije. Te vaak en zeker op zo’n jonge leeftijd de plank misslaan is een andere uiterste.


Het werd een debuut om nooit te vergeten. In positieve zin, daar moet het nog geen 18-jarige talent van tevoren over hebben gedroomd. Het werd een nachtmerrie. Binnen veertig seconden veroorzaakte De Ligt al op onhandige wijze een vrije trap. Twintig minuten later stond het 2-0 en aan beide treffers was de op drie na jongste debutant in het Nederlands elftal aller tijden (in)direct debet. Danny Blind had de verantwoordelijkheid (lees: gok) genomen om De Ligt van start te laten gaan. Drie kwartier later ‘moest’ de bondscoach hem alweer aan de kant houden. De tweede helft bekeek Hulshoffs oogappel de dramatische wedstrijd vanaf de bank, meer ellende werd hem bespaard. Blind wordt toch bedankt.


En misschien moet ook Peter Bosz zich de afgang van De Ligt aantrekken. Heeft de trainer van Ajax hem niet te vroeg voor de leeuwen gegooid en was het wel zo slim geweest van Bosz om de jongeling Oranje in te praten? Had hij niet tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen? Met zoveel weerstand van formaat heeft De Ligt in zijn prille(top)voetballeven eigenlijk nog geen ervaring gehad. Het zal me benieuwen hoe hij met de nieuwste verwikkelingen rondom zijn persoontje omgaat. Het begon allemaal als een sprookje. Na de fatale fouten in de heenwedstrijd tegen FC Kopenhagen, in het uitduel voor de competitie met Excelsior en, nog erg vers in het geheugen, tijdens de rampzalige entree in het nationale tricot, mag je alleen maar hopen dat de adolescent door Hulshoff, zijn vader, maar ook mensen binnen Ajax op een goede manier wordt opgevangen.


Zeker met het oog op de klassieker van komende zondag tegen Feyenoord. Als Bosz vorige week was gevraagd wie er in de Klassieker naast Davinson Sánchez in het centrum van de defensie zou staan, had je ongetwijfeld het antwoord gekregen: dat zie je morgen dan wel weer of, als je geluk had in het geval dat Bosz een naam zou noemen, Matthijs de Ligt. Misschien moet Bosz hem nu een tijdje uit de wind houden. De Ligt kreeg overigens ondanks zijn trieste optreden tegen Bulgarije een haasje. Hij zal deze beloning, die elke speler krijgt voor een eerste A-interland, koesteren. Wanneer hij er ’s nachts aan terugdenkt, zal hij mogelijk zwetend wakker worden. Kortom, even pas op de plaats maken?


Ondertussen is Blind definitief bedankt. Nuchter als altijd trok de bondscoach na de afgang in Bulgarije al het boetekleed aan. Een vertrek bij de KNVB was toen een kwestie van tijd. Hij noch de bond moest het gewoon niet willen dat de 2-0 in Bulgarije een vervolg krijgt. Had Blind dinsdag, in de voor hem vertrouwde Amsterdam Arena, toch op de bank had gezeten, dan had hij zijn borst nat kunnen maken. Niet zozeer qua tegenstander (Italië komt op bezoek), want dit Oranje kan van iedereen verliezen. Maar de hoon van het publiek aan het adres van de ex-speler van onder meer Ajax en het Nederlands elftal zou niet mals zijn geweest. Hoe spijtig ook voor de man die ooit ‘onze eminente aanvoerder’ was en optimistisch het roer had overgenomen van Guus Hiddink. Eerder dan gepland dat dan weer wel. Eerder ook is hij weggewuifd.


Ajax loopt zondag ook het risico uitgejouwd te worden: de vaste bespeler van de Amsterdam Arena mag zeker niet verliezen van Feyenoord en moet juist meer dan ooit winnen van ‘010’. Bij een gelijkspel blijft het verschil tussen de rivalen zes punten en kan PSV zelfs op gelijke hoogte met Bosz’ formatie komen. En dan wacht in enkele weken nog een zware serie, met onder meer uitwedstrijden tegen datzelfde PSV en NEC, alsmede de Europa-Leagueduels met Schalke ’04. Een zege op Feyenoord werkt dan als het beste elixer. Hoe, dat zal iedereen aan Amsterdamse zijde worst wezen. Ik zie het wel gebeuren, omdat Ajax zich kan optrekken aan een tegenstander van formaat (kijk naar naar ‘FC Kopenhagen thuis’) en omdat de ploeg voorafgaande aan het gevecht met de koploper geen Europacupverplichtingen heeft. Bijna alle competitieduels waarin Ajax één of meer punten liet liggen dit seizoen, werden gespeeld rondom Europese wedstrijden.


Met een zege op Feyenoord zijn de rood-witten er nog (lang) niet, maar het betekent wel een ruggensteun van jewelste. Bosz, wiens keuzes onder meer in De Telegraaf steeds heftiger worden bekritiseerd, en De Ligt kunnen wel een meevaller gebruiken. Net als Justin Kluivert. Hoe gaat de jonge buitenspeler om met de negatieve publiciteit, die afgelopen week over vader Patrick werd uitgestort. Eerst werd gemeld dat één van de daders van een dubbele Van Goghroof een tijd lang, in Barcelona, bij Justins vader Kluivert zou hebben verbleven. Later bleek dat de huidige directeur van de Franse topclub Paris St. Germain enorme gokschulden heeft opgebouwd en door criminelen wordt gechanteerd.


Ook Davy Klaassen snakt naar iets prettigs. De aanvoerder was zowel tegen Excelsior als tegen Bulgarije geen schim van de uitstekende speler die hij kan zijn. Hij moet zich maar vastklampen aan de gewoonte dat Ajax al jaren in april en mei amper punten laat liggen. Al was dat wel onder Frank de Boer.


Overigens is de Arena de afgelopen dagen ook om een andere reden in het nieuws geweest. Een jaar na het overlijden van Johan Cruijff is het stadion nog steeds niet naar hem genoemd. Ajax, de Arenadirectie, de familie en de Foundation van Cruijff blijven zoeken naar een voor iedereen bevredigende oplossing. Mocht die er ooit komen. FC Barcelona, Cruijffs andere liefde, sloeg wel spijkers met koppen: een nog te bouwen jeugdstadion voor de club en de straat waar die accommodatie komt, worden genoemd naar haar voormalige sterspeler en directeur. Bovendien komt er een standbeeld van Cruijff in de Catalaanse stad. Zo kan het dus ook!


***


Week 131: Enorme kater na prachtige Europese triomf, helemaal niks in Amsterdam?


Wat een spontaniteit en vreugde, donderdagavond in een kolkende Amsterdam Arena. Voor het eerst in 2003 plaatste Ajax zich bij de laatste acht van een Europees toernooi. Het was tegen FC Kopenhagen driemaal is scheepsrecht voor de rood-witten. Twee keer eerder werd Ajax door de Deense ploeg de voet dwars gezet; in de achtste finales van de Europa League (EL) 2016-‘17 was er sprake van een duidelijke en dik verdiende revanche.


De ongelukkige nederlaag in de Deense hoofdstad was bij rust al uitgegumd door treffers van Bertrand Traoré, die het thuispubliek eindelijk kon laten juichen, en Kasper Dolberg, die zelf een strafschop nam en benutte nadat hij onderuit was gehaald. De 2-0 voorsprong had daarna met gemak uitgebreid kunnen worden. Als zo vaak dit seizoen weigerden de Ajacieden in een vroeg stadium de tegenstander definitief op de knieën te krijgen. Na het slotsignaal maalde daar echter niemand meer om. Er werd na de vijfhonderdste officiële ontmoeting in de Arena vooral feest gevierd, met wellicht één kanttekening: Lasse Schöne kreeg geel. De Deense middenvelder mist daardoor de eerstvolgende EL-ontmoeting. Die is enkele dagen vóór PSV – Ajax, in Amsterdam tegen een club met een oude bekende: het Schalke ’04 van Klaas-Jan Huntelaar.


Mogelijk is tegen die tijd de strijd in eigen land al beslist en mogelijk moet Ajax oppassen dat het dit seizoen niet helemaal met lege handen komt te staan. Europees kan het na de dubbele ontmoeting met de Köningsblauen al voorbij zijn en op 2 april wacht de immer beladen klassieker tegen (koploper) Feyenoord. Meer dan ooit MOET Ajax winnen. Dit is het gevolg van het 1-1 gelijkspel zondag bij Excelsior. Het spel van de nummer twee van de ranglijst ‘op Woudenstein’ leek in de verste verte niet op wat tegen FC Kopenhagen op de mat was gelegd. Vermoeid of niet: Ajax was mondjesmaat vooruit te branden en dwong nauwelijks iets af. Zelfs Davy Klaassen – donderdag geschorst en die avond fanatiek meelevend op de tribune – deelde in de malaise. Ajax kroop zelfs een paar keer door het oog van de naald.


Een nederlaag tegen Feyenoord – bij de hervatting van de competitie na de komende anderhalve week interlandvoetbal – kan dus dramatische gevolgen hebben. De achterstand op de aartsrivaal is dan negen punten. Immers, ‘010’ deed zondag wél wat er van een titelkandidaat wordt verwacht: Feyenoord bleef op titelkoers door een (zwaarbevochten) overwinning op Heerenveem (1-2). Bovendien is zijn doelsaldo in de resterende zes wedstrijden evenmin te verbeteren. Ondertussen is de voorsprong van Ajax op PSV, dat door een doelpunt van ex-Ajacied Siem de Jong met 1-0 van Vitesse won, geslonken naar twee punten. Een roemloze derde plaats dreigt voor Ajax.


Ineens was de euforie na het Europese succesje vergeten. Voor met name Matthijs de Ligt waren de druiven zuur en de kater enorm. Tegen FC Kopenhagen excelleerde hij andermaal en een dag later werd hij opgeroepen voor Oranje waar hij tegen Bulgarije of Italië de jongste debutant sinds ruim tachtig jaar kan worden. De keus van bondscoach Danny Blind kon bijna ieders goedkeuring wegdragen, maar twee dagen later bewees de nog 17-jarige centrumverdediger dat hij er nog (lang) niet is. Uiteraard. De Ligt speelde weliswaar een puike partij tegen Excelsior en liet een paar indrukwekkende slidings zien, maar één moment van onachtzaamheid van zijn kant leidde tot de Rotterdamse openingstreffer. De Ligt kreeg nog een aantal keren de kans om zijn fout goed te maken, maar het was hem niet gegund.


De gelijkmaker kwam uiteindelijk op naam van Justin Kluivert, die in de basis stond, omdat Kasper Dolberg een liesblessure had en diens plaats in de spits werd overgenomen door Bertrand Traoré, die normaal gesproken rechtsbuiten staat. Voor David Nerez waren geen speelminuten weggelegd, nadat de Braziliaan afgelopen vrijdag wat van zijn klasse had gedemonstreerd tijdens NAC Breda – Jong Ajax. De aanvaller opende op knappe wijze de score. Ook dit duel liep overigens verkeerd af: het werd 4-3.


Abdelhak Nouri mocht tegen Excelsior overigens wel opdraven: te kort om een significante bijdrage te kunnen leveren. Jaïro Riedewald bleef andermaal aan de kant. De kans is groot dat hij dit seizoen in Ajax-één nog maar weinig aan spelen zal toekomen. Het moet de (jeugd)international pijn hebben gedaan dat Bosz hem niet opnam in de selectie voor de EL-return en dat Frenky de Jong werd ingezet. Kenny Tete, één van de andere spelers die onder Frank de Boer verzekerd waren van een basisplaats en bij Peter Bosz maar moe(s)ten afwachten wat zijn opvolger met hen van plan was, mocht eveneens opdraven. Tegen Kopenhagen was hij een sterke vervanger van de geblesseerd geraakte (gelegenheidscaptian) Joël Veltman; tegen Excelsior viel hij zwaar tegen. Wie niet bij Ajax…


***

Week 130: Amin Younes eindelijk kleine grote man bij Ajax: doelpunt en assist.


Ik heb er nooit zo bij stil gestaan, maar na Sparta is FC Twente voor Ajax eigenlijk de meest geliefde tegenstander als het om thuiswedstrijden gaat. Deze twee ploegen hebben in de historie van de eredivisie de meeste doelpunten moeten slikken bij hun bezoek aan Amsterdam. Ook deze zondag viel er nauwelijks eer te behalen voor de Tukkers, maar wat duurde het weer lang voordat de thuisclub het kwaliteitsverschil in doelpunten tot uitdrukking bracht.


En wie weet zal Peter Bosz de 1-0 en 2-0 ook als een persoonlijk succes hebben ervaren. Hoe dat zo? De openingstreffer kwam op naam van Amin Younes en de Duitser leverde vervolgens de assist, waaruit Kasper Dolberg de voorsprong verdubbelde. Eindelijk eens een belangrijk aandeel van Younes in de score. De linksbuiten krijgt veel verwijten, omdat zijn passeeracties zo voorspelbaar en weinig efficiënt zouden zijn. Bosz wil er niet van weten, hij zegt al weken tevreden te zijn over zijn nummer 11. In het treffen met FC Twente werd hij voor zijn vertrouwen en geduld beloond.


Ajax had de inbreng van de uitblinkende Younes hard nodig, want in de eerste helft lag het tempo weer eens te laag, werd er te weinig bewogen en was er een gebrek aan diepgang. Dat was mede de verdienste van de Enschedese subtopper, die tactisch sterk stond, maar, en gelukkig voor Ajax, aanvallend amper iets te bieden had. Na de pauze kwam FC Twente minder in het stuk voor en was de nederlaag onontkoombaar.


Younes werd tegen het einde van de ontmoeting uitgeroepen tot Man of the Match. Daar viel wel wat voor te zeggen, maar als Daley Sinkgraven niet was gewisseld, dan had de linksback meer recht gehad op deze papieren titel. Er is dit seizoen vaak meewarig en lacherig gedaan over de tot verdediger omgeturnde Drent. Maar Sinkgraven is echt – al dan niet tegen heug en meug – gegroeid in zijn rol. Zie hem eens buffelen, tackelen, opkomen en terugverdedigen. Zo zien we een Ajax-back het liefst. Natuurlijk valt er altijd wat te wensen: wat te denken van zijn voorzetten. En die van Joël Veltman. Van verdedigers op dit niveau mag je meer eisen.


Dan wordt het ook voor Dolberg prettig(er) in de spits. Dat de Deen desondanks in zijn eerste jaar als Ajax-midvoor al clubtopscorer is en de op één na meest waardevolle speler in de eredivisie, zegt alles over zijn kwaliteiten. Met nog acht speelronden voor de boeg heeft de neo-international al dertien competitiedoelpunten achter zijn naam. Ook Europees laat Dolberg zich gelden. Dat hij ‘zelfs’ tegen landgenoten het net weet te vinden, mag namelijk niet onvermeld blijven. Dolberg maakte donderdag in de eerste Europa-Leaguewedstrijd tegen FC Kopenhagen de 1-1 en leek zijn ploeg aan een ideale uitgangspositie te helpen door ook de 2-2 voor zijn rekening te nemen. Het doelpunt werd echter afgekeurd. Tot grote woede van Davy Klaassen, die een domme gele kaart opliep door te fel te protesteren. De prent kan vergaande gevolgen hebben, want de aanvoerder is geschorst voor de return van komende donderdag. Ajax kan hem eigenlijk niet missen, al was Klaassen tegen FC Twente opvallend onzichtbaar.


Hij is er dus niet bij, wanneer Ajax een 2-1 verlies moet wegpoetsen. Hakim Ziyech keert normaal gesproken terug aan de aftrap. Voor de heenwedstrijd voelde de regisseur zich niet fit genoeg, zo meldde hij Bosz, waardoor Donny van der Beek zijn opwachting mocht maken. Of Van de Beek nu de plaats inneemt van Klaassen? En zou Bosz ondanks de aanhoudende kritiek op Bertrand Traoré en het gefluit van de eigen fans zijn ‘vertrouweling’ de hand boven het hoofd blijven houden? Waarom niet eens beginnen met Justin Kluivert of David Neres? En als ze leeg gespeeld zijn, dan zou een (hopelijk) getergde Traoré het karwei kunnen afmaken. Eén wijziging staat op voorhand al vast: Kenny Tete vervangt de eveneens geschorste Veltman en spelend zoals tegen FC Twente zal niemand Veltman missen. Wat een bal- en concentratieverlies bij Ajax’ rechtsback, al herstelde hij zich overigens net als zijn ploeggenoten gaandeweg.


Bij winst in de Arena plaatst Ajax zich bij de laatste acht van de Europese subcompetitie en het zal de ploeg ook een ‘boost’ geven voor het vervolg van de competitie. Aan de kop van de eredivisie veranderde er na de jongste speelronde overigens helemaal niets. Feyenoord en PSV wonnen eveneens ruim (respectievelijk 5-2 tegen AZ en 1-3 bij Go Ahead Eagles). Er was één verschil, en daar zal met name André Onana blij mee zijn: Ajax hield als enige ‘de nul’.


Zijn collega van onder 19 helaas niet en dat leidde tot uitschakeling in de UEFA Youth League. De Ajax-youngsters verloren met 2-1 van Real Madrid en zo kwam net als vorig seizoen voor hen het eind in de kwartfinale.


Jong Ajax deelde in de mineur: de nummer twee van de Jupiler League deed het vrijdag nog slechter tegen De Graafschap dan het A-team in mei vorig jaar. Ajax-één bleef toen steken op 1-1 en greep zo naast de kampioensschaal. Vorig week vrijdag deed de naar de Jupiler League gedegradeerde Doetinchemse club Ajax nog meer pijn: het werd 3-2 in de Achterhoek.


***


Week 129: Hoe vaak kan een ezel zich stoten? Ajax mist kans voor open doel.


Ik ben boos. Op Ajax, omdat het weigerde optimaal te profiteren van de nederlaag van Feyenoord. Het had gekund, nee het had gemoeten. Immers, in de lunchwedstrijd verloor de koploper, die vorige week nog zo vrolijk was door de 2-1 winst op PSV, met 1-0 in de Rotterdamse derby van Sparta. Voor Ajax telde dus maar één ding, later op de middag tegen FC Groningen. ‘Gewoon’ winnen. Het werd een enorme teleurstelling want het duel in het hoge Noorden leverde ternauwernood een puntje op: 1-1.


Ik ben boos op Peter Bosz. Hij meldde na afloop dat zijn ploeg niet scherp genoeg was. Maar is dat ook niet een taak, zo niet de voornaamste taak van een trainer/coach? Te meer daar het niet de eerste keer dit seizoen was dat Ajax slap aan een karwei begon. Vaak bleef onheil uit door individuele klasse en wat geluk. Het moet tot het (misplaatste) superioriteitsgevoel hebben geleid waarop de Ajacieden ook in de Euroborg dachten dat ze konden terugvallen. Nee dus: hoogmoed komt voor de val.


Ik ben boos op André Onana, ja zelfs de dit seizoen excellerende keeper ontkomt deze maartse zondag niet aan mijn toorn. De Groningse treffer kon worden gemaakt, omdat de Kameroener ver buiten doel zijn tegenstander dacht uitgespeeld te hebben. Nee dus, Bryan Linssen liet zich niet zomaar aan de kant zetten, tikte Onana opzichtig tegen een been waarna de doelman struikelend de bal verloor en het voor de Groningse aanvaller een koud kunstje was om de score te openen.


Ik ben boos op Onana’s ploeggenoten. Natuurlijk, de goalie had zichzelf niet in zo’n lastig parket moeten bezorgen. Maar aan wie kon hij de bal kwijt? Ajax dacht met een minimum aan inspanning het maximale resultaat te behalen. Dromen zijn bedrog, want op een enkeling na leken de spelers geen meter extra te willen lopen. Ajax liep dus achter de feiten aan en uiteraard was het aanvoerder Davy Klaassen, die – hoe lang nog? - een verliespartij voorkwam. Maar het spel bleef mager, ook toen de nood aan de man kwam en de nummer twee van de ranglijst veel te snel overging tot hoge ballen voor de pot.


Ik ben boos op Bas Nijhuis, de scheidsrechter die vorige week nog bewierookt werd om zijn optreden tijdens Feyenoord – PSV. In Groningen liet hij andermaal veel toe, dat weet je als Nijhuis de touwtjes in handen krijgt, maar in minstens één geval had de arbiter de bal op de stip moeten leggen nadat een Ajacied voor iedereen duidelijk waarneembaar onreglementair werd gestuit. Amin Younes, Davinson Sánchez, Kasper Dolberg en (invaller) Mateo Cassierra hadden alle reden zich te beklagen over de leiding. Bosz had het van tevoren over arbiters die te veel fluiten voor pietluttigheden; had-ie beter moeten laten.


Ik ben boos op Younes. Hij was weliswaar veruit de gevaarlijkste aanvaller aan Amsterdamse zijde en raakte in de eerste helft bijvoorbeeld met een knappe poging de binnenkant van de paal. Maar wat heeft het voor zin om zo vaak te ageren tegen een scheidsrechter? En zeker tegen een type als Nijhuis, dat overtredingen geregeld wegwuift maar commentaar op zijn leiding niet duldt. Dat dat averechts werkt, dat moet Younes onderhand ook weten. Het leidde echter, zoals Ajacieden dit seizoen geregeld overkomt, tot een onnodige gele kaart. Na afloop nog wel!


Ik ben boos op Bertrand Traoré. Is het zo moeilijk om meer uit je kwaliteiten te halen? Of is hij de vleesgeworden arrogantie waarvan Ajax op zijn tijd wordt beticht? Zijn relaxte spel wordt echter wel mogelijk gemaakt door Bosz, die zijn protegé de hand boven het hoofd blijft houden. Diezelfde Bosz die zich ook zorgen moet maken over Hakim Ziyech en Lasse Schöne, die met een terugval kampen. De trainer durfde het verder niet aan miljoenenaankoop David Neres in te brengen. Justin Kluivert, die twee dagen eerder met Jong Ajax ruim tachtig minuten speelde tegen FC Oss, werd kennelijk frisser of geschikter geacht. Snapt u het nog?


Ik ben en blijf boos, al heb ik wat van me afgeschreven. De Bosz-formatie had na deze eerste maartzondag op twee punten van Feyenoord moeten staan; een hoopgevend vooruitzicht met de thuiswedstrijd tegen de aartsrivaal nog in het verschiet. Helaas. Ajax dat Feyenoord een dienst bewijst; het moet niet gekker worden. Als Ajax ook dit seizoen geen landskampioen wordt, we hebben het helaas meer dan eens meegemaakt, dan heeft het dat helemaal aan zichzelf te wijten. Misschien moet Bosz eens boos worden?!


P.s.: zou PSV, dat een week geleden nog door iedereen werd uitgelachen en zaterdagavond met 4-0 te sterk was voor Roda JC, zich de lachende derde voelen of gelachen hebben als een boer met kiespijn?